
Triśakti–Raudrīvrata–Chāmuṇḍā–māhātmya
Ritual-Manual and Devī-Māhātmya (theology of śakti; protective/appeasement rites)
ဝရာဟာသည် ပෘထဝီအား တြိရှက္တိ (သုံးမျိုးသော သက္တိ) နှင့် ရော်ဒရီ ဝရတ (Raudrī-vrata) အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ နီလာဂိရိ တောင်ပေါ်တွင် တမသဂုဏ်ဆန်သော ရော်ဒရီ သက္တိက ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ ပင်လယ်အတွင်း ရတနာပေါများသော မြို့ကို အုပ်ချုပ်သည့် အဆုရာဘုရင် ရုရုက စစ်တပ်ကြီးကို လေးပိုင်းခွဲကာ တိုက်ခိုက်၍ ဒေဝများကို အနိုင်ယူသဖြင့် ဒေဝများသည် ထိုတောင်သို့ ထွက်ပြေးကာ ခိုလှုံကြသည်။ ဒေဝီက သူတို့ကို အားပေးနှစ်သိမ့်ပြီး ရယ်မောသံမှတစ်ဆင့် အကူအညီပေးသော ဒေဝီများစွာကို ပေါ်ထွန်းစေကာ ဒါနဝ စစ်တပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးစေသည်။ ရုရုက ကြောက်မက်ဖွယ် မာယာကို လွှတ်၍ ဒေဝများကို မူးမောစေသော်လည်း ဒေဝီက တန်ပြန်ဖျက်ကာ “ချာမမုဏ္ဍ” ကို ဖယ်ရှားသည့် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် “ချာမုဏ္ဍာ” ဟု အမည်ထင်ရှားလာသည်။ ထို့နောက် ရုဒြ၏ စတုတ္ထရ၊ ပေးအပ်သော ဝရ၊ ပုဋ္ဌာနာ (ရွတ်ဖတ်ခြင်း)၊ ရေးသားခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်းတို့၏ အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် သတ်မှတ်တိထိများတွင် မင်းအာဏာ ပြန်လည်တည်ထောင်ရေး အခမ်းအနားများကို ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် သက္တိကို အဖြူ/သတ္တဝ (ဗြဟ္မီ)၊ အနီ/ရာဇသ (ဝိုင်ရှ္ဏဝီ)၊ အနက်/တမသ (ရော်ဒရီ) ဟူ၍ စနစ်တကျ ခွဲခြားကာ ကမ္ဘာကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ခြင်းသည် သုံးမျိုးသော အင်အားတို့၏ ညီညွတ်မှုဖြစ်ကြောင်း သင်္ကေတပြုထားသည်။
Verse 1
अथ त्रिशक्तिरहरये रौद्रीव्रतम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ या सा नीलगिरि याता तपसे धृतमानसा । रौद्री तमोद्भवा शक्तिस्तस्याः शृणु धरे व्रतम् ॥
ယခု သုံးသက္တိ၏ အကြောင်းအရာအတွင်း ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ဟရီအတွက် ရော်ဒရီဝရတ (Raudrī-vrata) ကို ဖော်ပြမည်။ သီရိဝရာဟ မိန့်တော်မူသည်– နီလာဂိရိတောင်သို့ တပဿာပြုရန် သွား၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသောသူ—အမှောင်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော သက္တိ ရော်ဒရီ—အို မြေမိခင်၊ သူမ၏ ဝရတကို နားထောင်လော့။
Verse 2
तपः कृत्वा चिरं कालं पालयाम्यखलं जगत् । एवमुद्दिश्य पञ्चाग्निं साधयामास भामिनी ॥
အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပဿာပြုပြီးနောက် (သူမက ဆုံးဖြတ်သည်) “ကျွန်မသည် လောကတစ်ခုလုံးကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည်” ဟု။ ဤရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထွန်းတောက်သော အမျိုးသမီးသည် ပဉ္စအဂ္နီ (မီးငါးပါး) တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။
Verse 3
तत्पर्याः कालान्तरे देव्यास्तपन्त्यास्तप उत्तमम् । रुरुनाम महातेजाः ब्रह्मदत्तवरोऽसुरः ॥
အချိန်ကာလကြာလာသော်၊ ဒေဝီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿာကို ဆောင်ရွက်နေစဉ်တွင် ရုရု ဟု အမည်ရသော မဟာတေဇရှိ အသူရ—ဗြဟ္မာမှ ပေးအပ်သော ဝရ (boon) ကို ရရှိထားသူ—ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 4
समुद्रमध्ये रत्नाढ्यं पुरमस्ति महावनम् । तत्र राजा स दैत्येन्द्रः सर्वदेवभयङ्करः ॥
သမုဒ္ဒရာအလယ်၌ ရတနာများဖြင့် ပြည့်ဝသော မြို့တစ်မြို့ရှိပြီး (ပတ်ဝန်းကျင်တွင်) တောကြီးတစ်ခုရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒိုင်တျာတို့၏ အင်ဒြာဟု ဆိုရသော မင်းသည် အုပ်စိုးကာ နတ်တို့အားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။
Verse 5
अनेकशतसाहस्रकेटित्युत्तरॊत्तरैः ॥ असुरैरन्वितः श्रीमान्द्रतीयो नमुचिर्यथा
ရာ၊ ထောင်၊ ကောဋိအထိ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာသော အသူရများနှင့်အတူ လိုက်ပါလာ၍ သူသည် စစ်မြေပြင်၌ နမုချိကဲ့သို့ တောက်ပခမ်းနားစွာ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။
