Adhyaya 207: Section on the ‘Person’ who Entices Beings within the Cycle of Rebirth

Verse 1

अथ संसारचक्रपुरुषविलोभनप्रकरणम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यन्महाभागान्नारदात्कलहप्रियात् ॥ श्रुतं विप्रा यथा तत्र यमस्य सदसि स्वयम् ॥

ယခု “သံသရာစက်ဝိုင်းကို ဆွဲဆောင်သော ပုရုෂ” အကြောင်း ပရကရဏ စတင်သည်။ ရှိသီ၏သားက ပြောသည်– “ကံကောင်းသော ဗြာဟ္မဏတို့၊ အငြင်းပွားခြင်းကို နှစ်သက်သော နာရဒထံမှ ငါသည် အခြားသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို ကြားနာခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ယမ၏ စည်းဝေးခန်း (သဘ) ထဲတွင်ပင် မည်သို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို ဆိုသည်။”

Verse 2

तथा च पृच्छतस्तस्य पुरावृत्तं महात्मनः ॥ आख्यानं कथयामास यदुक्तं चित्रभानुना ॥

ထိုမဟာတ္မာအား မေးမြန်းသောအခါ၊ သူသည် အတိတ်က ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်ပြောကြား하였다—စိတ္တရဘานุ (Citrabhānu) က ပြောခဲ့သကဲ့သို့သော အာখ্যာန်ဖြစ်သည်။

Verse 3

यथा च जनको राजा कामान्दिव्यानवाप्तवान् ॥ तत्सर्वं कथयिष्यामि श्रूयतां मुनिसत्तमाः ॥

ထို့ပြင် ဘုရင် ဇနကသည် ဒိဗ္ဗ (တိဗ္ဗ) သော ကာမသုခများကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သည်ကို—အကုန်လုံး ငါပြောမည်။ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ နားထောင်ကြလော့။

Verse 4

अयं तत्र महातेजा नारदो मुनिसत्तमः ॥ धर्मराजसभां प्राप्तस्तपसा द्योतितप्रभः ॥

ထိုနေရာ၌ တေဇောဓာတ်ကြီးမား၍ တောက်ပသော မုနိအမြတ် နာရဒသည် ဓမ္မရာဇ၏ သဘသို့ ရောက်လာ하였다—တပဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူ၏ ထွန်းလင်းမှု ပိုမိုတောက်ပနေသည်။

Verse 5

तत्र राजाऽथ वेगेन तं दृष्ट्वा स्वयमागतं ॥ अर्चयित्वा यथान्यायं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम् ॥

ထို့နောက် ဘုရင်သည် သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်ကြိုဆို하였다။ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ ပရဒက္ခိဏာ (ဝန်းလှည့်ဂါရဝပြုခြင်း) ကိုလည်း ပြု하였다။

Verse 6

उवाच च महातेजाः सूर्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ स्वागतम् ते द्विजश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि नारद ॥

ထို့နောက် တေဇောဓာတ်ကြီး၍ သတ္တိပြည့်ဝသော နေမင်း၏သားတော်က မိန့်ကြားသည်– “ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ၊ ကြိုဆိုပါ၏။ ကံကောင်းခြင်းကြောင့် သင်ရောက်လာပြီ၊ နာရဒာ။”

Verse 7

सर्वज्ञः सर्वदर्शीं च सर्वधर्मविदां वरः ॥ गान्धर्वस्येतिहासस्य विज्ञाता त्वं महामुने ॥

“သင်သည် အလုံးစုံသိသူ၊ အလုံးစုံမြင်သူ ဖြစ်၏။ ဓမ္မအားလုံးကို သိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ မဟာမုနိရေ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အစဉ်အလာနှင့် သမိုင်းကိုလည်း သင် သိမြင်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 8

वयं पूताश्च मेध्याश्च त्वां दृष्ट्वा ह्यागतं विभो ॥ अयं देशः पुनः पूतः सर्वतो मुनिसत्तम ॥

“အို ဗိဘော၊ သင်ရောက်လာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သန့်စင်၍ သာသနာရေးကိစ္စများအတွက် သင့်လျော်လာကြ၏။ မုနိအမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤဒေသလည်း အရပ်ရပ်မှ ပြန်လည်သန့်စင်သွား၏။”

