Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଧୂମହୀନ ଅଗ୍ନି ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କଲେ। ବକ୍ଷସ୍ଥଳେ ଶ୍ରୀବତ୍ସଚିହ୍ନ; ଦେହ ଘନଶ୍ୟାମ ମେଘବର୍ଣ୍ଣ, କାନ୍ତି ଗଳିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଝଲମଲ; ରେଶମୀ ବସ୍ତ୍ରଯୁଗଳରେ ସୁମଙ୍ଗଳ ଭାବେ ଆବୃତ। କମଳମୁଖରେ ମଧୁର ହାସ, ନୀଳ କେଶର ଶୋଭା, କମଳସମ ଆକର୍ଷକ ନୟନ, ଏବଂ ମକରାକାର କୁଣ୍ଡଳ ଚମକୁଥିଲା। କଟିସୂତ୍ର, ଯଜ୍ଞୋପବୀତ, କିରୀଟ, କଟକ-ଅଙ୍ଗଦ, କୌସ୍ତୁଭମଣି, ହାର, ନୂପୁର ଓ ରାଜଚିହ୍ନରେ ସେ ବିରାଜିତ। ବନମାଳାରେ ପରିତ ଦେହ ଓ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ନିଜାୟୁଧରେ ଘେରା ହୋଇ, ଦକ୍ଷିଣ ଉରୁ ଉପରେ କମଳଲାଲ ତଳ ଥିବା ବାମ ପାଦ ରଖି ସେ ଆସୀନ ଥିଲେ।