Shloka 17
कर्णवधप्रसङ्गः / The Context of Karṇa’s Fall
Krishna’s Dharmic Recollection and the Decisive Astra
न हान्ययोद्धा विद्यते सृञ्जयानां महारथं योउद्य सहेत कर्णम् । पाण्डुनन्दन! मैंने युद्धमें अपने सामने कर्णके इस विचित्र अस्त्रको देखा था। सूंजयोंमें दूसरा कोई ऐसा योद्धा नहीं है, जो आज महारथी कर्णका सामना कर सके ।। शैनेयो मे सात्यकिश्रक्ररक्षौ धृष्टय्युम्नश्वञापि तथैव राजन्
na hānyayoddhā vidyate sṛñjayānāṃ mahārathaṃ yo 'dya saheta karṇam | pāṇḍunandana! mayā yuddhe mama samakṣaṃ karṇasya etad vicitram astram dṛṣṭam āsīt | sṛñjayānām anyo na kaścid evaṃvidho yoddhāsti yo 'dya mahārathinaṃ karṇaṃ samāhantuṃ śaknoti || śaineyo me sātyakiś ca rakṣau dhṛṣṭadyumnaś ca tvam api tathaiva rājan ||
ଆଜି ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ସହିପାରିବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଯୋଦ୍ଧା ନାହିଁ। ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଚକ୍ଷୁସାମ୍ନାରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଏହି ବିଚିତ୍ର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ମୁଁ ଦେଖିଛି। ତେଣୁ ଶୈନେୟ ସାତ୍ୟକି ଓ ମୁଁ ରକ୍ଷା କରିବୁ; ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏବଂ ଆପଣ ମଧ୍ୟ, ରାଜନ, ସେହିପରି ତତ୍ପର ରୁହନ୍ତୁ।
अजुन उवाच