Adhyaya 192: Description of the Universal Peace-Recitation and the Madhuparka Rite

Verse 1

अथ सर्वशान्तिवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ श्रुत्वा तु मधुपर्क्कस्य ह्युत्पत्तिं दानमेव च॥ पुण्यं चैव फलं चैव कारणं ग्रहणं तथा॥

ယခု စရ္ဝ-ရှာန္တိ (အလုံးစုံငြိမ်းချမ်းရေး) ကို ဖော်ပြမည်။ စူတက ပြောသည်— မဓုပာရ္က၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံနှင့် ၎င်းကို ဒါနပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏ၊ အကျိုးफल၊ အကြောင်းရင်း၊ နှင့် လက်ခံယူနည်းကိုလည်း ကြားနာပြီးနောက်—

Verse 2

विस्मयं परमं गत्वा सा मही संशितव्रता॥ पादौ गृह्य यथान्यायं प्रत्युवाच जनार्दनम्॥

အလွန်အံ့ဩသွားပြီးနောက်၊ ဝရတ၌ တည်ကြည်သော မြေမိခင်သည် သင့်လျော်သော အကျင့်အတိုင်း (သူ၏) ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ယူကာ ဇနာရ္ဒနအား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 3

देव वृत्तोपचारेण तव यन्मनसि प्रियम् ॥ किं च तत्रैव दातव्यं तव कर्मपरायणैः ॥

အို ဒေဝါ! သင်၏ စိတ်နှလုံးကို နှစ်သက်စေသော အရာသည် မည်သို့သော မှန်ကန်သည့် အကျင့်အကြံနှင့် အပြုအမူဖြင့် ပြည့်စုံနိုင်သနည်း။ ထိုအခြေအနေတင်၌ပင် သင်၏ သတ်မှတ်ထားသော ကర్మပူဇာများကို အလေးထားသူတို့က မည်သည့် ဒါနကို ပေးအပ်သင့်သနည်း။

Verse 4

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन तत्र यत्परमं महत् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

ဤအရာကို သစ္စာတရားအတိုင်း ရှင်းပြပါ—ထိုကိစ္စ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အကြီးမြတ်ဆုံးသည် မည်သည်နည်း။ သရီ ဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်—ကောင်းလှ၏၊ မဟာကံကောင်းသော မြေမိခင်၊ သင်သည် ငါ့ကို ဤသို့ မေးမြန်းသည်။

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं दुःखसंसारमोक्षणम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

ငါသည် ထိုအရာအားလုံးကို ပြောကြားမည်—ဒုက္ခပြည့်သော သံသရာဝဋ်မှ လွတ်မြောက်ရာ နည်းလမ်းကို—သင်က အရင်က ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ငါ၏ ကర్మပူဇာများကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်။

Verse 6

पश्चाच्छान्तिं च मे कुर्याद्भूमे राष्ट्रसुखावहम् ॥ सर्वकर्म ततः कृत्वा भूम्यां जानु निपात्य च ॥

ထို့နောက် အို မြေမိခင်! နိုင်ငံတော်အတွက် ချမ်းသာသုခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော ငါ့အတွက် ရှာန္တိကర్మ (ငြိမ်းချမ်းစေသော ပူဇာ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ကర్మအားလုံးကို ပြီးစီးစေပြီး မြေပေါ်၌ ဒူးထောက်၍ ဦးညွှတ်ရမည်။

Verse 7

नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः- ॐ नमो नमो वासुदेव त्वं गतिस्त्वं परायणम् ॥

“နမော နာရာယဏာယ” ဟု ဆိုပြီးနောက် မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ မန္တရမှာ—“အိုံ၊ နမော နမော ဝါစုဒေဝ၊ သင်သည် ဂတိ၊ သင်သည် အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာ” ဟူ၏။

Verse 8

शरणं त्वां गतो नाथ संसारार्णवतारक ॥ आगतस्त्वं च सुमुख पुनः समुचितेन वै ॥

အို နာထာဘုရား၊ သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်စေသော ကယ်တင်ရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အရိပ်အာရုံသို့ ခိုလှုံရန် ရောက်လာပါ၏။ အို မျက်နှာသန့်ရှင်းလှသူ၊ သင်သည်လည်း သင့်တော်သဖြင့် ထပ်မံ ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 9

