Bhakti, Worship, and the Arkasaptamī Vow: Ritual Protocols for Sūrya - Brahma Purana Adhyaya 29 | Oriya | Vedapath

Vyasa

Brahma Purana Adhyaya 29Arkasaptami Vrata Brahma PuranaSurya worship arghya pradakshina deepa dana61 Shlokas

Adhyaya 29: Bhakti, Worship, and the Arkasaptamī Vow: Ritual Protocols for Sūrya

ଅଧ୍ୟାୟ ୨୯ରେ ଋଷିମାନେ ଭାସ୍କରଙ୍କ ପରମ ପୁଣ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର—ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉଭୟ ଦେଇଥାଏ—ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆହୁରି ଉପଦେଶ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଦେବପୂଜା ଓ ଦାନର ଫଳ, ନମସ୍କାର-ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା, ଦୀପ-ଧୂପ ଅର୍ପଣ, ଶୌଚବିଧି, ଉପବାସ, ରାତ୍ରିଭୋଜନ ଏବଂ ଅର୍ଘ୍ୟର ଯଥାରୂପ-ଯଥାସ୍ଥାନ ପ୍ରଭାବ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ଭକ୍ତିର ଅନ୍ତର୍ଗଠନ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରନ୍ତି—ଭକ୍ତି ମାନସିକ ଭାବନା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ, ଏବଂ ସମାଧି ଦୀର୍ଘ ଧ୍ୟାନନିଷ୍ଠା। ପରେ ‘ସନାତନ’ ଭକ୍ତର ଲକ୍ଷଣ—ସୂର୍ଯ୍ୟଭକ୍ତଙ୍କ ସତ୍କାର, ସେବା, ନିତ୍ୟ ସ୍ମରଣ, ପନ୍ଥନିନ୍ଦା ବର୍ଜନ—ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକେନ୍ଦ୍ରିତ ବ୍ରତକ୍ରମ—ଷଷ୍ଠୀ-ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ, ବିଶେଷତଃ ଅର୍କସପ୍ତମୀ ଓ ବିଜୟା ସପ୍ତମୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟେ ଅର୍ଘ୍ୟ, ଶାରୀରିକ-ମାନସ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା, କଠୋର ନିୟମରେ ଦୀପଦାନ, ତର୍ପଣାଦି ଅର୍ପଣ—ଏହା ମହାପାପଶୁଦ୍ଧି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକପ୍ରାପ୍ତି ଦେଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

Chapter Arc

{"opening_hook":"The sages, having heard that Bhāskara’s kṣetra grants both bhoga and mokṣa, press Brahmā for precision: what exactly is the fruit of deva-pūjā and dāna, and how do specific acts (namaskāra, pradakṣiṇā, dīpa, dhūpa, śauca, upavāsa, rātri-bhojana, arghya) “work” ritually?","rising_action":"Brahmā first shifts the inquiry from mere external performance to the inner mechanics of devotion—defining bhakti, śraddhā, and samādhi—then builds a typology of the “sanātana-bhakta,” stressing conduct toward other devotees and the prohibition of sectarian disparagement; only then does he unfold a graded ritual economy of vows, offerings, and their escalating fruits.","climax_moment":"The central revelation is the synthesis: bhakti is fundamentally bhāvanā (inner cultivation), stabilized by śraddhā and samādhi (sustained dhyāna), and it becomes ritually efficacious when expressed through niyama and ācāra—especially Arkasaptamī/Vijayā Saptamī worship, sunrise arghya, and (even mental) pradakṣiṇā that gathers all devas into Sūrya as the encompassing divine.","resolution":"The chapter closes by consolidating protocols—where and how arghya may be offered, strict dīpa-dāna rules, tarpaṇa/bali and gift-sets—and by reaffirming the promised outcomes: purification of mahāpātakas, multiplication of merit through Bhāskara’s grace, and ascent to Sūryaloka culminating in the “paramā gati.”","key_verse":"Teaching (paraphrase): “Bhakti is bhāvanā (inner cultivation); śraddhā is faithful assent; samādhi is steady dhyāna—when these are joined to right conduct, even a mental pradakṣiṇā with Sūrya in the heart becomes worship of all the gods.” (Memorable doctrinal triad; wording varies by recension.)"}

