Adhyaya 35

Verse 1

नानाकर्मविपाकफलकथनम् धर्मराज उवाच देवसेवां विना साध्वि न भवेत्कर्मकृन्तनम् । शुद्धकर्म शुद्धबीजं नरकश्च कुकर्मणा

ନାନା କର୍ମବିପାକ ଫଳ କଥନ। ଧର୍ମରାଜ କହିଲେ- ହେ ସାଧ୍ୱୀ! ଦେବସେବା ବିନା କର୍ମବନ୍ଧନ କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ। ଶୁଦ୍ଧ କର୍ମ ଶୁଦ୍ଧ ବୀଜ ଏବଂ କୁକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନରକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

Verse 2

पुंश्चल्यन्नं च यो भुङ्क्ते योऽस्यां गच्छेत्पतिव्रते । स द्विजः कालसूत्रं च मृतो याति सुदुर्गमम्

ହେ ପତିବ୍ରତେ! ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ପୁଂଶ୍ଚଲୀର ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରେ କିମ୍ବା ତାହା ପାଖକୁ ଯାଏ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗମ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ଯାଏ।

Verse 3

शतवर्षं कालसूत्रे स्थिरीभूतो भवेद्‌ ध्रुवम् । तत्र जन्मनि रोगी च ततः शुद्धो भवेद्‌ द्विजः

ସେ କାଳସୂତ୍ର ନରକରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶହେ ବର୍ଷ ରହେ। ତା’ପରେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ସେ ରୋଗୀ ହୁଏ ଏବଂ ତା’ପରେ ହିଁ ସେହି ଦ୍ୱିଜ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।

Verse 4

पतिव्रता चैकपतौ द्वितीये कुलटा स्मृता । तृतीये धर्षिणी ज्ञेया चतुर्थे पुंश्चलीत्यपि

ଜଣେ ପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ସ୍ତ୍ରୀ ପତିବ୍ରତା। ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁରୁଷ ସହିତ ସେ କୁଲଟା, ତୃତୀୟ ସହିତ ଧର୍ଷିଣୀ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ସହିତ ପୁଂଶ୍ଚଲୀ କୁହାଯାଏ।

Verse 5

वेश्या च पञ्चमे षष्ठे पुङ्‌गी च सप्तमेऽष्टमे । तत ऊर्ध्वं महावेश्या सास्पृश्या सर्वजातिषु

ପଞ୍ଚମ କିମ୍ବା ଷଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ସହିତ ସେ ବେଶ୍ୟା, ସପ୍ତମ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ସହିତ ପୁଙ୍ଗୀ ହୁଏ। ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ହେଲେ ସେ ମହାବେଶ୍ୟା କୁହାଯାଏ, ଯିଏ ସର୍ବ ଜାତିରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ।

Verse 6

यो द्विजः कुलटां गच्छेद्धर्षिणीं पुंश्चलीमपि । पुङ्‌गीं वेश्यां महावेश्यां मत्स्योदे याति निश्चितम्

ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ କୁଲଟା, ଧର୍ଷିଣୀ, ପୁଂଶ୍ଚଲୀ, ପୁଙ୍ଗୀ, ବେଶ୍ୟା କିମ୍ବା ମହାବେଶ୍ୟା ପାଖକୁ ଯାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମତ୍ସ୍ୟୋଦ ନରକକୁ ଯାଏ।

Verse 7

शताब्दं कुलटागामी धृष्टागामी चतुर्गुणम् । षड्गुणं पुंश्चलीगामी वेश्यागामी गुणाष्टकम्

କୂଲଟାଗାମୀ ୧୦୦ ବର୍ଷ, ଧର୍ଷିଣୀଗାମୀ ୪୦୦ ବର୍ଷ, ପୁଂଶ୍ଚଲୀଗାମୀ ୬୦୦ ବର୍ଷ ଏବଂ ବେଶ୍ୟାଗାମୀ ୮୦୦ ବର୍ଷ ସେଠାରେ ବାସ କରେ।