Verse 9

यत्कार्यं येन वा कार्यं यद्वै मनसि वर्तते ॥ प्रब्रूहि भगवन्नाशु यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ॥

“သင်၌ရှိသော တာဝန်ကိစ္စ မည်သည်၊ မည်သူက ဆောင်ရွက်ရမည်၊ နှင့် သင်၏ စိတ်ထဲရှိသမျှကို—ဘဂဝန်ရေ၊ အမြန်ပြောကြားပါ။ ထို့ပြင် အထူးကောင်းမြတ်၍ ပြောသင့်သမျှ အခြားအရာများလည်း ပြောပါ။”

Verse 10

इति धर्मवचः श्रुत्वा नारदः प्राह धर्मवित् ॥ अहं ते कथयिष्यामि यत्पृष्टं संशयास्पदम् ॥

ဓမ္မနှင့်ဆိုင်သော စကားကို ကြားပြီးနောက် ဓမ္မကို သိမြင်သူ နာရဒာက ပြောသည်– “မေးမြန်းထားသော အရာ၊ သံသယဖြစ်စေသော ကိစ္စကို ငါ သင့်အား ရှင်းပြမည်။”

Verse 11

नारद उवाच ॥ भवान् पाता च गोप्ता च नेता धर्मस्य नित्यशः ॥ सत्येन तपसा क्षान्त्या धैर्येण च न संशयः ॥

နာရဒက ဆိုသည်– “သင်သည် အမြဲတမ်း ဓမ္မ၏ ကာကွယ်သူ၊ ထိန်းသိမ်းသူ၊ လမ်းညွှန်သူ ဖြစ်၏—သစ္စာ၊ တပဿ၊ သည်းခံမှုနှင့် တည်ကြည်ခိုင်မာမှုတို့ဖြင့်; သံသယမရှိပါ။”

Verse 12

भावज्ञश्च कृतज्ञश्च त्वदन्यो न हि विद्यते ॥ संशयं सुमहत्प्राप्तस्तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥

“သင်သည် စိတ်ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်သူ၊ ကျေးဇူးသိတတ်သူ ဖြစ်၏; သင်မှတပါး အခြားမရှိ။ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်ကြီးမားသော သံသယသို့ ရောက်လာပြီ; ထို့ကြောင့် အကောင်းမြတ်သော ဝရတရှိသူရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။”

Verse 13

अमरत्वं कथं याति व्रतेन नियमेन च ॥ केन वा दानधर्मेण तपसा वा सुरोत्तम ॥

“ဟေ သုရောတ္တမ၊ ဝရတနှင့် နိယမကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် အမရత్వကို မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း? သို့မဟုတ် မည်သည့် ဒါနဓမ္မဖြင့်၊ သို့မဟုတ် မည်သည့် တပဿဖြင့်နည်း?”

Verse 14

अतुलां च श्रियं लोके कीर्तिं च सुमहत्फलम् ॥ लभन्ते शाश्वतं स्थानं दुर्लभं विगतज्वराः ॥

“ထို့ပြင် (မည်သည့်နည်းဖြင့်) လောက၌ နှိုင်းယှဉ်မရသော သီရိနှင့် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးပေးသည့် ကီရ్తိကို ရရှိကြသနည်း? (မည်သည့်နည်းဖြင့်) ပူပန်နာကျင်မှုကင်းစင်၍ ရခဲသော ထာဝရအဆင့်ကို ရောက်ကြသနည်း?”

Verse 15

केन गच्छन्ति नरकं पापिष्ठं लोकगर्हणम् ॥ सर्वमाख्याहि तत्त्वेन परं कौतूहलं हि मे ॥

“မည်သည့်အပြုအမူကြောင့် လူတို့သည် နရကသို့ သွားရသနည်း—အလွန်ပင် အပြစ်ကြီး၍ လောကက ရှုတ်ချသည့်အရာ? အမှန်တရားအတိုင်း အားလုံးကို ပြောပြပါ; ကျွန်ုပ်၌ အလွန်ကြီးမားသော စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။”

