Adhyaya 110

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे तीर्थयात्रा माहात्म्यं नाम नवाधिकशततमो ऽध्यायः अथ दशाधिकशततमो ऽध्यायः गङामाहात्म्यं अग्निर् उवाच गङामाहात्म्यमाख्यास्ये सेव्या सा भुक्तिमुक्तिदा येषां मध्ये याति गङ्गा ते देशा पावना वराः

ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ମହାପୁରାଣରେ ‘ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ନାମକ 109ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ। ଏବେ 110ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ‘ଗଙ୍ଗା-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଆରମ୍ଭ। ଅଗ୍ନି କହିଲେ—ମୁଁ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି; ସେ ସେବ୍ୟା, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷଦାୟିନୀ। ଯେ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗା ବହେ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପାବନ।

Verse 2

ह अग्निर् उवाच माहात्म्यं सर्वतीर्थानामित्यादिः, नैमिषं परमन्तीर्थं भुक्तिमुक्तिप्रदायकं इत्य् आग्नेये महापुराणे तीर्थयात्रामाहात्म्यमित्यन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति गतिर्गङ्गा तु भूतानां गतिमन्वेषतांअप्_११०००२अब् सदा गङ्गा तारयते चोभौ वंशौ नित्यं हि सेविता

ଅଗ୍ନି କହିଲେ— “ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ” ଇତ୍ୟାଦି; “ନୈମିଷ ପରମ ତୀର୍ଥ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାୟକ” ବୋଲି। (ଆଗ୍ନେୟ ମହାପୁରାଣରେ ‘ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶେଷ ହେଉଥିବା ପାଠ ‘ଝ’ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ନାହିଁ।) ପରମ ଗତି ଖୋଜୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ହିଁ ଆଶ୍ରୟ-ମାର୍ଗ। ନିତ୍ୟ ସେବିତା ଗଙ୍ଗା ପିତୃବଂଶ ଓ ସନ୍ତାନବଂଶ—ଉଭୟଙ୍କୁ—ସଦା ତାରେ।

Verse 3

चान्द्रायणसहस्राच्च गङ्गाम्भःपानमुत्तमं गङां मासन्तु संसेव्य सर्वयज्ञफलं लभेत्

ସହସ୍ର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାଜଳ ପାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏକ ମାସ ଭକ୍ତିରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ସେବନ କଲେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।

Verse 4

सकलाघहरी देवी स्वर्गलोकप्रदायिनी यावदस्थि च गङ्गायां तावत् स्वर्गे स तिष्ठति

ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ପାପ ହରଣକାରିଣୀ ଓ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପ୍ରଦାୟିନୀ। ଯେତେଦିନ କାହାର ଅସ୍ଥି-ଅବଶେଷ ଗଙ୍ଗାରେ ରହେ, ସେତେଦିନ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହେ।

Verse 5

अन्धादयस्तु तां सेव्य देवैर् गच्छन्ति तुल्यतां गङ्गातीर्थसमुद्भूतमृद्धारी सो ऽघहार्कवत्

ଅନ୍ଧ ଆଦିମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା ସେଇ ଗଙ୍ଗାତୀର୍ଥକୁ ସେବନ କଲେ ଦେବସମ ହୁଅନ୍ତି। ଗଙ୍ଗାତୀର୍ଥରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଏହା ସମୃଦ୍ଧିଦାୟକ ଓ ପାପହର—ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ (ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ)।

Verse 6

दर्शनात् स्पर्शनात् पानात्तथा गङ्गेतिकीर्तनात् पुनाति पुण्यपुरुषान् शतशीथ सहस्रशः

ଗଙ୍ଗାର ଦର୍ଶନରୁ, ସ୍ପର୍ଶରୁ, ଜଳପାନରୁ, ଏବଂ ‘ଗଙ୍ଗା’ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ-ଉଚ୍ଚାରଣରୁ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁଣ୍ୟବାନମାନଙ୍କୁ—ଶତଶଃ ସହସ୍ରଶଃ—ପୁନଃପୁନଃ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।