Verse 8

पुङ्‌गीगामी दशगुणं वसेत्तत्र न संशयः । महावेश्याकामुकश्च ततो दशगुणं वसेत्

ପୁଙ୍ଗୀଗାମୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ୧୦୦୦ ବର୍ଷ ସେଠାରେ ବାସ କରେ। ମହାବେଶ୍ୟା କାମୁକ ତା’ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦଶ ଗୁଣ (୧୦０００ ବର୍ଷ) ବାସ କରେ।

Verse 9

तत्रैव यातनां भुङ्‌क्ते यमदूतेन ताडितः । तित्तिरिः कुलटागामी धृष्टागामी च वायसः

ସେଠାରେ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ ସେ ଯାତନା ଭୋଗ କରେ। କୁଲଟାଗାମୀ ତିତିରି ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ଧର୍ଷିଣୀଗାମୀ କାଉ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୁଏ।

Verse 10

कोकिलः पुंश्चलीगामी वेश्यागामी वृकः स्मृतः । पुङ्‌गीगामी सूकरश्च सप्तजन्मनि भारते

ପୁଂଶ୍ଚଲୀଗାମୀ କୋଇଲି, ବେଶ୍ୟାଗାମୀ ଗଧିଆ ଏବଂ ପୁଙ୍ଗୀଗାମୀ ଭାରତରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘୁଷୁରି ହୁଏ।

Verse 11

महावेश्याप्रगामी च जायते शाल्मलीतरुः । यो भुङ्‌क्ते ज्ञानहीनश्च ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः

ମହାବେଶ୍ୟାଗାମୀ ଶାଳ୍ମଳୀ ବୃକ୍ଷ ହୁଏ । ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନହୀନ ବ୍ୟକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଭୋଜନ କରେ...

Verse 12

अरुन्तुदं स यात्येवाप्यन्नमानाब्दमेव च । ततो भवेन्मानवश्चाप्युदरे रोगपीडितः

ସେ ଅରୁନ୍ତୁଦ ନରକକୁ ଯାଏ ଏବଂ ଯେତେ ଅନ୍ନକଣା ଖାଇଥାଏ ସେତେ ବର୍ଷ ସେଠାରେ ରହେ । ତା’ପରେ ସେ ପେଟ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ମନୁଷ୍ୟ ହୁଏ ।

Verse 13

गुल्मयुक्तश्च काणश्च दन्तहीनस्ततः शुचिः । वाक्प्रदत्तां स्वकन्यां च योऽन्यस्मै प्रददाति च

ସେ ଗୁଳ୍ମ ରୋଗୀ, କଣା ଓ ଦାନ୍ତହୀନ ହୋଇ ଶେଷରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ । ଯିଏ ବାକ୍-ଦତ୍ତା କନ୍ୟାକୁ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରଦାନ କରେ...

Verse 14

स वसेत्पांसुकुण्डे च तद्‍भोजी शतवत्सरम् । तद्द्रव्यहारी यः साध्वि पांसुवेष्टे शताब्दकम्

ସେ ପାଂଶୁକୁଣ୍ଡରେ ଶହେ ବର୍ଷ ତାହା ହିଁ ଭୋଜନ କରି ବାସ କରେ । ହେ ସାଧ୍ୱୀ, ଯିଏ ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟ ହରଣ କରେ, ସେ ପାଂଶୁବେଷ୍ଟ ନରକରେ ଶହେ ବର୍ଷ ରହେ ।

Verse 15

निवसेच्छरशय्यायां मम दूतेन ताडितः । भक्त्या न पूजयेद्विप्रः शिवलिङ्‌गं च पार्थिवम्

ସେ ମୋ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିଟାଖାଇ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ବାସ କରେ । ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭକ୍ତିର ସହିତ ପାର୍ଥିବ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରେ ନାହିଁ...

