Adhyaya 268

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नीराजनाविधिर्नाम सप्तषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विशाखान्त्विति क , छ च अथाष्टषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः छत्रादिमन्त्रादयः पुष्कर उवाच छत्रादिमन्त्रान्वक्ष्यामि यैस्तत् पूज्य जयादिकम् ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ମହାପୁରାଣରେ ‘ନୀରାଜନବିଧି’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ସଡସଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ (କେତେକ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ‘ବିଶାଖାନ୍ତ’ ପାଠ ମିଳେ)। ଏବେ ଦୁଇଶେ ଅଠସଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ—‘ଛତ୍ରାଦି ମନ୍ତ୍ର’ ଆରମ୍ଭ। ପୁଷ୍କର କହିଲେ—ଛତ୍ର ଆଦି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ମୁଁ କହିବି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ପୂଜ୍ୟ ଚିହ୍ନମାନେ ବିଜୟ ଆଦି ଦାନ କରନ୍ତି—ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସତ୍ୟବାକ୍ୟବଳେ ଏବଂ ସୋମ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ।

Verse 2

सूर्यस्य च प्रभावेन वर्धस्व त्वं महामते पाण्डराभप्रतीकाश हिमकुन्देन्दुसुप्रभ

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ତେଜରେ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ଓ ପୁଷ୍ଟି ପାଅ, ହେ ମହାମତେ; ତୁମର ଧବଳ ଆଭା—ହିମ, କୁନ୍ଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ସୁପ୍ରଭ।

Verse 3

यथाम्बुदश्छादयते शिवायैनां वसुन्धरां तथाच्छादय राजानं विजयारोग्यवृद्धये

ଯେପରି ମେଘ ଶିବାର୍ଥେ ଏହି ବସୁନ୍ଧରାକୁ ଆଛାଦନ କରେ, ସେପରି ରାଜାଙ୍କୁ ଆଛାଦନ (ରକ୍ଷା) କର—ବିଜୟ ଓ ଆରୋଗ୍ୟବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।

Verse 4

गन्धर्वकुलजातस्त्वं माभूयाः कुलदूषकः ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବକୁଳଜାତ; ପୁଣି କେବେ କୁଳଦୂଷକ ହେଅନି—ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସତ୍ୟବାକ୍ୟବଳେ, ଏବଂ ସୋମ ଓ ବରୁଣଙ୍କ (ସତ୍ୟ) ଶକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ।

Verse 5

प्रभावाच्च हुताशस्य वर्धस्व त्वं तुरङ्गम तेजसा चैव सूर्यस्य मुनीनां तपसा तथा

ହୁତାଶ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କ ମହାପ୍ରଭାବରେ, ହେ ତୁରଙ୍ଗମ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ଓ ପୁଷ୍ଟି ଲାଭ କର; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜରେ ଏବଂ ମୁନିମାନଙ୍କ ତପଶ୍ଶକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ।

Verse 6

रुद्रस्य ब्रह्मचर्येण पवनस्य बलेन च स्मर त्वं राजपुत्रो ऽसि कौस्तुभन्तु मणिं स्मर

ରୁଦ୍ରଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟଶକ୍ତିରେ ଏବଂ ପବନଦେବଙ୍କ ବଳରେ ସ୍ମର—ତୁମେ ରାଜପୁତ୍ର; କୌସ୍ତୁଭ ମଣିକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମର।

Verse 7

यां गतिं ब्रह्महा गच्छेत् पितृहा मातृहा तथा भूम्यर्थे ऽनृतवादी च क्षत्रियश् च पराङ्मुखः

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ଯେ ଗତି ପାଏ, ସେହି ଗତି ପିତୃହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ମାତୃହତ୍ୟାକାରୀ ମଧ୍ୟ ପାଏ; ଭୂମି ପାଇଁ ମିଥ୍ୟା କହୁଥିବା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧଧର୍ମରୁ ପରାଙ୍ମୁଖ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ସେହି ଗତି ପାଏ।

