Adhyaya 215: Description of the Māhātmya of Gokarṇeśvara and Jaleśvara (Śaileśvara) in the Śleṣmātaka Forest

Verse 1

अथ गोकरणेश्वरजलेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्॥ ब्रह्मोवाच॥ ततः शक्रः सुरगणैः सह सर्वैः समेत्य च॥ बुद्धिं चकार गमने मार्गितुं यत्र शङ्करः॥

ယခု ဂိုကဏ္ဏေရှဝရနှင့် ဇလေရှဝရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း။ ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် သက္က (အိန္ဒြာ) သည် ဒေဝတားအစုအဝေးအားလုံးကို စုစည်းကာ၊ ရှင်ကရ (ရှိဝ) ရှိနေသည့် နေရာကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 2

तत उत्थाय ते देवाः सर्व एव शिलोच्चयात्॥ विहायसा ययुः शीघ्रं तेनैव सह नन्दिना॥

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့အားလုံးသည် တောင်ထိပ်မှ ထ၍၊ ထိုနန္ဒိန်နှင့်အတူ ကောင်းကင်လမ်းမှ အလျင်အမြန် သွားကြ하였다။

Verse 3

स्वर्लोकं ब्रह्मलोकं च नागलोकं च सर्वशः ॥ बभ्रमुस्त्रिदशाः सर्वे रुद्रान्वेषणतत्पराः ॥

ရုဒြကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်ထားသော နတ်တော်အားလုံးသည် စွဝဂ္ဂလောက၊ ဗြဟ္မလောကနှင့် နာဂလောကတို့တွင် အရပ်ရပ် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။

Verse 4

खिन्नाः क्लिष्टाश्च सुभृशं न पुनस्तत्पदं विदुः ॥ चतुःसमुद्रपर्यन्तसप्तद्वीपवतीं महीम् ॥

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ အလွန်အမင်း ခက်ခဲကြမ်းတမ်းနေသော်လည်း ထိုနေရာကို မသိနိုင်ကြသေး၏။ လေးပင်လယ်ကန့်သတ်ထားပြီး ခုနစ်ဒွီပပါဝင်သော မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကိုလည်း ရှာဖွေကြ၏။

Verse 5

सशैलकाननोपेतां मार्गयद्भिर्हि तं सुरम् ॥ कन्दरेषु महाद्रीणां तुङ्गेषु शिखरेषु च ॥

ထိုနတ်တော်ကို ရှာဖွေနေစဉ် တောင်တန်းနှင့် တောအုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သော မြေကြီးပေါ်တွင် လှည့်လည်ကြပြီး၊ တောင်ကြီးများ၏ ဂူများထဲနှင့် မြင့်မားသော တောင်ထိပ်များပေါ်သို့လည်း တက်ရောက်ကြ၏။

Verse 6

विततेषु निकुञ्जेषु विहारेषु च सर्वतः ॥ विचिन्वद्भिः क्षितिमिमां तृणं द्विविदलीकृतम् ॥

အရပ်ရပ်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော တောအုပ်ငယ်များနှင့် အပန်းဖြေရာနေရာများတွင် ဤမြေကြီးကို စိစစ်ရှာဖွေနေစဉ် မြက်ပင်တောင် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ အရာအားလုံးကို အလွန်အသေးစိတ် စစ်ဆေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 7

न प्रवृत्तिः क्वचिदपि शम्भोरासाद्यते सुरैः ॥ यदा निर्विण्णमनसो मार्गमाणाः सुरास्तदा ॥

နတ်တော်တို့သည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သမ္ဘူ၏ အရိပ်အယောင်ကို မရရှိကြ။ စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော်လည်း နတ်တော်တို့က ဆက်လက်ရှာဖွေနေစဉ် ထိုအခါ—

Verse 8

न पश्यन्ति शिवं तत्र तदेषां भयमाविशत् ॥ भीतास्ते संविदं कृत्वा सञ्चिन्त्य गुरुलाघवम् ॥

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် ရှိဝကို မမြင်ရသဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုက သူတို့အပေါ် ဝင်ရောက်လာ하였다။ ကြောက်လန့်သဖြင့် အချင်းချင်း သဘောတူစာချုပ်ချပြီး၊ အလေးအနက်နှင့် အပေါ့အပါး—အကျိုးအပြစ်ကို ချိန်တွယ်စဉ်းစား하였다။

Verse 9

सम्भूयान्योऽन्यममराः मामेव शरणं ययुः ॥ तमेकाग्रेण मनसा शङ्करं लोकशङ्करम् ॥

အမရဒေဝတို့သည် စုဝေးကာ အားကိုးရာအဖြစ် ငါ့ထံသို့သာ လာရောက်ကြသည်—စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း တည်ငြိမ်စွာထား၍ လောကကို ကယ်တင်အကျိုးပြုသော ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ရှာဖွေရန်။

Verse 10

सर्वं त्रैलोक्यमस्माभिर्विचितं वै निरन्तरम् । श्लेष्मातकवनोद्देशं स्थानं मुक्त्वा महीतले ॥

ကျွန်ုပ်တို့သည် တြိလောကတစ်လျှောက်လုံးကို မပြတ်မနား ရှာဖွေစူးစမ်းခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တစ်နေရာ—Śleṣmātaka တောအရပ်ဒေသ—ကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

Verse 11

आगच्छध्वं गमिष्यामस्तमुद्देशं सुरोत्तमाः ॥ इत्येवमुक्त्वा तैः सर्वैस्तामाशां प्रस्थिताः वयम् ॥

“လာကြပါ၊ သုရိုတ္တမတို့၊ ထိုဒေသသို့ သွားကြမည်” ဟုဆိုပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့အားလုံးနှင့်အတူ ထိုဦးတည်ရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

Verse 12

तत्क्षणादेव सम्प्राप्ता विमानैः शीघ्रयायिभिः ॥ श्लेष्मातकवनं पुण्यं सिद्धचारणसेवितम् ॥

ထိုခဏချင်းပင် အမြန်သွားနိုင်သော ဝိမာနများဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်—သီလပုဏ္ဏရှိသော Śleṣmātaka တောသို့၊ စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့က မကြာခဏ လာရောက်ဆည်းကပ်ရာနေရာ။

Verse 13

तस्मिन्सुरमणीयानि विविधानि शुचीनि च ॥ ध्यानस्थानानि रम्याणि बहूनि गुणवन्ति च

ထိုနေရာ၌ အလွန်လှပ၍ မျိုးစုံကွဲပြားသော်လည်း သန့်ရှင်းသော နေရာများ များစွာရှိ၏။ ထို့ပြင် ဂုဏ်သတ္တိကောင်းများ ပြည့်ဝသော သမาธိအတွက် ရမဏီယ နေရာများလည်း များစွာရှိ၏။

Verse 14

आश्रमारण्यभागेषु दरीणां विवरेषु च ॥ विभ्राजद्वनराजाकी नद्यश्च विमलोदकाः

အာရှရမ်နှင့် တောအုပ်ဒေသများ၌လည်းကောင်း၊ တောင်ဂူအက်ကွဲရာ အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ မြစ်များသည် တောက်ပစွာ ပေါ်ထွန်း၍ စီးဆင်းကြ၏—၎င်းတို့၏ရေသည် ကြည်လင်သန့်ရှင်း၍ ပဝిత్ర၏။

Verse 15

सिंहशार्दूलमहिषगोलाङ्गूलर्क्षवानरैः ॥ नादितं गजयूथैश्च मृगयूथैश्च तद्वनम्

ထိုတောအုပ်သည် ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ ကျွဲ၊ မျောက်၊ ဝက်ဝံနှင့် ဝါနရတို့၏ အသံများဖြင့် မြည်ဟည်းလျက်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဆင်အုပ်များနှင့် သမင်အုပ်များကြောင့်လည်း ထိုတောသည် တုန်လှုပ်မြည်ဟည်း၏။

Verse 16

प्रमुखे वासवं कृत्वा विविशुस्ते सुरास्तदा ॥ विमुच्य रथयानानि पद्भिः सिद्धादिसङ्कटम्