Verse 16

स याति शूलिनः पापाच्छूलप्रोतं सुदारुणम् । स्थित्वा शताब्दं तत्रैव श्वापदः सप्तजन्मसु

ସେ ଶୂଳଧାରୀ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପରାଧ ଯୋଗୁଁ ଭୟଙ୍କର ଶୂଳପ୍ରୋତ ନରକକୁ ଯାଏ । ସେଠାରେ ଶହେ ବର୍ଷ ରହି ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହିଂସ୍ର ପଶୁ ହୁଏ ।

Verse 17

ततो भवेद्देवलश्च सप्तजन्म ततः शुचिः । करोति कुण्ठितं विप्रं यद्‌भिया कम्पते द्विजः

ତା’ପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ଦେବଳ ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ । ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ କଷ୍ଟ ଦିଏ ଯାହା ଫଳରେ ସେ ଥରିବାକୁ ଲାଗେ...

Verse 18

प्रकम्पने वसेत्सोऽपि विप्रलोमाब्दमेव च । प्रकोपवदना कोपात् स्वामिनं या च पश्यति

ସେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣର ଶରୀରର ରୋମ ସଂଖ୍ୟା ସମାନ ବର୍ଷ ପ୍ରକମ୍ପନ ନରକରେ ରହେ । ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ କ୍ରୋଧବଶତଃ ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ କ୍ରୋଧିତ ମୁଖରେ ଚାହେଁ...

Verse 19

कटूक्तिं तं प्रवदति सोल्मुकं सम्प्रयाति हि । उल्कां ददाति तद्वक्त्रे सततं मम किङ्‌करः

ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କଟୁ ବଚନ କହେ, ସେ ଉଲ୍ମୁଖ ନରକକୁ ଯାଏ । ମୋର କିଙ୍କର ତା’ ମୁଖରେ ନିରନ୍ତର ଜଳନ୍ତା ଉଲ୍କା ପ୍ରଦାନ କରେ ।

Verse 20

दण्डेन ताडयेन्मूर्ध्नि तल्लोमाब्दप्रमाणकम् । ततो भवेन्मानवी च विधवा सप्तजन्मसु

ତା’ ମସ୍ତକରେ ତା’ ଶରୀରର ରୋମ ସଂଖ୍ୟା ସମାନ ବର୍ଷ ଦଣ୍ଡରେ ଆଘାତ କରାଯାଏ । ତା’ପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବୀ ବିଧବା ହୁଏ ।

Verse 21

सा भुक्त्वा चैव वैधव्यं व्याधियुक्ता ततः शुचिः । या ब्राह्मणी शूद्रभोग्या चान्धकूपे प्रयाति सा

ସେ ବୈଧବ୍ୟ ଭୋଗ କରି ଏବଂ ବ୍ୟାଧିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ । ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଶୂଦ୍ରଭୋଗ୍ୟା ହୁଏ, ସେ ଅନ୍ଧକୂପ ନରକକୁ ଯାଏ ।

Verse 22

तप्तशौचोदके ध्वान्ते तदाहारी दिवानिशम् । निवसेदतिसन्तप्ता मम दूतेन ताडिता

ତପ୍ତ ଅଶୌଚ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାରରେ ଦିନରାତି ସେହି ଆହାର କରି, ସେ ମୋ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହେ ।

Verse 23

शौचोदके निमग्ना सा यावदिन्द्राश्चतुर्दश । काकी जन्मसहस्राणि शतजन्मानि सूकरी

ସେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଅଶୌଚ ଜଳରେ ନିମଗ୍ନ ରହେ । ତା’ପରେ ହଜାରେ ଜନ୍ମ କାଉ ଏବଂ ଶହେ ଜନ୍ମ ଘୁଷୁରି ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୁଏ ।

Verse 24

शृगाली शतजन्मानि शतजन्मानि कुक्कुटी । पारावती सप्तजन्म वानरी सप्तजन्मसु

ସେ ଶହେ ଜନ୍ମ ଶୃଗାଳୀ, ଶହେ ଜନ୍ମ କୁକୁଡ଼ା, ସାତ ଜନ୍ମ ପାରା ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ମାଙ୍କଡ଼ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୁଏ ।

Verse 25

ततो भवेत्सा चाण्डाली सर्वभोग्या च भारते । ततो भवेच्च रजकी यक्ष्मग्रस्ता च पुंश्चली

