Shloka 23
शल्यपर्वणि प्रथमाध्यायः — Karṇa-vadha-anantaraṃ Śalya-niyogaḥ, Saṃjayasya Dhṛtarāṣṭra-nivedanam
स््नुषाभिर्भरतश्रेष्ठ गान्धार्या विदुरेण च । तथान्यैश्न सुहृद्धिश्न ज्ञातिभिश्व हितैषिभि:
snuṣābhir bharataśreṣṭha gāndhāryā vidureṇa ca | tathānyaiś ca suhṛdbhiś ca jñātibhiś ca hitaiṣibhiḥ ||
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! (ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର) ସ୍ନୁଷାମାନଙ୍କ ସହ, ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ବିଦୁରଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ହିତେଷୀ ସୁହୃଦ ଓ ଜ୍ଞାତିବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପରିବୃତ ଥିଲେ—ଯୁଦ୍ଧଜନିତ ବିନାଶ ମଧ୍ୟରେ ପରାମର୍ଶ ଓ ସେବାରେ ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖେ ଦଢ଼ ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of standing by elders and leaders in distress: true well-wishers—family and friends—offer companionship and guidance, especially after the moral and social devastation of war.
Vaiśampāyana describes Dhṛtarāṣṭra’s entourage: the Kuru daughters-in-law, Queen Gāndhārī, Vidura, and other supportive relatives and friends accompany him, indicating a collective movement or departure undertaken with counsel and care.