Verse 8

व्रजेस्त्वन्तां गतिं क्षिप्रं मा तत् पापं भवेत्तव विकृतिं मापगच्छेस्त्वं युद्धे ऽध्वनि तुरङ्गम

ହେ ତୁରଙ୍ଗମ, ଶୀଘ୍ର ତୁମ ଅନ୍ତିମ ଗତିକୁ ଯାଅ; ତାହା ତୁମ ପାଇଁ ପାପ ନ ହେଉ। ଯୁଦ୍ଧପଥରେ ତୁମେ ବିକୃତିକୁ ନ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଅ।

Verse 9

रिपून् विनिघ्नन्समरे सह भर्त्रा सुखी भव शक्रकेतो महावीर्यः सुवर्णस्त्वामुपाश्रितः

ସମରରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନିହତ କରି, ଭର୍ତ୍ତା ସହିତ ସୁଖୀ ହେଅ। ହେ ଶକ୍ରକେତୁ, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟବାନ—ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତୁମ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।

Verse 10

पतत्रिराड्वैनतेयस् तथा नारायणध्वजः काश्यपेयो ऽमृताहर्ता नागारिर्विष्णुवाहनः

ସେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଅଧିରାଜ ବୈନତେୟ; ନାରାୟଣଙ୍କ ଧ୍ୱଜ, କଶ୍ୟପପୁତ୍ର, ଅମୃତ ଆଣିଥିବା, ନାଗଶତ୍ରୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁବାହନ।

Verse 11

अप्रमेयो दुराधर्षो रणे देवारिसूदनः महाबलो मावेगो महाकायो ऽमृताशनः

ସେ ଅପ୍ରମେୟ, ଦୁରାଧର୍ଷ; ରଣରେ ଦେବଶତ୍ରୁସୂଦନ; ମହାବଳୀ, ଅବେଗୀ, ମହାକାୟ ଓ ଅମୃତାଶନ।

Verse 12

गरुत्मान्मारुतगतिस्त्वयि सन्निहितः स्थितः विष्णुना देवदेवेन शक्रार्थं स्थापितो ह्य् असि

ବାୟୁସମ ଗତିବାନ୍ ଗରୁତ୍ମାନ୍ (ଗରୁଡ) ତୁମରେ ସନ୍ନିହିତ ହୋଇ ଅବସ୍ଥିତ; ଦେବଦେବ ବିଷ୍ଣୁ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର)ର ହିତାର୍ଥେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି।

Verse 13

जयाय भव मे नित्यं वृद्धये ऽथ बलस्य च साश्ववर्मायुधान्योधान्रक्षास्माकं रिपून्दह

ମୋ ପାଇଁ ସଦା ଜୟର କାରଣ ହେଅ, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧି ଓ ବଳ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ଆମ ଯୋଧାମାନଙ୍କୁ—ଅଶ୍ୱ, ବର୍ମ ଓ ଆୟୁଧ ସହିତ—ରକ୍ଷା କର; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦହି ନଶ୍ଟ କର।

Verse 14

कुमुदैरावणौ पद्मः पुष्पदन्तो ऽथ वामनः सुप्रतीको ऽञ्जनो नील एते ऽष्टौ देवयोनयः

କୁମୁଦ ଓ ଐରାବଣ, ପଦ୍ମ, ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ ଓ ବାମନ; ସୁପ୍ରତୀକ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ନୀଳ—ଏହି ଆଠଜଣ ଦେବୟୋନି (ଦିବ୍ୟଜାତ) ଅଟନ୍ତି।

Verse 15

तेषां पुत्राश् च पौत्राश् च बलान्यष्टौ समाश्रिताः भद्रो मन्दो मृगश् चैव गजः संकीर्ण एव च

ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମାନୋ ତାଙ୍କ ‘ପୁତ୍ର’ ଓ ‘ପୌତ୍ର’ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି—ସେନାବ୍ୟୂହର ଆଠ ପ୍ରକାର ଗଠିତ: ଭଦ୍ର, ମନ୍ଦ, ମୃଗ, ଗଜ ଏବଂ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ (ମିଶ୍ର) ଇତ୍ୟାଦି।

Verse 16

वने वने प्रसूतास्ते स्मरयोनिं महागजाः पान्तु त्वां वसवो रुद्रा आदित्याः समरुद्गणाः

ବନେ ବନେ ଜନ୍ମିତ, କାମୟୋନିରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ସେଇ ମହାଗଜମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁଦ୍ଗଣ ସହିତ ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖୁନ୍ତୁ।

Verse 17

भर्तारं रक्ष नागेन्द्र समयः परिपाल्यतां ऐरावताधिरूढस्तु वज्रहस्तः शतक्रतुः

ହେ ନାଗେନ୍ଦ୍ର! ଭର୍ତ୍ତା/ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ସମୟ/ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଯଥାବିଧି ପାଳିତ ହେଉ। କାରଣ ଐରାବତାରୂଢ ବଜ୍ରହସ୍ତ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ସାକ୍ଷୀ ଓ ଶାସକ।

Verse 18

पृष्ठतो ऽनुगतस्त्वेष रक्षतु त्वां स देवराट् अवाप्नुहि जयं युद्धे सुस्थश् चैव सदा व्रज

ତୁମ ପଛରେ ଅନୁଗତ ସେଇ ଦେବରାଟ୍ (ଦେବମହାରାଜ) ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ଲାଭ କର; ସଦା ସୁସ୍ଥ-କ୍ଷେମରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ।

Verse 19

अवाप्नुहि बलञ्चैव ऐरावतसमं युधि श्रीस्ते सोमाद्बलं विष्णोस्तेजः सूर्याज्जवो ऽनिलात्

ଯୁଦ୍ଧରେ ଐରାବତ ସମାନ ବଳ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ତୁମକୁ ସୋମଠାରୁ ଶ୍ରୀ, ବିଷ୍ଣୁଠାରୁ ବଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ତେଜ, ଏବଂ ଅନିଲ (ବାୟୁ) ଠାରୁ ଜବ/ବେଗ ମିଳୁ।

Verse 20

स्थैर्यं गिरेर्जयं रुद्राद्यशो देवात् पुरन्दरात् युद्धे रक्षन्तु नागास्त्वां दिशश् च सह दैवतैः

ଗିରି ତୁମକୁ ସ୍ଥୈର୍ଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ରୁଦ୍ର ତୁମକୁ ଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦେବ ତୁମକୁ ଯଶ ଦିଅନ୍ତୁ; ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର) ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧବଳ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ନାଗମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦିଗମାନେ ତାଙ୍କ ଅଧିଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମକୁ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।

Verse 21

अश्विनौ सह गन्धर्वैः पान्तु त्वां सर्वतो दिशः मन्वो वसवो रुद्रा वायुः सोमो महर्षयः

ଅଶ୍ୱିନୀଦେବଦ୍ୱୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମନୁମାନେ, ବସୁମାନେ, ରୁଦ୍ରମାନେ, ବାୟୁ, ସୋମ ଓ ମହର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।

Verse 22

नागकिन्नरगन्धर्वयक्षभूतगणा ग्रहाः प्रमथास्तु सहादित्यैर् भूतेशो मातृभिः सह

ନାଗ, କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ଭୂତଗଣ; ଗ୍ରହମାନେ ଏବଂ ପ୍ରମଥମାନେ—ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ—ଏବଂ ଭୂତେଶ (ଶିବ) ମାତୃକାମାନଙ୍କ ସହ—ସମସ୍ତେ ରକ୍ଷା ଓ ମଙ୍ଗଳାର୍ଥେ ସନ୍ନିଧ ହେଉନ୍ତୁ।

