Adhyaya 92: The Demon King’s Council Deliberation and the Mobilization of an Army to Conquer the Devas

Verse 1

श्रीवराह उवाच । गते तु नारदे दैत्यश्चिन्तयामास तां शुभाम् । कथितां नारदमुखाच्छ्रुत्वा विस्मितमानसः ॥

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– နာရဒ သွားပြီးနောက် ဒೈတျသည် ထိုမင်္ဂလာရှိသော (ဒေဝီ) ကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်လေ၏။ နာရဒ၏ ပါးစပ်မှ ဖော်ပြချက်ကို ကြားသိရသဖြင့် သူ၏ စိတ်သည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။

Verse 2

गुरुपत्नी राजपत्नी तथा सामन्तयोषितः । जिघृक्षन् नश्यते राजा तथागम्यागमेन च ॥

ဆရာ၏ဇနီး၊ အခြားဘုရင်၏ဇနီး သို့မဟုတ် မိမိ၏ စာမန်တ (အောက်ခံမင်း/အမတ်) များ၏ မိန်းမများကို ကာမလိုစိတ်ဖြင့် မသင့်တော်စွာ ချဉ်းကပ်လိုသော ဘုရင်သည် ပျက်စီးသွားမည်။ ထို့အတူ မချဉ်းကပ်သင့်သော အရာ (အဂမ္ယ) ကို ချဉ်းကပ်ခြင်းဖြစ်သည့် တားမြစ်ဆက်ဆံမှုကြောင့်လည်း ပျက်စီးရသည်။

Verse 3

प्रघसेनैवमुक्तस्तु विघसो वाक्यमब्रवीत् । सम्यगुक्तं प्रघसेन तां देवीं प्रति पार्थिव ॥

ပရဃစေနက ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ဝိဃသက ပြန်လည်ဆိုသည်— “အို မင်းကြီး၊ ထိုမြတ်နိုးဖွယ် ဒေဝီအကြောင်း၌ ပရဃစေန၊ သင်ပြောသည်မှာ မှန်ကန်လှသည်။”

Verse 4

यदि नाम मतैक्यं तु बुद्धिः स्मरणमागता । वरणीया कुमारी तु सर्वदा विजिगीषुभिः । न स्वतन्त्रेण कन्यायाः कार्यं क्वापि प्रकर्षणम् ॥

အကယ်၍ အမြင်တူညီမှုနှင့် တည်ငြိမ်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်ထွန်းလာပြီးဖြစ်လျှင်၊ အောင်မြင်မှုကို မျှော်လင့်သော (ပညာရှိ) အုပ်ချုပ်သူတို့သည် ထိုကညာကို အမြဲတမ်း လက်ထပ်ရန် တောင်းခံသင့်သည်။ သို့ရာတွင် ကညာနှင့်ပတ်သက်သော ကိစ္စတစ်စုံတစ်ရာကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ဆုံးဖြတ်မှုဖြင့် (အုပ်ထိန်းသူ၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ) အတင်းအကျပ် မတိုးတက်စေသင့်။

Verse 5

यदि वो रोचते वाक्यं मदीयं मन्त्रिसत्तमाः । तदानीं तां शुभां देवीं गत्वा याचन्तु मन्त्रिणः ॥

အို မန္တ្រីအထူးမြတ်တို့၊ ကျွန်ုပ်၏ အဆိုပြုချက်သည် သင်တို့နှစ်သက်လျှင်၊ ထိုအခါ မန္တ្រីတို့သည် ချက်ချင်း သွားရောက်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီမင်းသမီးကို ထုံးတမ်းအတိုင်း တရားဝင် တောင်းခံကြပါစေ။

Verse 6

यो महात्मा भवेत् तस्या बन्धुस्तं याचयामहे । साम्नैवादौ ततः पश्चात् करिष्यामः प्रदानकम् । ततो भेदं करिष्यामस्ततो दण्डं क्रमेण च ॥