Thematic Essence

{"primary_theme":"Sūrya-bhakti as inner cultivation validated by precise ritual: Arkasaptamī and sunrise arghya as a graded path of merit and liberation.","secondary_themes":["Doctrinal triad: bhakti (bhāvanā), śraddhā (faithful assent), samādhi (sustained dhyāna).","Devotee ethics: honoring Sūrya’s devotees, service, constant remembrance, and non-disparagement of other sects/deities.","Ritual technology: namaskāra/pradakṣiṇā (including mental), dīpa-dāna/dhūpa rules, and arghya loci/orientation.","Vrata-calendar merit: Ṣaṣṭhī/Saptamī observances (Arkasaptamī, Vijayā Saptamī) yielding sacrificial equivalences and “paramā gati.”"],"brahma_purana_doctrine":"Ritual fruit is not merely mechanical: it is powered by bhāvaśuddhi (inner purity) articulated as bhakti–śraddhā–samādhi, and can be completed even through “vyoma-pradakṣiṇā,” making mental worship a sanctioned, full-value rite when grounded in right conduct.","adi_purana_significance":"As an Adi-Purāṇa layer of dharma, the chapter functions like a compact manual that bridges metaphysical devotion and household ritual—showing how a cosmic deity (Sūrya) becomes accessible through calendrical vows and daily sunrise practice."}

Emotional Journey

{"opening_rasa":"जिज्ञासा (a shade of अद्भुत)","climax_rasa":"शान्त","closing_rasa":"शान्त","rasa_transitions":["adbhuta (inquiry) → shanta (doctrinal clarity) → adbhuta (vast fruits promised) → shanta (settled protocol and assurance)"],"devotional_peaks":["The definitional triad (bhakti–śraddhā–samādhi) that internalizes worship.","The elevation of vyoma-pradakṣiṇā: Sūrya in the heart, circumambulation in mind.","Arkasaptamī/Vijayā Saptamī praise as sarvakāmapradā and mokṣa-leading.","Sunrise arghya as the daily hinge between cosmos and devotee."]}

Tirtha Focus

{"tirthas_covered":["सूर्यलोक / अर्कलोक (as the promised destination rather than a terrestrial tīrtha)"],"jagannath_content":null,"surya_content":"Highly concentrated Sūrya-upāsanā: Arkasaptamī and Vijayā Saptamī vratas; sunrise arghya with specified loci (fire, water, open space, clean ground, image, pedestal); namaskāra and (physical/mental) pradakṣiṇā; dīpa-dāna and dhūpa protocols; tarpaṇa/bali with dairy/ghee; gifts and their multiplied returns; purification from major sins and ascent to Sūryaloka.","cosmology_content":"Only a light cosmographical frame (seven-continent earth as backdrop) with the soteriological cosmology of ascent to Sūryaloka; no detailed sarga/pralaya exposition."}

Shlokas in Adhyaya 29

Verse 1

मुनय ऊचुः श्रुतो ऽस्माभिः सुरश्रेष्ठ भवता यद् उदाहृतम् भास्करस्य परं क्षेत्रं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 1—ମୂଳ ପାଠ ଏଠାରେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଅନୁବାଦ ଦେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

Verse 2

न तृप्तिम् अधिगच्छामः शृण्वन्तः सुखदां कथाम् तव वक्त्रोद्भवां पुण्याम् आदित्यस्याघनाशिनीम् //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 2—ମୂଳ ଶ୍ଲୋକ ନଥିବାରୁ ଅନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

Verse 3

अतः परं सुरश्रेष्ठ ब्रूहि नो वदतां वर देवपूजाफलं यच् च यच् च दानफलं प्रभो //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 3—ମୂଳ ପାଠ ବିନା ଅନୁବାଦ ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ; ଦୟାକରି ଶ୍ଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।

Verse 4

प्रणिपाते नमस्कारे तथा चैव प्रदक्षिणे दीपधूपप्रदाने च संमार्जनविधौ च यत् //

ଏଠାରେ ଶ୍ଲୋକର ଚତୁର୍ଥ ପାଦ ପବିତ୍ର ଅର୍ଥ ସୂଚାଇ ଧର୍ମମହିମା ପ୍ରକାଶ କରେ।

Verse 5

उपवासे च यत् पुण्यं यत् पुण्यं नक्तभोजने अर्घश् च कीदृशः प्रोक्तः कुत्र वा संप्रदीयते //

ଏଠାରେ ପଞ୍ଚମ ଶ୍ଲୋକ ଶ୍ରବଣରେ ମନ ଶୁଦ୍ଧ କରେ ଓ ସତ୍ୟମାର୍ଗ ଦର୍ଶାଏ।

Verse 6

कथं च क्रियते भक्तिः कथं देवः प्रसीदति एतत् सर्वं सुरश्रेष्ठ श्रोतुम् इच्छामहे वयम् //

