Adhyaya 182: Installation of a Stone Image (Ritual Procedure for Consecration)

Verse 1

अथ शैलार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यथा तिष्ठामि शैलेषु प्रतिमायामितस्ततः ॥

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– “နောက်တစ်ဖန် အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို ငါဟောပြမည်။ အို ဝသုန္ဓရာ၊ နားထောင်လော့—ငါသည် တောင်တန်းများပေါ်၌ ဤနေရာထိုနေရာ ပဋိမာ (ရုပ်တော်) အဖြစ် မည်သို့ စတင်တည်ထောင်ခံရသည်ကို”။

Verse 2

सुरूपां च शिलां दृष्ट्वा निःशल्यां सुपरिक्षिताम् ॥ तत्र दक्षं रूपकारं शीघ्रं च विनियोजयेत् ॥

အလှပသောပုံသဏ္ဌာန်ရှိ၍ ချို့ယွင်းချက်ကင်းကာ စိစစ်ပြီးသား ကျောက်တုံးကို မြင်လျှင် ထိုနေရာ၌ ချက်ချင်း ကျွမ်းကျင်သော ရုပ်တော်ထုလုပ်သူ (ရူပကာရ) ကို ခန့်အပ်သင့်သည်။

Verse 3

शीघ्रमालिख्य तं तत्र श्वेतवर्तिकया नरः ॥ प्रदक्षिणां ततः कृत्वा पूजयेदक्षतादिभिः ॥

ထိုနေရာ၌ လူသည် အဖြူရောင် ချော့ခ်တံဖြင့် ချက်ချင်း အမှတ်အသား/ပုံကြမ်းရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာ ပြု၍ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်) စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 4

दीपकं च ततो दद्याद्बलिं दध्योदनेन च ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ထို့နောက် မီးအိမ်ကို ပူဇော်၍ ဒဓိ-အိုဒန (ဒိန်ချဉ်နှင့် ထမင်း) ဖြင့် ဘလိ (နိဗ္ဗာန်ပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ‘နမော နာရာယဏာယ’ ဟု ဆိုပြီး မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 5

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीरः सोमाग्नितेजाः सुमतिप्रधानः ॥ एतेन मन्त्रेण तु वासुदेव प्रतिष्ठितो वर्धय कीर्तिराशिम् ॥

မန္တရ: “အို ဘုရားသခင်၊ သင်သည် လူအပေါင်းတို့အနက် သူရဲကောင်းအမြတ်ဆုံး၊ ဆိုမနှင့် အဂ္နိ၏ တေဇောဖြင့် တောက်ပသူ၊ ကောင်းမြတ်သော အကြံဉာဏ်၌ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။ ဤမန္တရဖြင့်၊ အို ဝါသုဒေဝ၊ တည်ထောင်ပြီးနောက် သင်၏ ကီရတိ (ဂုဏ်သတင်း) စုကို တိုးပွားစေတော်မူပါ။”

Verse 6

प्रवर अयुतवराह जय जय वर्धस्व ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण कर्तव्यं यस्य यादृशम् ॥ एवंरूपं ततः कृत्वा देवं नारायणं प्रभुम् ॥

အို အထူးမြတ်သူ၊ အို အယုတ-ဝရာဟာ—အောင်မြင်ပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ၊ တိုးတက်ကြီးပွားပါစေ။ ဤမန္တရဖြင့်ပင် ရည်ရွယ်သည့်ရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်; ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်အတိုင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် သခင်နာရာယဏ၊ ဒေဝသွာမိကို ပူဇော်ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 7

ततो वै स्थापयेत् तत्र पूर्वाभिमुखमेव तु ॥ अहोरात्रमुषित्वैवं शुक्लवस्त्रेण भूषितः ॥

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင်ပင် တည်ထားရမည်။ ထိုသို့ တစ်နေ့တစ်ည နေထိုင်စောင့်ရှောက်ပြီး၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ကာ (ပွဲတော်ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်)။

Verse 8

शुक्लयज्ञोपवीती च कृत्वा वै दन्तधावनम् ॥ सर्वगन्धोदकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

အဖြူရောင် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်၍ သွားသန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အနံ့သာမျိုးစုံဖြင့် မွှေးကြိုင်သော ရေကို ယူကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 9

मन्त्रः— योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वरूपं मायाबलं सर्वजगत्स्वरूपम् ॥ एतेन मन्त्रेण जगत्स्वरूप सम्पूजितस्तिष्ठसि लोकनाथ ॥