သူမ၏ ဆွေမျိုးအနက် မဟာတ္မာဖြစ်သူ မည်သူရှိသော်လည်း ထိုသူကို ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းခံမည်။ အရင်ဆုံး စာမ (ညှိနှိုင်းသဘောတူ) ဖြင့် ဆောင်ရွက်မည်၊ ထို့နောက် ဒါန (လက်ဆောင်) ပေးမည်။ ထို့ပြီးလျှင် ဘေဒ (ခွဲခြားပေါင်းကွဲ) ကို သုံးမည်၊ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်ဆင့် ဒဏ္ဍ (အင်အားဖြင့် ဖိအား/အပြစ်ဒဏ်) ကို အသုံးပြုမည်။

Verse 7

अनेन क्रमयोगेन यदि सा नैव लभ्यते । ततः सन्नह्य गच्छामो बलाद् गृह्णीम तां शुभाम् ॥

ဤအစဉ်လိုက်နည်းလမ်းဖြင့်ပင် မရနိုင်လျှင်၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ ပြင်ဆင်ကာ သွားမည်; အင်အားဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမတော်ကို ဖမ်းယူမည်။

Verse 8

विघसेनैवमुक्ते तु शेषास्तु मन्त्रिणो वचः । शुभमूचुः प्रशंसन्तः सर्वे हर्षितया गिरा ॥

ဝိဃသက ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ကျန်ရှိသော အမတ်များသည် သူ့ကို ချီးမွမ်းကာ အားလုံးပင် ဝမ်းမြောက်သောအသံဖြင့် ကောင်းမြတ်သောစကားများ ပြောကြသည်။

Verse 9

साधूक्तं विघसेनेदं यत् तां प्रति वराननाम् । तदेव क्रियतां शीघ्रं दूतस्तत्र विसर्ज्यताम् ॥

“ဝိဃသက မျက်နှာလှသော မိန်းမတော်အကြောင်း ကောင်းစွာ ပြောခဲ့သည်။ ထိုအစီအစဉ်ကို အမြန် ဆောင်ရွက်ကြစို့; ထိုနေရာသို့ သံတမန်တစ်ဦး စေလွှတ်ကြစို့။”

Verse 10

यः सर्वशास्त्रनीतिज्ञः शुचिः शौर्यसमन्वितः । तस्माज् ज्ञात्वा तु तां देवीं वर्णतो रूपतो गुणैः ॥

ကျမ်းစာအပေါင်းနှင့် နီတိရေးရာကို သိကျွမ်းပြီး၊ စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းကာ သတ္တိဗလရှိသူသည်—ထိုမိန်းမတော်ကို အဆင့်အတန်း၊ ရုပ်ရည်နှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့အရ သိမြင်ပြီးနောက်—(သင့်လျော်သလို ဆောင်ရွက်စေ)။

Verse 11

पराक्रमेण शौर्येण शौण्डीर्येण बलेन च । बन्धुवर्गेण सामग्र्य स्थानेन करणेन च । एवं ज्ञात्वा तु तां देवीं ततः कार्यं विधीयताम् ॥

ထိုမိန်းမတော်ကို ဤသို့ သုံးသပ်၍—စွမ်းရည်၊ သတ္တိ၊ ရဲရင့်မှုနှင့် အင်အားအရ; ဆွေမျိုးအုပ်စု၊ အရင်းအမြစ်နှင့် အဆင်သင့်မှု၊ အဆင့်အတန်းနှင့် လက်တွေ့နည်းလမ်းများအရ—ဤသို့ နားလည်သိမြင်ပြီးနောက် လိုအပ်သော ဆောင်ရွက်ချက်ကို သတ်မှတ်စေ။

Verse 12

तामेव चिन्तयन् शर्म न लेभे दैत्यसत्तमः । अलंशर्मा महामन्त्री आनिनाय महाबलः ॥

သူမကိုသာ စဉ်းစားနေသဖြင့် ဒာနဝတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သော ရှာမာသည် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု မရနိုင်ခဲ့။ ထို့နောက် အင်အားကြီးသော မဟာမန်တရီ အလံရှာမာက အကြောင်းအရာကို တင်ပြလာ하였다။

