तज्जग्राह पिता मह्य[ुमब्रवीच्चैव स प्रभु: । त्वं वधिष्यसि सर्वाणि शस्त्रवर्षाण्यनेकश:,“तदनन्तर मेरे पिताने वह अस्त्र ग्रहण किया और उन पूज्य पिताने मुझे उसका उपदेश किया। (पिताको अस्त्र देते समय भगवानने यह भी कहा था--) “ब्रह्मन्! तुम संग्राममें इस अस्त्रके द्वारा सम्पूर्ण शस्त्र-वर्षाओंको बारंबार नष्ट करोगे और स्वयं भी तेजसे प्रकाशित होते रहोगे।' ऐसा कहकर भगवान् नारायण अपने दिव्य धामको चले गये
tad jagrāha pitā mahyam abravīc caiva sa prabhuḥ | tvaṁ vadhiṣyasi sarvāṇi śastravarṣāṇy anekaśaḥ ||
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ— ତାପରେ ମୋ ପିତା ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ସେଇ ସମର୍ଥ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ତାହାର ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଭଗବାନ କହିଲେ— “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ! ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଙ୍ଗ୍ରାମରେ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରବର୍ଷାକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନଶ୍ଟ କରିବ।”
संजय उवाच
Power and specialized knowledge (astra-vidyā) are to be used with purpose and restraint: the boon is framed as a defensive-corrective capacity—neutralizing repeated volleys of weapons—rather than as license for unchecked destruction.
Sañjaya reports that his father received a divine weapon and taught it to him; the Lord prophesies that Sañjaya will, through this weapon, repeatedly destroy enemy missile-showers in battle, indicating divine sanction and preparedness amid escalating warfare.