दिशः पश्य अधः पश्य व्याधिभ्यो रक्ष नित्यशः ॥ प्रसीद स्वस्य राष्ट्रस्य राज्ञः सर्वबलस्य च ॥

အရပ်အနှံ့ကို ကြည့်တော်မူပါ၊ အောက်ဘက်ကိုလည်း ကြည့်တော်မူပါ; ရောဂါဘေးများမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို အမြဲကာကွယ်တော်မူပါ။ မိမိ၏ နိုင်ငံတော်နှင့် အင်အားအလုံးစုံပြည့်စုံသော မင်းကြီးအပေါ် ကရုဏာတော်မူပါ။

Verse 10

अन्नं कुरु सुवृष्टिं च सुभिक्षमभयं तथा ॥ राष्ट्रं प्रवर्द्धतु विभो शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

အစာအဟာရကို ပေးတော်မူပါ၊ အချိန်မှန် မိုးကောင်းမိုးသန့်ကို ချပေးတော်မူပါ၊ ထို့အပြင် စားဝတ်နေရေးပေါများခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသော အဘယကိုလည်း ပေးတော်မူပါ။ အို အင်အားကြီးသခင်၊ နိုင်ငံတော် တိုးတက်繁栄စေ၍ ငြိမ်းချမ်းရေးသည် အမြဲတည်ပါစေ။

Verse 11

देवानां ब्राह्मणानां च भक्तानां कन्याकासु च ॥ पशूनां सर्वभूतानां शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

ဒေဝတော်များနှင့် ဘြာဟ္မဏများအတွက်၊ ဘက္တများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များအတွက်၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် သက်ရှိအလုံးစုံအတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးသည် အမြဲရှိပါစေ။

Verse 12

एवं शान्तिं पठित्वा तु मम कर्मपरायणः ॥ पुनर्जलाञ्जलिं दत्त्वा त्विमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ဤသို့ ငြိမ်းချမ်းစေသော ပဋ္ဌာန်းကို ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်၏ ကర్మပူဇာများ၌ သစ္စာရှိသူသည် ရေကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အညှာလီအဖြစ် ထပ်မံပူဇာတင်၍ ထို့နောက် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 13

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रसूतो यज्ञेषु देवेषु च कर्मसाक्षी ।। शान्तिं कुरु त्वं मम वासुदेव संसारमोक्षं च कुरुष्व देव ॥

မန္တရား– အို ဝါစုဒေဝ! သင်သည် လောကအပေါင်း၏ မူလဖြစ်ပေါ်ရာ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ ယဇ္ဉပူဇာများနှင့် ဒေဝတို့အတွင်း ကမ္မ၏ သက်သေဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်အား ငြိမ်းချမ်းမှု ပေးတော်မူ၍၊ သံသရာဝဋ်မှ မောက္ခကိုလည်း ချီးမြှင့်တော်မူပါ၊ အို ဒေဝ။

Verse 14

एषा सिद्धिश्च कीर्तिश्च ओजसा तु महौजसम् ।। लाभानां परमो लाभो गतीनां परमा गतिः ॥

ဤရွတ်ဆိုခြင်း/အနုဋ္ဌာန်သည် စိဒ္ဓိနှင့် ကီရတိ နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အိုဇာဖြင့် မဟာအိုဇာသို့ ရောက်စေသည်။ အကျိုးလాభတို့အနက် အမြင့်ဆုံးလాభ၊ လမ်းကြောင်း/ဂတိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဂတိ ဖြစ်၏။

Verse 15

एवं पठति तत्त्वेन मम शान्तिं सुखावहाम् ।। ते तु मल्लयतां यान्ति पुनरावृत्तिवर्जिताः ॥

ဤသို့ တတ္တဝ (မှန်ကန်သော နားလည်မှုနှင့် နည်းလမ်း) အတိုင်း ကျွန်ုပ်၏ သုခပေးသော ရှာန္တိပాఠကို ရွတ်ဆိုသူတို့သည် ‘မလ္လယတာ’ အခြေအနေသို့ ရောက်ကြပြီး၊ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း (ပြန်မွေးခြင်း) မရှိသူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 16

