Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 29
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ଧୂମରହିତ ଅଗ୍ନି ପରି ସେହି କାନ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗର ଅନ୍ଧକାର ହଟାଉଥିଲା। ତାଙ୍କ ଦେହ ଘନଶ୍ୟାମ ମେଘବର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଗଳିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ତେଜସ୍ବୀ; ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ସହ ସର୍ବମଙ୍ଗଳମୟ ରୂପ ଶୋଭିତ। କୌଶେୟ ବସ୍ତ୍ରଯୁଗଳ ପରିଧାନ କରି, କମଳମୁଖରେ ସୁନ୍ଦର ସ୍ମିତ, ନୀଳ କୁନ୍ତଳ, ମନୋହର କମଳନୟନ ଓ ଝଲମଲ କରୁଥିବା ମକରାକାର କୁଣ୍ଡଳ ଥିଲା। କଟିସୂତ୍ର, ଯଜ୍ଞୋପବୀତ, କିରୀଟ, କଟକ, ଅଙ୍ଗଦ, ହାର, ନୂପୁର ଓ ରାଜଚିହ୍ନମାନ, ସହିତ କୌସ୍ତୁଭମଣିରେ ସେ ବିରାଜିତ। ବନମାଳାରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ ଅଙ୍ଗକୁ ଘେରି ତାଙ୍କ ନିଜ ଆୟୁଧମାନେ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ; ସେ ଡାହାଣ ଉରୁ ଉପରେ ବାମ ପାଦ—ପଦ୍ମାରୁଣ ତଳ ସହ—ରଖି ଆସୀନ ଥିଲେ।