Verse 6
कालेन महता चासौ लोकपालपुराण्यथ ॥ जिगीषुः सैन्यसंवीतो देवैर्युद्धमरॊचयत्
အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် အောင်နိုင်လိုသောဆန္ဒဖြင့် စစ်တပ်ဝိုင်းရံလျက် သူသည် လောကပာလတို့၏ မြို့များသို့ ချီတက်ကာ ဒေဝများနှင့် စစ်ပွဲကို လှုံ့ဆော်하였다။
Verse 7
उत्तिष्ठतस्तस्य महासुरस्य समुद्रतोयं ववृद्धेऽतिमात्रम् ॥ अनेकनकप्रदमीनजुष्टमालावयपर्वतसानुदेशान्
ထိုမဟာအသူရ ထလာသည့်အခါ သမုဒ္ဒရာရေသည် အလွန်အကျွံ မြင့်တက်၍ တန်ဖိုးကြီး သတ္တုမျိုးစုံ ပေါများပြီး ငါးများနေထိုင်ရာ တောင်စောင်းနှင့် ဒေသများကို ရေလွှမ်းမိုး하였다။
Verse 8
अन्तःस्थितानेकसुरारि सङ्कवद्विचित्रवमायुधचित्रशोभम् ॥ भीमं बलं वर्मितचारुयोधं विनिर्ययौ सिन्धुजलादशालात्
သမုဒ္ဒရာရေဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် အကာအရံထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်—ကာဝတ်တပ်ဆင်၍ ရုပ်ရည်လှပသော စစ်သည်များဖြင့်—အံ့ဩဖွယ် မျိုးစုံသော လက်နက်များ၏ တောက်ပမှုကြောင့် ရောင်ပြန်လှပကာ၊ အတွင်း၌ စုဝေးနေသော ဒေဝရန်သူများ၏ ထူထဲသော အစုအဝေးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
Verse 9
तत्र द्विपा दैत्यवरैरुपेताः समानघण्टायुत किंकिणीकाः ॥ विनिर्ययुः स्वाकृतिभीपणाश्च समत्वमुच्चैः खलु दर्शयन्तः
ထိုနေရာ၌ ဒိုင်တျယ အထက်တန်းများနှင့်အတူ ဆင်များ ထွက်ပေါ်လာ၍ တူညီသော ခေါင်းလောင်းများနှင့် ချင်ချင်မြည်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများ တပ်ဆင်ထားသည်—ရုပ်သဏ္ဌာန်တင်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်—ညီညာသော လှမ်းခြေလှမ်းနှင့် မြင့်မားသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ထင်ရှားစွာ ပြသ하였다။
Verse 10
अश्वास्तथा काञ्चनपीठनद्धा रोडैस्तु युक्ताः सितचामरैश्च ॥ व्यवस्थितास्ते सममेव तु विनिर्ययुर्लक्षशः कोटेशश्च
ထိုနည်းတူ မြင်းများသည် ရွှေဖြင့်အလှဆင်ထားသောကိရိယာများဖြင့်တပ်ဆင်ကာ ကြိုးပတ်များနှင့် အဖြူရောင် ချာမရာ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များပါဝင်၍ တန်းစီတည်နေကြပြီး၊ ထို့နောက် တပြိုင်နက်တည်း သိန်းပေါင်းများစွာနှင့် ကောဋိပေါင်းများစွာအဖြစ် အတူတကွ ထွက်ပြေးချီတက်သွားကြသည်။
Verse 11
रथा रविस्यन्दनतुल्यवेगाः सुचक्रदण्डाक्षत्रिवेणुयुक्ताः ॥ सुषखयन्त्राः परपीडताङ्गाश्चलत्यानन्तास्त्वरितं विशक्ताः
ရထားများသည် နေမင်း၏ရထားကဲ့သို့ လျင်မြန်၍ လှပသောဘီး၊ တိုင်၊ အက်စ်နှင့် သုံးထပ်ချည်နှောင်မှုတို့ပါဝင်ကာ ယန္တရားများကို ကောင်းစွာချိတ်ဆက်ထားပြီး ရန်သူကိုဖိနှိပ်ရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုင်မာစွာတည်ဆောက်ထားသည်။ အရေအတွက်မရေတွက်နိုင်အောင် များစွာဖြင့် လျင်မြန်ကာ နီးကပ်စီတန်းလျက် ရွေ့လျားသွားကြသည်။
Verse 12
तथैव योधाः स्थगितेतरेतास्ततर्षिको ये वरतूनपणियः ॥ पदे पदे लब्धजयाः प्रहारीणो विरेजुरुचैरसुरानुगा भृशम्
ထိုနည်းတူ စစ်သူရဲများသည် အခြားသူများထက် ထင်ရှား၍ စိတ်အားထက်သန်ပြင်းထန်သူများဖြစ်ကာ အသူရတို့၏နောက်လိုက်အဖြစ် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လျက် ရှေ့သို့တက်လာကြသည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အောင်ပွဲရယူကာ အလွန်တောက်ပစွာ ထင်ရှားကြသည်။
Verse 13
देवेषु चैव भरेषु विनिर्गत्य जात्ततः ॥ चतुरङ्गबलोपेतः प्रायादिन्द्रपुरं प्रति
ထို့နောက် ဒေဝတို့နှင့် စစ်ဆင်ရန် ထွက်ခွာပြီး၊ စစ်တပ်လေးမျိုးပါဝင်သော စတုရင်္ဂဗလနှင့်အတူ အိန္ဒြာ၏မြို့တော်သို့ ချီတက်သွားသည်။
Verse 14
अन्याश्छिद्रेषु वा अज्ञानां गृहीत्वा तत्र वै बालम् ॥ लब्ध्वा भवन्तु सुप्रीता अपि वर्षशता पि
ထိုနေရာ၌ အခြားအားနည်းရာနေရာများတွင်ဖြစ်စေ မသိမသာသူများအကြားမှဖြစ်စေ ကလေးတစ်ဦးကို ဖမ်းယူကာ ရည်ရွယ်ချက်ရရှိပြီးနောက်၊ သူတို့သည် နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင်ပင် စိတ်ချမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြပါစေဟု ဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဤပိုဒ်သည် အစိတ်အပိုင်းကွဲပြား၍ အကြောင်းအရာမရှင်းလင်းပါ။
Verse 15