Verse 13

ततः सपदि दैत्यस्य तद्वचः साधु साध्विति । प्रशशंसुर्वरारोहे विघसं मन्त्रिसत्तमम् ॥

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ထိုဒೈတျ၏ စကားကို “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟုဆိုကာ ခါးတင်လှပသောသူမအား ရည်ညွှန်း၍ အားလုံးက ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့ပြင် မန်တရီတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သော ဝိဃသကိုလည်း ချီးကျူးကြသည်။

Verse 14

प्रशस्य सर्वे तं दूतं संदेश्टुमुपचक्रमुः । विद्युत्प्रभं महाभागं महामायाविदं शुभम् ॥

သူကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် အားလုံးက ထိုသံတမန်ကို သတင်းစကားပို့ရန် တာဝန်ပေးရန် စတင်ကြသည်—မိုးကြိုးလျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကံကောင်းမြတ်သူ၊ မဟာမာယာဗိဒ္ယာကို ကျွမ်းကျင်သိရှိသူ၊ မင်္ဂလာရှိသူဖြစ်သည်။

Verse 15

विसर्जयित्वा तं दूतं विघसो वाक्यमब्रवीत् । संनह्यन्तां दानवेन्द्राश्चतुरङ्गबलेन ह । क्रियतां विजयस्तावद् देवसैन्यं प्रति प्रभो ॥

သံတမန်ကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် ဝိဃသက ပြောသည်—“ဒာနဝတို့၏ အရှင်များသည် စတုရင်္ဂတပ် (တပ်လေးမျိုး) ဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်၍ ပြင်ဆင်ကြစေ။ အရှင်ဘုရား၊ ဒေဝတပ်ကို ဆန့်ကျင်၍ ယခုတင်ပင် အောင်ပွဲကို စီမံဆောင်ရွက်ကြစေ။”

Verse 16

असुरेन्द्र सुरैर्भग्नैस्तत्पराक्रमभीषिता । सा कन्या वशतामेति त्वयि शक्रसमागते ॥

အဆုရတို့၏ အရှင်ကြီးရေ၊ ဒေဝတို့သည် ရှုံးနိမ့်၍ ထိုသတ္တိဗလကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားသောအခါ၊ သင်သည် ရှက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကဲ့သို့ ရောက်လာလျှင် ထိုကညာသည် သင့်အာဏာအောက်သို့ ဝင်လာမည်။

Verse 17

लोकपालैर्जितैः सर्वैस्तथैव मरुतां गणैः । नागैर्विद्याधरैः सिद्धैर्गन्धर्वैः सर्वतो जितैः । रुद्रैर्वसुभिरादित्यैस्त्वमेवेन्द्रो भविष्यसि ॥

လောကပာလတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး မရုတ်တပ်စုများလည်း ထိုနည်းတူ; နာဂ၊ ဝိဒ္ယာဓရ၊ သိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့ကို အရပ်ရပ်မှ အနိုင်ယူကာ; ရုဒြ၊ ဝသု၊ အာဒိတျတို့ကိုပါ နှိမ်နင်းပြီး—သင်တစ်ဦးတည်းသာ အိန္ဒြာ ဖြစ်လာမည်။

Verse 18

इन्द्रस्य ते शतं कन्या देवगन्धर्वयोषितः । वशमायान्ति सा अपि स्यात् सर्वथा वशमागता ॥

အိန္ဒြာ၏ သမီးပျို တစ်ရာ—ဒေဝီနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗမိန်းမများ—သင်၏ အာဏာအောက်သို့ လာရောက်မည်; ထိုသူမလည်း အရာရာတွင် လုံးဝ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာမည်။

Verse 19

एवमुक्तस्तदा दैत्यः सेनापतिमुवाच ह । विरूपाक्षं महामेघवर्णं नीलाञ्जनप्रभम् ॥

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် ဒိုင်တျသည် ထိုအခါ မိမိ၏ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်အား ပြော하였다—ဗိရူပာက္ษကို၊ မဟာမိုးတိမ်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်၍ အပြာရောင် အန်ဇန၏ တောက်ပမှုရှိသူ။

