Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 22
Sāṅkhya of Creation and Annihilation
Sarga–Nirodha-viveka
अन्ने प्रलीयते मर्त्यमन्नं धानासु लीयते । धाना भूमौ प्रलीयन्ते भूमिर्गन्धे प्रलीयते ॥ २२ ॥ अप्सु प्रलीयते गन्ध आपश्च स्वगुणे रसे । लीयते ज्योतिषि रसो ज्योती रूपे प्रलीयते ॥ २३ ॥ रूपं वायौ स च स्पर्शे लीयते सोऽपि चाम्बरे । अम्बरं शब्दतन्मात्र इन्द्रियाणि स्वयोनिषु ॥ २४ ॥ योनिर्वैकारिके सौम्य लीयते मनसीश्वरे । शब्दो भूतादिमप्येति भूतादिर्महति प्रभुः ॥ २५ ॥ स लीयते महान् स्वेषु गुणेषु गुणवत्तमः । तेऽव्यक्ते सम्प्रलीयन्ते तत् काले लीयतेऽव्यये ॥ २६ ॥ कालो मायामये जीवे जीव आत्मनि मय्यजे । आत्मा केवल आत्मस्थो विकल्पापायलक्षणः ॥ २७ ॥
anne pralīyate martyam annaṁ dhānāsu līyate dhānā bhūmau pralīyante bhūmir gandhe pralīyate
ପ୍ରଳୟକାଳେ ଜୀବର ନଶ୍ୱର ଦେହ ଅନ୍ନରେ ଲୀନ ହୁଏ; ଅନ୍ନ ଧାନ୍ୟରେ, ଧାନ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ, ପୃଥିବୀ ଗନ୍ଧ-ତନ୍ମାତ୍ରାରେ। ଗନ୍ଧ ଜଳରେ, ଜଳ ରସରେ, ରସ ଅଗ୍ନିରେ, ଅଗ୍ନି ରୂପରେ; ରୂପ ସ୍ପର୍ଶରେ, ସ୍ପର୍ଶ ବାୟୁରେ, ବାୟୁ ଆକାଶରେ, ଆକାଶ ଶବ୍ଦ-ତନ୍ମାତ୍ରାରେ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ନିଜ ଅଧିଷ୍ଠାତୃ ଦେବତାମାନଙ୍କରେ, ସେମାନେ ମନରେ, ମନ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଅହଂକାରରେ; ଶବ୍ଦ ତାମସ ଅହଂକାରରେ, ତାହା ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱରେ; ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣମାନେରେ, ଗୁଣ ଅବ୍ୟକ୍ତରେ, ଅବ୍ୟକ୍ତ କାଳରେ; କାଳ ମହାପୁରୁଷରେ, ଏବଂ ସେ ଜୀବବୀଜ ଅଜନ ପରମାତ୍ମା ମୋରେ ଲୀନ ହୁଏ। ମୁଁ ଏକା ଆତ୍ମା, ନିଜେ ନିଜରେ ସ୍ଥିତ; ସୃଷ୍ଟି-ପ୍ରଳୟ ମୋଠାରୁ ପ୍ରକାଶିତ।
The annihilation of the material world is the reversal of the process of creation, and ultimately everything is merged to rest within the Supreme Lord, who remains full in His absolute position.