
Chapter 70 — वृक्षादिप्रतिष्ठाकथनम् (Consecration of Trees and Related Objects)
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଭଗବାନ ବୃକ୍ଷ/ବନସ୍ପତି ଓ ଉଦ୍ୟାନ-ପ୍ରଦେଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠା-ବିଧିକୁ କ୍ରମବଦ୍ଧ ଭାବେ ଶିଖାନ୍ତି ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦର ପବିତ୍ରୀକରଣରେ ଭୁକ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି—ଦୁହେଁ ମିଳେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତି। ଆରମ୍ଭରେ ଔଷଧିମିଶ୍ରିତ ଜଳରେ ଅଭ୍ୟଙ୍ଗ, ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ରାବରଣରେ ଅଳଙ୍କାର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୂଚୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ କର୍ଣ୍ଣବେଧ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଉପକରଣରେ ଅଞ୍ଜନଲେପନ କରାଯାଏ। ବେଦୀରେ ସାତ ଫଳର ଅଧିବାସ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟ ପାଇଁ ବଳି, ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିବାସ ଓ ବନସ୍ପତି ପାଇଁ ହୋମ ହୁଏ। ବିଶେଷ କ୍ରିୟାରେ ବୃକ୍ଷମଧ୍ୟରୁ ଗୋବିମୋଚନ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଭିଷେକ-ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଏ। ଋଗ୍/ଯଜୁଃ/ସାମ ମନ୍ତ୍ର, ବରୁଣ-ମନ୍ତ୍ର, ମଙ୍ଗଳଧ୍ୱନି ଓ କାଠ ବେଦିକାରେ ସଜାଇଥିବା କୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହ ସ୍ନାପନ ହୁଏ। ଯଜମାନ ସହାୟ, ଦକ୍ଷିଣା (ଗାଈ, ଭୂମି, ଆଭୂଷଣ, ବସ୍ତ୍ର), ଚାରି ଦିନ ଦୁଧାଧାରିତ ଆହାର, ତିଳ ଓ ପଲାଶ ସମିଧାରେ ହୋମ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦକ୍ଷିଣା—ଏହି ସବୁ କହି ଶେଷରେ ବୃକ୍ଷବାଟିକା-ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ପାପନାଶିନୀ ଓ ସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ ବୋଲି ଉପସଂହାର କରି ହରିଙ୍କ ପରିକର ପ୍ରତିଷ୍ଠାଦିକୁ ଅଗ୍ରସର କରାଯାଏ।
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये यज्ञावभृतस्नानं नाम ऊनसप्ततितमो ऽध्यायः अथ सप्ततितमो ऽध्यायः वृक्षादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच प्रतिष्ठां पादपानाञ्च वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां सर्वौषध्युदकैर् लिप्तान् पिष्टातकविभूषितान्
ଏହିପରି ଆଦିମହାପୁରାଣର ଆଗ୍ନେୟପୁରାଣରେ ‘ଯଜ୍ଞାବଭୃତ-ସ୍ନାନ’ ନାମକ ଊନସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ—‘ବୃକ୍ଷାଦି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଥନ’। ଭଗବାନ କହିଲେ—ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ବୃକ୍ଷପ୍ରତିଷ୍ଠାବିଧି ମୁଁ କହିବି; ସର୍ବ ଔଷଧିଯୁକ୍ତ ଜଳରେ ଲେପନ କରି, ପିଷ୍ଟାତକ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ କରି।
Verse 2
वृक्षान्माल्यैर् अलङ्कृत्य वासोभिरभिवेष्टयेत् सूच्या सौवर्णया कार्यं सर्वेषां कर्णवेधनम्
ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ମାଳାଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ କରି ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ଘେରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୁଇ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣବେଧନ (କାନ ଛେଦନ) କରିବା ଉଚିତ।
Verse 3
हेमशलाकयाञ्जनञ्च वेद्यान्तु फलसप्तकम् अधिवासयेच्च प्रत्येकं घटान् बलिनिवेदनं
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶଳାକା ଦ୍ୱାରା ଅଞ୍ଜନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ବେଦୀରେ ସାତଟି ଫଳର ଅଧିବାସ (ପୂର୍ବ ପ୍ରତିଷ୍ଠା) କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟ ପାଇଁ ବଳି-ନିବେଦନ (ଭୋଗ) ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 4