युयोध च सुरैः साढे रुदैत्यपतिस्तथा । सुदूर्मुसलधेरैः शरैर्दण्डायुधैस्तथा ॥
ထို့နောက် ရုဒ္ရနှင့်တူသော ဒೈတျာတို့၏ အရှင်သည် နတ်တို့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်လေ၏။ အလွန်လေးသော ဂဒါများ၊ မြားမိုးများနှင့် တံတားကဲ့သို့သော ဒဏ္ဍာယုဓများကိုလည်း အသုံးပြု하였다။
Verse 16
जनुदैरयाः सुरान्संख्य सुराश्चैव तथासुरान् ॥ एवं क्षणमथो युद्ध्वा तदा देवाः सवासवाः ॥
စစ်တပ်များသည် ရေတွက်မရအောင် များပြားစွာ နတ်တို့ကို ထိုးနှက်ကြပြီး၊ နတ်တို့လည်း ထိုနည်းတူ အဆုရတို့ကို ထိုးနှက်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ခဏမျှ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အိန္ဒြာနှင့်အတူ နတ်အစုတို့သည် စစ်ကို ဆက်လက်ပြုလေ၏။
Verse 17
असुरैर्निर्जिताः सद्यो दुद्रुवुर्विमुखा भृशम् ॥ देवेषु चैवग्भग्रेषु विद्वतेषु विशेषतः ॥
အဆုရတို့က ချက်ချင်းအနိုင်ယူသဖြင့် သူတို့သည် အလွန်စိတ်ပူပန်ကာ မျက်နှာလှည့်၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးကြ၏။ ထိုအခြေအနေသည် နတ်တို့အတွင်း၌ပင်၊ အထူးသဖြင့် ပညာရှိဟုကျော်ကြားသူတို့အတွင်း၌လည်း ထင်ရှားလေ၏။
Verse 18
असुरः सर्वदेवानामन्वधावत वीर्यवान् । ततो देवगणाः सर्वे द्रवन्तो भयावह्वलाः ॥
အားကြီးသော အဆုရသည် နတ်အားလုံးကို လိုက်လံလိုက်စားလေ၏။ ထို့နောက် နတ်အစုအားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ ထွက်ပြေးကြ၏။
Verse 19
दृष्ट्वा रुरुच सबमसुरेन्द्र निपातितम् ॥ स्तुतिं चकार भगवान् स्वयं देवस्रिलोचनः ॥
အဆုရဘုရင် ပြိုလဲကျသွားသည်ကို မြင်၍ ဘဂဝန် ဒေဝသရီလိုစန သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ချီးမွမ်းသီချင်းကို ရေးဖွဲ့လေ၏။
Verse 20
स राज्यमतुलं लेभे भयेश्य च प्रमुच्यते ॥ यस्येदं लिखितं गेहे सदा तिष्ठति धारितम् ॥
သူသည် နှိုင်းယှဉ်မရသော အာဏာပိုင်နိုင်ငံတော်ကို ရရှိ၍ ကြောက်ရွံ့မှုတို့မှ လွတ်မြောက်၏။ ဤစာတမ်းကို အိမ်၌ ရေးသားထားကာ အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားသူ၏ အိမ်တွင် နిత్యတည်ရှိ၏။
Verse 21
नीले गिरिवर जग्मुर्यत्र देवी व्यवास्थता ॥ रोदी तपोरता देवी तामसी शक्तिरुत्तमा ॥
သူတို့သည် နီလ တောင်မြတ်သို့ သွားကြရာ၊ ထိုနေရာ၌ ဒေဝီသည် တည်ထောင်ထား၏—တပဿယာ၌ မျှော်မိနေသော ဒေဝီ ရိုဒီ၊ တာမသီ ဂုဏ်နှင့် ဆက်နွယ်သည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိ ဖြစ်၏။
Verse 22
रुद्र उवाच ॥ जयस्व देवि चामुण्डे जय भूतापहारिणि ॥ जय सर्वगते देवि कालरात्रे नमोऽस्तु ते ॥
ရုဒြက မိန့်တော်မူသည်– “အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒေဝီ ချာမုဏ္ဍာ; အောင်မြင်ပါစေ၊ ရန်သူဘူတတို့ကို ဖယ်ရှားသူ။ အောင်မြင်ပါစေ၊ အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့သော ဒေဝီ; ကာလရာත්ရီမယ်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ ပြုပါ၏။”
Verse 23
संहारकारिणी देवी कालरात्रीत तां विदुः ॥ सा दृष्ट्वा तान् तदा देवान् भयत्रस्तान्विचेतसः ॥
သူတို့သည် ထိုဒေဝီကို ပျက်သိမ်းခြင်းကို ဆောင်ရွက်သူ ကာလရာත්ရီ ဟု သိကြ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့ကို သူမမြင်ရာ—ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ စိတ်မတည်ငြိမ်—(ထို့နောက် တုံ့ပြန်၏)။
Verse 24
विश्वमुत्ते शुभे शुद्धे विरूपाक्ष त्रिलोचने ॥ भीमरूपे शिवे वेद्ये महामाये महोदयॆ ॥
အို စကြဝဠာအဖြစ် မြင့်မြတ်တော်မူသူ၊ မင်္ဂလာနှင့် သန့်ရှင်းသူ; အို ဝိရူပါက္ရှီ၊ သုံးမျက်စိရှင်; ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော်လည်း ကရုဏာရှင် (ရှီဝါ) ဖြစ်သူ၊ တတ္တဝအရ သိမြင်နိုင်သူ; အို မဟာမာယာ၊ အို မဟောဒယာ။
Verse 25
मा भेत्य् उच्चकैर्देवी तानुवाच सुरोत्तमान् ॥ देव्युवाच ॥ किमियं व्याकुला देवा गतिर् व उपलक्ष्यते ॥
နတ်မယ်တော်သည် နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်သူများအား အသံမြင့်စွာ မိန့်ကြားသည်– “မကြောက်ကြနှင့်။ အို နတ်တို့၊ ဤစိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် အဘယ်နည်း? သင်တို့အတွင်း မည်သည့်ဖြစ်ရပ်၏ လက္ခဏာကို မြင်တွေ့နေကြသနည်း?”
