Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 4
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
ବିଶ୍ୱରୂପ କହିଲେ—ଭୟ ଆସିଲେ ପ୍ରଥମେ ହାତପା ଧୋଇ ଆଚମନ କର; ପବିତ୍ର କୁଶ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଉତ୍ତରମୁଖ ହୋଇ ମୌନ ଓ ଶୁଚି ରୁହ। ପରେ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ‘ଓଁ ନମୋ ନାରାୟଣାୟ’ ଓ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗ-କରନ୍ୟାସ କରି ନାରାୟଣପର ବର୍ମ ଧାରଣ କର। ପାଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ରମେ ଜାନୁ, ଊରୁ, ଉଦର, ହୃଦୟ, ଉରସ, ମୁଖ, ଶିର ଉପରେ ପ୍ରଣବାଦି ଅକ୍ଷର ନ୍ୟାସ କର; ପଛେ ବିପରୀତ କ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ନ୍ୟାସ କର।
FAQs
This verse emphasizes external and internal purification—washing, ācamana, facing north, performing nyāsa with mantras, and observing controlled speech—before beginning the Narāyaṇa-kavaca.
Viśvarūpa teaches the proper method to invoke Lord Nārāyaṇa’s protective armor, ensuring the practitioner approaches the prayer with purity, discipline, and correct ritual focus.
Create a brief, consistent pre-prayer routine—cleanliness, a quiet posture, and mindful speech—so chanting becomes focused, reverent, and steady.