Adhyaya 33: The Origin of Rudra, the Disruption of Dakṣa’s Sacrifice, and the Establishment of Paśupati

Verse 1

श्रीवराह उवाच । अथापरां रुद्रसम्भूतिमाद्यां शृणुष्व राजन्निति सोऽभ्युवाच । महातपाः प्रीतितो धर्म्मदक्षः क्षमास्त्रधारी ऋषिरुग्रतेजाः ॥ ३३.१ ॥

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်— «ယခု မင်းကြီး၊ ရုဒ္ရ၏ မူလဖြစ်ပေါ်လာမှုကို နားထောင်လော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ မဟာတပသီတစ်ပါးသည် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ ဓမ္မ၌ ကျွမ်းကျင်ကာ သည်းခံခြင်းကို “လက်နက်” အဖြစ် ကိုင်ဆောင်သည့် တောက်ပကြမ်းတမ်းသော ရှင်ရသီ ဖြစ်၏။

Verse 2

जातः प्रजानां पतिरुग्रतेजा ज्ञानं परं तत्त्वभावं विदित्वा । सृष्टिं सिसृक्षुः क्षुभितोऽतिकोपाद् वृद्धिकाले जगतः प्रकामम् ॥ ३३.२ ॥

သူသည် သတ္တဝါတို့၏ အရှင်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၍ ကြမ်းတမ်းသော တောက်ပမှုရှိကာ၊ အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်—တတ္တဝ၏ အမှန်တရားကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းလိုသဖြင့် လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်လာ၏။ ကမ္ဘာ၏ တိုးပွားချိန်၌ အလွန်ပြင်းထန်သော ဒေါသကြောင့် ဖန်ဆင်းမှုသည် ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 3

तपस्यतोऽतः स्थिरकीर्तिः पुराणो रजस्तमोद्ध्वस्तगतिर्बभूव । वरो वरेण्यो वरदः प्रतापी कृष्णारुणः पुरुषः पिङ्गनेत्रः ॥ ३३.३ ॥

ထို့ကြောင့် တပသီကျင့်နေသူအတွက်၊ အမည်ကောင်းတည်မြဲသော ပုရాణအရှင်သည် ရဇသနှင့် တမသတို့ကို ဖျက်သိမ်းသည့် လမ်းကြောင်းအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ သူသည် ကောင်းချီးတစ်ပါး၊ အထူးမြတ်ဆုံး၊ ကောင်းချီးပေးသူ၊ အာနုဘော်တောက်ပသူ ဖြစ်ပြီး၊ အနက်နီရောင်သွေးသဏ္ဌာန်ရှိသော ပုရုရှ၊ မျက်စိအဝါညိုရောင် ဖြစ်၏။

Verse 4

रुदन्नुक्तो ब्रह्मणा मा रुद त्वं रुद्रस्ततोऽसावभवत् पुराणः । नयस्र्व सृष्टिं विततस्वरूपां भवान् समर्थोऽसि महानुभाव ॥ ३३.४ ॥

ဗြဟ္မာက «မငိုနှင့်» ဟု ခေါ်ဆိုသောအခါ၊ သူသည် ထိုနောက် ပုရాణရုဒ္ရဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရ၏။ အာနုဘော်ကြီးသောသူရေ၊ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြန့်ကျယ်လာသော ဖန်ဆင်းမှုကို ဦးဆောင်ညွှန်ကြားလော့; သင်သည် ထိုအရာကို ဆောင်ရွက်နိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 5

इत्युक्तमात्रः सलिले ममज्जमग्ने ससर्जात्मभवाय दक्षः । कस्थे तदा देववरे वितेनुः सृष्टिं तु ते मानसाः ब्रह्मजाताः ॥ ३३.५ ॥