Verse 26
कथयध्वं द्रुतं देवाः सर्वथा भयकारणम् ॥ देवा ऊचुः । अयमायाति दैत्येन्द्रो रुरुभीमपराक्रमः ॥
“အို နတ်တို့၊ ကြောက်ရွံ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို အမြန်ဆုံး ပြောကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ နတ်တို့က “ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်—ရုရုဘီမ—ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကြီးစွာဖြင့် လာနေသည်” ဟု လျှောက်ကြသည်။
Verse 27
एतस्य भातान् रक्षस्व त्वं देवान् परमेश्वर ॥ एवमुक्ता तदा देवी भीमपराक्रमा ॥
“အို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၊ သူ့ထံမှ နတ်တို့ကို ကာကွယ်ပေးတော်မူပါ” ဟု တောင်းပန်ကြသည်။ ထိုသို့ ပြောကြားခံရသော် နတ်မယ်တော်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တိဗလဖြင့် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်하였다။
Verse 28
जहास परया प्रीत्या देवानां पुरतः शुभा ॥
မင်္ဂလာသဏ္ဌာန်ရှိသော နတ်မယ်တော်သည် နတ်တို့၏ ရှေ့မှောက်၌ အလွန်ပီတိဖြင့် ရယ်မော하였다။
Verse 29
तस्या हसुन्त्या वक्रात्तु बद्ध्यो देव्यः वार्णर्ययुः ॥
နတ်မယ်တော် ရယ်မောနေစဉ်၊ သူမ၏ ပါးစပ်မှ စီတန်း/စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်သော အမျိုးမျိုးအရောင်အဆင်းရှိသည့် ဒိဗ္ဗနာရီရုပ်ပုံများ (ဒေဝီများ) ပေါ်ထွန်းလာ하였다။
Verse 30
भीमाक्षि भीषणे देवि सर्वभूतभयङ्कर । कराले विकराले च महाकाले करालिनि ॥
ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်လုံးရှိသော ဘီမာက္ရှီ မဟာဒေဝီတော်၊ ကြမ်းတမ်း၍ သတ္တဝါအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေသော အရှင်မ; ကရာလာ၊ ဝိကရာလာ၊ မဟာကာလာ၊ ကရာလိနီ ဟူ၍ ဂုဏ်ပြုခေါ်ဆိုပါ၏။
Verse 31
याभिर्विश्वमिदं व्याप्तं विकृताभैरनेकशः ॥ पाशाङ्कुशधराः सर्वाः सर्वाः पीनपयोधराः ॥
အမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်ပြား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဍာန်များကြောင့် ဤလောကတစ်ခုလုံး ပြန့်နှံ့လွှမ်းမိုးသွား၏။ အားလုံးသည် ပာရှ (ကြိုးချည်) နှင့် အင်ကူရှ (ထိန်းချုပ်တံ) ကို ကိုင်ဆောင်ကြပြီး၊ အားလုံးသည် ရင်သားပြည့်ဝသူများ (အင်အားနှင့် ပေါများမှု၏ ရုပ်ပုံသင်္ကေတ) ဖြစ်ကြ၏။
Verse 32
काली कराली विक्रान्ता कालरात्रि नमोऽस्तु ते ॥ इति स्तुता तदा देवी रुद्रेण परमेष्ठिना ॥
“ကာလီ၊ ကရာလီ၊ ဝိက్రာန္တာ၊ ကာလရာတရီ—သင့်အား နမಸ್ಕာရ ဖြစ်ပါစေ။” ဟူ၍ ထိုအခါ ပရမေဋ္ဌင် ရုဒ္ရက ဒေဝီတော်ကို စတုတိပြုလေ၏။
Verse 33
सर्वाः शूलधरा भीमाः सर्वाश्चापधराः शुभाः ॥ ताः स कटीशो देव्यस्तदेवेष्टय संस्थिताः ॥
အားလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ တြိရှူလ (သုံးခွ) ကို ကိုင်ဆောင်ကြ၏။ ထို့ပြင် အားလုံးသည် မင်္ဂလာရှိ၍ လေးကို ကိုင်ဆောင်ကြ၏။ ထိုဒေဝီများသည် သူမ၏ ခါးပိုင်းအနီးကို ဝိုင်းရံ၍ ရပ်တည်ကြသည် (ဖတ်ချက်မသေချာ)။
Verse 34
युयुधुर्दानवैः सार्धं बद्धतूणा महाबलाः ॥ क्षणेन दानवबलं तत्सर्वं निहतं तु तैः ॥
အင်အားကြီးမားသူများသည် မြှားအိတ်ကို ချည်ကပ်ထားလျက် ဒာနဝများနှင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ခဏတစ်လောက်အတွင်း၌ပင် ဒာနဝတပ်အားလုံးကို သူတို့က သုတ်သင်သတ်ဖြတ်လိုက်ကြ၏။
Verse 35
तत्सर्वं दानवबलमनयद्यामसादनम् ॥ एक एवं महादैत्यो रुरुस्तस्थौ महामृधे ॥
ဒာနဝတပ်ဖွဲ့အားလုံးကို ယမ၏ နေရာ၊ အနက် မရဏသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ သို့သော် မဟာစစ်ပွဲတွင် မဟာဒေတျ ရုရု တစ်ဦးတည်းသာ မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်နေ하였다။
Verse 36
यथेमं शृणुया इत्यात्रिशक्यास्तु समुद्भवम् ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो पदं गच्छत्यनामयम् ॥
ဤနေရာတွင် တြိရှက్యာ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ကြားနာသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ရောဂါကင်း၊ ဒုက္ခကင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသည်။
Verse 37
स च मायां महारौद्रीं रौवीं विससर्ज है ॥ सा माया ववृधे भीमा सर्वदेवप्रमोदिनी ॥
ထို့နောက် သူသည် “ရော်ဝီ” ဟု အမည်ရသော အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာမာယာကို လွှတ်တင်하였다။ ထိုမာယာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ကြီးထွားလာပြီး နတ်တို့အားလုံးကို ပျော်ရွှင်အားတက်စေ하였다။
Verse 38
तया विमोहिता देवाः सर्वे निद्रां तु लेभिरे ॥ देवाश्च त्रिशिखेनाजौ तं दैत्यं समताडयत् ॥
ထိုမာယာကြောင့် မောဟဖြစ်သွားသော နတ်အားလုံးသည် အိပ်စက်သွားကြသည်။ သို့သော် စစ်မြေပြင်တွင် နတ်တို့သည် တြိရှိခနှင့်အတူ ထိုဒေတျကို ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်하였다။
