Shloka 5
अलम्बुस-वधः
The Neutralization of Alambusa
एवमेतानि सर्वाणि तथान्यान्यपि भारत । वादयन्ति सुसंहृष्टा: कुशला: साधुशिक्षिता:,भारत! सुशिक्षित एवं कुशल वादक अत्यन्त हर्षमें भरकर मृदंग, झाँझ, भेरी, पणव, आनक, गोमुख, आउडम्बर, शंख और बड़े जोरसे बजनेवाली दुन्दुभियाँ तथा दूसरे प्रकारके वाद्योंको भी बजाने लगे
evam etāni sarvāṇi tathānyāny api bhārata | vādayanti susaṁhṛṣṭāḥ kuśalāḥ sādhuśikṣitāḥ ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ହେ ଭାରତ! ଏଭଳି ସେ ସମସ୍ତ ବାଦ୍ୟ ଏବଂ ତାହା ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ବାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ବାଜିଉଠିଲା। ସୁଶିକ୍ଷିତ ଓ କୁଶଳ ବାଦକମାନେ ପରମ ହର୍ଷରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବାଜାଇ ଯୁଦ୍ଧୋତ୍ସବର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ନାଦ ସବୁଦିଗରେ ପ୍ରସାର କଲେ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective emotion and training can amplify an atmosphere—here, the exhilaration of war is intensified through disciplined performance. It implicitly contrasts technical skill and excitement with the grave ethical weight of battle that surrounds such pageantry.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that well-trained, skilled musicians are joyfully sounding many instruments, creating a loud, celebratory martial soundscape as events in the war unfold.