Shloka 32
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
sañjaya uvāca |
abhyadravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ରାଜନ! ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧନର ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ, ବ୍ୟୂହବଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରହାରେ ନିପୁଣ ବୀରମାନେ ଏକସାଥି ଆଗକୁ ଧାଇଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ, ଶିଖଣ୍ଡୀ, ସାତ୍ୟକି, ନକୁଳ-ସହଦେବ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ବିରାଟ, ଦ୍ରୁପଦ, କେକୟ-ରାଜକୁମାରମାନେ, କ୍ରୋଧରେ ଭରିଥିବା ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଓ ମତ୍ସ୍ୟଦେଶୀୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ—ଏ ସମସ୍ତେ ରଣଭୂମିରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ଆତୁଳ, ପିତୃବ୍ୟ ଓ ମାତୁଳମାନେ ନିଜ ନିଜ ସେନାକୁ ବ୍ୟୂହରେ ସଜାଇ, ପ୍ରହାର ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ରକ୍ଷାର୍ଥେ ସେ ତିଆରି କରିଥିବା ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟୂହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଏକସାଥି ଧାଇପଡ଼ିଲେ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined resolve: when a goal is judged necessary in war, warriors coordinate and advance in formation, showing how intention (parīpsā) and organization (vyūḍha-anīka) combine to produce effective action—an implicit reminder that power without order is ineffective.
Sañjaya reports that the attacking warriors, with their troops arranged in battle array, charge forward together, indicating a coordinated push into the fighting at a critical moment.