Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 41
Bhakti as the Easy and Supreme Yoga: Seeing Kṛṣṇa in All and Uddhava’s Departure to Badarikāśrama
श्रीभगवानुवाच गच्छोद्धव मयादिष्टो बदर्याख्यं ममाश्रमम् । तत्र मत्पादतीर्थोदे स्नानोपस्पर्शनै: शुचि: ॥ ४१ ॥ ईक्षयालकनन्दाया विधूताशेषकल्मष: । वसानो वल्कलान्यङ्ग वन्यभुक् सुखनि:स्पृह: ॥ ४२ ॥ तितिक्षुर्द्वन्द्वमात्राणां सुशील: संयतेन्द्रिय: । शान्त: समाहितधिया ज्ञानविज्ञानसंयुत: ॥ ४३ ॥ मत्तोऽनुशिक्षितं यत्ते विविक्तमनुभावयन् । मय्यावेशितवाक्चित्तो मद्धर्मनिरतो भव । अतिव्रज्य गतीस्तिस्रो मामेष्यसि तत: परम् ॥ ४४ ॥
śrī-bhagavān uvāca gacchoddhava mayādiṣṭo badary-ākhyaṁ mamāśramam tatra mat-pāda-tīrthode snānopasparśanaiḥ śuciḥ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ—ହେ ଉଦ୍ଧବ, ମୋ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କରି ‘ବଦରିକା’ ନାମକ ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଅ। ସେଠାରେ ମୋ ପାଦତୀର୍ଥରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ପର୍ଶ ଓ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚି ହେଅ, ଏବଂ ଅଲକନନ୍ଦା ନଦୀର ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ପାପକଲ୍ମଷ ଧୋଇ ଦିଅ। ଛାଲବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧ, ବନରେ ଯାହା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ମିଳେ ତାହା ଭୋଜନ କର; ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ନିଷ୍କାମ ରୁହ। ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ସହିଷ୍ଣୁ, ସୁଶୀଳ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମୀ, ଶାନ୍ତ ଓ ସମାହିତବୁଦ୍ଧିରେ ଜ୍ଞାନ-ବିଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ ହେଅ। ମୁଁ ଯେ ଉପଦେଶ ଦେଇଛି ତାହାର ସାରକୁ ଏକାନ୍ତରେ ନିରନ୍ତର ଭାବ; ବାକ୍ ଓ ଚିତ୍ତକୁ ମୋତେ ନିବେଶ କରି ମୋ ଧର୍ମରେ ରତ ରୁହ। ଏଭଳି ତୁମେ ତ୍ରିଗୁଣର ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶେଷରେ ମୋ ପାଖକୁ ଫେରିଆସିବ।