Shloka 37
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
भक्ष्यानज्नपानीयरसप्रदाता सर्वान् समाप्रोति रसान् प्रकामम् । प्रतिश्रयाच्छादनसम्प्रदाता प्राप्नोति तान्येव न संशयो5त्र
vaiśampāyana uvāca |
bhakṣyānna-pānīya-rasa-pradātā sarvān samāpnoti rasān prakāmam |
pratiśrayācchādana-sampradātā prāpnoti tāny eva na saṁśayo ’tra ||
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ— ଯେ ପୁରୁଷ ଭକ୍ଷ୍ୟ ଅନ୍ନ, ପାନୀୟ ଜଳ ଓ ମଧୁର ରସ ଦାନ କରେ, ସେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭୋଗରସ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏବଂ ଯେ ରହିବା ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଢାକିବା ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ଦିଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ସେହି ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ନିଶ୍ଚୟ ପାଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Giving essential supports—food, water, pleasant refreshments, shelter, and clothing—creates corresponding fruits for the giver: enjoyment, comfort, and provision. The verse presents dāna as a concrete dharma whose results mirror what is offered.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Vaiśampāyana continues a didactic sequence on the merits of gifts. This verse specifically enumerates basic donations and states their assured karmic/ethical return.