Verse 39
तया तु ताडितस्यास्य दैत्यस्य शुभलोचने ॥ चर्ममुण्डे उभे सम्यक् पृथग्भूते बभूवतुः ॥
သူမ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ထိုဒေတျသည် ထိခိုက်သွားရာ၊ အို မျက်လုံးလှသူ၊ ၎င်း၏ အရေပြားနှင့် ခေါင်းသည် တိတိကျကျ အပြန်အလှန် ခွဲထွက်သွား하였다။
Verse 40
रुरुस्तु दानवेन्द्रस्य चर्ममुण्डे क्षणाद्यतः ॥ अपहृत्यैर्देवी चामुण्डा तेन सा अभवत् ॥
ထို့နောက် ခဏတစ်ချိန်အတွင်း ရုရု (ဒဏဝအင်္ဒြာ) ၏ အရေပြားနှင့် ခေါင်းကို လုယူသဖြင့်၊ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဒေဝီသည် «ချာမုဏ္ဍာ» ဟု အမည်ကျော်ကြားလာသည်။
Verse 41
वास्च सर्वसंपन्न युयुधुनिच ॥ स च मायां महा इतं समताडयत् ॥ सर्वभूतमहाराुद्री या देवी परमेश्वरी ॥ संहारिणी तु या चैव कालरात्रिः प्रकीर्तिता ॥
[စာသားမရှင်း/ပျက်စီး] … ထို့နောက် သူသည် ထိုမဟာမာယာကို ထိုးနှက်တော်မူ၏။ သတ္တဝါအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေသော အမြင့်ဆုံးအရှင်မ ဒေဝီ၊ ဖျက်ဆီးသူမဟာ—ထိုဒေဝီကို «ကာလရာတြီ» ဟု ချီးမွမ်းကြေညာကြသည်။
Verse 42
तस्या अनुचरा देव्यॊ बाध्योऽसंख्यातकोटयः ॥ तास्तां देवीं महाभागोॊं परिवर्य व्यवस्थिताः ॥
ထိုဒေဝီ၏ အနုချရာဒေဝီများသည် ကုဋိကုဋိ မရေတွက်နိုင်အောင် ရှိ၍ စီတန်းတည်နေကာ ထိုမဟာဘဂါ ဒေဝီကို ဝိုင်းရံ၍ တည်ကြသည်။
Verse 43
एवमुक्ता तदा देवी दध्याः तासां तु भोजनम् ॥ न चाध्यगच्छच्च यदा तासां भोजनमन्तिकात् ॥
ဤသို့ ပြောကြားခံရသော် ဒေဝီသည် ထိုသူတို့အတွက် အစာအဟာရကို စီမံတော်မူ၏။ သို့သော် အချိန်ရောက်လာသော်လည်း သူတို့၏ အစားအစာကို အနီး၌ မတွေ့ရ။ [စာသားမသေချာ]
Verse 44
ततो दध्यो महादेवं रुद्रं पशुपतिं विभुम् । सॊऽपि ध्यानात्समुत्तस्थौ परमात्मा त्रिलोचनः ॥
ထို့နောက် ဒဓျ (ဒဓီချိ) သည် မဟာဒေဝ ရုဒြ—ပသုပတိ၊ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အရှင်—ကို ဓ్యာနပြု၏။ ထိုအရှင်လည်း ဓ്യာနမှ ထ၍ ပေါ်ထွန်းတော်မူသည်—ပရမာတ္မာ၊ သုံးမျက်စိရှင်။
Verse 45
याचयामासुरव्यग्रास्तास्तां देवीं बुभुक्षिताः ॥ वयं देवि सुधार्ताः स्मो देहि नो भोजनं शुभे ॥
ဆာလောင်၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသောသူတို့သည် ထိုဒေဝီကို တောင်းပန်ကြ၏—“အို ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆာလောင်မှုဒဏ်ကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေပါ၏; အို မင်္ဂလာရှိသောအရှင်မ၊ အစာကို ပေးသနားပါ”။
Verse 46
उवाच च द्रुतं देवीं किं ते कार्य विवक्षितम् ॥ इहि देवि वरारोहे यत्ते मनसि वर्तते ॥
ထို့နောက် သူသည် ဒေဝီအား အမြန်ပြော၏—“သင်ပြောလိုသောကိစ္စသည် အဘယ်နည်း? လာပါ၊ အို ဒေဝီ၊ အို အလှပသောတင်ပါးရှိသူ၊ သင်၏စိတ်ထဲရှိသမျှကို ပြောပါ”။
Verse 47
देव्युवाच ॥ भक्ष्यार्थमासां देवेश किञ्चिद्दातुमिहार्हसि ॥ बलात्कुर्वन्ति मामेता भक्षार्थिन्यो महाबलाः ॥
ဒေဝီက မိန့်တော်မူ၏—“အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ ဤသူတို့၏ အစာအတွက် ဤနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ရာ ပေးသနားသင့်ပါသည်။ အစာကို လိုလားသော အင်အားကြီးသူတို့သည် ကျွန်မ၏ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်၍ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေကြပါသည်”။
Verse 48
एवं स्तुत्वा भवो देवी चामुण्डां च सुरेश्वरीम् ॥ क्षणादन्तर्हितो देवस्ते च देवा दिवं ययुः ॥
ဤသို့ ဒေဝီ—ချာမုဏ္ဍာ၊ ဒေဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်မိခင်—ကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဘဝ (ရှီဝ) သည် ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွား၍၊ ထိုဒေဝတို့လည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြ၏။
Verse 49
अन्यथा मामपि बलाद्भक्षयिष्यन्ति ताः प्रभो ॥ रुद्र उवाच ॥ एतासां शृणु देवेश भक्ष्यमेकं मयोदितम् ॥
“မဟုတ်လျှင် အို အရှင်၊ သူတို့သည် ကျွန်မကိုပါ အတင်းအကျပ် စားသောက်ကြလိမ့်မည်”။ ရုဒြက မိန့်တော်မူ၏—“အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ နားထောင်ပါ; သူတို့အတွက် အစာတစ်မျိုးကို ကျွန်ုပ် အကြံပြုမည်”။
Verse 50
कथ्यमानं वरारोहे कालरात्रे महाप्रभे ॥ या स्त्री सगर्भा देवेशि वन्यस्त्रीपरिधानकम् ॥
“Listen as it is being stated, O fair-hipped one—O Kālarātrī, O greatly radiant Lady. Any woman who is pregnant, O Lady of the gods, (and) who wears the dress/attire of a wild woman…”
Verse 51
परिधत्ते स्पृशेच्चापि पुरुषस्य विशेषतः ॥ स भागोऽस्तु महाभागो कासाञ्चित्पृथिवीतले ॥
“…and if she wears it, and even touches a man in particular—let that be the share (allotted portion) for certain ones upon the surface of the earth.”