ထို့နောက် ထိုဒေဝတားတို့သည် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ကို ဦးဆောင်အဖြစ်ထား၍ ဝင်ရောက်ကြ၏။ ရထားယာဉ်တို့ကို စွန့်လွှတ်ကာ စိဒ္ဓတို့နှင့် အခြားသူများဖြင့် လူစည်ကားသော ဒေသကို ခြေလျင်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားကြ၏။

Verse 17

कन्दरोदरकूटेषु तरूणां गहनेषु च ॥ सर्वदेवमयं रुद्रं मार्गमाणाः शनैः शनैः

ဂူအတွင်းအနက်ပိုင်းများနှင့် ဂူတောင်ထိပ်များ၌လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်များထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ သူတို့သည် တဖြည်းဖြည်း ခြေလှမ်းတိုင်းဖြင့် ရုဒြကို ရှာဖွေကြ၏—ရုဒြသည် ဒေဝတားအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော သဘောတရားဖြစ်၏။

Verse 18

प्रविशन्तश्च ते देवा वनॊद्देशं क्वचिच्छुभे ॥ कदलीवनसञ्च्छन्ने फुल्लपादपशोभिते

ထိုဒေဝတော်တို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားရာတွင် မင်္ဂလာရှိသော တောအပိုင်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏—ငှက်ပျောတောများဖြင့် ဖုံးလွှမ်း၍ ပန်းပွင့်သစ်ပင်များဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 19

मुक्ताचूर्णनिकाशाभिर्वालुकाभिस्ततस्ततः ॥ विक्रीडमानां ददृशुः कन्यां काश्चिन्मनोरमाम्

အဲဒီနေရာဒီနေရာတွင် မုတိန်မှုန့်ကဲ့သို့သော သဲပြင်များအလယ်၌ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လှပသော ကညာတစ်ဦးက ကစားလှုပ်ရှားနေသည်ကို သူတို့မြင်ကြ၏။

Verse 20

तत्र ते विबुधा दृष्ट्वा सर्वे मां समचोदयन् ॥ आद्योऽहं सर्वदेवानां कथमेतद्भवेदिति

ထိုနေရာ၌ သူမကိုမြင်ပြီးနောက် ဗိဗုဓတို့အားလုံးက ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြရန် တိုက်တွန်းကာ “ငါသည် ဒေဝတော်အားလုံးအနက် အရှေ့ဆုံးအမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်—ဤအရာသည် မည်သို့ဖြစ်နိုင်သနည်း” ဟုဆိုကြ၏။

Verse 21

मुहूर्त्तं ध्यानमास्थाय विज्ञाता सा मया तदा ॥ ध्रुवं शैलेन्द्रपुत्रीयमुमाविश्वेश्वरेश्वरि

ခဏမျှ သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ထိုအခါ၌ ကျွန်ုပ်သည် သူမကို သိမြင်နိုင်ခဲ့၏—အမှန်တကယ် သူမသည် တောင်တန်းအရှင်၏ သမီး အုမာ ဖြစ်ပြီး၊ ဗိရှ္ဝေရှ္ဝရ (ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်) အပေါ်၌ပင် အာဏာတော်ရှိသော မဟာဒေဝီ ဖြစ်သည်။

Verse 22

ततस्तदुच्छशिखरमारुह्य विबुधेश्वराः ॥ अधो विलोक्य ते सर्वे ददृशुस्तं सुरोत्तमम्

ထို့နောက် ဒေဝတော်တို့အနက် အရှင်များသည် ထိုမြင့်မားသော တောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်ကြ၏; အောက်သို့ ကြည့်ရာတွင် သူတို့အားလုံးက ဒေဝတော်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 23

मध्ये मृगसमूहस्य गोप्तारमिव संस्थितम् ॥ एकशृङ्गैकचरणं तप्तहाटकवर्चसम् ॥

သမင်အုပ်အလယ်၌ သူတို့၏ကာကွယ်သူကဲ့သို့ ရပ်တည်နေသည်။ ချိုတစ်ချောင်း၊ ခြေတစ်ဖက်သာရှိသော သတ္တဝါ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပူလောင်သောရွှေကာဝတ်စည်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 24

चारुवक्त्राक्षिदशनं पृष्ठतः शुक्लबिन्दुभिः ॥ शुक्लेनोदरभागेन राजतैरुपशोभितम् ॥

မျက်နှာ၊ မျက်စိနှင့် သွားတို့သည် လှပချောမွေ့၏။ ကျောဘက်တွင် အဖြူစက်များရှိပြီး ဝမ်းပိုင်းသည် အဖြူရောင်ရောငွေရောင်ကဲ့သို့ တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထား၏။

Verse 25

पीनोन्नतकटीस्कन्धं निमग्नांसशिरोधरम् ॥ बिम्बोष्ठं ताम्रजिह्वास्यं दंष्ट्राङ्कुरविराजितम् ॥

ခါးနှင့် ပခုံးတို့သည် ပြည့်ဝ၍ မြင့်တက်နေပြီး လည်ပင်းနှင့် ခေါင်းသည် ပခုံးကြား၌ နစ်မြုပ်သကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ ဘိမ္ဗာသီးကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်း၊ ကြေးနီရောင် လျှာ၊ နှင့် ပေါက်စတင်လာသော အံတံများ၏ တောက်ပမှုကြောင့် ထင်ရှားလင်းလက်နေ၏။

Verse 26

तं दृष्ट्वा विबुधाः सर्वे शिखरात्प्रतिधाविताः ॥ सर्वोद्यामेन तरसा तं मृगेन्द्रजिघृक्षवः ॥

ထိုသတ္တဝါကို မြင်သော် ဘုရားဒေဝအားလုံးသည် တောင်ထိပ်မှ ဆင်းပြေးလာကြ၏။ အားကုန်ကြိုးပမ်း၍ အလွန်မြန်မြန်ဖြင့် ထိုမृဂဣန္ဒြကို ဖမ်းဆီးလိုကြ၏။

Verse 27

शृङ्गाग्रं प्रथमं धृत्वा गृहीत्वा वज्रपाणिना ॥ मध्यं मया तस्य तदा गृहीतं प्रणतात्मना ॥

ပထမဦးစွာ ဝဇ္ရကိုင်သူသည် ၎င်း၏ ချိုထိပ်ကို ဆုပ်ကိုင်၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် စိတ်နှလုံးနိမ့်ချ၍ ထိုအခါ၌ ၎င်း၏ အလယ်ပိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

Verse 28

शक्रस्याग्रं स्थितं हस्ते मध्यं हस्ते मम स्थितम् ॥ विष्णोर्मूलं स्थितं हस्ते प्रविभक्तं त्रिधागतम् ॥

အဆုံးဖျားသည် သက္ကရ၏ လက်၌ တည်နေ၏; အလယ်ပိုင်းသည် ငါ၏ လက်၌ တည်နေ၏; အမြစ်ပိုင်းသည် ဗိဿဏု၏ လက်၌ တည်နေ၏—ထို့ကြောင့် သုံးပိုင်းခွဲ၍ သုံးမျိုးဖြစ်လာ၏။

Verse 29

शृङ्गस्यैव गृहीतस्य त्रिधास्माकं मृगाधिपः ॥ विषाणरहितस्तस्य प्रणष्टः पुनरत्र वै ॥

ငါတို့က စ្នေးကိုသာ သုံးပိုင်းခွဲ၍ ဖမ်းယူထားစဉ်၊ တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သူသည်—စ្នေးမရှိတော့သဖြင့်—ဤနေရာမှ ပြန်လည် အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 30

अन्तर्हितोऽन्तरिक्षस्थः प्रोवाचास्मानुपालभन् ॥ भो भो देवा मया यूयं वच्यमानानवाप्स्यथ ॥

အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပျောက်ကွယ်၍ အာကာသအလယ်၌ တည်နေကာ၊ ငါတို့ကို အပြစ်တင်သကဲ့သို့ ပြောသည်– “ဟို ဟို၊ ဒေဝတို့၊ ငါပြောသောအရာကို သင်တို့သည် (ဤသဘောအတိုင်း) မရနိုင်ကြ။”

Verse 31

सशरीरोऽहं युष्माभिर्वशाप्तः प्रगतस्त्वितः ॥ शृङ्गमात्रेण सन्तुष्टा भवन्तस्तेन वञ्चिताः ॥

“ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တကွ သင်တို့၏ အာဏာမှ လွတ်မြောက်၍ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွား၏; သင်တို့သည် စ្នေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ကျေနပ်နေသဖြင့် ထိုကြောင့်ပင် လှည့်စားခံရကြ၏။”

Verse 32

यद्यहं सशरीरः स्यां गृहीत्वा स्थापितोऽभवम् ॥ तदा चतुष्पात्सकलो धर्मः स्यात्प्रतिपादितः ॥

“အကယ်၍ ငါကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တကွ ဖမ်းယူ၍ နေရာတကျ တည်ထောင်ထားနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ခြေလေးချောင်းပေါ်၌ တည်သော ဓမ္မတရား အလုံးစုံသည် ပြည့်စုံစွာ တည်မြဲသွားမည်ဖြစ်၏။”

Verse 33

कामं शृङ्गाणि मेऽत्रैव श्लेष्मात्मकवनेऽमराः ॥ न्यायतः स्थापयिष्यध्वं लोकानुग्रहकाम्यया ॥

ငါ၏ချိုများကို ဤနေရာ၌ပင်၊ Śleṣmātman ဟူသော တောအတွင်း၌ ထားရှိပါစေ။ အို အမတတို့၊ လောကအကျိုးကို ရည်ရွယ်၍ တရားသဘောအတိုင်း ထိုချိုများကို စီမံတည်ထောင်ကြလော့။

Verse 34

अत्रापि महती व्युष्टिर्भविष्यति न संशयः ॥ पुण्यक्षेत्रे सुमहति मत्प्रभावानुभाविते ॥

ဤနေရာ၌လည်း မဟာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်မည်မှာ သံသယမရှိ။ ငါ၏အานุభာဝကို အတွေ့အကြုံဖြင့် ထင်ရှားလာသော အလွန်ကြီးမြတ်သည့် ပုဏ္ဏယ-က்ஷೇತ್ರ၌ ဖြစ်သည်။

Verse 35

यावन्ति भुवि तीर्थानि ह्यासमुद्रसरांसि च ॥ क्षेत्रेऽस्मिंस्तानि तीर्थानि चागमिष्यन्ति मत्कृते ॥

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တီရ္ထများ အားလုံးနှင့် သမုဒ္ဒရာအထိရှိသော ရေကန်များ၊ ရေဧရိယာများပါ—ထိုတီရ္ထများအားလုံးသည် ငါ့အတွက် ဤက்ஷೇತ್ರသို့ လာရောက်စုဝေးမည်။

Verse 36

अहं पुनः शैलपतेः पादे हिमवतः शुभे ॥ नेपालाख्ये समुत्पत्स्ये स्वयमेव महीतलात् ॥

ထို့ပြင် ငါသည် ထပ်မံ၍ တောင်တန်း၏အရှင် ဟိမဝတ်၏ မင်္ဂလာရှိသော ခြေတော်အနီး၊ ‘နေပာလ’ ဟူသော အရပ်၌ မြေမျက်နှာပြင်မှ ကိုယ်တိုင်ပင် ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 37

तत्र नागह्रदे घोरे स्थास्याम्यन्तर्जले ह्यहम् ॥ त्रिंशद्वर्षसहस्राणि सर्वभूतहिते रतः ॥

ထိုနေရာ၌ နာဂတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရေကန်တွင် ငါသည် ရေအတွင်း၌ပင် နေထိုင်မည်။ နှစ်သုံးသောင်းတိုင်အောင် သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် အလေးထား၍ ရပ်တည်မည်။

Verse 38

यदा वृष्णिकुलोत्पन्नः कृष्णचक्रेण पर्वतान् ॥ पाटयित्वेन्द्रवचनाद्दानवान्निहनिष्यति ॥

ဝೃಷ္ဏိဝంశ၌ မွေးဖွားသူသည် ကృష్ణ၏ စက်ရ (ဒစ္စက) ဖြင့် တောင်တန်းများကို ခွဲဖြတ်ကာ၊ အိန္ဒြ၏ အမိန့်အတိုင်း ဒာနဝတို့ကို သတ်ဖြတ်ပျက်စီးစေလိမ့်မည်။

Verse 39

तदा स देशो भविता सर्वम्लेच्छैरधिष्ठितः ॥ ततोऽन्ये सूर्यवंशीया क्षत्रियास्तान्निहत्य च ॥

ထိုအခါ ထိုပြည်သည် မလေစ္ဆတို့က အပြည့်အဝ အုပ်စိုးထားလိမ့်မည်။ ထို့နောက် နေဝင်္သ (সূর্যवंশ) မှ အခြား က္ଷတ္တရိယတို့က သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပျက်စီးစေလိမ့်မည်။

Verse 40

ततो जनपदस्तत्र भविष्यति महांस्तदा ॥ स्फीतो ब्राह्मणभूयिष्ठसर्ववर्णाश्रमैर्युतः ॥

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ကြီးမားသော ဇနပဒ (ဒေသကြီး) တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်—စည်ပင်ဝပြော၍—ဗြာဟ္မဏများ များပြားကာ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှ్రమ အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 41

वसिष्यन्ति च तं देशं ब्राह्मणैः संप्रवर्त्तितान् ॥ धर्मान्संस्थापयिष्यन्ति राज्यं प्राप्स्यन्ति शाश्वतम् ॥

ထို့ပြင် သူတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့က စတင်ပြုလုပ်စေသော အကျင့်အကြံဉာဏ်များအတိုင်း လမ်းညွှန်ခံကာ ထိုပြည်၌ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဓမ္မတို့ကို တည်ထောင်ကာ တည်မြဲသော အာဏာရရှိလိမ့်မည်။

Verse 42

ततो लिङ्गार्च्चनं तत्र प्रतिष्ठास्यन्ति पार्थिवाः ॥ क्षत्रियाः सूर्यवंशीया शून्ये लप्स्यन्ति मां नृपाः ॥

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ မင်းများသည် လိင်္ဂပူဇာ (လိင်္ဂအာရ္ချနာ) ကို တည်ထောင်ကြလိမ့်မည်။ နေဝင်္သ (সূর্যवंশ) မှ က္ෂတ္တရိယ မင်းများသည်—ထိုနေရာ အလွတ်အပျက် ဖြစ်သည့်အခါ—ငါ့ကို (ငါ၏ စန္နိဋ္ဌာန/အကျိုးကျေးဇူး) ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 43

सम्यक्प्रवृत्ता राजानो भविष्यन्त्यायतौ स्थिताः ॥ एवं सम्यक्स्थिते तस्मिन्देशे पौरजने तथा

မင်းများသည် စည်းကမ်းတကျ သာသနာဓမ္မအကျင့်၌ တည်မြဲစွာ ရပ်တည်ကြပြီး၊ ထိုဒေသနှင့် မြို့သူမြို့သားတို့လည်း မှန်ကန်သော စနစ်အတိုင်း ခိုင်မြဲစွာ တည်နေကြသော်—

Verse 44

तत्र मामर्च्छयिष्यंति सर्वभूतानि सर्वदा ॥ तत्राहं यैः सकृद्दृष्टो विधिवद्वंदितस्तु यैः

ထိုနေရာ၌ သတ္တဝါအားလုံးသည် အမြဲတမ်း ငါ့ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ ငါ့ကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် မြင်ဖူးသူများနှင့်၊ ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း ငါ့ကို ဗန္ဒနာပြုသူများ—

Verse 45

गत्वा शिवपुरं ते मां द्रक्ष्यंते दग्धकिल्बिषाः ॥ उत्तरेण तु गङ्गाया दक्षिणे चाश्विनीमुखात्

ရှிவပုရသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ငါ့ကို မြင်တွေ့ကြလိမ့်မည်၊ သူတို့၏ အပြစ်အညစ်များသည် မီးလောင်ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ ထိုနေရာသည် ဂင်္ဂါမြစ်၏ မြောက်ဘက်နှင့် အရှွိနီ-မုခ၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်—

Verse 46

भागीरथ्याः शतगुणं पवित्रं तज्जलं स्मृतम् ॥ तत्र स्नात्वा हरेर्लोकानुपस्पृश्य दिवसपतेः

