Shloka 206
पाण्डव-वृष्णि-समागमः तथा अश्वमेध-अनुज्ञा | Reunion at the Kuru Court and Authorization of the Aśvamedha
अदर्शयन्निव तदा कुरून् वै दक्षिणोत्तरान् | राजन्! उस समय वह नगर कुबेरकी अलकापुरीके समान प्रतीत होता था। वहाँ सब ओर एकान्त स्थानोंमें स्त्रियोंसहित बंदीजन खड़े थे
adarśayann iva tadā kurūn vai dakṣiṇottarān |
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ହେ ରାଜନ୍! ସେ ସମୟରେ ସେଇ ନଗରୀ କୁବେରଙ୍କ ଅଲକାପୁରୀ ପରି ଦିଶୁଥିଲା। ସବୁଦିଗରେ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ବନ୍ଦୀଜନ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁରୀର ଶୋଭା ବଢ଼ିଥିଲା। ସେହିବେଳେ ପବନର ଝୋକାରେ ନଗରମଧ୍ୟରେ ସର୍ବତ୍ର ଧ୍ୱଜ-ପତାକା ଫଡ଼ଫଡ଼ାଉଥିଲା, ଯେନେ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର କୁରୁଦେଶର ଶୋଭାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage uses civic beauty and auspicious display—flags, orderly attendants, and a city likened to Alakā—to imply that a righteous king sustains visible prosperity and public auspiciousness, reinforcing social confidence and stability.
Vaiśampāyana describes a city scene where wind-driven banners flutter everywhere, making it seem as if the city is ‘showing’ the Southern and Northern Kurus; the city’s splendor is compared to Kubera’s Alakā, with attendants standing about in secluded places.