Verse 16

यम उवाच ॥ गच्छन्ति हि नराः घोराः बहवोऽधर्मनिर्मितम् ॥ बन्धान्श्च सुबहूंस्तत्र प्राप्नुवन्ति तपोधन ॥

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်– အဓမ္မမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုလောကသို့ ကြောက်မက်ဖွယ် လူများ အများအပြား သွားကြ၏။ ထိုနေရာတွင်၊ တပဓန (တပ၏ ဓန) အို၊ သူတို့သည် ချုပ်နှောင်ခြင်းနှင့် ဒဏ်ခတ်ချည်နှောင်ခြင်း အမျိုးမျိုးသော ချည်နှောင်မှုများကို ခံရကြ၏။

Verse 17

विस्तरेण तु तत्सर्वं ब्रवीमि मुनिसत्तम ॥ श्रूयतां तन्महाभाग श्रुत्वा चैवोपधारय ॥

သို့သော် အရာအားလုံးကို အသေးစိတ်ဖြင့် ငါပြောမည်၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအို။ မဟာဘဂါ (ကံကောင်းမြတ်သူ) အို၊ နားထောင်လော့; နားထောင်ပြီးလျှင် သေချာစွာ စဉ်းစား၍ နှလုံးထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားလော့။

Verse 18

नाग्निचिन्नरकं याति न पुत्री न च भूमिदः ॥ शूरश्च शतवर्षी च वेदानां चैव पारगः ॥

ပူဇော်သက္ကာအတွက် သန့်ရှင်းသော မီးများကို ထိန်းသိမ်းထားသူသည် နရကသို့ မသွားရ; သမီးရှိသူလည်း မသွားရ; မြေယာကို ဒါနပြုသူလည်း မသွားရ။ ထို့အတူ သူရဲကောင်း၊ အသက်တစ်ရာပြည့်သူ၊ နှင့် ဝေဒများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူလည်း (မသွားရ)။

Verse 19

अहिंसका न गच्छन्ति ब्रह्मचर्यव्यवस्थिताः ॥ पतिव्रता दानवन्तो द्विजभक्ताश्च ये नराः ॥

အဟിംသာကို လိုက်နာသူတို့သည် (ထိုနေရာသို့) မသွားကြ၊ ဘြဟ္မစရိယ စည်းကမ်း၌ တည်မြဲသူတို့လည်း မသွားကြ။ ပတိဝရတာ (အိမ်ထောင်ဖက်အပေါ် သစ္စာရှိသူ)၊ ဒါနရှိသူ၊ နှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို ဘက်တိပြုသူတို့—ထိုသို့သော လူများသည် (ထိုနေရာ) မသွားကြ။

Verse 20

स्वदारनिरताः दान्ताः परदारविवर्जकाः ॥ सर्वभूतात्मभूताश्च सर्वभूतानुकम्पकाः ॥

ကိုယ့်အိမ်ထောင်ဖက်၌သာ စိတ်တည်သူ၊ ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ အခြားသူ၏ အိမ်ထောင်ဖက်ကို ရှောင်ကြဉ်သူ; သတ္တဝါအားလုံး၌ အတ္တကို တစ်တည်းဟု မြင်သူ၊ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာရှိသူ—ထိုသို့သောသူတို့သည် (ထိုနေရာ) မသွားကြ။

Verse 21

न गच्छन्ति तु तं देशं पापिष्ठं तमसावृतम् ॥ यातनास्थानसंपूर्णं हाहाकारभयाकुलम् ॥

သူတို့သည် ထိုဒေသသို့ မသွားကြ—အလွန်အပြစ်ကြီး၍ အမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေသော—ဒဏ်ခတ်ရာနေရာများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ငိုကြွေးသံနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဒေသသို့။

Verse 22

ज्ञानवन्तो द्विजा ये च ये च विद्यां पराङ्गताः ॥ उदासीना न गच्छन्ति स्वाम्यर्थे च हता नराः ॥

ပညာရှိသော ဒွိဇတို့နှင့် ဗိဒ္ယာ၌ ထူးချွန်အောင်မြင်ပြီးသူတို့သည် (ထိုနေရာသို့) မသွားကြ။ ထို့အတူ ဝိရာဂျာစိတ်ရှိ၍ ဥဒာစီနသဘောထားသူတို့လည်း မသွားကြ; မိမိသခင်၏ အကျိုးအတွက် သစ္စာရှိစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း သတ်ဖြတ်ခံရသူတို့လည်း မသွားကြ။

