Adhyaya 56: Ritual Procedure for the Dhanyavrata (Prosperity Vow)

Verse 1

अगस्त्य उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि धन्यव्रतम् अनुत्तमम् । येन सद्यो भवेद् धन्य अधन्योऽपि हि यो भवेत् ॥ ५६.१ ॥

အဂස්တျာက ပြောသည်— “နောက်တစ်ဆင့်တွင် ငါသည် အထူးမြတ်ဆုံးသော ‘ဓနျယဝရတ’ ဟူသော ဝရတကို ရှင်းလင်းမည်။ ထိုဝရတကြောင့် လူသည် ချက်ချင်း ‘ဓနျယ’ (ကံကောင်း၊ ကောင်းချီးခံ) ဖြစ်လာပြီး၊ ‘အဓနျယ’ (ကံမကောင်း) ဖြစ်သူတောင်လည်း ထိုသို့ ဖြစ်လာနိုင်သည်။”

Verse 2

मार्गशीर्षे सिते पक्षे प्रतिपद्यां तिथिर्भवेत् । तस्यां नक्तं प्रकुर्वीत विष्णुमग्निं प्रपूजयेत् ॥ ५६.२ ॥

မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင် လပြည့်ဘက် (စိတပက္ခ) ၏ ပရတိပဒါ တိထိ ရောက်သောနေ့၌ ‘နက္တ’ အကျင့်—နေ့ခင်းတွင် အစာရှောင်၍ ညတွင်သာ စားသောက်ခြင်း—ကို ဆောင်ရွက်ကာ ဗိဿနုနှင့် အဂ္နိကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

वैश्वानराय पादौ तु अग्नयेत्युदरं तथा । हविर्भुञ्जाय च उरो द्रविणोदेति वै भुजौ ॥ ५६.३ ॥

ခြေထောက်တို့သည် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ (Vaiśvānara) ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်၏။ ဝမ်းဗိုက်ကိုလည်း ‘အဂ္နိ’ ဟု ခေါ်သည်။ ရင်ဘတ်ကို ‘ဟဝိရ္ဘုဉ္ဇ’ ဟု သတ်မှတ်ပြီး လက်မောင်းတို့ကို အမှန်တကယ် ‘ဒြဝိဏောဒေတိ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 4

संवर्त्तायेति च शिरो ज्वलनायेति सर्वतः । अभ्यर्च्यैवं विधानॆन देवदेवं जनार्दनम् ॥ ५६.४ ॥

«သံဝတ္တာယ» နှင့် «ဇွလနာယ» ဟူသော နာမတော်များကို ရွတ်ဆိုကာ၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အရပ်ရပ်မှ ဦးခေါင်းကို ပူဇော်ပြီး၊ ဒေဝဒေဝ ဖြစ်သော ဇနာရ္ဒနကို ရိုသေကန်တော့ရမည်။

Verse 5

तस्यैव पुरतः कुण्डं कारयित्वा विघानतः । होमं तत्र प्रकुर्वीत एभिर्मन्त्रैर्विचक्षणः ॥ ५६.५ ॥

ထိုနေရာ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် အတားအဆီးမရှိအောင် ကုဏ္ဍ (မီးကန်) ကို ဆောက်လုပ်စေပြီး၊ ပညာရှိသော အကျင့်ဆောင်သူသည် ထိုနေရာ၌ ဤမန္တရားများဖြင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 6

ततः संयावकं छन्नं भुञ्जीयाद् घृतसंयुतम् । कृष्णपक्षेऽप्येवमेव चातुर्मास्यं तु यावतः ॥ ५६.६ ॥

ထို့နောက် ဂျီ (ဃృత) နှင့်အတူ အပေါ်မှ ဖုံးအုပ်ထားသော သံယာဝက (ရိုးရိုးပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာ) ကို စားသုံးရမည်။ ကృష్ణပက္ခ (လဆုတ်) အတွင်း၌လည်း ထိုနည်းတူပင် စာတုర్మာသျ (Cāturmāsya) ဝတ်တရားကာလ အဆုံးတိုင်အောင် လိုက်နာရမည်။

Verse 7

चैत्रादिषु च भुञ्जीत पायसं सघृतं बुधः । श्रावणादिषु सक्तूंश्च ततश्चैतत् समाप्यते ॥ ५६.७ ॥

ချိုင်တြ (Caitra) မှ စသော လများတွင် ပညာရှိသည် ဂျီ (ဃృత) နှင့် ရောထားသော ပာယသ (ဆန်နို့ပူတင်း) ကို စားသုံးရမည်။ ရှရဝဏ (Śrāvaṇa) မှ စသော လများတွင်တော့ စက္တု (အနှံအပြားကင်၍ အမှုန့်) ကို စားသုံးရမည်။ ထို့နောက် ဤဝတ်တရားသည် ပြီးဆုံးသည်။

