यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
चित्राड्दाश्षित्रमाल्या: सर्वे ज्वलितकुण्डला: । सुकृतै: कर्मभि: पुण्यै: पारिबर्ैश्ष भूषिता:,सभी अद्भुत बाजूबंद, विचित्र हार और जगमगाते हुए कुण्डल धारण करते हैं। वे अपने पवित्र शुभ कर्मों तथा वस्त्राभूषणोंसे भी विभूषित होते हैं
citrāddāś citramālyāḥ sarve jvalitakuṇḍalāḥ | sukṛtaiḥ karmabhiḥ puṇyaiḥ pāribarhaiś ca bhūṣitāḥ ||
ନାରଦ କହିଲେ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବିଚିତ୍ର ପୁଷ୍ପମାଳା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ହାର ଧାରଣ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର କୁଣ୍ଡଳ ଜ୍ୱଳି ଉଠେ। ପୁଣ୍ୟମୟ ସୁକୃତ କର୍ମରେ ଓ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ରାଭୂଷଣରେ ସେମାନେ ଭୂଷିତ।
नारद उवाच
The verse links ethical conduct to its fruits: virtuous actions (sukṛta, puṇya) become the cause of honor, beauty, and elevated status, symbolized by radiant ornaments and fine attire.
Nārada is describing a group of exalted beings (or honored persons) whose appearance is resplendent—garlands, shining earrings, and rich attire—presenting their splendor as the visible outcome of accumulated merit.