Verse 52
अन्याः सूतिगृहे छिद्रं गृह्णीयुस्तत्र पूजिताः ॥ निवसिष्यन्ति देवेश तथान्या जातहारिकाः ॥
“Others, honored there, should take up residence in a crevice/opening within the lying-in chamber. O Lord of the gods, likewise others (are) ‘jātahārikāḥ’—those associated with taking away the newborn.”
Verse 53
गृहे क्षेत्रे तडागेषु वाप्युद्यानेषु चैव हि ॥ अन्यचितारुदन्त्य याः स्त्रियास्तिष्ठन्ति नित्यशः ॥
“In houses, in fields, at ponds, in reservoirs and gardens indeed—those women who remain constantly, weeping at another’s funeral pyre…”
Verse 54
तासां शरीराण्याविश्य कचित्तृप्तिमवाप्स्यथ ॥ एवमुक्त्वा तदा देवी स्वयं रुद्रः प्रतापवान् ॥
“Entering their bodies, you will obtain satisfaction in some measure.” Having spoken thus, then the radiant Rudra himself (…); (the sentence continues beyond the provided excerpt).
Verse 55
मनोजवे जये जृम्भे भीमाक्ष क्षुभितक्षये ॥ महामारि विचित्राङ्गे जय नृत्यप्रिये शुभे ॥
အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ၊ စိတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သောအရှင်; အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ၊ ကျယ်ပြန့်မြင့်မြတ်သောအရှင်; ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်စိရှိ၍ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို ဖျက်ဆီးသူ။ မဟာမာရီ၊ ကပ်ရောဂါအပေါ် အာဏာရှိသော အံ့ဩဖွယ်အင်္ဂါရှိသူ—ကပြခြင်းကို နှစ်သက်သော မင်္ဂလာရှင်၊ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။
Verse 56
विकराले महाकालि कालिके पापहारिणि । पाशहस्ते दण्डहस्ते भीमरूपे भयानके ॥
အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်အရှင်၊ မဟာကာလီ၊ ကာလီ—အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသူ။ ကြိုးဖမ်းကိုင်သူ၊ တံတား/တုတ်ကိုင်သူ—ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ ထိတ်လန့်စေသူ။
Verse 57
चामुण्डे ज्वमानास्ये तीक्ष्णदंष्ट्रे महाबले ॥ शतयानस्थिते देवि प्रेतासनगते शिवे ॥
ချာမုဏ္ဍာမယ်တော်၊ မျက်နှာ/ပါးစပ် မီးလောင်တောက်ပ၍၊ သွားစွယ်ထက်မြက်၍၊ အင်အားကြီးမားသူ။ ဒေဝီမယ်တော်၊ ယာဉ်တစ်ရာပေါ်၌ ထိုင်မြဲသူ; ပရေတ (ဝိညာဉ်) အာသနပေါ်၌ ထိုင်သော ရှီဝါမယ်တော်။
Verse 58
तुतोष परमा देवी वाक्यं चेदमुवाच ह । वरं वृणीष्व देवेश यत्ते मनसि वर्तते ॥
ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝီမယ်တော်သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ဤစကားကို မိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သင်၏စိတ်၌ တည်ရှိသမျှအတိုင်း ဆုတောင်းပေးမည့် အကျိုးတရားကို ရွေးယူလော့။”
Verse 59
रुद्र उवाच ॥ स्तोत्रेणानेन ये देवि त्वां स्तुवन्ति वरानने ॥ तेषां त्वं वरदा देवि भव सर्वगता सती ॥
ရုဒ္ဒရက မိန့်သည်—“ဒေဝီမယ်တော်၊ ဤစတိုးတရဖြင့် မယ်တော်ကို ချီးမွမ်းသူတို့အား၊ မျက်နှာလှပသော မယ်တော်၊ သူတို့အတွက် ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော ပေးကမ်းရှင် ဖြစ်ပါစေ။ အရာရာ၌ ပြန့်နှံ့တည်ရှိသော သန့်ရှင်းသည့် စတီ ဒေဝီမယ်တော်။”
Verse 60
यथेमं त्रिःप्रकारे तु देवि भक्त्या समान्यतः ॥ स पुत्रपौत्रपशुमान् समृद्धिमुपगच्छति ॥
အို ဒေဝီ၊ သတ်မှတ်ထားသော သုံးမျိုးသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဤစတုတိကို ဘက္တိဖြင့် ပုံမှန်ပူဇော်သူသည် သား၊ မြေးနှင့် တိရစ္ဆာန်ဓနတို့နှင့်အတူ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရရှိသည်။
Verse 61
य एतां वेद वै देव्याः उत्पत्तिं त्रिविधां वरम् ॥ स कर्मपाशनिर्मुक्तः परं निर्वाणभृच्छात् ॥
ဒေဝီ၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းအကြောင်း အထူးကောင်းမြတ်သော သုံးမျိုးသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူသည် ကမ္မပတ်ချည်မှ လွတ်မြောက်၍ အမြင့်ဆုံးသော နိဗ္ဗာန် (မောက္ခ) အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။