Verse 8

समाप्ते तु व्रते वह्निं काञ्चनं कारयेद् बुधः । रक्तवस्त्रयुगच्छन्नं रक्तपुष्पानुलेपनम् ॥ ५६.८ ॥

ဝတ်တရား ပြီးဆုံးသည့်အခါ ပညာရှိသည် အဂ္နိ (မီး) ၏ ရွှေရုပ်တုကို ပြုလုပ်စေပြီး၊ အနီရောင် အဝတ်နှစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ အနီရောင် ပန်းများဖြင့် လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 9

कुङ्कुमेन तथा लिप्य ब्राह्मणं देवदेव च । सर्वावयवसम्पूर्णं ब्राह्मणं प्रियदर्शनम् ॥ ५६.९ ॥

ထို့အတူ ကုင်ကုမ (ဇာဖရန်) လိမ်းပေးပြီး ဗြာဟ္မဏနှင့် ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပြည့်စုံ၍ ဗြာဟ္မဏသည် မြင်ရသော်လည်း ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 10

पूजयित्वा विधानॆन रक्तवस्त्रयुगेन च । पश्चात् तं दापयेत् तस्य मन्त्रेणानेन बुद्धिमान् ॥ ५६.१० ॥

စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက် အနီရောင်အဝတ်အထည် တစ်စုံဖြင့်လည်း ဆက်ကပ်ကာ၊ ထို့နောက် ပညာရှိသည် ဤမန္တရားဖြင့် ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကို သူ့အား ပေးအပ်စေသင့်၏။

Verse 11

धन्योऽस्मि धन्यकर्मास्मि धन्यचेष्टोऽस्मि धन्यवान् । धन्येनानेन चीर्णेन व्रतेन स्यां सदा सुखी ॥ ५६.११ ॥

“ကျွန်ုပ်သည် ကံကောင်းသူဖြစ်၏; ကျွန်ုပ်၏ ကမ္မသည် ကံကောင်း၏; ကျွန်ုပ်၏ ကြိုးပမ်းမှုသည် ကံကောင်း၏; ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းချီးခံရသူဖြစ်၏။ ဤမင်္ဂလာဝရတကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ချမ်းသာစေကာ စိတ်ချမ်းသာပါစေ” ဟု။

Verse 12

एवमुच्चार्य तं विप्रे न्यस्य कोशं महात्मनः । सद्यो धन्यत्वमाप्नोति योऽपि स्याद् भाग्यवर्जितः ॥ ५६.१२ ॥

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ထိုစကားကို ထိုသို့ ရွတ်ဆိုပြီး မဟာစိတ်ရှိသူအတွက် ဘဏ္ဍာ (ရန်ပုံငွေ) ကို အပ်နှံထားလျှင်၊ ကံမကောင်းသူဖြစ်နေသူတောင် ချက်ချင်း မင်္ဂလာသုခကို ရရှိ၏။

Verse 13

इह जन्मनि सौभाग्यं धनं धान्यं च पुष्कलम् । अनेन कृतमात्रेण जायते नात्र संशयः ॥ ५६.१३ ॥

ဤဘဝ၌ပင် ကံကောင်းခြင်းသည် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ အလွန်များစွာလည်း ရရှိ၏။ ဤအမှုကို ပြုလုပ်ရုံမျှဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 14

प्राग्जन्मजनितं पापमग्निर्दहति तस्य ह । दग्धे पापे विमुक्तात्मा इह जन्मन्यसौ भवेत् ॥ ५६.१४ ॥

အတိတ်ဘဝမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်ကို မီးသည် အမှန်တကယ် လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးသည်။ အပြစ်လောင်ကျွမ်းပြီးသော် ထိုသူသည် စိတ်ဝိညာဉ်လွတ်မြောက်ကာ ဤဘဝ၌ပင် ထိုသို့ ဖြစ်လာမည်။

Verse 15

योऽपीदं शृणुयान्नित्यं यश्च भक्त्या पठेद् द्विजः । उभौ ताविह लोके तु धन्यौ सद्यो भविष्यतः ॥ ५६.१५ ॥

ဤအရာကို နေ့စဉ်ကြားနာသူမည်သူမဆိုနှင့်၊ ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်သော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့—ဤလောက၌ ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ကံကောင်း၍ မင်္ဂလာရှိသူများ ဖြစ်လာမည်။

Verse 16

श्रूयते च व्रतं चैतच्चीर्णमासीन्महात्मना । धनदेन पुरा कल्पे शूद्रयोनौ स्थितेन तु ॥ ५६.१६ ॥

ထုံးတမ်းစဉ်လာအရလည်း ဤဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို မဟာတမား ဓနဒ သည် ယခင်ကလ္ပတစ်ခေတ်၌ အရင်က ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ကြားရသည်—ထိုအခါ သူသည် ရှူဒြာဇာတိ၌ တည်ရှိနေစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။