एवं शान्तिं पठित्वा तु मधुपर्कं प्रयोजयेत् ।। नमो नारायणायेति चोक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ဤသို့ ရှာန္တိကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် မဓုပာရ္ကကို ပူဇာအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် “နမော နာရာယဏာယ” ဟု ဆိုပြီး (နောက်တစ်ဆင့်) မန္တရားကို ထုတ်ဖော်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 17

मन्त्रः— योऽसौ भवान्देववरप्रसूतो यो वै समर्च्यो मधुपर्क्कनामाः ।। आगच्छ सन्तिष्ठ इमे च पात्रे ममापि संसारविमोक्षणाय ॥

မန္တရား– အို ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၏ မူလဖြစ်ပေါ်ရာ! ‘မဓုပာရ္က’ ဟု ခေါ်သော အဖြစ်ဖြင့် သင်သည် ယထာဝိဓိ ပူဇာခံထိုက်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကြွလာ၍ ဤနေရာ၌ တည်နေပါ; ထို့ပြင် ဤပാത്രများကိုလည်း လက်ခံတော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်၏ သံသရာဝဋ်မှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက်။

Verse 18

सर्पिर्दधिमधून्येव समं पात्रे ह्युदुम्बरे ।। अलाभे मधुनश्चापि गुडेन सह मिश्रयेत् ॥

ဂျီ (ghee)၊ ဒဓိ (နို့ချဉ်) နှင့် ပျားရည်ကို ဥဒုမ္ဗရ သစ်သားအိုးတွင် အချိုးတူတူ ထည့်ရမည်။ ပျားရည်မရလျှင် ဂုဍ (jaggery) နှင့် ရောစပ်၍ သုံးနိုင်သည်။

Verse 19

दधि क्षौद्रं घृतं चैव कारयेत समं तथा ।। समर्पयामि देवेश रुद्र सर्पिर्घृतं मधु ॥

ဒဓိ (နို့ချဉ်)၊ ပျားရည်နှင့် ဂျီ (ghee) ကိုလည်း အချိုးတူတူ ပြင်ဆင်ရမည်။ “ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ရုဒြာဘုရား၊ ဂျီ/ဃృత နှင့် ပျားရည်ကို ကျွန်ုပ် ဆက်ကပ်ပါ၏။”

Verse 20

सर्वेषामप्यलाभे तु मम कर्मपरायणाः ।। अप एव ततो गृहि्य इमं मन्त्रमुदाहरॆत् ॥

သို့ရာတွင် ဤအရာများအားလုံး မရနိုင်လျှင်—ကျွန်ုပ် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మ-ဝిధိ၌ သစ္စာရှိသူတို့—ရေတစ်မျိုးတည်းကို ယူပြီးနောက် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 21

मन्त्रः— योऽसौ भवान्नाभिमात्रप्रसूतो यज्ञैश्च मन्त्रैः सरहस्यजप्यैः ।। सोऽयं मया ते परिकल्पितश्च गृहाण दिव्यो मधुपर्क्कनामाः ॥

မန္တရ៖ “နာဘိမှသာ ပေါ်ထွန်းတော်မူသော အရှင်၊ ယဇ్ఞနှင့် မန္တရများ—လျှို့ဝှက်အင်္ဂါရပ်များနှင့်အတူ ဂျပ်ရွတ်သော—တို့ဖြင့် ချဉ်းကပ်အာရాధနာခံရသော အရှင်၊ ဤပူဇာကို သင့်အတွက် ကျွန်ုပ် စီစဉ်တင်ဆက်ထားပါသည်။ ဒိဗ္ဗယ၊ ‘မဓုပရ္က’ ဟု အမည်ရသော ဤအရာကို လက်ခံတော်မူပါ။”

Verse 22

यो ददाति महाभागे मयोक्तं विधिपूर्वकम् ।। सर्वयज्ञफलम् प्राप्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

အို မဟာဘဂါ! ကျွန်ုပ် ပြောထားသော ဝిధိအတိုင်း စည်းကမ်းတကျ ဤဒါနကို ပေးလှူသူသည် ယဇ్ఞအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိပြီး ကျွန်ုပ်၏ လောကသို့ ရောက်ရှိမည်။

