Shloka 71
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
राजन! पहले जूएमें द्रौयदीको जीती गयी देखकर मैंने आपसे कहा था--“आप द्यूतक्रीड़ामें आसक्त दुर्योधनको रोकिये, विद्वानूलोग इस प्रवंचनाके लिये मना करते हैं।' किंतु आपने मेरा कहना नहीं माना ।। न तद् बल॑ यन्मृदुना विरुध्यते सूक्ष्मो धर्मस्तरसा सेवितव्य: । प्रध्वंसिनी क्रूरसमाहिता श्री- मृदुप्रौढा गच्छति पुत्रपौत्रान्,वह बल नहीं, जिसका मृदुल स्वभावके साथ विरोध हो; सूक्ष्म धर्मका शीघ्र ही सेवन करना चाहिये। क्रूरतापूर्वक उपार्जित लक्ष्मी नश्वर होती है, यदि वह मृदुलतापूर्वक बढ़ायी गयी हो तो पुत्र-पौत्रों-तनक स्थिर रहती है
rājan! pūrvaṁ dyūte draupadī jitāṁ dṛṣṭvāham tvām avadam—“dyūtakrīḍāyām āsaktaṁ duryodhanaṁ nivāraya; vidvāṁso ’sya pravañcanāyāḥ pratiṣedhaṁ kurvanti” iti. tvaṁ tu mama vacanaṁ nānvaśṛṇoṣi. na tad balaṁ yan mṛdunā virudhyate; sūkṣmo dharmas tarasā sevitavyaḥ. pradhvaṁsinī krūrasamāhitā śrīḥ; mṛdu-prauḍhā gacchati putra-pautrān.
ବିଦୁର କହିଲେ—ହେ ରାଜନ! ଦ୍ୟୂତରେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଜିତାଯାଇଥିବା ଦେଖି ମୁଁ ପୂର୍ବେ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଥିଲି—“ଦ୍ୟୂତକ୍ରୀଡାରେ ଆସକ୍ତ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନକୁ ରୋକନ୍ତୁ; ପଣ୍ଡିତମାନେ ଜୁଆର ଦୋଷକୁ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି।” କିନ୍ତୁ ଆପଣ ମୋ କଥା ମାନିଲେ ନାହିଁ। ଯାହା ମୃଦୁତାଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରେ, ସେ ବଳ ସତ୍ୟ ବଳ ନୁହେଁ; ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧର୍ମକୁ ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ସାବଧାନରେ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ। କ୍ରୂରତାରେ ଅର୍ଜିତ ଶ୍ରୀ ଧ୍ୱଂସଶୀଳ; କିନ୍ତୁ ମୃଦୁତା ଓ ପକ୍ୱତାରେ ପୋଷିତ ସମୃଦ୍ଧି ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିକି ରହେ।
विदुर उवाच