ତା’ପରେ ସେ ଭାରତରେ ସର୍ବଭୋଗ୍ୟା ଚାଣ୍ଡାଳୀ ହୁଏ । ତା’ପରେ ସେ ଯକ୍ଷ୍ମାଗ୍ରସ୍ତ ରଜକୀ ଏବଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀ (ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ) ହୁଏ ।

Verse 26

ततः कुष्ठयुता तैलकारी शुद्धा भवेत्ततः । निवसेद्वेधने वेश्या पुङ्‌गी च दण्डताडने

ତା’ପରେ କୁଷ୍ଠଯୁକ୍ତ ତୈଳକାରୀ (ତେଲୁଣୀ) ହୋଇ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ । ବେଶ୍ୟା ବେଧନ ନରକରେ ଏବଂ କୁଟ୍ଟନୀ ଦଣ୍ଡତାଡ଼ନ ନରକରେ ବାସ କରେ ।

Verse 27

जलरन्ध्रे वसेद्वेश्या कुलटा देहचूर्णके । स्वैरिणी दलने चैव धृष्टा च शोषणे तथा

ବେଶ୍ୟା ଜଳରନ୍ଧ୍ର ନରକରେ, କୁଲଟା ଦେହଚୂର୍ଣ୍ଣକରେ, ସ୍ୱୈରିଣୀ ଦଳନରେ ଏବଂ ଧୃଷ୍ଟା ଶୋଷଣ ନରକରେ ବାସ କରେ ।

Verse 28

निवसेद्यातनायुक्ता मम दूतेन ताडिता । विण्मूत्रभक्षा सततं यावन्मन्वन्तरं सति

ହେ ସତୀ! ସେ ମୋ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ ଯାତନାଯୁକ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଏକ ମନ୍ୱନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିରନ୍ତର ବିଷ୍ଠା ଓ ମୂତ୍ର ଭକ୍ଷଣ କରି ରହେ ।

Verse 29

ततो भवेद्विट्कृमिश्च लक्षवर्षं ततः शुचिः । ब्राह्मणो ब्राह्मणीं गच्छेत्क्षत्रियां वापि क्षत्रियः

ତା’ପରେ ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଠାର କୃମି ହୁଏ ଏବଂ ତା’ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଗମନ କରେ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟା ଗମନ କରେ...

Verse 30

वैश्यो वैश्यां च शूद्रा वा शूद्रश्चापि व्रजेद्यदि । सवर्णपरदारैश्च कषायं यान्ति ते जनाः

...ବୈଶ୍ୟ ବୈଶ୍ୟାକୁ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଶୂଦ୍ରାକୁ ଗମନ କଲେ; ସଜାତୀୟା ପରସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରୁଥିବା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କଷାୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି ।

Verse 31

भुक्त्वा कषायतप्तोदं निवसेद्वा शताब्दकम् । ततो विप्रो भवेच्छुद्धस्ततो वै क्षत्रियादयः

ଫୁଟୁଥିବା କଷାୟ ଜଳ ପାନ କରି ସେମାନେ ସେଠାରେ ଶହେ ବର୍ଷ ବାସ କରନ୍ତି | ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଆଦି ମଧ୍ୟ |

Verse 32

योषितश्चापि शुद्ध्यन्तीत्येवमाह पितामहः । क्षत्रियो ब्राह्मणीं गच्छेद्वैश्यो वापि पतिव्रते

ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି | ହେ ପତିବ୍ରତେ! ଯଦି କୌଣସି କ୍ଷତ୍ରିୟ ବା ବୈଶ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ସହ ଗମନ କରେ...