Verse 23

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यो वै प्राणान्प्रमुञ्चेत मम कर्मपरायणः ॥

ထို့ပြင် ငါသည် သင်အား ထပ်မံ ဟောပြောမည်—နားထောင်လော့၊ အို ဝသုန္ဓရာ: ငါနှင့်ဆိုင်သော ကర్మအခမ်းအနားတို့၌ အလေးထားသော ဘက္တသည် အသက်ရှူသက်ကို လွှတ်ချမည့်အခါ…

Verse 24

तस्य चैवेह दातव्यं मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ यावत्प्राणान्प्रमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुपुष्कलम् ॥

ထိုသူအတွက် ဤနေရာ၌ မန္တရနှင့်တကွ နည်းလမ်းစည်းကမ်းအတိုင်း ဒါန/အပ်နှံခြင်းကို မဖြစ်မနေ ပြုရမည်—အသက်ရှူသက်ကို လွှတ်ချသည့်အချိန်အထိ—ကర్మကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်။

Verse 25

मद्भक्तेन तु दातव्यं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ दृष्ट्वा तु विह्वलं ह्येनं मम कर्मपरायणः ॥

သို့သော် ၎င်းကို ငါ၏ ဘက္တကပင် ပေးအပ်ရမည်—လောကသံသရာလှည့်လည်မှု အားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေသော နည်းလမ်းအဖြစ်—သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်ပြီး၊ ငါနှင့်ဆိုင်သော ကర్మအခမ်းအနားတို့၌ အလေးထားသူက။

Verse 26

मधुपर्कं परं गृह्य चेमं मन्त्रमुदाहरेत् ।

အထူးမြတ်သော မဓုပာရက (madhuparka) ကို ယူပြီးနောက် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 27

मन्त्रः— योऽसौ भवान्स्तिष्ठति सर्वदेहे नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गृहाण चैवं सुरलोकनाथ भक्तोपनीतं मधुपर्कसंज्ञम् ॥

မန္တရ: “ကိုယ်ခန္ဓာအားလုံးအတွင်း တည်ရှိနေသော အရှင်—နာရာယဏ၊ လောကတစ်လောကလုံး၏ အဓိကတရား—ဒေဝလောက၏ အရှင်နာထ၊ ဘက္တက နမော်နမော် ယူဆောင်လာသော ‘မဓုပာရက’ ဟူသော ပူဇော်အပ်နှံခြင်းကို လက်ခံတော်မူပါ။”

Verse 28

एषा गतिर् महाभागे मधुपर्कस्य कीर्तिता ॥ एवं कश्चिन्न जानाति मधुपर्कं वसुन्धरे ॥

အို မဟာဘဂေ၊ မဓုပာရက၏ အကျိုးရလဒ် (ဂတိ) ကို ဤသို့ ချီးမွမ်းဖော်ပြထားပြီး ဖြစ်သည်။ အို ဝသုန္ဓရာ၊ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မဓုပာရကကို နားလည်သူ အလွန်ရှားပါးသည်။

Verse 29

एवं हि मधुपर्कश्च देयः सिद्धिमभीप्सुभिः ॥ अर्चित्वा देवदेवेशं सर्वसंसारनाशनम् ॥

ထို့ကြောင့် စိဒ္ဓိကို လိုလားသူတို့သည် မဓုပာရကကို အမှန်တကယ် ပူဇော်သင့်သည်။ ဒေဝဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) ကို အရ္ချနာပြု၍—သံသရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်သည်။

Verse 30

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम् ॥ अयं पवित्रो विमलः सर्वकामविशोधनः ॥

မဓုပာရကကို ပူဇော်လှူဒါန်းသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်သည်။ ဤပူဇော်မှု/ဝိဓိသည် သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းကာ ဆန္ဒအမျိုးမျိုးကို သန့်စင်ပေးသည်။

Verse 31

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः ॥ न मूर्खाय प्रदातव्यमविनीताय कर्हिचित् ॥

ဤအရာကို ဒိက္ခာခံပြီးသူနှင့် ဂုရုချစ်ခင်သော တပည့်အား ပေးသင့်သည်။ မိုက်မဲသူ သို့မဟုတ် စည်းကမ်းမရှိသူအား မည်သည့်အခါမျှ မပေးသင့်။