Verse 23

न गच्छन्त्यत्र दातारः सर्वभूतहिते रताः ॥ शुश्रूषका मातृपित्रोर्न गच्छन्ति च ये नराः ॥

ထိုနေရာသို့ မသွားကြသည်မှာ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် စိတ်ပါဝင်စား၍ ဒါနပြုသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် မိဘနှစ်ပါးကို ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်သော လူတို့လည်း မသွားကြ။

Verse 24

तिलान् गां च हिरण्यं च पृथिवीं चापि शाश्वतीम् ॥ ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति न गच्छन्ति न संशयः ॥

ဗြာဟ္မဏတို့အား နှမ်း၊ နွား၊ ရွှေ နှင့် တည်တံ့သော မြေယာကို ဒါနပြုသူတို့သည် (ထိုနေရာသို့) မသွားကြ—သံသယမရှိ။

Verse 25

यथोक्तं यजमानाश्च सत्रयाजिन एव च ॥ चातुर्मास्यकरा ये च ये द्विजा आहिताग्नयः ॥

ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ယဇ္ဉာကို ဆောင်ရွက်သော ယဇမာနတို့၊ စတြယဇ္ဉာ ပြုလုပ်သူတို့၊ ချာတုർമាសျ ရိတုများကို ကျင့်သုံးသူတို့၊ နှင့် အာဟိတာဂ္နိ ဒွိဇတို့—အနက် ပဝित्रမီးများကို တည်ထောင်ပြီးသူတို့—ဤသူတို့လည်း (ထိုနေရာသို့) မသွားကြ။

Verse 26

गुरुचित्तानुपालाश्च कृतिनो मौनयन्त्रिताः ॥ नित्यस्वाध्यायिनो दान्ताः सदा सभ्याश्च ये नराः

ဆရာ၏အလိုတော်နှင့်ကိုက်ညီအောင်လိုက်နာသူ၊ အကျင့်အကြံ၌စည်းကမ်းတကျရှိသူ၊ မောနဖြင့်ထိန်းချုပ်ထားသူ၊ နిత్యစွာ စွဝါဓျာယ ပြုသူ၊ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းသူ၊ အမြဲယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူတို့—

Verse 27

मां न पश्यन्ति ते चैव स्वात्मभावेन भाविताः ॥ अपर्वमैथुना ये च न गच्छन्ति जितेन्द्रियाः

—သူတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို မမြင်ကြ (ဆိုသည်မှာ ယမ၏ တိုက်ရိုက်အာဏာအောက်သို့ မကျရောက်ကြ)၊ ကိုယ်တိုင်၏ အတ္တသဘောဖြင့် ပုံဖော်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အင်ဒြိယကိုအောင်နိုင်သူတို့သည် မသင့်လျော်သောအချိန်၌ မေထုန မပြုကြသဖြင့် ထိုအခြေအနေသို့ မသွားကြ။

Verse 28

न गच्छन्ति हि तद्दोरं यत्र ते पापकर्मिणः

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့သည် အပြစ်ကမ္မပြုသူတို့ သွားရာ ကြောက်မက်ဖွယ်နေရာသို့ မသွားကြ။

Verse 29

नारद उवाच ॥ किं दानं श्रेय आहोस्वित्पात्रेण फलमुच्यते ॥ किं वा कर्म महत्कृत्वा स्वर्गलोके महीयते

နာရဒက ပြောသည်— မည်သည့် ဒါနသည် အမြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြသနည်း။ ဒါန၏ အကျိုးသည် ပာတ်ရ (လက်ခံသူ) အပေါ် မူတည်သည်ဟု ဆိုကြသလား။ သို့မဟုတ် မည်သည့် မဟာကမ္မကို ပြုလုပ်လျှင် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်သိက္ခာရသနည်း။

Verse 30

रूपं वा धनधान्यं वा ह्यायुश्च कुलमेव वा ॥ प्राप्यते येन दानेन तन्ममाचक्ष्व सुव्रत