ထိုရေကို ဘာဂီရထီရေထက် ရာဆတိုး ပိုမို သန့်စင်စေသော ရေဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း ရေထိတွေ့ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်လျှင်၊ လူသည် ဟရီ၏ လောကနှင့် နေမင်း (ဒိဝသပတိ)၏ လောကကို ရောက်ရှိသည်—

Verse 47

मुक्त्वा देहं नरा यांति मम लोकं न संशयः ॥ अपि दुष्कृतकर्माणः क्षेत्रेऽस्मिन्निवसन्ति ये

ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် လူတို့သည် ငါ့လောကသို့ သွားရောက်ကြသည်—သံသယမရှိ။ အပြစ်ကံဆိုးသော အလုပ်များရှိသူများပင် ဤပူဇော်ထိုက်သော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်ကြလျှင်—

Verse 48

नियतं पुरुहूतस्य श्रिताः स्थाने वसन्ति ते ॥ देवदानवगन्धर्वाः सिद्धविद्याधरोरगाः

သူတို့သည် ပုရုဟူတ (အိန္ဒြာ) ၏ တည်မြဲသတ်မှတ်ထားသော နေရာတော်ကို ခိုလှုံကာ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြသည်။ ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ သိဒ္ဓ၊ ဝိဒ္ယာဓရ နှင့် နာဂ—

Verse 49

मुनयोऽप्सरसो यक्षाः मोहिताः मम मायया ॥ तद्वै गुह्यं न जानंति यत्र सन्निहितो ह्यहम्

မုနိများ၊ အပ်ဆရာများနှင့် ယက္ခများသည်—ငါ၏ မာယာကြောင့် မောဟိတဖြစ်၍—ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိကြ: ငါတကယ်တည်ရှိနေသော နေရာကို။

Verse 50

तपस्तपोधनानां च सिद्धक्षेत्रं हि तत्कृतम् ॥ प्रभासाच्च प्रयागाच्च नैमिषात्पुष्करादपि

တပသီများနှင့် တပဓန (တပဖြင့်ကြွယ်ဝသူ) များအတွက် ဤနေရာကို အမှန်တကယ် “သိဒ္ဓ-က்ஷೇತ್ರ” ဟူသော ပြည့်စုံသန့်ရှင်းရာဒေသအဖြစ် ပြုလုပ်ထားသည်။ ပရဘာသ၊ ပရယာဂ၊ နိုင်မိෂ နှင့် ပုෂ్కရ ထက်ပင် မြတ်၍—

Verse 51

कुरुक्षेत्रादपि बुधाः क्षेत्रमेतद्विशिष्यते ॥ श्वशुरो मे स्थितो यत्र हिमवान् भूधरेश्वरः

ပညာရှိတို့ရေ၊ ကုရုက္ခေတ္တရထက်ပင် ဤသန့်ရှင်းရာဒေသသည် ပိုမိုထူးမြတ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ တောင်တန်းတို့၏ အရှင် ဟိမဝန်—ငါ၏ မိဘမက်—တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 52

प्रभवन्ति यतः सर्वा गङ्गाद्याः सरितां वराः ॥ तस्मिन्क्षेत्रवरे पुण्ये पुण्याः सर्वाः सरिद्वराः

ထိုနေရာမှ ဂင်္ဂါကိုအစပြု၍ မြစ်တော်မြတ်များအားလုံး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအထူးမြတ်သော ပုဏ္ဏကောင်းရာဒေသ၌ မြစ်တော်မြတ်များအားလုံးသည် သန့်ရှင်းပဝါန ဖြစ်ကြသည်။

Verse 53

सर्वे प्रस्रवणाः पुण्याः सर्वे पुण्याः शिलोच्चयाः ॥ आश्रमस्तत्र भविता सिद्धचारणसेवितः

ထိုနေရာ၌ ရေစိမ့်ပေါက်များအားလုံးသည် ကုသိုလ်ပြုရာဖြစ်၍၊ ကျောက်တောင်မြင့်များအားလုံးလည်း ကုသိုလ်ပြုရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓာနှင့် စာရဏာတို့ လာရောက်ဆည်းကပ်နေထိုင်သော အာရှရမ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 54

शैलेश्वर इति ख्यातः शरीरं यत्र मे स्थितम् ॥ स्रवन्तीनां वरा पुण्या वाग्मती पर्वतोत्तमात्

ထိုနေရာကို ‘ရှೈလေရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တည်ထားသည်။ မြစ်များအနက် ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ မင်္ဂလာရှိသော ‘ဝာဂ္မတီ’ သည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ကာ အထူးကောင်းမြတ်သော တောင်မှ စီးဆင်းလာသည်။

Verse 55

पानावगाहनात्तस्यास्तारयेत्सप्त वै कुलान् ॥ लोकपालस्तु चरति तीर्थख्यातिं च तत्स्वयम्

ထိုမြစ်ရေကို သောက်ခြင်းနှင့် ထိုရေထဲ၌ အဝဂါဟန (ရေချိုးနှစ်မြှုပ်) ပြုခြင်းကြောင့် မျိုးရိုးခုနစ်ဆက်ကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ လောကပာလ (Lokapāla) ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနေရာ၌ လှည့်လည်နေပြီး၊ ထိုနေရာသည် ကိုယ်တိုင်ပင် တီရ္ထ (tīrtha) အဖြစ် နာမည်ကျော်လာသည်။

Verse 56

तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति मृतास्ते त्वपुनर्भवाः ॥ स्नात्वा स्नात्वा तु ये तत्र नित्यमभ्यर्चयन्ति माम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ မကြာခဏ ရေချိုးကာ နေ့စဉ် ငါ့ကို ပူဇော်အဘိယာရ္စနာ ပြုသူတို့—

Verse 57

उद्धराम्यहमेतान्वै प्रीतः संसारसागरात् ॥ यस्तस्य वारिणा पूर्णमेकं च घटमुद्धरेत्

ငါသည် ပီတိဖြစ်၍ သူတို့ကို သံသရာ (saṁsāra) ပင်လယ်မှ ကယ်တင်၍ မြှောက်တင်မည်။ မည်သူမဆို ထိုရေဖြင့် ပြည့်နေသော အိုးတစ်လုံးတောင် ဆွဲယူထုတ်နိုင်လျှင်—

Verse 58

स्नापनार्थे मम शुचिः श्रद्धधानोऽनसूयकः ॥ वेदवेदाङ्गविदुषा श्रोत्रियेण विशेषतः

ငါ့ကို ပူဇော်ရာ၌ ရေချိုးဆေးကြောရန်အတွက် ဆောင်ရွက်သူသည် သန့်ရှင်း၍ သဒ္ဓါရှိကာ မနာလိုမုန်းတီးမှုကင်းရမည်။ အထူးသဖြင့် ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ရှရောတရိယ ပုရောဟိတ်က ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 59

आहृतस्याग्निहोत्रस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ तस्यास्तीरे जलोद्भेदं मन्मूलादभिनिःसृतम्

နည်းတကျ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်သော အဂ္နိဟောတရ၏ အကျိုးဖလကဲ့သို့ပင် ဤကိစ္စမှလည်း ထိုအကျိုးဖလတူညီစွာ ရရှိမည်။ ထို၏ ကမ်းပါး၌ ငါ၏ အမြစ်အခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေဖွားထွက်မှု ရှိသည်။

Verse 60

मृगशृङ्गोदकं नाम नित्यं मुनिजनप्रियम् ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत उपस्पृश्य समाहितः

ဤရေကို ‘မೃဂသೃင်္ဂောဒက’ ဟု ခေါ်ကြပြီး မုနိအစုအဝေးတို့အတွက် အမြဲချစ်ခင်ရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေဖြင့် သန့်စင်ထိတွေ့ခြင်း (ဥပသ္ပೃಶ္ယ) ပြုကာ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အဘိသေက ရေချိုးပူဇော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 61

यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ तीर्थं पञ्चनदं प्राप्य पुण्यं ब्रह्मर्षिसेवितम्

