Shloka 17
भीष्मद्रोणयोर्दुर्योधनं प्रति शमोपदेशः | Bhīṣma and Droṇa’s Counsel of Conciliation to Duryodhana
न राज्यहरणं दु:खं द्यूते चापि पराजय: । प्रत्राजनं सुतानां वा न मे तद् दुःखकारणम्,श्रीकृष्ण! मुझे राज्यके छिन जानेका उतना दुःख नहीं है। जुएमें हारने और पुत्रोंके वनवास होनेका भी मेरे मनमें उतना महान् दुःख नहीं है, परंतु भरी सभामें मेरी सुन्दरी युवती पुत्रवधू द्रौपदीने रोते हुए जो दुर्योधनके कटुवचन सुने थे, वही मेरे लिये महान् दुःखका कारण बन गया है
na rājyaharaṇaṁ duḥkhaṁ dyūte cāpi parājayaḥ | pratrājanaṁ sutānāṁ vā na me tad duḥkhakāraṇam, śrīkṛṣṇa |
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ! ରାଜ୍ୟ ହରାଇବା ମୋର ସର୍ବାଧିକ ଦୁଃଖ ନୁହେଁ; ନ ଦ୍ୟୁତରେ ପରାଜୟ, ନ ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ବନବାସ—ଏଗୁଡ଼ିକ ମୋ ଶୋକର ମୂଳ କାରଣ ନୁହେଁ। ମୋର ମହାଦୁଃଖ ଏହିଯେ, ଭରିଥିବା ସଭାରେ କାନ୍ଦୁଥିବା ମୋର ଯୁବତୀ, ସୁନ୍ଦର ପୁତ୍ରବଧୂ ଦ୍ରୌପଦୀ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ କଟୁ ଓ ଅପମାନଜନକ ବଚନ ଶୁଣିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ।
पुत्र उवाच