इन्द्रादेरधिवासो ऽथ होमः कार्यो वनस्पतेः वृक्षमध्यादुत्सृजेद्गां ततो ऽभिषेकमन्त्रतः
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଧିବାସ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ବନସ୍ପତିଙ୍କ ନିମିତ୍ତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବୃକ୍ଷର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଗୋଟିଏ ଗାଈକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ପରେ ଅଭିଷେକ-ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 5
ऋग्यजुःसाममन्त्रैश् च वारुणैर् मङ्गलै रवैः वृक्षवेदिककुम्भकैश् च स्नपनं द्विजपुङ्गवाः
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ! ଋଗ୍-ଯଜୁଃ-ସାମ ମନ୍ତ୍ର, ବରୁଣ ମନ୍ତ୍ର, ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି, ଏବଂ ବୃକ୍ଷ-ବେଦିକାରେ ରଖାଯାଇଥିବା କୁମ୍ଭଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାପନ (ଅଭିଷେକ-ସ୍ନାନ) କରିବା ଉଚିତ।
Verse 6
तरूणां यजमानस्य कुर्युश् च यजमानकः भूषितो दक्षिणां दद्याद्गोभूभूषणवस्त्रकं
ତରୁଣ ଯଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସହାୟକ ଋତ୍ୱିଜମାନେ ବିଧି ସମ୍ପାଦନ କରୁନ୍ତୁ। ଯଜମାନ ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇ ଗୋ, ଭୂମି, ଭୂଷଣ ଓ ବସ୍ତ୍ରରୂପ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
Verse 7
वारुणमनुमिर्वररिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वृक्षवेदीशकुम्भैस्तु इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः क्षीरेण भोजनं दद्याद्यावद्दिनचतुष्टयं होमस्तिलाद्यैः कार्यस्तु पलाशसमिधैस् तथा
‘ବାରୁଣମନୁମିର୍ବରର’—ଏହା ଚିହ୍ନିତ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ପାଠ; ଏବଂ ‘ବୃକ୍ଷବେଦୀ ଓ କୁମ୍ଭ ଆଦି ସହ’—ଏହା ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ ପାଠ। ଚାରି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୀରସିଦ୍ଧ ଭୋଜନ ଦାନ କରିବା; ତିଳାଦି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପଲାଶ ସମିଧା ସହ ହୋମ କରିବା।
Verse 8
आचार्ये द्विगुणं दद्यात् पूर्ववन् मण्डपादिकम् पापनाशः परा सिद्धिर्वृक्षारामप्रतिष्ठया
ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପୂର୍ବବତ୍ ମଣ୍ଡପ ଆଦି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ବୃକ୍ଷାରାମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ ପାପନାଶ ହୁଏ ଓ ପରମ ସିଦ୍ଧି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 9
स्कन्दायेशो यथा प्राह प्रतिष्ठाद्यं तथा शृणु सूर्येशगणशक्त्यादेः परिवारस्य वै हरेः
ଈଶ ଯେପରି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଆଦି ବିଧି କହିଥିଲେ, ସେପରି ଶୁଣ। ହରିଙ୍କ ପରିବାର—ସୂର୍ୟେଶ, ଗଣ, ଶକ୍ତି ଆଦି—ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କର୍ମବିଧି (ଏଠାରେ) କୁହାଯାଉଛି।
The chapter details a full vṛkṣa-pratiṣṭhā sequence: medicinal-water anointment, ornamentation, symbolic kārṇavedha with a golden needle, añjana application with a golden stick, adhivāsa of seven fruits, bali per ghaṭa, Indrādi adhivāsa, Vanaspati-homa, cow-release, and abhiṣeka/snāpana using Ṛg–Yajus–Sāman and Vāruṇa mantras with kumbha-vedikā arrangements.
By presenting grove and tree consecration as a dharmic act that destroys sin (pāpa-nāśa) and yields supreme attainment (parā siddhi), it turns environmental and civic cultivation into sādhana—uniting prosperity-oriented ritual efficacy (bhukti) with liberation-oriented merit (mukti).