Verse 23

शक्रः सेनापतिः स्कन्दो वरुणश्चाश्रितस्त्वयि प्रदहन्तु रिपून् सर्वान् राजा विजयमृच्छतु

ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର), ସେନାପତି ସ୍କନ୍ଦ ଓ ବରୁଣ—ତୁମରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ—ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦହନ କରନ୍ତୁ; ରାଜା ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 24

यानि प्रयुक्तान्यरिभिर्भूषणानि समन्ततः पतन्तु तव शत्रूणां हतानि तव तेजसा

ଶତ୍ରୁମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଯେଯେ ‘ଭୂଷଣ’ସଦୃଶ ଅସ୍ତ୍ର-ଉପକରଣ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ଝରିପଡ଼ୁ; ତୁମ ତେଜରେ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେ ହତ ହେଉନ୍ତୁ।

Verse 25

कालनेमिबधे यद्वत् युद्धे त्रिपुरघातने हिरण्यकशिपोर्युद्धे बधे सर्वासुरेषु च

ଯେପରି କାଳନେମି-ବଧରେ, ତ୍ରିପୁର-ଘାତନ ଯୁଦ୍ଧରେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ସହ ସମରରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅସୁର-ବଧରେ ଘଟିଥିଲା।

Verse 26

शोभितासि तथैवाद्य शोभस्व समयं स्मर नीलस्वेतामिमान्दृष्ट्वा नश्यन्त्वाशु नृपारयः

ତୁମେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଶୋଭିତ; ଅଧିକ ଦୀପ୍ତ ହେଅ—ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ସମୟ ସ୍ମର। ଏହି ନୀଳ-ଶ୍ୱେତ ଚିହ୍ନ ଦେଖି ରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୀଘ୍ର ନଶିଯାଉନ୍ତୁ।

Verse 27

व्याधिभिर्विविधैर् घोरैः शस्त्रैश् च युधि निर्जिताः पूतना रेवती लेखा कालरात्रीति पठ्यते

ଯେମାନେ ଭୟଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟାଧିରେ ପୀଡିତ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ—ତାଙ୍କ ପାଇଁ ‘ପୂତନା, ରେବତୀ, ଲେଖା, କାଳରାତ୍ରୀ’ ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ପଠିତ ହୁଏ।

Verse 28

दहन्त्वाशु रिपून् सर्वान्पताके त्वामुपाश्रिताः सर्वमेधे महायज्ञे देवदेवेन शूलिना

ହେ ପତାକା! ଆମେ ଯେ ତୁମ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦହନ କର; ସର୍ବମେଧ ମହାଯଜ୍ଞରେ ଦେବଦେବ ଶୂଳଧାରୀ (ଶିବ) ଯେପରି (ତୁମକୁ) ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ।

Verse 29

शर्वेण जगतश् चैव सारेण त्वं विनिर्मितः नन्दकस्यापरां मूर्तिं स्मर शत्रुनिवर्हण

ତୁମେ ଶର୍ବ (ଶିବ) ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଜଗତର ସାର ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ। ହେ ଶତ୍ରୁନିବାରକ, ନନ୍ଦକର ଅପର (ଅନ୍ୟ) ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସ୍ମର।

Verse 30

नीलोत्पलदलश्याम कृष्ण दुःस्वप्ननाशन असिर्विशसनः खड्गस्तीक्ष्णधारो दुरासदः

ନୀଲୋତ୍ପଳଦଳ ପରି ଶ୍ୟାମ, କୃଷ୍ଣ; ଦୁଷ୍ସ୍ୱପ୍ନନାଶକ; ଛେଦକ ଅସି, ସଂହାରକ ଖଡ୍ଗ—ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାର ଓ ଦୁରାସଦ।

