Shloka 193
धृतराष्ट्रस्य क्रतु-प्रवर्तनम् तथा पाण्डवानां निमन्त्रण-प्रतिवचनम्
Dhṛtarāṣṭra’s Sacrifice Commences and the Pandavas’ Reply to the Invitation
वैकर्तनं परीप्सन्तो गन्धर्वान् समवाकिरन् । उन्होंने कर्णको आगे करके पुनः बड़े वेगसे गन्धर्वोका सामना किया। उनके साथ रथोंका विशाल समूह था। वे रथोंको विचित्र गतियोंसे चलाते हुए कर्णकी रक्षा करने और गन्धर्वोपर बाण बरसाने लगे
vaikartanaṁ parīpsanto gandharvān samavākiran |
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ବୈକର୍ତ୍ତନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବାକୁ ଚାହିଁ ସେମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଉପରେ ବାଣବର୍ଷା କଲେ। କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ପୁନଃ ମହାବେଗରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହ ମୁକାବିଲା କଲେ; ସେମାନଙ୍କ ସହ ରଥମାନଙ୍କର ବିଶାଳ ସମୂହ ଥିଲା। ବିଚିତ୍ର ଗତିରେ ରଥ ଚଳାଇ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶରବର୍ଷା କରୁଥିଲେ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dharmic complexity of loyalty: protecting one’s comrade (Karna) is treated as a duty, yet the chosen means—swift, forceful counterattack—also shows how allegiance can intensify violence. It invites reflection on when protection becomes escalation and how kṣatriya duty balances defense with restraint.
The Kaurava side, intent on safeguarding Karna (Vaikartana), advances again against the Gandharvas. With a large chariot contingent moving in varied maneuvers, they form a protective screen around Karna while simultaneously showering the Gandharvas with arrows.