Verse 33

मातृगामी भवेत्सोऽपि शूर्पे च नरके वसेत् । शूर्पाकारैश्च कृमिभिर्ब्राह्मण्या सह भक्षितः

...ସେ ମାତୃଗାମୀ ସମାନ ହୁଏ ଏବଂ ଶୂର୍ପ ନରକରେ ବାସ କରେ | ସେଠାରେ କୁଲା ଆକାରର କୃମିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ସହ ସେ ଭକ୍ଷିତ ହୁଏ |

Verse 34

प्रतप्तमूत्रभोजी च मम दूतेन ताडितः । तत्रैव यातनां भुङ्क्ते यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ସେ ଫୁଟୁଥିବା ମୂତ୍ର ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ମୋର ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହୁଏ | ସେଠାରେ ସେ ଚଉଦ ଜଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାତନା ଭୋଗ କରେ |

Verse 35

सप्तजन्म वराहश्च छागलश्च ततः शुचिः । करे धृत्वा तु तुलसीं प्रतिज्ञां यो न पालयेत्

ସାଉ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବରାହ ଏବଂ ତା’ପରେ ଛେଳି ହୁଏ, ତା’ପରେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ | ଯିଏ ହାତରେ ତୁଳସୀ ଧରି ନିଜର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ ନାହିଁ...

Verse 36

मिथ्या वा शपथं कुर्यात्स च ज्वालामुखं व्रजेत् । गङ्‌गातोयं करे कृत्वा प्रतिज्ञां यो न पालयेत्

...କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରେ, ସେ ଜ୍ୱାଳାମୁଖ ନରକକୁ ଯାଏ | ଯିଏ ହାତରେ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଧରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ ନାହିଁ...

Verse 37

शिलां वा देवप्रतिमां स च ज्वालामुखं व्रजेत् । दत्त्वा दक्षिणहस्तं च प्रतिज्ञां यो न पालयेत्

...କିମ୍ବା ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ବା ଦେବପ୍ରତିମା ଧରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରେ, ସେ ଜ୍ୱାଳାମୁଖ ନରକକୁ ଯାଏ | ଯିଏ ନିଜର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଦେଇ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ ନାହିଁ...

Verse 38

स्थित्वा देवगृहे वापि स च ज्वालामुखं व्रजेत् । आस्पृश्य ब्राह्मणं गां च ज्वालावह्निं व्रजेद्‌ द्विजः

...କିମ୍ବା ଦେବାଳୟରେ ଠିଆ ହୋଇ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରେ, ସେ ଜ୍ୱାଳାମୁଖ ନରକକୁ ଯାଏ | ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଗାଈକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଜ୍ୱାଳାବହ୍ନି ନରକକୁ ଯାଏ |

Verse 39

न पालयेत्प्रतिज्ञां च स च ज्वालामुखं व्रजेत् । मित्रद्रोही कृतघ्नश्च यश्च विश्वासघातकः

ଯିଏ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଜ୍ୱାଳାମୁଖ ନରକକୁ ଯାଏ | ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ, କୃତଘ୍ନ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସଘାତକ ବ୍ୟକ୍ତି...

Verse 40

मिथ्यासाक्ष्यप्रदश्चैव स च ज्वालामुखं व्रजेत् । एते तत्र वसन्त्येव यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଜ୍ୱାଳାମୁଖ ନରକକୁ ଯାଏ | ଏହି ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ଚଉଦ ଜଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି |

Verse 41

तथाङ्‌गारप्रदग्धाश्च मम दूतेन ताडिताः । चाण्डालस्तुलसीं स्पृष्ट्वा सप्तजन्म ततः शुचिः

ସେମାନେ ଅଙ୍ଗାର ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ମୋର ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହୁଅନ୍ତି | ତୁଳସୀ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଚଣ୍ଡାଳ ସାତ ଜନ୍ମ ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ |

Verse 42

म्लेच्छो गङ्‌गाजलस्पर्शी पञ्चजन्म ततः शुचिः । शिलास्पर्शी विट्कृमिश्च सप्तजन्मसु सुन्दरि

ଗଙ୍ଗାଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ମ୍ଲେଚ୍ଛ ପାଞ୍ଚ ଜନ୍ମ ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ | ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଠାର କୃମି ହୁଏ |