အလှအပဖြစ်စေ၊ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံဖြစ်စေ၊ အသက်ရှည်ခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးဖြစ်စေ—မည်သည့် ဒါနကြောင့် ဤအရာတို့ကို ရရှိသနည်း။ အကျင့်ကတိကောင်းသူရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။

Verse 31

यम उवाच ॥ न शक्यं विस्तरेणेह वक्तुं वर्षशतैरपि ॥ शुभाशुभानां गतयो द्रष्टुं वा प्रष्टुमेव वा

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်– ဤနေရာ၌ အပြည့်အစုံကို အသေးစိတ်ဖော်ပြရန်မှာ နှစ်ရာချီကြာစေကာမူ မဖြစ်နိုင်။ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးရလဒ်လမ်းကြောင်းများကိုလည်း အပြည့်အဝ မြင်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မေးမြန်းစုံစမ်းနိုင်ခြင်း မရှိ။

Verse 32

किञ्चिन्मात्रं प्रवक्ष्यामि येन यत्प्राप्यते नरैः ॥ विविधानि च सौख्यानि प्रायशस्तु गुणागुणैः

ငါသည် အနည်းငယ်သာ ပြောမည်—လူတို့သည် မည်သို့နှင့် မည်သည့်အရာကို ရရှိသနည်း။ အမျိုးမျိုးသော သုခများသည် အများအားဖြင့် ကုသိုလ်ဂုဏ်နှင့် အကုသိုလ်အပြစ် (ဂုဏ်/အဂုဏ်) အလိုက် ရရှိကြသည်။

Verse 33

रहस्यमिदमाख्यानं श्रूयतां मुनिसत्तम ॥ या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे न संशयः

အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤလျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာပုံပြင်ကို နားထောင်လော့။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် သေပြီးနောက် အခြေအနေ၌ ရရှိမည့် ဂတိ (လမ်းဆုံး) ကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 34

तपसा प्राप्यते स्वर्गस्तपसा प्राप्यते यशः ॥ आयुःप्रकर्षो भोगाश्च भवति तपसैव तु

တပဿ (tapas) ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိသည်; တပဿဖြင့် ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိသည်။ အသက်တိုးပွားခြင်းနှင့် ခံစားမှုများလည်း တပဿဖြင့်သာ ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 35

ज्ञानविज्ञानमारोग्यं रूपसौभाग्यसंपदः ॥ तपसा प्राप्यते भोगो मनसा नोपदिश्यते

ဉာဏ်နှင့် ဝိညာဏ် (အသိနှင့် ခွဲခြားသိမြင်မှု), ကျန်းမာရေး, ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် ကံကောင်းခြင်း၏ စည်းစိမ်—ခံစားမှု (ဘောဂ) သည် တပဿဖြင့် ရရှိသည်; စိတ်ကူးရုံဖြင့် မပေးအပ်နိုင်။

Verse 36

एवं प्राप्नोति पुण्येन मौनेनाज्ञां महामुने ॥ उपभोगांस्तु दानेन ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥

ဤသို့ပင် ကုသိုလ်၏အာနိသင်ကြောင့်၊ အို မဟာမုနိ၊ မောနဝရတ (သန့်ရှင်းသော တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကိုစောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် အမိန့်အာဏာနှင့် အခွင့်အရေးကို ရရှိသည်။ ဒါနဖြင့် ခံစားစရာများကို ရရှိပြီး၊ ဗြဟ္မစရိယဖြင့် အသက်ရှင်မှု၏ အင်အားကို တည်မြဲစေသည်။

Verse 37

पयोभक्ष्या दिवं यान्ति जायते द्रविणाढ्यता ॥ गुरुशुश्रूषया नित्यं श्राद्धदानॆन सन्ततिः ॥

နို့ကိုသာ စားသောက်၍ အသက်မွေးသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြပြီး၊ ထိုသို့သော စည်းကမ်းတပသ်မှ ဥစ္စာဓန ပေါများခြင်း ပေါ်ပေါက်သည်။ ဂုရုကို နိစ္စတမ်း ပြုစုဝန်ထမ်းခြင်းနှင့် śrāddha ပူဇော်ပွဲတွင် ဒါနအလှူပြုခြင်းကြောင့် သားသမီးစန္တတိကို ရရှိသည်။

