Shloka 12
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
अवैरकृत् सूपचार: समो निन्दाप्रशंसयो: । सुवृत्त: शीलसम्पन्न: प्रसन्नात्मा55त्मवान् प्रभु:
avairakṛt sūpacāraḥ samo nindāpraśaṃsayoḥ | suvṛttaḥ śīlasampannaḥ prasannātmā ātmavān prabhuḥ ||
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ—ସେ କାହା ସହିତ ବୈର କରେନାହିଁ ଏବଂ ସୁଶିଷ୍ଟ ଆଚରଣ କରେ। ନିନ୍ଦା-ପ୍ରଶଂସାରେ ସେ ସମଭାବ ରଖେ। ତାହାର ବ୍ୟବହାର ଉତ୍ତମ, ଶୀଳସମ୍ପନ୍ନ; ଅନ୍ତରାତ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ। ଆତ୍ମସଂଯମୀ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇ ସେ ସଦ୍ଗୁଣରେ ଦୃଢ଼ ରହେ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse defines an ideal ethical person: one who does not generate hostility, treats others with courteous conduct, remains steady in praise and blame, and is inwardly serene and self-mastered.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs on dharma and right conduct; here he lists qualities that mark a virtuous, authoritative person fit to guide or lead through moral steadiness.