Verse 43

अर्चास्पर्शी ब्रह्मकृमिः सप्तजन्म ततः शुचि । दक्षहस्तप्रदाता च सर्पश्च सप्तजन्मसु

ମୂର୍ତ୍ତିକୁ (ଅନଧିକାର) ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମକୃମି ହୁଏ ଏବଂ ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ | ମିଥ୍ୟା ଶପଥରେ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସର୍ପ ହୁଏ |

Verse 44

ततो भवेद्‌ ब्रह्महीनो मानवश्च ततः शुचिः । मिथ्यावादी देवगृहे देवलः सप्तजन्मसु

ତା’ପରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱହୀନ ମନୁଷ୍ୟ ହୁଏ ଏବଂ ତତ୍ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ | ଦେବମନ୍ଦିରରେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବଳ (ପୂଜାରୀ) ହୁଏ |

Verse 45

विप्रादिस्पर्शकारी च व्याघ्रजातिर्भवेद्‌ ध्रुवम् । ततो भवेच्च मूकः स बधिरश्च त्रिजन्मनि

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଦିଙ୍କୁ (ମିଥ୍ୟା ଶପଥରେ) ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବ୍ୟାଘ୍ର ହୁଏ | ତା’ପରେ ସେ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂକ ଓ ବଧିର ହୁଏ |

Verse 46

भार्याहीनो बन्धुहीनो वंशहीनस्ततः शुचिः । मित्रद्रोही च नकुलः कृतघ्नश्चापि गण्डकः

ସେ ପତ୍ନୀ, ବନ୍ଧୁ ଓ ବଂଶହୀନ ହୋଇ ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ | ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ ନେଉଳ ଏବଂ କୃତଘ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତି ଗଣ୍ଡାର ହୁଏ |

Verse 47

विश्वासघाती व्याघ्रश्च सप्तजन्मसु भारते । मिथ्यासाक्षी च वक्तव्ये मण्डूकः सप्तजन्मसु

ବିଶ୍ୱାସଘାତକ ଭାରତରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାଘ୍ର ହୁଏ | ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଙ୍ଗ ହୁଏ |

Verse 48

पूर्वान्सप्तापरान्सप्त पुरुषान्हन्ति चात्मनः । नित्यक्रियाविहीनश्च जडत्वेन युतो द्विजः

ସେ ନିଜର ପୂର୍ବ ସାତ ଏବଂ ପର ସାତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିନାଶ କରେ | ନିତ୍ୟକ୍ରିୟାହୀନ ଏବଂ ଜଡ଼ତାଯୁକ୍ତ ଦ୍ୱିଜ...

Verse 49

यस्यानास्था वेदवाक्ये मन्दं हसति संततम् । व्रतोपवासहीनश्च सद्वाक्यपरनिन्दकः

ଯାହାର ବେଦବାକ୍ୟରେ ଆସ୍ଥା ନାହିଁ, ଯିଏ ସଦା ମନ୍ଦ ହସ ହସେ, ଯିଏ ବ୍ରତ-ଉପବାସହୀନ ଏବଂ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରେ...

Verse 50

धूम्रान्धे च वसेत्सोऽपि शताब्दं धूम्रभक्षकः । जलजन्तुर्भवेत्सोऽपि शतजन्मक्रमेण च

ସେ ଶହେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୂମ୍ରାନ୍ଧ ନରକରେ ଧୂମ୍ର ଭକ୍ଷଣ କରି ବାସ କରେ | ତା’ପରେ ସେ ଶହେ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମଶଃ ଜଳଚର ଜୀବ ହୁଏ |

Verse 51

ततो नानाप्रकारश्च मत्स्यजातिस्ततः शुचिः । यः करोत्युपहासं च देवब्राह्मणयोर्धने

ତା’ପରେ ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମତ୍ସ୍ୟ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି | ଯିଏ ଦେବତା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନକୁ ପରିହାସ କରେ...

