Shloka 12
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
वे चारों ओरसे नाना प्रकारके चिह्लोंसे युक्त बाण-समूहोंकी वर्षा करने लगे। नरेश्वर! उनसे पीड़ित होकर महाबली भीमसेनने पचास रथोंके साथ आये हुए आपके पुत्रोंके उन पचासों रथियोंको शीघ्र ही नष्ट कर दिया ।।
sañjaya uvāca |
vivitsos tu tataḥ kruddho bhallena apāharac chiraḥ |
bhīmaseno mahārāja tat papāta hataṃ bhuvi ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ସେମାନେ ଚାରିଦିଗରୁ ନାନା ପ୍ରକାର ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ବାଣ-ବୃନ୍ଦର ବର୍ଷା କରିଲେ। ସେଥିରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ, ଅମ୍ବତି ରଥ ସହ ଆସିଥିବା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସେଇ ଅମ୍ବତି ରଥୀକୁ ଶୀଘ୍ର ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ତାପରେ ବିବିତ୍ସୁ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ଶିର ଛେଦ କଲେ; ହେ ମହାରାଜ, ସେଇ ମସ୍ତକ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା, ଏବଂ ସେ ହତ ହେଲା।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger in war accelerates decisive, often brutal action, reminding readers that even within kṣatriya-duty the moral weight of violence and retaliation accumulates, shaping the ethical aftermath for victors and vanquished alike.
Sañjaya reports that Vivitsu (Yudhiṣṭhira), enraged, uses a bhalla-arrow to sever a head; it falls to the ground, and Bhīmasena is described as slain—depicting a rapid, lethal turn in the battle.