ထိုစကား မိန့်တော်မူပြီးချင်း ဒက္ခသည် ရေထဲသို့ မြုပ်ဝင်ကာ ရေတွင် နှစ်မြုပ်နေစဉ် အာတ္မဘဝ (ဗြဟ္မာ) အတွက် သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းပေး၏။ ထို့နောက် အထူးမြတ်သော ဒေဝ၏ အမိန့်အရ စိတ်မှပေါက်ဖွား၍ ဗြဟ္မာမှ ပေါက်ဖွားသောသူတို့သည် ဖန်ဆင်းမှုကို ဆက်လက်ချဲ့ထွင်ကြ၏။

Verse 6

तस्यां तटायां तु सुराधिपे तु पैतामहं यज्ञवरं प्रकामम् । मग्नः पुरा यत्सलिले स रुद्रः उत्सृज्य विश्वं तु सुरान् सिसृक्षुः ॥ ३३.६ ॥

ထိုရေကန် (တဋာက) တွင် နတ်တို့၏အရှင်ရှေ့မှောက်၌ ပိတామဟ (paitāmaha) အမည်ရှိ အထူးမြတ်သော ယဇ္ဈပူဇာကို အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထိုရေထဲ၌ ရှေးကာလတွင် ရုဒြ (Rudra) သည် မြုပ်နှံနေခဲ့ကြောင်း ဆိုကြပြီး၊ ကမ္ဘာလောကကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် နတ်တို့ကို ဖန်ဆင်းလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 7

सुस्राव यज्ञं सुरसिद्धयक्षानुपागतान् क्रोधवशं जगाम । मन्युं प्रदीप्तं परिभाव्य केन सृष्टं जगन्मां व्यतिरिच्य मोहात् ॥ ३३.७ ॥

ယဇ္ဈသည် စီးဆင်းထွက်လာ၍ ဒေဝ၊ စိဒ္ဓ၊ ယက္ခတို့လည်း နီးကပ်လာကြသည်။ သို့သော် (သူ/အရာ) သည် ဒေါသ၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုမီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မန်ယူ (အမျက်) ကို စဉ်းစားလျက်—“မောဟကြောင့် ငါ့ကို ချန်လှပ်ပြီး ဤလောကကို မည်သူ ဖန်ဆင်းသနည်း” ဟု မေးမြန်းရသည်။

Verse 8

हा हेति शोक्ते ज्वलनार्चिषस्तु तत्राभवन् क्षुद्रपिशाचसङ्घा । वेतालभूतानि च योगिसङ्घाः ॥ ३३.८ ॥

မီးလျှံ၏ လျှာများက “ဟာ! ဟေ!” ဟု အော်ဟစ်သံထွက်လာသောအခါ၊ ထိုနေရာ၌ သေးငယ်သော ပိသာစ (piśāca) အုပ်စုများ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဝေတාල (vetāla) နှင့် ဘူတ (bhūta) တို့လည်း ရှိကာ၊ ယောဂီအစုအဝေးများပါ ပေါ်လာ하였다။

Verse 9

घनं यदा तैर् विततं वियच्च भूमिश्च सर्वाश्च दिशश्च लोकाः । तदा स सर्वज्ञतया चकार धनुश्चतुर्विंशतिहस्तमात्रम् ॥ ३३.९ ॥

သူတို့ကြောင့် ကောင်းကင်သည် ထူထဲစွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ မြေပြင်၊ အရပ်အနှံ့နှင့် လောကများလည်း ထင်ရှားလာသောအခါ၊ သူသည် အလုံးစုံသိမြင်သော ဉာဏ်ကြောင့် လက်နှစ်ဆယ်လေး (၂၄) လက်အလျားရှိသော လေးကို ဖန်တီး하였다။

Verse 10

गुणं त्रिवृत्तं च चकार रोषादादत्त दिव्ये च धनुर्गुणं च । ततश्च पूष्णो दशनानविध्यद्भगस्य नेत्रे वृषणौ क्रतोश्च ॥ ३३.१० ॥