Verse 20

आनीयतां द्रुतं सैन्यं हस्त्यश्वथरपत्तिनाम् । येन देवान् सगन्धर्वान् जयामि युधि दुर्ज्जयान् ॥

“ဆင်တပ်၊ မြင်းတပ်၊ ရထားတပ်နှင့် ခြေလျင်တပ်ကို အမြန်ယူလာကြ၊ ထိုတပ်ဖြင့် ငါသည် စစ်မြေပြင်၌ ဒေဝတို့ကို ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ—အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသူတို့ကို—အနိုင်ယူမည်။”

Verse 21

एवमुक्ते विरूपाक्षस्तदा सेनापतिर्द्रुतम् । आनिनाय महत्सैन्यमनन्तमपराजितम् ॥

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် စစ်တပ်ခေါင်းဆောင် ဗိရူပာက္ษသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်ကြီးမားသော စစ်တပ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်—အဆုံးမရှိသကဲ့သို့၊ မအနိုင်ယူနိုင်သောတပ်။

Verse 22

एकैको दानवस्तत्र वज्रहस्तसमो युधि । एकैकं स्पर्धते देवं जेतुं स्वेन बलेन ह ॥

ထိုနေရာ၌ ဒာနဝ တစ်ဦးချင်းစီသည် စစ်ပွဲ၌ ဝဇ္ရဟස්တ (အင်ဒြာ၊ မိုးကြိုးလက်နက်ကိုင်သူ) နှင့်တူညီလောက်အောင် အင်အားကြီး하였다။ တစ်ဦးချင်းစီက မိမိအင်အားဖြင့် အနိုင်ယူလို၍ ဒေဝတစ်ပါးစီကို တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်ရန် စိန်ခေါ်하였다။

Verse 23

तस्याष्टौ मन्त्रिणः शूरा नीतिमन्तो बहुश्रुताः । प्रघसो विघसश्चैव शङ्कुकर्णो विभावसुः । विद्युन्माली सुमाली च पर्जन्यः क्रूर एव च ॥

သူ၌ ဝန်ကြီးရှစ်ဦးရှိ၍—ရဲရင့်ကောင်းမွန်၊ နီတိ (အုပ်ချုပ်ရေးနည်း) ကိုကျွမ်းကျင်ကာ ဗဟုသုတပြည့်ဝသူများဖြစ်ကြသည်။ အမည်များမှာ ပရဃသ၊ ဝိဃသ၊ ရှင်ကူကဏ္ဏ၊ ဝိဘာဝသု၊ ဝိဒျုန်မာလီ၊ စုမာလီ၊ ပရဇန်ယ၊ နှင့် ကရူရ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 24

तेषां प्रधानभूतानामर्बुदं नवकोटयः । येषामेकस्यानुयाति तावद् बलमर्थोर्ज्जितम् ॥

သူတို့အနက် အဓိကဖြစ်သူများ၏ စစ်အင်အားသည် အရ္ဗုဒ တစ်ခုနှင့် ကိုဋိ ကိုးခုအထိ ရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတည်းကိုပင် လိုက်ပါသော်လည်း ထိုမျှသော အင်အား—အရင်းအမြစ်များဖြင့် အားဖြည့်ထားသော စွမ်းအား—က လိုက်ပါလာသည်။

Verse 25

तेषां नैकसहस्राणि दैत्यानां तु महात्मनाम् । समितिं चक्रुरव्यग्रास्तदा दैत्याः प्रहारिणः । प्रयाणं कारयामासुर्देवसैन्यजिघांसया ॥

ထို့နောက် မဟာစိတ်ရှိသော ဒೈတျာများ အထောင်ပေါင်းများစွာ—မလှုပ်မရှားမဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်တတ်သူများ—အစည်းအဝေးကို ဖွဲ့စည်းကာ ဒေဝစစ်တပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချီတက်ရန် စီစဉ်စေ하였다။