ဘဝတစ်လျှောက် ပြုခဲ့သော အပြစ်တို့သည် ထိုခဏတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပုဏ္ဏမြတ်၍ ဘြဟ္မရိရှီတို့က ဆည်းကပ်လေ့ရှိသော ‘ပဉ္စနဒ’ တီရ္ထသို့ ရောက်ရှိလျှင်—

Verse 62

अग्निष्टोमफलं तत्र स्नातमात्रः प्रपद्यते ॥ षष्टिं धेनुसहस्राणि यानि रक्षन्ति वाग्मतीम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့် အဂ္နိෂ္ဋෝမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိနိုင်သည်။ ဝာဂ္မတီကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော နွား ခြောက်သောင်း—

Verse 63

न तां पापाः कृतघ्नो वा कदाचित्प्राप्नुयान्नरः॥ शुचयः श्रद्धधानाश्च सत्यसंधाश्च ये नराः॥

အပြစ်ရှိသူ သို့မဟုတ် ကျေးဇူးမသိသူသည် ထိုအကျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ မရသင့်။ သို့ရာတွင် သန့်ရှင်း၍ သဒ္ဓါရှိကာ သစ္စာအပေါ် တည်ကြည်သူတို့သာ ထိုအကျိုးနှင့် ထိုက်တန်သည်။

Verse 64

वाग्मत्याः सलिले स्नात्वा ये मां पश्यन्ति संस्कृताः॥ तेषां शान्तिर्भवेन्नित्यं पुरुषाणां न संशयः॥

ဝာဂ္မတီ ရေတွင် ရေချိုးပြီး၊ သင့်လျော်သော သံස්ကာရဖြင့် ပြင်ဆင်ကာ ငါ့ကို မြင်တွေ့သူတို့သည် အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိကြသည်ဟု မသံသယရှိ။

Verse 65

मत्प्रभावात्तु स्नातस्य सर्वं नश्यति किल्बिषम्॥ ईतयः समुदीर्णाश्च प्रशमं यान्ति सर्वशः॥

သို့ရာတွင် ငါ၏ အာနုභာဝကြောင့် ရေချိုးပြီးသူ၏ အပြစ်အားလုံးသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားသည်။ ထို့ပြင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒုက္ခဝေဒနာများလည်း အရပ်ရပ်မှ လုံးဝ ငြိမ်းသက်သွားသည်။

Verse 66

तत्र तत्र फलं दद्याद्राजसूयाश्वमेधयोः॥ योजनाभ्यन्तरं क्षेत्रं समन्तात्सर्वतोदिशम्॥

ထိုနေရာ၌ ရာဇসূယ နှင့် အရှွမေဓ ယဇ్ఞတို့၏ အကျိုးဖလကို ပေးအပ်သည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသည် အရပ်ရပ်သို့ ပတ်လည် တစ်ယောဇနာအတွင်း ကျယ်ပြန့်သည်။

Verse 67

मूलक्षेत्रं तु विज्ञेयं रुद्रेणाधिष्ठितं स्वयम्॥ तत्र पूर्वोत्तरे पार्श्वे वासुकिर्नाम नागराट्॥

မူလကွက် (မူလက்ஷೇತ್ರ) ကို သိမှတ်ရမည်—ထိုကွက်ကို ရုဒ္ဒရသည် ကိုယ်တိုင် အုပ်စိုးတည်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ဝာစုကီ အမည်ရှိ နာဂရာဇာ ရှိသည်။

Verse 68

वृतो नागसहस्रैस्तु द्वारि तिष्ठति मे सदा॥ स विघ्नं कुरुते नृणां तत्क्षेत्रं विशतां सदा॥

နာဂအထောင်ပေါင်းများစွာက ဝိုင်းရံထားသဖြင့် သူသည် အမြဲတမ်း ငါ၏တံခါးဝ၌ ရပ်တည်နေ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ဝင်လိုသူ လူတို့အပေါ် သူသည် အစဉ်အမြဲ အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေတတ်၏။

Verse 69

प्रथमं स नमस्कार्यस्ततोऽहं तदनन्तरम्॥ अनेन विधिना पुंसामविघ्नं विशतां भवेत्॥

ပထမဦးစွာ သူ့အား နမസ്കာရ ပြုရမည်၊ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ငါ့အား ပြုရမည်။ ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလျှင် ဝင်ရောက်သူတို့အတွက် အတားအဆီးမရှိဘဲ ဝင်နိုင်မည်။

Verse 70

वन्दते परया भक्त्या यो मां तत्र नरः सदा॥ पृथिव्यां स भवेद्राजा सर्वलोकनमस्कृतः॥

ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို ဝန္ဒနာပြုသူ မည်သူမဆို၊ သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ရာဇာဖြစ်လာပြီး လူအပေါင်းတို့က ဂုဏ်ပြုနမস্কာရ ပြုကြမည်။

Verse 71

गन्धैर्माल्यैश्च मे मूर्त्तिमभ्यर्च्चयति यो नरः॥ उत्पत्स्यते स देवेṣu तुषितेषु न संशयः॥

အနံ့သာများနှင့် ပန်းကုံးများဖြင့် ငါ၏ မూర్తိကို အဘျာರ್ಚနာ (ပူဇာ) ပြုသူသည် စိတ်ကျေနပ်သော ဒေဝတို့—တုစိတ (Tuṣita) လောက၌—ပြန်လည် မွေးဖွားမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 72

गीतवादित्रनृत्यैस्तु स्तुतिभिर्जागरेण वा॥ ये मे कुर्वन्ति सेवां वै मत्संस्थास्ते भवन्ति हि॥

သီချင်းဆိုခြင်း၊ တီးဝိုင်းသံ၊ အက၊ စတုတိ (ချီးမွမ်းသီကုံး) သို့မဟုတ် ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နေခြင်း (jāgaraṇa) ဖြင့် ငါ့ကို စေဝာပြုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ငါ၏ အနီးကပ်တည်နေရာ၌ တည်မြဲကြသည်။

Verse 73

दध्ना क्षीरेण मधुना सर्पिषा सलिलेन वा ॥ स्नापनं ये प्रयच्छन्ति ते तरन्ति जरान्तकौ ॥

ဒဟိ (နို့ချဉ်)၊ နို့၊ ပျားရည်၊ ဂျီ (ထောပတ်သန့်) သို့မဟုတ် ရေဖြင့်ပင် စနာပန (ပူဇော်ရေချိုး) ကို ပေးလှူသူတို့သည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ကျော်လွန်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 74

यः श्राद्धे भोजनं दद्याद्विप्रेभ्यः श्रद्धयान्वितः ॥ सोऽमृताशी भवेनूनं त्रिदिवे सुरपूजितः ॥

ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲတွင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဘြာဟ္မဏများအား အစာပေးလှူသူသည် အမှန်တကယ် အမృతကို စားသုံးသူဖြစ်လာပြီး တြိဒိဝ (ကောင်းကင်) တွင် ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 75

व्रतोपवासैर्होमैर्वा नैवेद्यैश्चारुभिस्तथा ॥ यजन्ते ब्राह्मणा ये मां परया श्रद्धयान्विताः ॥

အမြင့်ဆုံး သဒ္ဓါဖြင့် ငါ့ကို ဘြာဟ္မဏတို့က ဝရတ (ကတိသီလ) နှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) နှင့် နိုင်ဝေဒျ (အစားပူဇော်)၊ ချာရု (ချက်ပြုတ်အဟုတိ) တို့ဖြင့် ပူဇော်ကြသကဲ့သို့၊ ထိုသင်္ကေတသ discipline များဖြင့်ပင် သူတို့၏ ဥပာသနာကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 76

षष्टिवर्षसहस्राणि चोषित्वा दिवि ते ततः ॥ ऐश्वर्यं प्रतिपद्यन्ते मर्त्यलोके पुनः पुनः ॥

သူတို့သည် ကောင်းကင်တွင် နှစ်ခြောက်သောင်း နေထိုင်ပြီးနောက်၊ လူ့လောက၌ ထပ်ခါထပ်ခါ အိုင်ශ්ဝရျ (အာဏာနှင့်စည်းစိမ်) ကို ရရှိကြသည်။

Verse 77

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रः स्त्री वापि सङ्गताः ॥ शैलेश्वरं तु तत्स्थानं भक्तितः समुपासते ॥

ဘြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှုဒ္ဒရ နှင့် မိန်းမတို့ပါ—အတူတကွ စုဝေး၍—ဘက္တိဖြင့် ရှိုင်လေရှဝရ (Śaileśvara) နှင့် ထိုသန့်ရှင်းသော ဌာနကို ဥပာသနာပြုကြသည်။

Verse 78

मत्पार्षदास्ते जायन्ते सततं सहिताः सुरैः ॥ शैलेश्वरं परं गुह्यं गतिः शैलेश्वरः परा ॥ शैलेश्वरात्परं क्षेत्रं न क्वचिद्भुवि विद्यते ॥

သူတို့သည် နတ်တို့နှင့်အတူ အမြဲတမ်း ငါ၏ ပါရ္ṣဒ (အနီးကပ်အမှုထမ်း) များအဖြစ် မွေးဖွားကြသည်။ ရှိုင်လေရှ္ဝရသည် အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်တရား; ရှိုင်လေရှ္ဝရသည် အမြင့်ဆုံး သွားရာလမ်း (ဂတိ) ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိုင်လေရှ္ဝရထက် မြင့်သော သန့်ရှင်းကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) မရှိ။

Verse 79

ब्रह्महा गुरुहा गोग्नः स्पृष्टो वै सर्वपातकैः ॥ क्षेत्रमेतदनुप्राप्य निर्मलो जायते नरः ॥

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ ဂုရုကို သတ်သူ၊ နွားကို သတ်သူ၊ သို့မဟုတ် မဟာပာတက အပြစ်ကြီးအားလုံးနှင့် ထိတွေ့ညစ်ပတ်သူပင်—ဤကွင်းသန့် (က்ஷೇತ್ರ) သို့ ရောက်လျှင် လူသည် သန့်စင်သွားသည်။

Verse 80

विविधान्यत्र तीर्थानि सन्ति पुण्यानि देवताः ॥ येषान्तोयैर्नरः स्पृष्टः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

ဤနေရာတွင် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရေကူးကန်/ကူးဖြတ်ရာ) မျိုးစုံရှိပြီး ကုသိုလ်ပြုစေသော နတ်တို့လည်း ရှိသည်။ ထိုတို့၏ ရေဖြင့် ထိတွေ့၍ (အခမ်းအနားအရ ရေချိုး) သောသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 81

तत्र स्नात्वा शुचिर्दान्तः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ विमुक्तः किल्बिषैः सर्वैः सर्वमेव फलं लभेत् ॥

အဲဒီမှာ ရေချိုးပြီး သန့်ရှင်း၍ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ သစ္စာတည်မြဲ၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူဖြစ်လျှင်—ကိလ္ဗိသ (အပြစ်အနာ) အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍—အကျိုးဖလ အပြည့်အစုံကို ရရှိမည်။

Verse 82

अनाशकं व्रजेद्यस्तु दक्षिणेन महात्मनः ॥ शैलेश्वरस्य पुरुषः स गच्छेत्परमां गतिम् ॥

သို့သော် မဟာတ္မာ ရှိုင်လေရှ္ဝရ၏ တောင်ဘက်ရှိ အနာရှက သို့ သွားသောသူသည် အမြင့်ဆုံး ဂတိကို ရောက်မည်။

Verse 83

भृगुप्रपतनं कृत्वा कामक्रोधविवर्जितः॥ विमानॆन दिवं गच्छेद्धृतः सोऽप्सरसाङ्गनैः॥

«ဘೃဂု-ပရပတန» ဟူသော သာသနာရေးအကျင့်ကို ပြုလုပ်ပြီး ကာမနှင့် ဒေါသကို စွန့်လွှတ်သူသည် အပ်ဆရာမများ၏ အဖွဲ့က ပို့ဆောင်သော ဒိဗ္ဗဝိမာနဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်သည်။

Verse 84

भृगुमूले परं तीर्थं ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम्॥ ब्रह्मोद्भेदेति विख्यातं तस्यापि शृणु यत्फलम्॥

ဘೃဂု၏ အမြစ်/အခြေတည်ရာ၌ ဘြဟ္မာတော်က ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းကို «ဗြဟ္မောဒ္ဘေဒ» ဟု လူသိများသည်။ ထိုတီရ္ထ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 85

संवत्सरं तु यस्तत्र स्नास्यंस्तु नियतेन्द्रियः॥ स ब्रह्मलोके विरजे गच्छेन्नास्त्यत्र संशयः॥

အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍ ထိုနေရာ၌ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရေချိုးသူသည် အညစ်အကြေးကင်းသော ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်သည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 86

तत्र गोरक्षकं नाम गोवृषः पदविक्षतम्॥ दृष्ट्वा च तानि हि पुमान् गोसहस्रफलं लभेत्॥

ထိုနေရာ၌ «ဂိုရက္ရှက» ဟူသော နွားထီးတစ်ကောင် ရှိပြီး ၎င်း၏ ခြေခွာရာ အမှတ်အသားများ ပေါ်လွင်နေသည်။ ထိုအမှတ်အသားများကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏာရရှိသည်။

Verse 87

गौर्यास्तु शिखरं तत्र गच्छेत्सिद्धनिषेवितम्॥ यत्र सन्निहिता नित्यं पार्वती शिखरप्रिया॥

ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓများက ဆည်းကပ်နေသော ဂေါရီ၏ တောင်ထိပ်သို့ သွားရမည်။ တောင်ထိပ်များကို ချစ်မြတ်နိုးသော ပါရဝတီသည် ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း စံနေရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 88

लोकमाता भगवती लोकरक्षार्थमुद्यता॥ तस्याः सालोक्यमायाति दृष्ट्वा स्पृष्ट्वाभिवाद्य च॥

လောကမိခင် ဘဂဝတီသည် လောကကို ကာကွယ်ရန် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းနေ၏။ ထိုမိခင်ကို မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်းနှင့် ရိုသေစွာ ဦးချခြင်းဖြင့် သူမ၏ လောက (သာလိုက្យ) တွင် နေထိုင်ခွင့် ရရှိသည်။

Verse 89

त्यजते पतितुं तस्या अधस्ताद्वाग्मतीतटे॥ उमालोकं व्रजेदाशु विमानॆन विहायसा॥

သူမ၏အောက်ဘက်၊ ဝါဂ္မတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် မကောင်းမှုသို့ ကျရောက်မည့် လမ်းကြောင်းကို စွန့်လွှတ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် ဒေဝဗိမာန်တင်၍ အမြန်ဆုံး အုမာ၏ လောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 90

तीर्थं पञ्चनदं प्राप्य पुण्यं ब्रह्मर्षिसेवितम्॥ अग्निहोत्रफलं तत्र स्नानमात्रेण लभ्यते॥

ပဉ္စနဒ ဟူသော တီရ္ထသို့ ရောက်လျှင်—သန့်ရှင်း၍ ဘြဟ္မရ္ရှိတို့က ဆည်းကပ်သောနေရာ—ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပင်ဖြင့် အဂ္နိဟောတရ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 91

नकुलोहेन मतिमान्स्नापयेत्प्रयतात्मवान्॥ जातिस्मरः स तु भवेत्सिध्यते चास्य मानसम्॥

ဉာဏ်ရှိ၍ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းတတ်သူသည် ကြိုးစားသေချာစွာ ‘နကူလာဟ’ ရေဖြင့် ရေချိုးသင့်သည်။ ထိုအခါ သူသည် ဇာတိစမရ (အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူ) ဖြစ်လာပြီး စိတ်ထဲက ရည်မှန်းချက်လည်း ပြည့်စုံသည်။

Verse 92

तस्यैवोत्तरत्तस्तीर्थमपरं सिद्धसेवितम्॥ नाम्ना प्रान्तकपानीयं गुह्यं गुह्यकरक्षितम्॥

ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် စိဒ္ဓတို့ ဆည်းကပ်လာသော တီရ္ထတစ်ခု ထပ်ရှိသည်။ ၎င်းကို ‘ပရာန္တက-ပါနီယ’ ဟု ခေါ်ပြီး လျှို့ဝှက်ကာ ဂုဟျကတို့က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်။