ဒေါသဖြင့် သူသည် သုံးဆလိမ်ထားသော လေးကြိုးကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗ (divya) လေးကြိုးကိုလည်း ကိုင်ယူ하였다။ ထို့နောက် ပူရှန် (Pūṣan) ၏ သွားများကို ချိုးဖျက်ကာ၊ ဘဂ (Bhaga) ၏ မျက်စိများကို ထိုးဖောက်ပြီး၊ ကရတု (Kratu) ၏ အင်္ဂါကိုလည်း ထိခိုက်စေ하였다။

Verse 11

स विद्धबीजो व्यपयात्क्रतुश्च मार्गं वायुर्धारधन् यज्ञवाटात् । देवाश्च सर्वे पशुपतिमुपेयुर्जग्मुश्च सर्वे प्रणतिं भवस्य ॥ ३३.११ ॥

သူ၏ မျိုးစေ့တန်ခိုးကို ထိခိုက်စေသဖြင့် သူသည် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကာ ယဇ္ဉာကရုတုလည်း အဆုံးသတ်သွားသည်။ လေသည် ထိုအရာကို သယ်ဆောင်၍ ယဇ္ဉာဝါဋာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထို့နောက် နတ်တို့အားလုံးသည် ပသုပတိထံ ချဉ်းကပ်၍ ဘဝ (ရှီဝ) ထံသို့ ဦးညွတ်ကန်တော့ရန် အားလုံးသွားကြသည်။

Verse 12

आगम्य तत्रैव पितामहस्तु भवम् प्रतीतः सम्परिष्वज्य देवान् । भक्त्योपेतान् वीक्षयद् देवदेवान् विज्ञानमन्तः कुरु वीरबाहो ॥ ३३.१२ ॥

ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသော ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ဘဝ (ရှီဝ) ကို သိမြင်ကာ နတ်တို့ကို ဖက်လှုပ်နှုတ်ဆက်하였다။ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသူတို့နှင့်အတူ နတ်တို့၏အရှင်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူက ပြောသည်– «အို လက်တန်ခိုးကြီးသူ၊ မိမိအတွင်း၌ အတွင်းသိမြင်မှု (အမှန်တရားပညာ) ကို တည်စေပါ»။

Verse 13

रुद्र उवाच । सृष्टः पूर्वं भवताऽहं न चेमे कस्मान्न भागं परिकल्पयन्ति । यज्ञोद्भवं तेन रुषा मयेमे हृतज्ञानाः विकृताः देवदेव ॥ ३३.१३ ॥

ရုဒ္ရက ပြောသည်– «ငါသည် သင်က ပထမဦးစွာ ဖန်ဆင်းခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျက် ဤနတ်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့အတွက် အပိုင်းအခွဲကို မသတ်မှတ်ကြသနည်း။ ယဇ္ဉာမှ ပေါ်လာသော ထိုအကြောင်းကြောင့် ငါသည် ဒေါသထွက်လာ၏။ အို နတ်တို့၏နတ်၊ ဤသူတို့သည် အသိဉာဏ် ပျောက်ကွယ်၍ အကျင့်အကြံ ပျက်ယွင်းသွားကြ၏»။

Verse 14

ब्रह्मा उवाच । देवाḥ शम्भुं स्तुतिभिर्ज्ञानहेतोः यजध्वमुच्चैरसुराश्च सर्वे । येन रुद्रो भगवांस्तोṣमेति सर्वज्ञता तोṣमात्रस्य च स्यात् ॥ ३३.१४ ॥

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– «အို နတ်တို့၊ အဆုရတို့အားလုံးပါ—ပညာရရှိရန်အတွက် မြင့်မြတ်သော စတုတိများဖြင့် သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကြလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဘဂဝန် ရုဒ္ရသည် ကျေနပ်တော်မူမည်၊ ထိုကျေနပ်ခြင်းတစ်ခုတည်းမှပင် အလုံးစုံသိမြင်မှု (sarvajñatā) ပေါ်ပေါက်မည်»။