Verse 52

पातयित्वा स पुरुषान्दशपूर्वान्दशापरान् । सोऽयं याति च धूम्रान्धं धूम्रध्वान्तसमन्वितम्

ସେ ନିଜର ପୂର୍ବ ଦଶ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦଶ ପିଢ଼ିର ପତନ ଘଟାଇ ଧୂମ୍ରାନ୍ଧ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ଧୂଆଁମୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ |

Verse 53

धूम्रक्लिष्टो धूम्रभोजी वसेत्तत्र चतुर्गुणम् । ततो मूषकजातिश्च सप्तजन्मसु भारते

ଧୂଆଁରେ କ୍ଳିଷ୍ଟ ହୋଇ ଏବଂ ଧୂଆଁ ଭୋଜନ କରି ସେ ସେଠାରେ ଚାରିଗୁଣ ସମୟ ବାସ କରନ୍ତି | ତା’ପରେ ଭାରତରେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂଷା ଯୋନିରେ ରହନ୍ତି |

Verse 54

ततो नानाविधाः पक्षिजातयः कृमिजातिभिः । ततो नानाविधा वृक्षा पशवश्च ततो नरः

ତା’ପରେ ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପକ୍ଷୀ ଏବଂ କୃମି ଯୋନିରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି | ତା’ପରେ ବିଭିନ୍ନ ବୃକ୍ଷ ଏବଂ ପଶୁ ହୋଇ ଶେଷରେ ମନୁଷ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି |

Verse 55

विप्रो दैवज्ञजीवी च वैद्यजीवी चिकित्सकः । लाक्षालोहादिव्यापारी रसादिविक्रयी च यः

ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ୟୋତିଷ ଭାବରେ କିମ୍ବା ବୈଦ୍ୟ ଭାବରେ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ଲାଖ, ଲୁହା ଇତ୍ୟାଦି ବ୍ୟାପାର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ରସ (ପାରଦ ଇତ୍ୟାଦି) ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି...

Verse 56

स याति नागवेष्टं च नागैर्वेष्टितमेव च । वसेत्स लोममानाब्दं तत्रैव नागपाशितः

ସେ ନାଗବେଷ୍ଟ ନାମକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ରହନ୍ତି | ନାଗପାଶରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ସେ ସେଠାରେ ନିଜ ଶରୀରର ରୋମ ସଂଖ୍ୟା ସମାନ ବର୍ଷ ପର୍ଯ್ಯନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି |

Verse 57

ततो नानाविधाः पक्षिजातयश्च ततो नरः । ततो भवेत्स गणको वैद्यश्च सप्तजन्मसु

ତା’ପରେ ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପକ୍ଷୀ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ପରେ ମନୁଷ୍ୟ | ତା’ପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ್ಯନ୍ତ ଜ୍ୟୋତିଷ ଏବଂ ବୈଦ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି |

Verse 58

गोपश्च कर्मकारश्च रङ्‌गकारस्ततः शुचिः । प्रसिद्धानि च कुण्डानि कथितानि पतिव्रते

ତା’ପରେ ସେ ଗୋପାଳ, କମାର ଏବଂ ରଙ୍ଗକାର ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା ପରେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି | ହେ ପତିବ୍ରତେ, ଏହିପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନରକ-କୁଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି |

Verse 59

अन्यानि चाप्रसिद्धानि क्षुद्राणि सन्ति तत्र वै । सन्ति पातकिनस्तेषु स्वकर्मफलभोगिनः । भ्रमन्ति नानायोनिं च किं भूयः श्रोतुमिच्छसि

ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ଅପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ କ୍ଷୁଦ୍ର ନରକ ମଧ୍ୟ ଅଛି | ପାପୀମାନେ ସେଥିରେ ନିଜ କର୍ମଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି | ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଯୋନିରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି | ଏବେ ତୁମେ ଆଉ କ’ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे नानाकर्मविपाकफलकथनं नाम पञ्चत्रिंशोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ଦେବୀଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଅଠର ହଜାର ଶ୍ଳୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ସଂହିତାର ନବମ ସ୍କନ୍ଧରେ 'ନାନାକର୍ମବିପାକଫଳକଥନ' ନାମକ ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।