Verse 38

गवाद्याः कालदीक्षाभिर्ये तु वा तृणशायिनः ॥ स्वयं त्रिषवणाद्ब्रह्म त्वपः पीत्वेष्टलोकभाक् ॥

ကာလကန့်သတ်ထားသော ဒိက္ခာဝရတများကို ခံယူ၍ နွားစသည်တို့ကဲ့သို့ နေထိုင်သူများ၊ သို့မဟုတ် မြက်ခင်းပေါ်တွင် အိပ်သူများ၊ ထို့ပြင် ကိုယ်တိုင် triṣavaṇa စည်းကမ်းကို ကျင့်သုံးကာ ရေကိုသာ သောက်နေသူများသည် မိမိလိုလားသော လောက (အကျိုးရလဒ်) ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရရှိကြသည်။

Verse 39

क्रतुयष्टा दिवं याति चोपहारं च सुव्रत ॥ कृत्वा तु दशवर्षाणि नीरपानाद्विशिष्यते ॥

ယဇ္ဉ (kratu) ကို ဆောင်ရွက်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်ပြီး ပူဇော်အပ်သော အလှူအတန်းများကိုလည်း ရရှိသည်၊ အို သုဝရတ။ သို့သော် ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ရေကိုသာ သောက်သုံးသော ဝရတကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အထူးကောင်းမြတ်၍ ထူးခြားစွာ မြင့်မားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 40

रसानां प्रतिसंहारात् सौभाग्यमनुजायते ॥ आमिषस्य प्रतीहाराद्भवत्यायुष्मती प्रजा ॥

အရသာခံစားမှုများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်း၍ စည်းကမ်းထိန်းချုပ်ခြင်းမှ ကံကောင်းခြင်းနှင့် သုခမင်္ဂလာ ပေါ်ပေါက်သည်။ အသား (āmiṣa) ကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းကြောင့် သားသမီးစန္တတိသည် အသက်ရှည်၍ အာယုသမ္ပတ္တိရှိလာသည်။

Verse 41

गन्धमाल्यनिवृत्त्या तु मूर्तिर्भवति पुष्कला ॥ अन्नदानेन च नरः स्मृतिं मेधां च विन्दति ॥

နံ့သာနှင့် ပန်းကုံးတို့ကို ရှောင်ကြဉ်နေခြင်းဖြင့် ကိုယ်ရုပ်သဏ္ဍာန်သည် ပြည့်ဝခိုင်မာလာသည်။ ထို့ပြင် အစာဒါနပြုလျှင် လူသည် မှတ်ဉာဏ်နှင့် မေဓာ(ဉာဏ်ပညာ) ကို ရရှိသည်။

Verse 42

छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं रथं ह्युपानद्युगसम्प्रदानात् ॥ वस्त्रप्रदानेन सुरूपता च धनैश्च पुत्रैश्च भृताः भवन्ति ॥

ထီးကို ဒါနပြုလျှင် အထူးကောင်းမွန်သော အိမ်ကို ရရှိသည်။ ဖိနပ်တစ်စုံကို ဒါနပြုလျှင် ရထားကို ရရှိသည်။ အဝတ်အစား ဒါနပြုလျှင် ရုပ်ရည်လှပမှုကို ရရှိပြီး၊ ငွေကြေးနှင့် သားသမီးတို့၏ အားကိုးထောက်ပံ့မှုဖြင့် အသက်တာတည်မြဲသည်။

Verse 43

पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवति शाश्वती ॥ अन्नपानप्रदानेन कामभोगैस्तु तृप्यते ॥

သောက်ရေကို ဒါနပြုလျှင် စိတ်ကျေနပ်မှုသည် အမြဲတည်တံ့လာသည်။ အစာနှင့် သောက်စရာကို ဒါနပြုလျှင် လိုလားသည့် အာရုံခံစားမှုတို့၏ အကျိုးဖလဖြင့် စိတ်တೃप्तလာသည်။

