अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
धनुष्पाणिरदीनात्मा खड्गं बिश्रत् परश्वधी । विरजा राजशार्दूल सृञ्जयं सो<भ्ययान्नपम्
dhanuṣpāṇir adīnātma khaḍgaṃ bibhrat paraśvadhī | virajo rājaśārdūla sṛñjayaṃ so 'bhyayān nṛpam ||
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ! ଧନୁଷ ହାତରେ ଧରି, ଦୀନତାର ସ୍ପର୍ଶ ନଥିବା ମନରେ, ଖଡ୍ଗ ଓ ପରଶୁ ଧାରଣ କରି, ରଜୋଧୂଳିରୁ ମୁକ୍ତ ସେ ପରଶୁରାମ ରାଜା ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
भीष्म उवाच
A leader or warrior should act from steadiness rather than dejection or agitation: being 'adīna-ātmā' (undismayed) and 'virajaḥ' (free from rajas) suggests disciplined courage—readiness for duty without inner turmoil.
Bhīṣma describes an eminent king/warrior who, fully armed with bow, sword, and axe, approaches King Sṛñjaya—portraying a formal encounter marked by preparedness and controlled resolve.