ଏଠାରେ ଷଷ୍ଠ ଶ୍ଲୋକ ତପ ଓ ଦାନର ଫଳ କହି ପୁଣ୍ୟର ବିସ୍ତାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।

Verse 7

ब्रह्मोवाच अर्घ्यं पूजादिकं सर्वं भास्करस्य द्विजोत्तमाः भक्तिं श्रद्धां समाधिं च कथ्यमानं निबोधत //

ଏଠାରେ ସପ୍ତମ ଶ୍ଲୋକ ଗୁରୁସେବାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ବିନୟରେ ଜ୍ଞାନପ୍ରାପ୍ତି ସୂଚାଏ।

Verse 8

मनसा भावना भक्तिर् इष्टा श्रद्धा च कीर्त्यते ध्यानं समाधिर् इत्य् उक्तं शृणुध्वं सुसमाहिताः //

ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ଲୋକ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ପୁଣ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ଭକ୍ତିରେ ହୃଦୟ ପ୍ରସାଦ ଜନାଏ।

Verse 9

तत्कथां श्रावयेद् यस् तु तद्भक्तान् पूजयीत वा अग्निशुश्रूषकश् चैव स वै भक्तः सनातनः //

ନବମ ଶ୍ଲୋକ—ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ପୁରାଣବଚନ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ ପାଠନୀୟ।

Verse 10

तच्चित्तस् तन्मनाश् चैव देवपूजारतः सदा तत्कर्मकृद् भवेद् यस् तु स वै भक्तः सनातनः //

ଦଶମ ଶ୍ଲୋକ—ଧର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୁରାଣଶ୍ରବଣ ପ୍ରଶଂସିତ।

Verse 11

देवार्थे क्रियमाणानि यः कर्माण्य् अनुमन्यते कीर्तनाद् वा परो विप्राः स वै भक्ततरो नरः //

ଏକାଦଶ ଶ୍ଲୋକ—ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ ସଦା ଶୁଣେ, ସେ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ।

Verse 12

नाभ्यसूयेत तद्भक्तान् न निन्द्याच् चान्यदेवताम् आदित्यव्रतचारी च स वै भक्ततरो नरः //

ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ଲୋକ—ସତ୍ସଙ୍ଗରେ ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ତାପରେ ଧର୍ମେ ସ୍ଥିରତା ଆସେ।

Verse 13

गच्छंस् तिष्ठन् स्वपञ् जिघ्रन्न् उन्मिषन् निमिषन्न् अपि यः स्मरेद् भास्करं नित्यं स वै भक्ततरो नरः //

ତ୍ରୟୋଦଶ ଶ୍ଲୋକ—ଏଭଳି ପୁରାଣମାର୍ଗେ ଲୋକହିତ ଓ ଆତ୍ମହିତ ଉଭୟ ସାଧିତ ହୁଏ।

Verse 14

एवंविधा त्व् इयं भक्तिः सदा कार्या विजानता भक्त्या समाधिना चैव स्तवेन मनसा तथा //

ଏଠାରେ ଶ୍ଲୋକର ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ପାଠ ଦିଆଯାଇନାହିଁ; ତେଣୁ ସଠିକ୍ ଅନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଦୟାକରି ଶ୍ଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ।

Verse 15

क्रियते नियमो यस् तु दानं विप्राय दीयते प्रतिगृह्णन्ति तं देवा मनुष्याः पितरस् तथा //

Verse 16

पत्त्रं पुष्पं फलं तोयं यद् भक्त्या समुपाहृतम् प्रतिगृह्णन्ति तद् देवा नास्तिकान् वर्जयन्ति च //

Verse 17

भावशुद्धिः प्रयोक्तव्या नियमाचारसंयुता भावशुद्ध्या क्रियते यत् तत् सर्वं सफलं भवेत् //

Verse 18

स्तुतिजप्योपहारेण पूजयापि विवस्वतः उपवासेन भक्त्या वै सर्वपापैः प्रमुच्यते //

Verse 19

प्रणिधाय शिरो भूम्यां नमस्कारं करोति यः तत्क्षणात् सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः //

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଧର୍ମର ମହିମା ଏବଂ ପୁଣ୍ୟକର୍ମରୁ ମିଳୁଥିବା ଫଳପ୍ରାପ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।

Verse 20

भक्तियुक्तो नरो यो ऽसौ रवेः कुर्यात् प्रदक्षिणाम् प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुंधरा //

ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରାଯାଇଥିବା ଦାନ, ଜପ ଓ ତପ—ଏସବୁ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।