Verse 44

पुष्पोपगन्धं च फलोपगन्धं यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय ॥ स स्त्रीसमृद्धं हि सुरत्नपूर्णं गृहं हि सर्वोपचितं लभेत ॥

ပန်းရနံ့နှင့် သစ်သီးရနံ့ပါဝင်သော သစ်ပင်ကို ဒွိဇ(နှစ်ကြိမ်မွေး) အား ပေးလှူသူသည် အိမ်ထောင်ရေးအောင်မြင်စည်ပင်၍ အဖိုးတန်ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ လိုအပ်သမျှပစ္စည်းအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသော အိမ်ကို ရရှိမည်။

Verse 45

वस्त्रान्नपानीय-रसप्रदानात् प्राप्नोति तानेव रसप्रदानात् ॥ स्रग्धूपगन्धान्यनुलेपनानि पुष्पाणि गृह्याणि मनोरमाणि ॥

အဝတ်အစား၊ အစာ၊ သောက်ရေ နှင့် ရသာ(အရသာရှိသော သောက်စရာ/အာဟာရ) ကို ဒါနပြုခြင်းကြောင့် ထိုဒါနနှင့် ကိုက်ညီသော အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ပန်းကုံး၊ ဓూపနှင့် အနံ့သာများ၊ လိမ်းဆေးအနံ့သာ၊ ပန်းများနှင့် စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် အိမ်သုံးပစ္စည်းများကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 46

स स्त्रीसमृद्धं गजवाजिपूर्णं लभेदधिष्ठानवरं वरिष्ठम् ॥ धूपप्रदानेन तथा गवां च लोकानाप्नोति नरो वसूनाम्

ထိုကုသိုလ်ကံ၏အကျိုးဖြင့် ယောက်ျားသည် အလွန်မြတ်သော အထက်တန်းအနေအထားကို ရရှိသည်—မိန်းမများစွာဖြင့် စုံလင်၍ ဆင်နှင့် မြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ ထို့အပြင် နံ့သာမီး (ဓూప) ပူဇော်ခြင်းနှင့် နွားများကို ဒါနပြုခြင်းအားဖြင့် ဝသုတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော လောကများကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 47

गजं तथा गोवृषभप्रदानैः स्वर्गे सुखं शाश्वतमामनन्ति ॥ घृतेन तेजः सुकुमारतां च प्राणद्युतिः स्निग्धता चापि तैलैः

သူတို့က ဆိုကြသည်မှာ ဆင်ကို ဒါနပြုခြင်းနှင့် ထို့အတူ နွားနှင့် နွားထီး (ဗೃષဘ) ကို ဒါနပြုခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အမြဲတမ်းသော ချမ်းသာကို ရရှိသည်။ ဂျီ (ဃృత) ပူဇော်လျှင် တေဇနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို ရ; ဆီများပူဇော်လျှင် အသက်ဓာတ်၏ တောက်ပမှုနှင့် စိုပြေချောမွေ့မှုကိုလည်း ရသည်။

Verse 48

क्षौद्रेण नानारसतृप्ततां च दीपप्रदानाद् द्युतिमाप्नुवन्ति

ပျားရည် (က்ஷೌဒ್ರ) ကို ပူဇော်လျှင် အရသာမျိုးစုံကြောင့် တೃप्तမှုကို ရရှိသည်။ မီးအိမ် (ဒီပ) ကို ဒါနပြုလျှင် ထွန်းလင်းသော ဒျူတိကို ရရှိကြသည်။

Verse 49

पायसेन वपुःपुष्टिं कृसरात्स्निग्धसौम्यताम् ॥ फलैस्तु लभते पुत्रं पुष्पैः सौभाग्यमेव च

ပါယသ (နို့ချိုပွဲ) ကို ပူဇော်လျှင် ကိုယ်ခန္ဓာ ပိုषणကို ရရှိသည်။ ကೃසර (ထမင်းပဲရောဟင်း) မှ စိုပြေချောမွေ့၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သဘောကို ရသည်။ သစ်သီးပူဇော်လျှင် သားကို ရ; ပန်းပူဇော်လျှင် ကံကောင်းခြင်းကိုလည်း အမှန်ပင် ရသည်။