Verse 93

संवत्सरं यस्तु पूर्णं तत्र स्नायान्नरः सदा ॥ गुह्यकः स भवेदाशु रुद्रस्यानुचरः सुधीः ॥

ထိုနေရာ၌ တစ်နှစ်ပြည့်အထိ အမြဲတမ်း ရေချိုးနေသောသူသည် မကြာမီ ဂုဟျက ဖြစ်လာပြီး ဉာဏ်ပညာရှိကာ ရုဒ္ဒရ၏ အဖွဲ့အစည်း၌ လိုက်ပါအမှုထမ်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 94

देव्याः शिखरवासिन्या ज्ञेयं पूर्वोत्तरेण वै ॥ दक्षिणेन तु वाग्मत्याः प्रसृतं कन्दरॊदरात् ॥

အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် တောင်ထိပ်၌ နေထိုင်သော ဒေဝီနှင့် သက်ဆိုင်သည့် နေရာဟု သိမှတ်ရမည်။ တောင်ဘက်တွင်မူ ဝါဂ္မတီ မြစ်သည် လှိုဏ်ဂူအတွင်းပိုင်းမှ ပေါက်ထွက်၍ စီးဆင်းလာသည်။

Verse 95

तीर्थं ब्रह्मोदयम् नाम पुण्यं पापप्रणाशनम् ॥ तत्र गत्वा जलं स्पृष्ट्वा स्नात्वा चाभ्युक्श्य मानवः ॥

“ဗြဟ္မောဒယ” ဟု ခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်စေ၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထိုနေရာသို့ သွားပြီး ရေကို ထိတွေ့ကာ ရေချိုးပြီး ထိုရေကို ကိုယ်ပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းလျှင်—

Verse 96

मृत्युलोकं न पश्येत्स कृच्छ्रेषु च न सीदति ॥ गत्वा सुन्दरिकातीर्थं विधिना तीर्थमादिमम् ॥

—သူသည် မရဏလောကကို မမြင်ရတော့ဘဲ အခက်အခဲကာလများတွင်လည်း မကျဆုံး။ ထို့ပြင် နည်းလမ်းအတိုင်း မူလတီရ္ထဖြစ်သော သုန္ဒရိကာ-တီရ္ထသို့ သွားရောက်လျှင်။

Verse 97

तत्र स्नात्वा भवेत् तोये रूपवानुत्तमद्युतिः ॥ त्रिसन्ध्यं तत्र गच्छेत् तु पूर्वेण विधिवन्नरः ॥

ထိုရေတွင် ရေချိုးပြီးလျှင် လူသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ ထူးမြတ်သော တောက်ပမှုကို ရရှိသည်။ လူသည် သုံးဆန္ဓျာအချိန်တိုင်း ထိုနေရာသို့ သွားရမည်ဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်လမ်းကြောင်းဖြင့် နည်းလမ်းတကျ သွားရမည်။

Verse 98

तत्र सन्ध्यामुपास्याथ द्विजो मुच्येत किल्विषात् ॥ वाग्मत्या मणिवत्याश्च सम्भेदे पापनाशने ॥

ထိုနေရာ၌ သန္ဓျာပူဇာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အပြစ်အနာအဆာမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သည်။ ဤသည်မှာ အပြစ်ဖျက်သန့်စင်သော ဝာဂ္မတီနှင့် မဏိဝတီ မြစ်တို့၏ ဆုံရာ၌ ဖြစ်သည်။

Verse 99

तारितं च कुलं तेन सर्वं भवति साधुना ॥ वर्णावरोऽपि यः कश्चित्स्नात्वा दद्यात्तिलोदकम् ॥

ထိုသဒ္ဓါရှိသော သာဓုပုဂ္ဂိုလ်ကြောင့် မိသားစုမျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကို ကောင်းကျိုးသို့ ကူးမြောက်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အဆင့်အတန်းနိမ့်သူဖြစ်စေ—မည်သူမဆို—ရေချိုးပြီးနောက် နှမ်းရေ (တီလိုဒက) ကို ပူဇော်အပ်သည်။

Verse 100

तर्पिताः पितरस्तेन भवेयुर्नात्र संशयः ॥ यत्र यत्र च वाग्मत्यां स्नाति वै मानवोत्तमः ॥

ထိုကမ္မကြောင့် ပိတရ် (ဘိုးဘွား) များသည် အမှန်တကယ် စိတ်ကျေနပ်ကြသည်—သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် ဝာဂ္မတီမြစ်၌ ထိုအထူးမြတ်သော လူသည် မည်သည့်နေရာမဆို ရေချိုးသည့်အခါ၊

Verse 101

तिर्यग्योनिं न गच्छेत् तु समृद्धे जायते कुले ॥ वाग्मतीमणिवत्योश्च सम्भेदश्चर्षिसेवितः ॥

သူသည် တိရစ္ဆာန်မွေးဖွားရာ (တိရျက်-ယိုးနိ) သို့ မသွားဘဲ စည်းစိမ်ပြည့်ဝသော မျိုးရိုးတွင် မွေးဖွားသည်။ ထို့ပြင် ဝာဂ္မတီနှင့် မဏိဝတီ၏ ဆုံရာသည် ရှိသီများက လာရောက်သီလဆောင်ရာ ဖြစ်သည်။

Verse 102

धीमान्गच्छेत् तु विधिना कामक्रोधविवर्जितः ॥ गङ्गाद्वारे तु यत्प्रोक्तं स्नानपुण्यफलम् महत् ॥

ပညာရှိသူသည် စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ကာမနှင့် ဒေါသကို ရှောင်ကြဉ်၍ သွားရမည်။ ဂင်္ဂါဒွာရ၌ ဆိုထားသော ရေချိုးခြင်း၏ မဟာပုဏ္ဏဖလ—

Verse 103

स्नानस्य तद्दशगुणं भवेदत्र न संशयः ॥ अत्र विद्याधराः सिद्धा गन्धर्वा मुनयः सुराः

ဤနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၏ အကျိုးသည် ဆယ်ဆတိုးပွားသည်—သံသယမရှိ။ ဤနေရာ၌ ဝိဒျာဓရ၊ စိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ မုနိနှင့် ဒေဝတို့ ရှိကြသည်။

Verse 104

स्नानमेतदुपासन्ते यक्षाश्च भुजगैः सह ॥ स्वल्पमप्यत्र यत्किञ्चिद्द्विजेभ्यो दीयते धनम्

ယက္ခတို့သည် နာဂ (မြွေသတ္တဝါ) များနှင့်အတူ ဤရေချိုးခြင်းကိုလည်း ကုသိုလ်အဖြစ် ကိုးကွယ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအား ပေးအပ်သည့် ငွေကြေး—နည်းနည်းပင်ဖြစ်စေ—ချီးမွမ်းထိုက်သည်။

Verse 105

तदक्षयं भवेद्दातुर्दानपुण्यफलं महत् ॥ तस्मात्सर्वप्रयत्नेन करणीयं च देवताः

ထိုဒါနသည် ပေးသူအတွက် အက္ခယ (မပျက်မယွင်း) ဖြစ်လာပြီး၊ ဒါနကုသိုလ်၏ အကျိုးရလဒ်သည် အလွန်ကြီးမားသည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့ရေ၊ အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 106

वरिष्ठं क्षेत्रमेतस्मान्नान्यदेव हि विद्यते ॥ तस्मिन् श्लेष्मातकवने पुण्ये त्रिदशसेविते

ဤကဲ့သို့ အထက်မြတ်သော က္ෂೇತ್ರ (သန့်ရှင်းရာဒေသ) သည် အခြားမရှိဟု သိရသည်။ တြိဒသ (ဒေဝသုံးဆယ်) တို့က ဆည်းကပ်သည့် ပုဏ္ဏျ သ္လေရှ္မာတက တောအတွင်း၌—

Verse 107

यत्र यत्र मया देवाश्चरता मृगरूपिणा ॥ आसितं स्वपितं यातं विहृतं वा समन्ततः

အို ဒေဝတို့ရေ၊ တိရစ္ဆာန်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် လှည့်လည်သွားလာစဉ် ငါသည် မည်သည့်နေရာမဆို ထိုင်ခဲ့၊ အိပ်ခဲ့၊ သွားခဲ့ သို့မဟုတ် အရပ်ရပ်တွင် ကစားပျော်ခဲ့သမျှ—