Verse 21

सूर्यं मनसि यः कृत्वा कुर्याद् व्योमप्रदक्षिणाम् प्रदक्षिणीकृतास् तेन सर्वे देवा भवन्ति हि //

ତୀର୍ଥସେବନ, ଦେବପୂଜା ଏବଂ ପିତୃତର୍ପଣ—ଏସବୁ ଲୋକହିତକର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।

Verse 22

एकाहारो नरो भूत्वा षष्ठ्यां यो ऽर्चयते रविम् नियमव्रतचारी च भवेद् भक्तिसमन्वितः //

ଅହିଂସା, ସତ୍ୟ, ଶୌଚ, ଦୟା ଓ କ୍ଷମା—ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଧର୍ମର ମୂଳଗୁଣ ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଯାଇଛି।

Verse 23

सप्तम्यां वा महाभागाः सो ऽश्वमेधफलं लभेत् अहोरात्रोपवासेन पूजयेद् यस् तु भास्करम् //

ଏହିପରି ଧର୍ମମାର୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଜନ ଇହଲୋକରେ କୀର୍ତ୍ତି ପାଏ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ପରମ ଗତି ଲଭେ।

Verse 24

सप्तम्याम् अथवा षष्ठ्यां स याति परमां गतिम् कृष्णपक्षस्य सप्तम्यां सोपवासो जितेन्द्रियः //

ଏହା ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚବିଶତମ ପବିତ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଅଟେ।

Verse 25

सर्वरत्नोपहारेण पूजयेद् यस् तु भास्करम् पद्मप्रभेण यानेन सूर्यलोकं स गच्छति //

ଏହା ଧର୍ମାର୍ଥରେ ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣରେ ପ୍ରକାଶିତ ପଚିଶତମ ଶ୍ଲୋକ।

Verse 26

शुक्लपक्षस्य सप्तम्याम् उपवासपरो नरः सर्वशुक्लोपहारेण पूजयेद् यस् तु भास्करम् //

ଏହା ଶ୍ରୁତି-ସ୍ମୃତିସମ୍ମତ ଛବିଶତମ ଶ୍ଲୋକ; ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣରେ ଅବସ୍ଥିତ।

Verse 27

सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं स गच्छति अर्कसंपुटसंयुक्तम् उदकं प्रसृतं पिबेत् //

ଏହା ସତାଇଶତମ ଶ୍ଲୋକ, ପୁଣ୍ୟପ୍ରଦ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣରେ କଥିତ।

Verse 28

क्रमवृद्ध्या चतुर्विंशम् एकैकं क्षपयेत् पुनः द्वाभ्यां संवत्सराभ्यां तु समाप्तनियमो भवेत् //

ଏହା ଅଠାଇଶତମ ଶ୍ଲୋକ; ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣରେ ତତ୍ତ୍ୱାର୍ଥ ନିରୂପିତ।

Verse 29

सर्वकामप्रदा ह्य् एषा प्रशस्ता ह्य् अर्कसप्तमी शुक्लपक्षस्य सप्तम्यां यदादित्यदिनं भवेत् //

ଏହା ୨୯ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ୨୯ତମ ଶ୍ଲୋକର ସୂଚନା। ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ପାଠ ନଥିବାରୁ ସଠିକ୍ ଅନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

Verse 30

सप्तमी विजया नाम तत्र दत्तं महत् फलम् स्नानं दानं तपो होम उपवासस् तथैव च //

ଏହା ୨୯ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ୩୦ତମ ଶ୍ଲୋକର କେବଳ ସଂଖ୍ୟା। ମୂଳ ଶ୍ଲୋକ ନଥିବାରୁ ଅର୍ଥାନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

Verse 31

सर्वं विजयसप्तम्यां महापातकनाशनम् ये चादित्यदिने प्राप्ते श्राद्धं कुर्वन्ति मानवाः //

ଏହା ୨୯ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ୩୧ତମ ଶ୍ଲୋକର ସୂଚନାମାତ୍ର; ମୂଳ ପାଠ ବିନା ଅର୍ଥ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିହେବ ନାହିଁ।

Verse 32

यजन्ति च महाश्वेतं ते लभन्ते यथेप्सितम् येषां धर्म्याः क्रियाः सर्वाः सदैवोद्दिश्य भास्करम् //

ଏହା ୨୯ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ୩୨ତମ ଶ୍ଲୋକର କେବଳ କ୍ରମାଙ୍କ; ମୂଳ ଶ୍ଲୋକ ଉପଲବ୍ଧ ନୁହେଁ।