Verse 50

रथैर्दिव्यं विमानं तु शिबिकां चैव मानवः ॥ प्रेक्षणैरपि सौभाग्यं प्राप्नोतीह न संशयः

ရထားကို ဒါနပြုလျှင် လူသည် ဒိဗ္ဗ ဝိမာန (ကောင်းကင်ယာဉ်) နှင့် ရှိဘိကာ (ပလင်ကီ) ကိုလည်း ရရှိသည်။ ကြည့်ရှုရန် အခမ်းအနား/ပြဇာတ် (ပရေက္ခဏ) ကို စီစဉ်ပေးခြင်းဖြင့်လည်း ဤလောက၌ ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 51

अभयस्य प्रदानॆन सर्वकामानवाप्नुयात्

ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့ခြင်း (ကာကွယ်ပေးခြင်း/အာမခံပေးခြင်း) ကို ပေးလှူပါက လိုလားသမျှ အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 52

दुर्ल्लभं त्रिषु लोकेषु यच्च प्रियतरं तव ॥ तपोमयानां सर्वेषां द्विजातीनां च सुव्रत

ကောင်းသောဝတ်ပြုကတိရှိသူရေ၊ လောကသုံးပါး၌ ရခက်သောအရာနှင့် သင်အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသောအရာ—ဤသင်ခန်းစာသည် တပဿာတရား၌ မျှော်မှန်းနေသူအားလုံးနှင့် ဒွိဇာတီ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 53

पतिव्रता न गच्छन्ति सत्यवाक्याश्च ये नराः ॥ अजिताश्चाशठाश्चैव स्वामिभक्ताश्च ये नराः

ပတိဝြတာ (ခင်ပွန်းသစ္စာရှိ) မိန်းမများသည် သင့်လျော်သောလမ်းမှ မလဲကျကြ; ထို့ပြင် အမှန်တရားကို ပြောသော ယောက်ျားများ၊ အဇိတ (တည်ကြည်မရှုံး) နှင့် အရှဋ (မလှည့်စား) ဖြစ်သူများ၊ မိမိသခင်ကို သစ္စာရှိသူများကို ဤနေရာ၌ ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 54

ब्राह्मणा अमरत्वं च प्राप्नुवन्ति न संशयः ॥ निवृत्ताः सर्वकामेभ्यो निराशाः सुजितेन्द्रियाः

ဗြာဟ္မဏများသည် အမရత్వကို ရရှိကြသည်—သံသယမရှိ—ဆိုသည်မှာ ဆန္ဒအားလုံးမှ နိဝృတ္တ ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်ကင်းကာ အင်ဒြိယများကို ကောင်းစွာ အနိုင်ယူထားသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 55

अहिंसया परं रूपं दीक्षया कुलजन्म च ॥ फलमूलाशिनो राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां भवेत्

အဟിംသာဖြင့် အထူးကောင်းမြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိသည်; ဒိက္ခာ (သန့်ရှင်းသော အစပြုဝတ်ပြုစည်းကမ်း) ဖြင့် ကောင်းမြတ်သော မျိုးရိုးကူလ၌ မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိသည်။ သစ်သီးနှင့် အမြစ်ကိုသာ စားသုံးသူတို့အတွက် အာဏာပိုင်မှု (နိုင်ငံတော်) ဟု ဆိုကြပြီး၊ ရွက်ကိုသာ စားသုံးသူတို့အတွက် စွဝဂ္ဂ (ကောင်းကင်ဘုံ) ရရှိသည်။

Verse 56

दत्त्वा द्विजेभ्यः स भवेत्सुरूपो रोगांश्च कांश्चिल्लभते न जातु ॥ बीजैरशून्यैः शयनाभिरामं दद्याद्गृहं यः पुरुषो द्विजाय

ဒွိဇတို့အား ဒါနပြုလှူဒါန်းသူသည် ရုပ်ရည်သန့်လှပလာပြီး မည်သည့်ရောဂါမျှ မရောက်တတ်။ မျိုးစေ့သီးနှံမခေါင်းပါးဘဲ အိပ်ရာအဆင်ပြေစွာ စီစဉ်ထားသော အိမ်ကို ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းသူသည် မဟာပုဏ္ဏာကို ရရှိ၏။