Shloka 125
भक्तिमान् यः सदोत्थाय शुचिस्तद्गतमानस: । सहसतं वासुदेवस्य नाम्नामेतत् प्रकीर्तयेत्
bhaktimān yaḥ sadotthāya śucis tadgatamānasaḥ | sahasraṁ vāsudevasya nāmnām etat prakīrtayet ||
ଯେ ଭକ୍ତିମାନ୍ ପୁରୁଷ ନିତ୍ୟ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚି ହୋଇ, ମନକୁ ତାହାରେ ଲୀନ କରି, ବାସୁଦେବଙ୍କ ଏହି ସହସ୍ରନାମକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପାଠ/କୀର୍ତ୍ତନ କରେ—ସେ ମହାଯଶ ଓ ଲୋକପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଏ, ଅଚଳ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ ଏବଂ ପରମ କଲ୍ୟାଣକୁ ପହଞ୍ଚେ। ତାହାକୁ କେଉଁଠି ଭୟ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେ ବୀର୍ୟ ଓ ତେଜ ପାଏ ଏବଂ ଆରୋଗ୍ୟ, କାନ୍ତି, ବଳ, ରୂପ ଓ ସର୍ବଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady devotion expressed through disciplined morning purity and focused remembrance, culminating in the recitation of Vāsudeva’s thousand names, is presented as a powerful dhārmic practice that yields inner fearlessness and comprehensive well-being—ethical excellence, vitality, and stable prosperity.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by praising the practice of chanting the Vāsudeva-sahasranāma, describing the qualities of the practitioner and the fruits that follow from such devoted recitation.