Verse 31

औगर्भो विजयश् चैव धर्मपालस्तथैव च इत्यष्टौ तव नामानि पुरोक्तानि स्वयम्भुवा

‘ଔଗର୍ଭ’, ‘ବିଜୟ’ ଏବଂ ‘ଧର୍ମପାଳ’—ଏହିପରି ତୁମର ଏହି ଆଠ ନାମ ପୂର୍ବେ ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ (ବ୍ରହ୍ମା) ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା।

Verse 32

नक्षत्रं कृत्तिका तुभ्यं गुरुर्देवो महेश्वरः हिरण्यञ्च शरीरन्ते दैवतन्ते जनार्दनः

ତୁମର ନକ୍ଷତ୍ର କୃତ୍ତିକା; ତୁମର ଗୁରୁ-ଦେବ ମହେଶ୍ୱର। ତୁମ ଶରୀରତତ୍ତ୍ୱ ହିରଣ୍ୟ (ସୁନା), ଏବଂ ତୁମ ଅଧିଦେବ ଜନାର୍ଦନ (ବିଷ୍ଣୁ)।

Verse 33

राजानं रक्ष निस्त्रिंश सबलं सपुरन्तथा पिता पितामहो देवः स त्वं पालय सर्वदा

ହେ ନିସ୍ତ୍ରିଂଶ (ଖଡ୍ଗ), ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ସେନା ଓ ନଗରକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର। ପିତା-ପିତାମହ ସ୍ୱରୂପ ଦେବ ହୋଇ ତୁମେ ସଦା ପାଳନ କର।

Verse 34

शर्मप्रदस्त्वं समरे वर्मन् सैन्ये यशो ऽद्य मे रक्ष मां रक्षणीयो ऽहन्तवानघ नमो ऽस्तु ते

ହେ ବର୍ମନ୍ (କବଚ), ତୁମେ ସମରେ ଶର୍ମ-କ୍ଷେମ ଦାତା। ସେନାରେ ଆଜି ମୋ ଯଶକୁ ରକ୍ଷା କର; ରକ୍ଷଣୀୟ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଅନଘ, ଶତ୍ରୁହନ୍ତା—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

Verse 35

दुन्दुभे त्वं सपत्नानां घोषाद्धृदयकम्पनः भव भूमिसैन्यानां यथा विजयवर्धनः

ହେ ଯୁଦ୍ଧ-ଦୁନ୍ଦୁଭି! ତୋର ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ଘୋଷରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କମ୍ପାଇଦେ; ଏବଂ ଭୂମିର ସେନାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଜୟବର୍ଧକ ହେ।

Verse 36

यथा जीमूतघोषेण हृष्यन्ति वरवारणाः तथास्तु तव शब्देन हर्षो ऽस्माकं मुदावह

ଯେପରି ମେଘଗର୍ଜନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀମାନେ ହର୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ତୋର ଶବ୍ଦରେ ଆମର ହର୍ଷ ହେଉ; ତାହା ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ।

Verse 37

यथा जीमूतशब्देन स्त्रीणां त्रासो ऽभिजायते तथा तु तव शब्देन त्रस्यन्त्वस्मद्द्विषो रणे

ଯେପରି ମେଘଶବ୍ଦରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ମନେ ଭୟ ଜନ୍ମେ, ସେପରି ତୋର ଶବ୍ଦରେ ରଣରେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୀତ ହେଉନ୍ତୁ।

Verse 38

मन्त्रैः सदार्चनीयास्ते योजनीया जयादिषु घृतकम्बलविष्णादेस्त्वभिषेकञ्च वत्सरे

ତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ‘ଜୟ’ ଆଦି କ୍ରିୟାରେ ତାଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାସହ ବର୍ଷକାଳରେ ଘୃତକମ୍ବଳ, ବିଷ୍ଣୁ ଆଦିଙ୍କ ଅଭିଷେକ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 39

राज्ञो ऽभिषेकः कर्तव्यो दैवज्ञेन पुरोधसा

ରାଜାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଦୈବଜ୍ଞ ପୁରୋହିତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବା ଉଚିତ।