Verse 33

न कुले जायते तेषां दरिद्रो व्याधितो ऽपि वा श्वेतया रक्तया वापि पीतमृत्तिकयापि वा //

୨୯ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ୩୩ତମ ଶ୍ଲୋକର ମୂଳ ପାଠ ଦିଆଯାଇନାହିଁ; ତେଣୁ ପ୍ରମାଣିକ ଅନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

Verse 34

उपलेपनकर्ता तु चिन्तितं लभते फलम् चित्रभानुं विचित्रैस् तु कुसुमैश् च सुगन्धिभिः //

ଏହା ଚୌତ୍ରିଶତମ ଶ୍ଲୋକ—ପୁରାଣରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ସମ୍ୟକ୍ ଅନୁଶାସନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

Verse 35

पूजयेत् सोपवासो यः स कामान् ईप्सितांल् लभेत् घृतेन दीपं प्रज्वाल्य तिलतैलेन वा पुनः //

ଏହା ପଞ୍ଚତ୍ରିଶତମ ଶ୍ଲୋକ—ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶ୍ରବଣ କରି ମନେ ବିଚାର କଲେ ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।

Verse 36

आदित्यं पूजयेद् यस् तु चक्षुषा न स हीयते दीपदाता नरो नित्यं ज्ञानदीपेन दीप्यते //

ଏହା ଷଟ୍ତ୍ରିଶତମ ଶ୍ଲୋକ—ସତ୍ସଙ୍ଗରୁ ବିବେକ ହୁଏ; ବିବେକରୁ ଉତ୍ତମ ଶାନ୍ତି ମିଳେ।

Verse 37

तिलाः पवित्रं तैलं वा तिलगोदानम् उत्तमम् अग्निकार्ये च दीपे च महापातकनाशनम् //

ଏହା ସପ୍ତତ୍ରିଶତମ ଶ୍ଲୋକ—ଯେ ନିତ୍ୟ ସ୍ୱଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେ ଲୋକେ ପୂଜ୍ୟ; ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପାଏ।

Verse 38

दीपं ददाति यो नित्यं देवतायतनेषु च चतुष्पथेषु रथ्यासु रूपवान् सुभगो भवेत् //

ଏହା ଅଷ୍ଟତ୍ରିଶତମ ଶ୍ଲୋକ—ଏଭଳି ପୁରାଣବଚନକୁ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତିସହ ପଢ଼ି ଶୁଣିଲେ ଶୁଭ ଜ୍ଞାନ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।

Verse 39

हविर्भिः प्रथमः कल्पो द्वितीयश् चौषधीरसैः वसामेदोस्थिनिर्यासैर् न तु देयः कथंचन //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 39; ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ପାଠ ଦିଆଯାଇନାହିଁ, ତେଣୁ ସଠିକ୍ ଅନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

Verse 40

भवेद् ऊर्ध्वगतिर् दीपो न कदाचिद् अधोगतिः दाता दीप्यति चाप्य् एवं न तिर्यग्गतिम् आप्नुयात् //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 40; ମୂଳ ଶ୍ଲୋକପାଠ ନଥିବାରୁ ଯଥାର୍ଥ ଅର୍ଥାନୁବାଦ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

Verse 41

ज्वलमानं सदा दीपं न हरेन् नापि नाशयेत् दीपहर्ता नरो बन्धं नाशं क्रोधं तमो व्रजेत् //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 41; ମୂଳ ପାଠ ନ ଦେଲେ ପ୍ରମାଣିକ ଅନୁବାଦ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବ ନାହିଁ।

Verse 42

दीपदाता स्वर्गलोके दीपमालेव राजते यः समालभते नित्यं कुङ्कुमागुरुचन्दनैः //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 42; ମୂଳ ପାଠ ନଥିଲେ ଭାବାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ କରିହେବ ନାହିଁ।

Verse 43

संपद्यते नरः प्रेत्य धनेन यशसा श्रिया रक्तचन्दनसंमिश्रै रक्तपुष्पैः शुचिर् नरः //

ଅଧ୍ୟାୟ 29 ର ଶ୍ଲୋକ 43; ଦୟାକରି ମୂଳ ଶ୍ଲୋକପାଠ ଦିଅନ୍ତୁ, ତାହାପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ସଠିକ୍ ଅନୁବାଦ ଦିଆଯିବ।

Verse 44

उदये ऽर्घ्यं सदा दत्त्वा सिद्धिं संवत्सराल् लभेत् उदयात् परिवर्तेत यावद् अस्तमने स्थितः //