Shloka 27
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
abhydravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ରାଜନ! ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧନରେ ଉତ୍ସୁକ, ବ୍ୟୂହବଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରହାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବେଗରେ ଆଗକୁ ଧାଇଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ, ଶିଖଣ୍ଡୀ, ସାତ୍ୟକି, ନକୁଳ-ସହଦେବ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ବିରାଟ, ଦ୍ରୁପଦ, କେକୟ ରାଜକୁମାରମାନେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଓ ମତ୍ସ୍ୟଦେଶୀୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ—ସମସ୍ତେ ରଣଭୂମିରେ ଏକାସାଥି ଆଗେଇଲେ। ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ତାଉ, କାକା ଓ ମାମାମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସେନାକୁ ବ୍ୟୂହରେ ସଜାଇ, ପ୍ରହାରକୁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଖୋଲିଥିବା ସେଇ ପଥରେ ବ୍ୟୂହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକାସାଥି ଧାଇପଡ଼ିଲେ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as urgent, collective responsibility: when a comrade is endangered, righteous warriors do not remain passive; they organize, commit, and act decisively—even when the situation is perilous.
Sañjaya reports that the warriors, with their troops arranged in formation and intent on striking, surge forward together—contextually, the Pandava allies press ahead to enter the enemy’s formation by the route already made, aiming to reach and protect Abhimanyu.