राजेन्द्र! चिन्ता और शोकमें मग्न होकर कुछ देरतक विचार करनेके पश्चात् अश्वत्थामा गरम-गरम दीर्घ उच्छवास लेने लगा और मन-ही-मन उदास हो गया ।। ततो द्रौणिर्धनुस्त्यक्त्वा रथात् प्रस्कन्द्य वेगित: । धिग् धिक् सर्वमिदं मिथ्येत्युक्त्वा सम्प्राद्रवद् रणात्
ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଚିନ୍ତା ଓ ଶୋକରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ କିଛି ସମୟ ବିଚାର କରିବା ପରେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଉଷ୍ଣ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲା ଏବଂ ମନେମନେ ଉଦାସ ହେଲା। ତାପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଧନୁଷ ତ୍ୟାଗ କରି ବେଗରେ ରଥରୁ ଲାଫି ପଡ଼ି, “ଧିକ୍! ଧିକ୍! ଏ ସବୁ ମିଥ୍ୟା!” ବୋଲି କହି ରଣଭୂମିରୁ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇଲା।
संजय उवाच