King Vena’s Tyranny, the Sages’ Counsel, and the Birth of Niṣāda
एकदा मुनयस्ते तु सरस्वत्सलिलाप्लुता: । हुत्वाग्नीन् सत्कथाश्चक्रुरुपविष्टा: सरित्तटे ॥ ३६ ॥
ekadā munayas te tu sarasvat-salilāplutāḥ hutvāgnīn sat-kathāś cakrur upaviṣṭāḥ sarit-taṭe
ଏକଦା ସେଇ ମୁନିମାନେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଇ ନିତ୍ୟକର୍ମ ସମ୍ପାଦନ କଲେ। ପରେ ନଦୀତଟେ ବସି ପରମପୁରୁଷ ଓ ତାଙ୍କ ଲୀଳା ବିଷୟରେ ପବିତ୍ର କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ।
This verse shows sages completing their Vedic duties and then engaging in sat-kathā—spiritually elevating conversations—indicating that hearing and discussing sacred topics is central to saintly life.
Bathing in a holy river signifies purification and reverence; after cleansing and offering oblations, the sages sit in a sanctified mood fit for discussing dharma and divine topics.
Create time for spiritual conversation—study and discuss Bhagavatam with devotees—ideally after personal discipline and a clean, prayerful routine, even if one cannot perform elaborate rituals.