Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 46
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
दिवि श्रेष्ठो हि भगवान् हरिनारायण: प्रभु: । वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च । अहहितश्चाहयेन्नित्यं पूजित: प्रतिपूजयेत्
divi śreṣṭho hi bhagavān harinārāyaṇaḥ prabhuḥ | vandito hi sa vandeta mānito mānayīta ca | ahahitaś cāhayen nityaṃ pūjitaḥ pratipūjayet |
ଦେବଲୋକରେ ଭଗବାନ ହରି-ନାରାୟଣ ହିଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ। ଯେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରେ, ସେକୁ ତିନି ମଧ୍ୟ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି; ଯେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ସେକୁ ତିନି ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି। ଯେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ହିତଭାବ ରଖେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ତିନି ନିତ୍ୟ ହିତକାରୀ ରହନ୍ତି; ଏବଂ ଯେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜେ, ତାହାକୁ ତିନି ପ୍ରତିପୂଜାରୂପ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅନ୍ତି—ଭକ୍ତିକୁ ଅନୁରୂପ କୃପାରେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି।
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocity in devotion: honoring, praising, and worshipping the Lord is met with corresponding divine favor and regard. It frames bhakti as a relationship in which sincere reverence draws a responsive grace.
Īśvara (the Lord) speaks, declaring Hari-Nārāyaṇa’s supremacy and describing how the Lord responds to human acts of reverence—praise, respect, and worship—by returning honor and benevolence to the devotee.