सेनापतिरर्थमानाभ्यामभिसंस्कृतमनीकमाभाषेत शतसाहस्रो राजवधः पञ्चाशत्साहस्रः सेनापतिकुमारवधः दशसाहस्रः प्रवीरमुख्यवधः पञ्चसाहस्रो हस्तिरथवधः साहस्रोऽश्ववधः शत्यः पत्तिमुख्यवधः शिरो विंशतिकं भोगद्वैगुण्यं स्वयं ग्राहश्च इति ॥ कZ_१०.३.४५ ॥
senāpatir arthamānābhyām abhisaṃskṛtam anīkam ābhāṣeta śatasāhasro rājavadhaḥ pañcāśatsāhasraḥ senāpatikumāravadhaḥ daśasāhasraḥ pravīramukhyavadhaḥ pañcasāhasro hastirathavadhaḥ sāhasro'śvavadhaḥ śatyaḥ pattimukhyavadhaḥ śiro viṃśatikaṃ bhogadvaiguṇyaṃ svayaṃ grāhaś ca iti
ସେନାପତି ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ସେନାକୁ ଏଭଳି ସମ୍ବୋଧନ କରିବେ— ‘ଶତସାହସ୍ର ରାଜବଧ ପାଇଁ; ପଞ୍ଚାଶତ୍ସାହସ୍ର ସେନାପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର/ଉତ୍ତରାଧିକାରୀବଧ ପାଇଁ; ଦଶସାହସ୍ର ପ୍ରମୁଖ ବୀରବଧ ପାଇଁ; ପଞ୍ଚସାହସ୍ର ହସ୍ତି କିମ୍ବା ରଥଯୋଧାବଧ ପାଇଁ; ସାହସ୍ର ଅଶ୍ୱାରୋହୀବଧ ପାଇଁ; ଶତ ପ୍ରମୁଖ ପଦାତିବଧ ପାଇଁ; ଶିର ଆଣିଲେ ବିଂଶତି; ଲବ୍ଧ ଲୁଟରେ ଭୋଗାଧିକାର ଦ୍ୱିଗୁଣ; ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ବନ୍ଦୀ ଧରିଲେ (ପୁରସ୍କାର)’—ଏଭଳି।
It aligns individual risk-taking with strategic value: higher payouts for high-impact targets (king, commanders, champions) and smaller payouts for lower-impact kills.
Heads serve as verifiable proof for claims; prisoners provide intelligence, leverage, and bargaining value—so policy incentivizes capture, not only killing.