Shloka 9
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
ज्ञानेन चात्मानमुपैति विद्वा- नथान्यथा वर्गफलानुकाडक्षी | अस्मिन् कृतं तत् परिगृहा सर्व- ममुत्र भुड़क्त्वा पुनरेति मार्गम्
jñānena cātmānam upaiti vidvān athānyathā varga-phalānukāṅkṣī | asmin kṛtaṃ tat parigṛhya sarvam amutra bhuṅktvā punar eti mārgam ||
ବିଦ୍ୱାନ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆତ୍ମାକୁ (ପରମାତ୍ମାକୁ) ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। କିନ୍ତୁ ଯେ ଧର୍ମ-ଅର୍ଥ-କାମ ରୂପ ତ୍ରିବର୍ଗ ଫଳକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ, ସେ ଏହି ଲୋକରେ କରା ସମସ୍ତ କର୍ମକୁ ସହ ନେଇ ପରଲୋକରେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରେ; ଭୋଗ ଶେଷ ହେଲେ ପୁଣି ସଂସାରମାର୍ଗକୁ ଫେରିଆସେ।
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Knowledge (jñāna) leads the wise to realization of the Self, whereas craving for the fruits of dharma, artha, and kāma binds one to karma: the person enjoys results in the next world and then returns to saṃsāra when those results are exhausted.
In Sanatsujāta’s instruction (within Udyoga Parva), he contrasts two life-orientations: the knower who seeks the Self and the reward-seeker who pursues worldly aims, thereby continuing the cycle of post-mortem enjoyment and return to worldly existence.