Shloka 4
अर्जुन-माहात्म्य-चिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Arjuna’s Strategic Supremacy
द्रोणकर्णो प्रतीयातां यदि वीरौ नरर्षभौ । कृतास्त्रौ बलिनां श्रेष्ठी समरेष्वपराजितौ
droṇakarṇau pratīyātāṃ yadi vīrau nararṣabhau | kṛtāstrau balināṃ śreṣṭhau samareṣv aparājitau ||
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର କହିଲେ— ଯଦି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୃଷଭସଦୃଶ ଦୁଇ ବୀର—ଦ୍ରୋଣ ଓ କର୍ଣ୍ଣ—ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସମରରେ ଅପରାଜିତ—ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆଗେଇ ଆସନ୍ତି, ତଥାପି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜିତିବା ବିଷୟରେ ମୋର ମହା ସନ୍ଦେହ ରହିବ। ମୋ ପକ୍ଷର ନିଶ୍ଚିତ ବିଜୟ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ; କାରଣ କର୍ଣ୍ଣ ଦୟାଳୁ ଓ କେବେ କେବେ ପ୍ରମାଦୀ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣ ବୃଦ୍ଧ ହେବା ସହିତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ।
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Power and reputation do not guarantee righteous success: inner qualities (compassion, carelessness) and moral bonds (a teacher’s attachment to his disciple) can limit even the mightiest warriors. Dhṛtarāṣṭra’s doubt also reflects how adharma-driven ambition breeds insecurity rather than confidence.
In Udyoga Parva, as war becomes imminent, Dhṛtarāṣṭra assesses his champions. He acknowledges that even if Droṇa and Karṇa—celebrated, undefeated, and expertly trained—confront Arjuna, he still fears defeat, citing Karṇa’s softness and negligence and Droṇa’s age and his role as Arjuna’s guru.