Verse 26

विचित्रयाना विविधध्वजाग्रा विचित्रशस्त्रा विविधोग्ररूपाः । दैत्या सुराञ् जेतुमिच्छन्त उच्चैर्ननर्तुरात्तायुधभीमहस्ताः ॥

အလှဆင်ယာဉ်မျိုးစုံပေါ် တက်စီး၍ အလံထိပ်မျိုးစုံကို ထမ်းကာ လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် တပ်ဆင်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံကို ဆောင်ယူသော ဒೈတျာများသည်—ဒေဝ (စူရ) များကို အနိုင်ယူလိုသည့် ဆန္ဒကြောင့်—အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် ကခုန်၍ ဟစ်အော်ကြပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်များက မြှောက်ထားသော လက်နက်들을 တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထား하였다။

Verse 27

एते मन्त्रिवरास्तस्य प्राधान्येन प्रकीर्तिताः । ते दानवेन्द्रमासीनमूचुः कृत्यं विधीयताम् ॥

သူ၏ အထင်ကရ မန္တ្រីကြီးများကို အရေးပါမှုအလိုက် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုင်နေသော ဒာနဝ မင်းထံသို့ “လိုအပ်သော အရေးကိစ္စကို စတင်စီမံပါစေ” ဟု လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 28

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दानवेन्द्रो महाबलः । उवाच कन्यालाभार्थं नारदावाप्तनिश्चयः ॥

သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် အင်အားကြီးသော ဒာနဝတို့၏ အရှင်က ပြောကြား하였다။ နာရဒ ရှင်တော်ထံမှ ကြားသိခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် တည်ငြိမ်ပြီး၊ ကညာတစ်ဦးကို ရယူလိုသော ဆန္ဒရှိ하였다။

Verse 29

महिष उवाच । मह्यं तु कथिता बाला नारदेन महर्षिणा । सा चाजित्य सुराध्यक्षं न लभ्येत वराङ्गना ॥

မဟိษက ပြောသည်– “မဟာရိသိ နာရဒက ကျွန်ုပ်အား ကညာတစ်ဦးအကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုအင်္ဂါရပ်မြတ်သော မိန်းမသည် ဒေဝတို့၏ အကြီးအကဲကိုပင် အနိုင်ယူထားသဖြင့် သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် မရနိုင်ပါ”။

Verse 30

एतदर्थं भवन्तो वै कथयन्तु विमृश्य वै । कथं सा लभ्यते बाला कथं देवाश्च निर्जिताः । भवेयुरिति तत्सर्वं कथयन्तु द्रुतं मम ॥

“ထို့ကြောင့် သင်တို့အားလုံး စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး ပြောကြားကြပါ။ ထိုကညာကို မည်သို့ရယူမည်နည်း၊ ဒေဝတို့ကို မည်သို့အနိုင်ယူမည်နည်း။ ထိုအရာအားလုံးကို ဖြစ်မြောက်စေရန် ကျွန်ုပ်အား အမြန်ပြောပါ”။

Verse 31

एवमुक्तास्ततः सर्वे कथयामासुरञ्जसा । ऊचुः संमन्त्र्य ते सर्वे कथयामो वयं प्रभो ॥

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် သူတို့အားလုံးက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရှင်းလင်းပြောကြားလာကြသည်။ ထို့နောက် အတူတကွ တိုင်ပင်ပြီး “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရှင်းပြပါမည်” ဟု လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 32

एवमुक्तस्तथोवाच प्रघसो दानवेश्वरम् । या सा ते कथिता दैत्य नारदेन महासती । सा शक्तिः परमा देवी वैष्णवी लोकधारिणी ॥

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသော် ပရဂ္ဟသသည် ဒာနဝတို့၏ အရှင်ထံသို့ ပြော၏— “ဟေ ဒೈတျ၊ နာရဒက သင့်အား ပြောခဲ့သော မဟာသတီ အမျိုးသမီးတော်သည် အမြင့်ဆုံးသော သက္တိ ဖြစ်၍ ဝိုင်ෂ္ဏဝီ ဒေဝီ၊ လောကတို့ကို ထောက်တည်သူ ဖြစ်၏။”