Verse 62
भ्रष्टराज्यो यदा राजा नवम्यां नियतः शुचिः ॥ अष्टभ्यां च चतुर्दश्यामुपवासीनरोत्तमः ॥
ဘုရင်တစ်ပါးသည် နိုင်ငံတော်ဆုံးရှုံးသွားသောအခါ၊ နဝမီနေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်း၍ သန့်ရှင်းစွာ ရိတုကို ဆောင်ရွက်ပြီး၊ စတုဒ္ဒသီနေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော အရှစ် (အကျင့်/အဖော်) နှင့်အတူ အစာရှောင်လျက်—ထိုမြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည် (ဤသို့ပြုလျှင်)…
Verse 63
संवत्सरेण लभते राज्यं निष्कण्टकं नृपः ॥ एषां त्रिशक्तिरुद्दिष्टा नयसिद्धान्तगामिनी ॥
တစ်နှစ်အတွင်း ထိုဘုရင်သည် “ဆူးမရှိသော” အုပ်ချုပ်ရေး၊ အနာဂတ်ဒုက္ခနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နိုင်ငံတော်ကို ရရှိသည်။ ဤအရာများအတွက် နယ (မှန်ကန်သော နိုင်ငံရေး) ၏ သဘောတရားနှင့် တည်မြဲသော စိဒ္ဓာန္တသို့ ဦးတည်စေသော သုံးပါးသော စက္တိ (တရိ-ရှက္တိ) ကို ညွှန်ပြထားသည်။
Verse 64
एषा श्वेता परा सृष्टिः सात्त्विकी ब्रह्मसंस्थिता ॥ एषैव रक्ता रजसि वैष्णवी परिकीर्तिता ॥
ဤသည်မှာ အဖြူရောင်ဖြစ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စೃಷ್ಟိ ဖြစ်၍ စာတ္တဝိက သဘောရှိကာ ဘြဟ္မန်၌ တည်ရှိသည်။ ထိုတူညီသော စက္တိသည် ရဇသ်၌ ရောက်သော် အနီရောင် (ရက္တ) ဖြစ်လာပြီး “ဝိုင်ရှ္ဏဝီ” ဟု ချီးမွမ်းခေါ်ဆိုကြသည်။
Verse 65
एषैत्र कृष्णा तमसि रौद्री देवी प्रकीर्तिता ॥ परमात्मा यथा देव एक एव त्रिधा स्थितः ॥
ဤနေရာ၌ တမစ်၏ မှောင်မိုက်အတွင်း၌ ဒေဝီကို ရော်ဒရီ (Raudrī) ဟု၊ အရောင်မည်းသောအဖြစ် ချီးမွမ်းကြေညာသည်။ ထိုနည်းတူ ပရမာတ်မာ—တစ်ပါးတည်းသော သာသနာတရား—သည် သုံးမျိုးသဘောဖြင့် တည်ရှိ၏။
Verse 66
प्रयोजनाक्षाच्छक्तिरैकैव त्रिविधाभवत् ॥ य एतं शृणुयात्सगै त्रिशत्तयाः परमं शिवम् ॥
ရည်ရွယ်ချက်အမြင်အရ သက္တိသည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း သုံးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေါ်ထွန်းသည်။ ဤကို နားထောင်သူသည်—သုံးစုနှင့် ခြောက်စုတို့နှင့်အတူ—အမြင့်ဆုံး မင်္ဂလာတရားဖြစ်သော ပရမရှီဝကို ရောက်ရှိမည်။
Verse 67
सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमाप्नुयात् ॥ यश्चमं शृणुयान्नित्यं नवम्या नियतः स्थितः ॥
အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းသူသည် အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိမည်။ ထို့ပြင် နဝမီ တိထီ (လဆန်း/လဆုတ် ၉ ရက်) တွင် စည်းကမ်းတကျ တည်ကြည်၍ နေ့စဉ် နားထောင်သူလည်း ထိုအကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 68
न तस्याग्निभयं घोरं सर्पचौरादिनं भवेत् ॥ यश्चमं पूजयेद्भक्त्या पुस्तकेऽपि स्थितं बुधः ॥
ထိုသူအတွက် မီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်မရှိ၊ မြွေ၊ ခိုးသူ စသည့်အရာများမှလည်း မကြောက်ရ။ ထို့ပြင် ဉာဏ်ရှိသူသည် ဤတရားကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင်—စာအုပ်အတွင်း၌ပင် တည်ရှိနေသော်လည်း—ထိုကဲ့သို့ ကာကွယ်မှုကို ရရှိမည်။
Verse 69
तेन चेष्टुं भवेत्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ जायन्ते पशवः पुत्रा धनधान्यं वराः स्त्रियः ॥
ထိုအကျိုးကြောင့် လောကသုံးပါး—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့အပါအဝင်—အားလုံးသည် မိမိ၏ ကြိုးပမ်းမှုအတွက် အထောက်အကူပြုလာမည်။ တိရစ္ဆာန်များနှင့် သားသမီးများ ပေါ်ပေါက်၍ ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံနှင့် အကောင်းဆုံး အိမ်ထောင်ဖက်ကိုလည်း ရရှိမည်။
Verse 70
रत्नान्यश्वास्तथा गावो दासा दास्यो भवन्ति हि ॥ यस्येदं तिष्ठते गेहे तस्य संपद्भवेद्ध्रुवम् ॥
ရတနာများ၊ မြင်းများ၊ နွားများနှင့် အလုပ်သမား (ယောက်ျား/မိန်းမ) တို့သည် အမှန်တကယ် သူ့အတွက် ရရှိလာကြသည်။ ဤအရာ (ပဋ္ဌာန်း/ပုဏ္ဏ) သည် မည်သူ၏ အိမ်တွင် တည်ရှိနေသော် ထိုသူ၌ စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် မလွဲမသွေ ပေါ်ထွန်းလာသည်။
Verse 71
श्रीवराह उवाच ॥ एतदेव रहस्यं ते कीर्तितं भूतधारिणे ॥ रुद्रस्य खलु माहात्म्यं सकलं कीर्तितं मया ॥
သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– “အို သတ္တဝါတို့ကို ထမ်းဆောင်သူ၊ ဤလျှို့ဝှက်တရားကို သင်အား ငါကြေညာပြီးပြီ။ အမှန်တကယ် ရုဒ္ဒရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါ အပြည့်အစုံ ဖော်ပြခဲ့ပြီ။”
Verse 72
नवकोट्यस्तु चामुण्डा भभिन्ना व्यवस्थिताः ॥ या रौद्री तामसी शक्तिः सा चामुण्डा प्रकीर्तिता ॥
ချာမုဏ္ဍာ၏ ကိုဋိ ၉ ပါးသည် ပုံသဏ္ဌာန်ကွဲပြားစွာ တည်ထောင်ထားကြသည်။ ရောဒြီဖြစ်၍ တမသဂုဏ်လက္ခဏာရှိသော သက္တိကိုပင် “ချာမုဏ္ဍာ” ဟု ကြေညာခေါ်ဆိုသည်။
Verse 73
अष्टादश तथा कोट्यो वैष्णव्याः भेदू उच्यते ॥ या विष्णो राजसी शक्तिः पालनī चैव वैष्णवी ॥
ဝိုင်ရှ္ဏဝီ၏ ကိုဋိ ၁၈ ပါးကို ပုံသဏ္ဌာန်ကွဲပြားသော အမျိုးအစားများဟု ဆိုကြသည်။ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အုပ်ချုပ်စီမံခြင်း လက္ခဏာရှိသော ဗိဿနု၏ ရာဇသဂုဏ်သက္တိကိုပင် “ဝိုင်ရှ္ဏဝီ” ဟု ခေါ်သည်။
Verse 74
कृतवांस्ताश्च भजते पतिरूपेण सर्वदा । यश्चाराधयते तस्य रुद्रस्तुष्टो भविष्यति ॥ सिद्ध्यन्ति तस्य कामाश्चे मनसा चिन्तिता अपि ॥
ထိုသက္တိတို့ကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ အရှင်သည် “ပတိ” (အုပ်စိုးရှင်) အဖြစ်ဖြင့် အမြဲတမ်း ထိုသက္တိတို့ကို ပူဇော်လေးစား၍ ခံယူတော်မူသည်။ ဤသို့ အာရాధနာပြုသူအား ရုဒ္ဒရသည် ကျေနပ်တော်မူပြီး၊ စိတ်ထဲတွင် တွေးထားသော ဆန္ဒများပင် သူ့အတွက် ပြည့်စုံအောင်မြင်လာသည်။
Verse 75
या ब्रह्मशाक्तः सत्त्वस्था सा ह्यनन्ता प्रकीर्तिता ॥ एतासां सर्वभेदेषु पृथगेकैकशी धरे ॥
ဗြဟ္မာ၏ သက္တိဖြစ်၍ သတ္တဝ၌ တည်ရှိသော အင်အားကို ‘အနန္တာ’ ဟု ကြေညာထားသည်။ အို ဓရာ (မြေကြီး)၊ ဤသက္တိတို့၏ ကွဲပြားမှုအမျိုးမျိုးအတွင်း တစ်ခုချင်းစီသည် မိမိသဘောအတိုင်း သီးခြားစွာ ထိန်းထားသည်ဟု ဆို၏။
Verse 76
सर्वसः भगवान् रुखः सर्वगश्च पतिर्भवेत् ॥ यावन्त्यस्या महाशक्त्यास्तावद्रूपाणि शङ्करः ॥
အရာအားလုံး၌ ဘဂဝန်သည် ‘ရုခ’ ဟူသော အမည်ဖြင့်—အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုး၍ အධိပတိဖြစ်လာသည်။ ဤ မဟာသက္တိ၏ အင်အားကြီးများ မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုမျှပင် သင်္ကရ၏ ရုပ်ပုံများ ရှိသည်။
The chapter frames cosmic order as maintained through a threefold śakti (white/sattvic, red/rajasic, black/tamasic), presenting protection and restoration as functions of differentiated power. It also promotes disciplined observance (vrata), controlled speech through stotra-recitation, and household stewardship of texts (keeping a written hymn) as means of stabilizing social and political life (e.g., restoration of kingship).
The text specifies lunar timing: a disciplined, purified king observes niyama on navamī and undertakes upavāsa on aṣṭamī and caturdaśī; it states that within a year such practice can restore an untroubled kingdom (niṣkaṇṭaka rājya).
Although not describing ecology in modern terms, the narrative models balance as a triadic regulation of creation, preservation, and dissolution through śakti. The devas’ flight to a mountain refuge (Nīlagiri) and the Devī’s intervention portray the stabilization of threatened worlds (jagat-pālana) as a systemic response to destabilizing violence, aligning with the Varāha Purāṇa’s broader Earth-centered concern for sustaining habitable order.
The main figures are mythic-political archetypes rather than genealogical lineages: the asura-king Ruru (daityendra), the devas led by Indra (Indrapura), and Rudra/Paśupati as the hymn-recipient and boon-granter. The chapter also references a normative royal subject (bhrāṣṭa-rājya rājā) as a cultural type for ritual restoration rather than naming a dynastic house.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.