Verse 108

गोकर्णेश्वर इत्येतत्पृथिव्यां ख्यातिमेष्यति ॥ एवं सन्दिश्य विबुधान्देवदेवः सनातनः

“ဤနေရာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ‘ဂိုကဏ္ဏေရှွရ’ (Gokarṇeśvara) ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။” ထိုသို့ နတ်တို့အား ညွှန်ကြားပြီးနောက် အနန္တတော်မူသော နတ်တို့၏နတ်…

Verse 109

अदृश्य एव विबुधैः प्रययावुत्तरां दिशम्

နတ်တို့၏ မျက်စိမှ မမြင်နိုင်အောင် အဒೃশ্যဖြစ်၍ မြောက်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားတော်မူသည်။

Verse 110

उपायमात्रं दृष्टं मे ध्यायंस्तद्वेषभूषणैः ॥ यथा यत्र च सोऽस्माभिर्द्रष्टव्यो वृषभध्वजः

သူ၏ ဝတ်ဆင်ပုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို စိတ်တည်၍ ဆင်ခြင်ရာတွင်၊ ကျွန်ုပ်မြင်တွေ့သည့်အရာမှာ ဥပာယ (နည်းလမ်း) တစ်ခုသာဖြစ်သည်—ကျွန်ုပ်တို့သည် နွားတံခွန်ဆောင် (ရှီဝ) ကို မည်သို့၊ မည်သည့်နေရာတွင် ဒർശနပြုရမည်နည်း။

Verse 111

स्तनकुण्डे उमायास्तु यः स्नायात्खलु मानवः ॥ स्कन्दलोकमवाप्नोति भूत्वा वैश्वानरद्युतिः

အမှန်တကယ်ပင်၊ အုမာ၏ စတနကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးသော လူသည် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ (မီး) ကဲ့သို့ တောက်ပလာကာ စကန္ဒလောကကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 112

अहोरात्रं वसेद्यस्तु रुद्रजापो द्विजः शुचिः ॥ स भवेद्वेदविद्विद्वान्यज्वा पार्थिवपूजितः

သို့သော် သန့်ရှင်းသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တစ်ဦးသည် ရုဒြဇာပကို ပြုလုပ်လျက် တစ်နေ့တစ်ညလုံး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ပါက၊ ဝေဒကို သိသူ၊ ပညာရှိ၊ ယဇ్ఞပြုသူ ဖြစ်လာပြီး မင်းများကလည်း ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 113

तत्र तत्राभवत्सर्वं पुण्यक्षेत्रं च सर्वशः ॥ शृङ्गमेतत्त्रिधाभूतं सम्यक्संश्रूयतां सुराः ॥

အဲဒီနေရာဒီနေရာ အနှံ့အပြားတွင် ဒေသတစ်ခုလုံးသည် ကုသိုလ်ပေးသော သန့်ရှင်းကွင်း (ပုဏ္ဏက்ஷೇತ್ರ) ဖြစ်လာ하였다။ ဤတောင်ထိပ်သည် သုံးပိုင်းခွဲကွာသွား၏; ဟေ နတ်တို့၊ မှန်ကန်စွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 114

गिरिनद्यास्तु पुलिने हंसकुन्देन्दुसन्निभे ॥ गन्धामोदेन पुष्पाणां वासितं मधुगन्धिमत् ॥

တောင်တန်းမြစ်၏ သဲကမ်းပါးပေါ်တွင်—ဟင်္သာ၊ ကုန္ဒပန်းနှင့် လမင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်—ထိုနေရာသည် ပန်းရနံ့လေညင်းကြောင့် မွှေးကြိုင်လျက်၊ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 115

जग्राह केशवश्चापि मूलं तस्य महात्मनः ॥ त्रिभिरेवं गृहीतं तु त्रिधा भूतमभज्यत ॥

ကေသဝသည်လည်း ထိုမဟာပုရုෂ၏ အမြစ်ကို ကိုင်ယူ하였다။ ထို့ကြောင့် သုံးနည်း/သုံးပိုင်းဖြင့် ကိုင်ယူသည့်အခါ ၎င်းသည် သုံးပိုင်းအဖြစ် ခွဲကွာသွား하였다။

Verse 116

दीप्ततेजोमयशिराः शरीरं च चतुर्मुखम् ॥ शरीरेश इति ख्यातः सर्वत्र भुवनत्रये ॥

မီးတေဇောဖြင့် တောက်ပသော ဦးခေါင်းရှိ၍ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မျက်နှာလေးဖက်ရှိသည်။ သုံးလောကအနှံ့ ‘ရှရီရေးရှ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။

Verse 117

क्षेत्रं हि मम तज्ज्ञेयं योजनानि चतुर्दश ॥ हिमाद्रेस्तुङ्गशिखरात्प्रोद्भूता वाग्मती नदी ॥

ထိုနေရာကို ငါ၏ က္ෂೇತ್ರဟု သိမှတ်ရမည်၊ ယောဇနာ ဆယ့်လေးအထိ ကျယ်ပြန့်သည်။ ဟိမဝန္တတောင်၏ မြင့်မားသော ထိပ်မှ ဝါဂ္မတီမြစ် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 118

भागीरथी वेगवती कलुषं दहते नृणाम् ॥ कीर्तनादेव संशुद्धे दर्शनाद्भूतिमाप्स्यति ॥

လျင်မြန်စွာစီးဆင်းသော ဘာဂီရသီသည် လူတို့၏ အညစ်အကြေးကို မီးလောင်ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ချီးမွမ်းကီရတန်ပြုခြင်းသာဖြင့်ပင် သန့်စင်လာပြီး၊ သူမကို မြင်တွေ့ဒർശနဖြင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာနှင့် စည်းစိမ်ရရှိသည်။

Verse 119

वाग्मत्यां ते नराः स्नान्ति लभन्ते चोत्तमां गतिम् ॥ आर्ता भीताश्च संतप्ता व्याधितोऽव्याधितोऽपि वा ॥

ဝါဂ္မတီမြစ်တွင် ရေချိုးသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရရှိကြသည်။ စိတ်ပူပန်သူ၊ ကြောက်ရွံ့သူ၊ ပင်ပန်းနာကျင်သူ၊ နာမကျန်းသူ သို့မဟုတ် မနာမကျန်းသူပင်ဖြစ်စေ—အားလုံးပါဝင်သည်။

Verse 120

यस्तु दद्याद्प्रदीपं मे पर्वते श्रद्धयान्वितः ॥ सूर्यप्रभेषु देवेषु तस्योत्पत्तिर्विधीयते ॥

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် တောင်ပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်အား မီးအိမ် (ပရဒီပ) ပူဇော်သူ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဒေဝတို့အကြား၌ ဖြစ်စေရန် သတ်မှတ်ပေးသည်။

Verse 121

क्रोशं क्रोशं सुरै रूपं तच्च संहृत्य निर्मितम् ॥ तीर्थं क्रोशोदकं नाम पुण्यं मुनिजनप्रियम् ॥

ကရိုးရှာ တစ်ကရိုးရှာစီအကွာအဝေးတိုင်းတွင် ဒေဝတို့သည် ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ရပ်ကို ဖန်တီး၍ စုစည်းကာ တည်ဆောက်하였다။ ထို့ကြောင့် ‘ကရိုးရှောဒက’ ဟူသော တီရ္ထ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးပြည့်ဝကာ မုနိတို့နှစ်သက်ရာ ဖြစ်သည်။

Verse 122

वाग्मत्याः सलिले स्नात्वा ये मां पश्यन्ति संस्कृताः ॥ वाग्मती सरितां श्रेष्ठा यत्र यत्रावगाह्यते ॥

ဝါဂ္မတီ၏ ရေတွင် ရေချိုးပြီးနောက် ကျွန်ုပ်ကို ဒർശနပြုသူတို့သည် ယဉ်ကျေးသန့်စင်လာကြသည်။ ဝါဂ္မတီသည် မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ထိုမြစ်၌ ရေဝင်ချိုးသည့်အခါ အကျိုးရှိသည်။