Verse 32

शृणोति मधुपर्कस्य चाख्यानं पापनाशनम् ॥ याति दिव्यां परां सिद्धिं मधुपर्कस्य कारणात् ॥

မဓုပာရက၏ ပာပနာရှန (အပြစ်ဖျက်) အကြောင်းအရာကို နားထောင်သူသည် မဓုပာရက၏ အကြောင်းကြောင့် ဒိဗ္ဗနှင့် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။

Verse 33

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्कविभावनम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ မဓုပာရ္က၏ နည်းလမ်းနှင့် အာနုဘော်ကို သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ သံသရာဝဋ်တစ်လျှောက်မှ မောက္ခအတွက် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို လိုလားသူသည် ဤအကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 34

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा ॥ ये पठन्ति त्विमां शान्तिं शीघ्रं कार्यं भविष्यति

မင်းတံခါးဝ၌ဖြစ်စေ၊ သင်္ချိုင်းမီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ၌ဖြစ်စေ၊ ထို့အပြင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အကျပ်အတည်းအချိန်၌—ဤသန္တိမန္တရားကို ရွတ်ဖတ်သူတို့၏ ရည်မှန်းကိစ္စသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးမြောက်လိမ့်မည်။

Verse 35

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत् ॥ अपतिर्लभते कान्तं बद्धो मुच्येत बन्धनात्

သားမရှိသူသည် သားကို ရရှိမည်၊ မယားမရှိသူသည် ချစ်မြတ်နိုးရသော မယားကို ရရှိမည်။ လင်မရှိသူသည် ချစ်ခင်ရသော အဖော်ကို ရရှိမည်၊ ချည်နှောင်ခံရသူသည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 36

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं रहस्यं परमं महत्

အို ဘူမိ (မြေ) ရေ၊ သင့်အား သုခပေးသော မဟာသန္တိကို ရှင်းပြပြီးပြီ။ ဤသည်မှာ သံသရာဝဋ်တစ်လျှောက်မှ မောက္ခအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အလွန်ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်သင်ကြားချက် ဖြစ်သည်။

Verse 37

गर्भिणीनां च वृद्धानां व्रीहीनां च गवां तथा ॥ ब्राह्मणानां च सततं शान्तिं कुरु शुभं कुरु

ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမများ၊ အသက်ကြီးသူများ၊ ဆန်စပါးသီးနှံများနှင့် နွားများအတွက်၊ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏများအတွက် အမြဲတမ်း—သန္တိကို တည်စေပါ၊ မင်္ဂလာကို တည်စေပါ။

Verse 38

घृतालाभे तु सुश्रोणि लाजैः सह विमिश्रयेत् ॥ अलाभे वापि दध्नश्च क्षीरेण सह मिश्रयेत्

ဃြတ (နွားနို့ဆီသန့်) ရရှိလျှင်၊ အို တင်ပါးလှသောသူမ၊ လာဇ (ကင်ထားသော စပါး/သီးနှံ) နှင့် ရောနှောပေးရမည်။ မရရှိလျှင် ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) ကိုလည်း က္ṣီရ (နွားနို့) နှင့် ရောနှောပေးရမည်။

Verse 39

अनेनैव तु मन्त्रेण दद्याच्च मधुपर्ककम् ॥ नरस्य मृत्यु काले तु दद्यत्संसार मोक्षणम्

ဤမန္တရတည်းဖြင့် မဓုပာရက (ပျားရည်၊ နို့ စသည်ဖြင့် ဧည့်ခံပူဇော်သကာ) ကို ပူဇော်ပေးရမည်။ ထို့ပြင် လူ၏ သေဆုံးချိန်၌ သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသည်ဟု ဆိုသော အလှူကို ပေးရမည်။

Verse 40

यस्त्वनेन विधानॆन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् ॥ सर्वसङ्गान्परित्यज्य मम लोकं च गच्छति

သို့သော် ဤသတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အထူးမြတ်ဆုံးသော ရှာန္တိ (ငြိမ်းချမ်းပူဇော်မှု) ကို ပြုလုပ်သူသည်—အပေါင်းအသင်းကပ်လျက်မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး—ငါ၏ လောကသို့ ရောက်သွားမည်။