Shloka 34
तयो: समभवद् गर्भ: फलप्राशनसम्भव: । ते च दृष्टवा स नृपति: परां मुदमवाप ह,उन दोनों शुभस्वरूपा रानियोंने उस आमके दो टुकड़े करके एक-एक टुकड़ा खा लिया। होनेवाली बात होकर ही रहती है, इसलिये तथा मुनिकी सत्यवादिताके प्रभावसे वह फल खानेके कारण दोनों रानियोंको गर्भ रह गये। उन्हें गर्भवती हुई देखकर राजाको बड़ी प्रसन्नता हुई
tayoḥ samabhavad garbhaḥ phalaprāśanasambhavaḥ | te ca dṛṣṭvā sa nṛpatiḥ parāṃ mudam avāpa ha ||
ସେଇ ଦୁଇ ଶୁଭରୂପା ରାଣୀ ଆମ୍ବ ଫଳଟିକୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଏକେକ ଖଣ୍ଡ ଖାଇଲେ। ଯାହା ହେବାକୁ ଥାଏ, ତାହା ହୋଇ ରହେ; ମୁନିଙ୍କ ସତ୍ୟବାକ୍ୟର ପ୍ରଭାବରୁ ସେଇ ଫଳଭକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଉଭୟ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଭବତୀ ଦେଖି ରାଜା ପରମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that events aligned with destiny unfold inevitably, and that a sage’s satya (truthfulness) has real potency—his words and gifts are efficacious, producing tangible results.
Two queens conceive as a result of consuming a fruit; upon seeing their pregnancy, the king is filled with great joy, anticipating the continuation of his lineage.