Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 28
Puṁsavana / Viṣṇu-vrata: Worship of Lakṣmī-Nārāyaṇa for Auspicious Progeny and Fortune
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
kanyā ca vindeta samagra-lakṣaṇaṁ patiṁ tv avīrā hata-kilbiṣāṁ gatim mṛta-prajā jīva-sutā dhaneśvarī sudurbhagā subhagā rūpam agryam
ଏହି ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ କନ୍ୟା ସମଗ୍ର ଶୁଭଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ଉତ୍ତମ ପତି ପାଏ। ‘ଅବୀରା’—ପତି କିମ୍ବା ପୁତ୍ରହୀନା ସ୍ତ୍ରୀ—ଏହି କର୍ମ କଲେ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ ସଦ୍ଗତି ପାଏ। ଯାହାର ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ପରେ ମରିଯାଏ ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁତ୍ର ପାଏ ଏବଂ ଧନସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ; ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବତୀ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ହୁଏ, କୁରୂପା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ପାଏ। ରୋଗୀ ପୁରୁଷ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ସୁସ୍ଥ ଦେହ ପାଏ। ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦି ସମୟରେ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ହୋମ ଦେଇ ଏହି କଥା ପଢ଼ିଲେ ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ହୋମାବସାନେ ଶ୍ରୀହରି ଓ ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିଶେଷ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ, ଦିତିଙ୍କ ଏହି ବ୍ରତରୁ ମରୁତମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟଜନ୍ମ ଓ ସୁଖ ଲାଭ ହେଲା—ମୁଁ ତୁମକୁ ବିସ୍ତାରେ କହିଲି।
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Sixth Canto, Nineteenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “Performing the Puṁsavana Ritualistic Ceremony.”