Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 42
The Forest of Material Existence (Saṁsāra-vana) and the Delivering Path of Bharata’s Teachings
तस्येदमुपगायन्ति— आर्षभस्येह राजर्षेर्मनसापि महात्मन: । नानुवर्त्मार्हति नृपो मक्षिकेव गरुत्मत: ॥ ४२ ॥
tasyedam upagāyanti — ārṣabhasyeha rājarṣer manasāpi mahātmanaḥ nānuvartmārhati nṛpo makṣikeva garutmataḥ
ଜଡଭରତଙ୍କ ଶିକ୍ଷାକୁ ସାରାଂଶ କରି ଶୁକଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀ କହିଲେ—ହେ ରାଜର୍ଷି ପରୀକ୍ଷିତ! ଏହି ମହାତ୍ମା ଦେଖାଇଥିବା ପଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାହନ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପଥ ସଦୃଶ; ସାଧାରଣ ରାଜାମାନେ ତ ମକ୍ଷିକା ସମାନ। ମକ୍ଷିକା ଯେପରି ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରିପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ବଡ଼ ବିଜୟୀ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତିସେବାର ଏହି ପଥକୁ ମନେ ମଧ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରିପାରିନାହାନ୍ତି।
As Kṛṣṇa says in Bhagavad-gītā (7.3) :
FAQs
This verse warns that ordinary people—even kings—should not imitate the extraordinary conduct of a mahātmā like Ṛṣabhadeva; instead one should follow genuine principles of devotion and dharma according to one’s qualification.
Garuḍa represents a supremely powerful, divine being; a fly cannot match his flight. Likewise, a conditioned soul cannot replicate the superhuman renunciation and freedom of a perfected saint like Ṛṣabhadeva.
Avoid performative renunciation or extreme practices beyond your capacity; adopt steady sādhana—hearing, chanting, and disciplined living—while honoring great souls without trying to copy their external behavior.