Verse 15

इत्युक्तास्तेन ते देवाः स्तुतिं चक्रुर्महात्मनः ॥ ३३.१५ ॥

ထိုသို့ သူက မိန့်ကြားသဖြင့် နတ်တို့သည် မဟာအတ္တမန်တော်ထံသို့ စတုတိ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ကို ပြုစုတင်ဆက်ကြသည်။

Verse 16

देवा ऊचुः । नमो देवातिदेवाय त्रिनेत्राय महात्मने । रक्तपिङ्गलनेत्राय जटामुकुटधारिणे ॥ ३३.१६ ॥

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်။ “ဒေဝတို့ထက် အထက်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝတော်၊ မျက်စိသုံးပါးရှိသော မဟာအတ္တမန်တော်အား နမော။ မျက်စိအနီဝါရောင်တောက်ပ၍ ဇဋာဆံပင်ကို မကူဋအဖြစ် ဆောင်ထားသော အရှင်အား နမော။”

Verse 17

भूतवेतालजुष्टाय महाभोगोपवीतिने । भीमाट्टहासवक्त्राय कपर्दिन् स्थाणवे नमः ॥ ३३.१७ ॥

“ဘူတနှင့် ဝေတාලတို့က ဝန်းရံသော အရှင်၊ မြွေကြီးကို အုပ်ဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) အဖြစ် ဆောင်ထားသော အရှင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟားသံကြီးဖြင့် မျက်နှာတော်ထင်ရှားသော အရှင်၊ ဇဋာဆံပင်ဆောင် ကပရဒင်၊ စ្ថာဏု (ရှီဝ) အရှင်အား နမော။”

Verse 18

पूष्णो दन्तविनाशाय भगनेत्रहने नमः । भविष्यवृषचिह्नाय महाभूतपते नमः ॥ ३३.१८ ॥

“ပူရှန်၏ သွားများကို ဖျက်ဆီးစေသော အရှင်အား နမော; ဘဂ၏ မျက်စိကို ချေမှုန်းသော အရှင်အား နမော။ နွားကို သင်္ကေတအဖြစ် ဆောင်သော အရှင်အား နမော၊ မဟာဘူတတို့၏ အရှင်သခင်အား နမော။”

Verse 19

भविष्यत्रिपुरान्ताय तथान्धकविनाशिने । कैलासवरवासाय करिकृत्तिनिवासिने ॥ ३३.१९ ॥

“အနာဂတ်တွင် တ్రိပုရကို သတ်ဖြတ်မည့် အရှင်၊ ထို့အတူ အန္ဓကကို ဖျက်ဆီးမည့် အရှင်အား ဂုဏ်ပြုပါ၏။ ကైలာသ တောင်၌ အထူးမြတ်သော နေရာတော်ရှိသော အရှင်အား၊ ဆင်အရေကို ဝတ်ဆင်၍ နေထိုင်သော အရှင်အား နမော။”

Verse 20

विकरालोर्ध्वकेशाय भैरवाय नमो नमः । अग्निज्वालाकरालाय शशिमौलिकृते नमः ॥ ३३.२० ॥

“ကြမ်းတမ်းရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ဆံပင်အပေါ်သို့ ထောင်လျက်ရှိသော ဘဲရဝ အရှင်အား နမော နမော။ မီးလျှံတို့ကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သော အရှင်အား နမော၊ လမင်းကို မော်လီ (ခေါင်းအလှ) အဖြစ် ဆင်ယင်ထားသော အရှင်အား နမော။”

Verse 21

भविष्यकृतकापालिव्रताय परमेष्ठिने । तथा दारुवनध्वंसकारिणे तिग्मशूलिने ॥ ३३.२१ ॥

အနာဂတ်၌ ကာပါလိက ဝ్రတကို ဆောင်ရွက်မည့် အမြင့်မြတ်သော အရှင်ထံ နမസ്കာရပါ၏။ ထို့အပြင် ဒာရုဝနကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ထက်မြက်သော တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သူထံလည်း နမস্কာရပါ၏။

