Shloka 146
Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
उदयास्तमनज्ञो हि न हृष्पति न शोचति । “नरश्रेष्ठी कोई भी इस जगत्में ऐसा सुख नहीं पाता, जिसका कभी अन्त न हो। उत्तम बुद्धिसे युक्त ज्ञानवान् पुरुष ही उत्पत्ति, स्थिति और लयके अधिष्ठानरूप परमात्माको जानकर कभी हर्ष और शोक नहीं करता है
udayāstamanajño hi na hṛṣyati na śocati |
ଉଦୟ-ଅସ୍ତକୁ ନ ଜାଣୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନ ହର୍ଷ କରେ, ନ ଶୋକ କରେ। କାରଣ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଜଗତରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଏମିତି ସୁଖ ପାଉନାହିଁ ଯାହାର କେବେ ଅନ୍ତ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସୁବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ ଉତ୍ପତ୍ତି, ସ୍ଥିତି ଓ ଲୟର ଅଧିଷ୍ଠାନସ୍ୱରୂପ ପରମାତ୍ମାକୁ ଜାଣି ହର୍ଷ-ଶୋକ ଉଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ରହେ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly happiness is impermanent; understanding the Supreme Self as the foundation of arising, abiding, and dissolution leads to equanimity beyond elation and grief.
Vaiśampāyana delivers a reflective instruction emphasizing steadiness of mind: the wise, grounded in knowledge of ultimate reality, do not swing between joy and sorrow amid changing circumstances.