Shloka 6
श्रीकृष्ण-जन्म, वसुदेव-यमुनातरण, बालिका-उत्क्षेपः, देवी-प्रादुर्भावः
ससृजुः पुष्पवर्षाणि देवा भुव्य् अन्तरिक्षगाः जज्वलुश् चाग्नयः शान्ता जायमाने जनार्दने
sasṛjuḥ puṣpavarṣāṇi devā bhuvy antarikṣagāḥ jajvaluś cāgnayaḥ śāntā jāyamāne janārdane
ဇနာဒန မွေးဖွားချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် အလယ်လောက၌ လှုပ်ရှားသည့် ဒေဝတများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပန်းမိုးရွာချခဲ့ကြသည်; သဘာဝအားဖြင့် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များပင် တည်ငြိမ်၍ မင်္ဂလာရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပလျက်—ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်လျှောက် အမြင့်ဆုံး၏ ဆင်းသက်မှုကို ဂုဏ်ပြုသကဲ့သို့။
Sage Parāśara (narrating to Maitreya)
FAQs
It signifies cosmic approval and celebration: the devas recognize Janārdana’s descent as a restoring act of dharma, so nature and heaven respond with auspicious offerings.
Through narrative signs—flower-rain from the devas and unusually peaceful, radiant fires—Parāśara shows that the universe itself marks the avatāra’s arrival as supremely beneficent.
By calling the newborn “Janārdana” and depicting creation’s harmonious response, the verse frames Krishna’s birth as the manifestation of Vishnu’s supreme lordship, not merely a human event.