Verse 22

क्रीतकङ्कणभोगेन्द्र नीलकण्ठ त्रिशूलिने । प्रचण्डदण्डहस्ताय वडवाग्निमुखाय च ॥ ३३.२२ ॥

ရရှိထားသော လက်ကောက်များဖြင့် အလှဆင်သူထံ နမস্কာရပါ၏။ အလှအပအဖြစ် မြွေမင်းကို ဆင်ယင်သူ၊ လည်ချောင်းပြာသောသူ၊ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဒဏ္ဍကို ကိုင်ထားသူ၊ နှုတ်ခမ်းသည် ဝဍဝာဂ္နိကဲ့သို့ မီးတောက်သူထံလည်း နမস্কာရပါ၏။

Verse 23

वेदान्तवेद्याय नमो यज्ञमूर्ते नमो नमः । दक्षयज्ञविनाशाय जगद्भयकराय च ॥ ३३.२३ ॥

ဝေဒാന്തအားဖြင့် သိမြင်နိုင်သော အရှင်ထံ နမস্কာရပါ၏။ ယဇ్ఞ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော အရှင်ထံ နမস্কာရ—ထပ်မံထပ်မံ နမস্কာရပါ၏။ ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞကို ဖျက်ဆီးစေသူထံနှင့် လောကများအတွက် ကြောက်ရွံ့သ敬畏ကို ဖြစ်စေသူထံလည်း နမস্কာရပါ၏။

Verse 24

विश्वेश्वराय देवाय शिवशम्भुभवाय च । कपर्दिने करालाय महादेवाय ते नमः ॥ ३३.२४ ॥

စကြဝဠာ၏ အရှင်တော်၊ ဒေဝတော်ထံ သင့်အား နမস্কာရပါ၏။ ရှိဝ၊ ရှမ္ဘု၊ ဘဝ ဟူသော အရှင်ထံလည်း နမস্কာရပါ၏။ ဆံပင်ကျစ်ထုံးထားသူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်ရည်ရှိသူ၊ မဟာဒေဝထံ သင့်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 25

एवं देवैः स्तुतः शम्भुरुग्रधन्वा सनातनः । उवाच देवदेवोऽहं यत्करोमि तदुच्यताम् ॥ ३३.२५ ॥

ဒေဝများက ထိုသို့ ချီးမွမ်းကြသဖြင့် ရှမ္ဘု—အနန္တကာလတည်သောသူ၊ ကြမ်းတမ်းသော လေးကို ကိုင်ဆောင်သူ—က ပြောကြားသည်။ «ငါသည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်၏။ ငါပြုသမျှကို ထုတ်ဖော်ကြေညာစေကြ» ဟု။

Verse 26

देवा ऊचुः । वेदशास्त्राणि विज्ञानं देहि नो भव माचिरम् । यज्ञं सरहस्यं नो यदि तुष्टोऽसि नः प्रभो ॥ ३३.२६ ॥

ဒေဝတားတို့က ပြောကြသည်။ «အရှင်ဘုရား၊ နှောင့်နှေးမနေဘဲ ဝေဒနှင့် သာသနာကျမ်းများ၏ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော ဉာဏ်ပညာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူပါ။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူလျှင် ယဇ్ఞကို ၎င်း၏ အတွင်းအဓိပ္ပါယ်(လျှို့ဝှက်န័យ)နှင့်အတူ သင်ကြားတော်မူပါ»။

Verse 27

महादेव उवाच । भवन्तः पशवः सर्वे भवन्तु सहिताः इति । अहं पतिर् वो भवतां ततो मोक्षम् अवाप्स्यथ । तथेति देवास् तं प्राहुस् ततः पशुपतिर् भवत ॥ ३३.२७ ॥

မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်။ «သင်တို့အားလုံးသည် ‘ပရှု’ (ချည်နှောင်ခံရသော သတ္တဝါများ) ဖြစ်ကြစေ၊ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်ကြစေ။ ငါသည် သင်တို့၏ အရှင်ဖြစ်မည်; ထို့နောက် သင်တို့သည် မောက္ခကို ရရှိကြလိမ့်မည်»။ ဒေဝတားတို့က «အဲဒီအတိုင်းပါ» ဟု ပြန်လည်လျှောက်ကြပြီး ထိုအခါမှစ၍ သူသည် ပရှုပတိ ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသည်။

Verse 28

ब्रह्मा पशुपतिं प्राह प्रसन्नेनान्तरात्मना । चतुर्दशी ते देवेश तिथिरस्तु न संशयः ॥ ३३.२८ ॥

ဗြဟ္မာသည် အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်သန့်ရှင်းလျက် ပရှုပတိအား လျှောက်ထားသည်။ «ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ စန္ဒြလ၏ ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့ (caturdaśī) ကို သင်၏ တိထိ ဖြစ်စေပါ—သံသယမရှိပါ»။

Verse 29

तस्यां तिथौ भवन्तं ये यजन्ते श्रद्धयान्विताः । उपोष्य पश्चाद्भुञ्जीयाद्गोधूमान्नेन वै द्विजान् ॥ तस्य त्वं तुष्टिमापन्नो नय स्थानमनुत्तमम् ॥ ३३.२९ ॥

ထိုတိထိနေ့၌ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ သင်ကို ပူဇော်သူတို့သည် အရင်ဦးစွာ ဥပေါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ဂေါဓုမ (ဂျုံ) ဖြင့် ပြုလုပ်သော အစာဖြင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထိုကဲ့သို့ဖြင့် သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျှင် သူကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ္ဓသို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူပါ။

Verse 30

एवमुक्तस्तदा रुद्रो ब्रह्मणाऽव्यक्तजन्मना । दन्तान् नेत्रे फले प्रादाद्भगपूष्णोः क्रतोरपि । परिज्ञानं च सकलं स प्रादाच्च सुरेष्वपि ॥ ३३.३० ॥

ထိုသို့ ဗြဟ္မာ—မွေးဖွားခြင်းကို အဗျက်တ (မထင်ရှား) ဟု ဆိုကြသောသူ—က လျှောက်ထားသဖြင့် ထိုအခါ ရုဒြသည် ဘဂ၊ ပူရှန် နှင့် ကရတုတို့အား သွား၊ မျက်စိနှင့် ကရတု၏ အကျိုး(ဖလ)ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတို့အကြား အလုံးစုံသော နားလည်သိမြင်မှုကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 31

एवं रुद्रस्य सम्भूतिः सम्भूता ब्रह्मणः पुरा । अनेनैव प्रयोगेन देवानां पतिरुच्यते ॥ ३३.३१ ॥

ဤသို့ပင် ရှေးကာလ၌ ရုဒ္ဒရ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် ဘြဟ္မာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤပင် စကားဖော်ပြပုံအတိုင်း သူကို «ဒေဝတားတို့၏ အရှင်» ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 32

यश्चैनं शृणुयान्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकमवाप्नुयात् ॥ ३३.३२ ॥

ထို့ပြင် မနက်ခင်းတွင် ထ၍ နေ့စဉ်ဤကို နားထောင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ရုဒ္ဒရ၏ လောကသို့ ရောက်ရှိမည်။

Verse 33

॥ इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः ॥ ३३ ॥

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော သီရီ ဝရာဟ ပုရာဏ အတွင်းရှိ ဘဂဝတ်-ရှာစတြာ၌ သုံးဆယ်သုံးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 34

|| ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော ဝရာဟပုရာဏ၊ ဘဂဝန်၏ သာသနာကျမ်း၌ အခန်း ၃၃ ပြီးဆုံး၏ ||