यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् । जपहोमसमायुक्तं स्वां रक्षन्तं महाचमूम्,जब जप और होममें लगे हुए कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरको संग्राममें अपनी विशाल सेनाकी रक्षा करते तथा सूर्यके समान दुर्धर्ष होकर शत्रुसेनाको संतप्त करते देखोगे, उस समय तुम्हें सत्ययुग, त्रेता और द्वापरकी प्रतीति नहीं होगी
sañjaya uvāca | yadā drakṣyasi saṅgrāme kuntīputraṁ yudhiṣṭhiram | japahomasamāyuktaṁ svāṁ rakṣantaṁ mahācamūm ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରଣଭୂମିରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଜପ ଓ ହୋମରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ, ନିଜର ବିଶାଳ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି ତୁମର ଯୁଗଭେଦବୋଧ ମଧ୍ୟ ଲୁପ୍ତ ହେବ।
संजय उवाच
The verse highlights the Mahābhārata ideal that dharma is not abandoned in crisis: even amid war, a righteous king can remain grounded in sacred discipline (japa and homa) while fulfilling the protective duty of leadership.
Sañjaya describes to the listener what will be seen in the coming conflict: Yudhiṣṭhira, identified as Kuntī’s son, engaged in religious observances and simultaneously guarding his large army on the battlefield.