မန္တရ៖ “အရှင်သည် အရာအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်အဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏; အရှင်၏ အင်အားသည် မာယာ၏ ဘလ (တန်ခိုး) ဖြစ်၏; အရှင်၏ သဘောသဘာဝသည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး၏ ရုပ်ပုံဖြစ်၏။ ဤမန္တရဖြင့်၊ အို ကမ္ဘာရုပ်သဏ္ဍာန်တော်၊ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ခံရပြီးနောက် အရှင်သည် တည်တံ့နေတော်မူ၏၊ အို လောကနာထ (လောက၏ အရှင်)။”

Verse 10

यो मां संस्थापयेद्भूमे मम कर्मपरायणः ॥ स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥

မည်သူမဆို မြေပြင်ပေါ်၌ ငါ့ကို တည်ထောင်၍ ငါ့၏ ကర్మ-ဝိဓိ (ပူဇော်ပွဲအလုပ်) တွင် အလုံးစုံအာရုံစိုက်သူဖြစ်လျှင်၊ ထိုသူသည် ဝိုင်ෂ္ဏဝ လောကသို့ ရောက်၏; ဤအကြောင်း၌ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 11

यावकं पायसं भुक्त्वा अहोरात्रं समापयेत् ॥ ततः पश्चिमसन्ध्यायां दद्याच्चत्वारि दीपकान् ॥

မုယောဆန်ပျစ်နှင့် နို့ထမင်း (ပာယသ) ကို စားသုံးပြီး တစ်နေ့တစ်ညလုံး ဗြတကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ညနေစန္ဓ്യာအချိန်၌ မီးအိမ် လေးလုံးကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 12

पञ्चगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत् ॥ चतुरः कलशांश्चैव स्थापयेत्पादमूलतः ॥

ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) နှင့် အနံ့သာပစ္စည်းများကို ရေနှင့်အတူ ရောနှောရမည်။ ထို့ပြင် ဘုရားရုပ်/အိုင်ကွန်၏ ခြေတော်အောက်ခြေ၌ ကလသ (ရေအိုး) လေးလုံးကို တည်ထားရမည်။

Verse 13

गीतवादित्रघोषेण उत्सवं तत्र कारयेत् ॥ ब्राह्मणैः सामगैस्तत्र वेदघोषं तु कारयेत् ॥

ထိုနေရာတွင် သီချင်းနှင့် တူရိယာသံတို့၏ ဂုဏ်သံဖြင့် ပွဲတော်ကို ကျင်းပစေရာမည်။ ထို့ပြင် စာမန်ဟိမ်းများကို သီဆိုသော ဗြာဟ္မဏများအားဖြင့် ဝေဒသံကြွေး (ဝေဒပဋ္ဌာန်း) ကို ပြုလုပ်စေရာမည်။

Verse 14

ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम् ॥ येषां पठितशब्देन शुभगीतस्वरेण च ॥

ဗြဟ္မဝါဒင်များဖြစ်သော သာသနာဉာဏ်ကို ဟောပြောသူတို့သည် ဗြဟ္မအက္ခရာများကို ထောင်ချီ ဖတ်ရွတ်ကြရာ၌၊ သူတို့၏ ဖတ်ရွတ်သံနှင့် မင်္ဂလာသီချင်းသံလှိုင်းကြောင့်…

Verse 15

पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः ॥ आगच्छ हे देव सुमन्त्रयुक्तः पञ्चेन्द्रियैः षट्सु तथा प्रधानः ॥

စည်းကမ်းတကျ ဗြတကို ဆောင်ရွက်သူသည် ဤမန္တရဖြင့် ပြန်လည်အာဝါဟန (ပင့်ဖိတ်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်– “ကြွလာပါ၊ ဟေ ဒေဝ! ကောင်းမြတ်သော မန္တရနှင့် ယှဉ်တွဲလျက်; အင်ဒြိယာငါးပါးနှင့်အတူ၊ ခြောက်မျိုး (ကဏ္ဍ/တတ္တဝ) နှင့်အတူ၊ ထို့အပြင် ပရဓာန (မူလသဘောတရား) အဖြစ်လည်း တည်ရှိ၍ ကြွရောက်ပါ။”

Verse 16

एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथ ॥

ဤဘူတ/ဓာတ်တို့အတွင်း၌ပင် ဗိဓာတာ—ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသော—လောကနာထ၊ လောက၏အရှင်အဖြစ် တည်ရှိနေသည်။

Verse 17

अनेनैव तु मन्त्रेण समित्तिलघृतेन च ॥ मधुना चैव होतव्यमष्टोत्तरशताहुतिः ॥

ဤမန္တရတည်းဖြင့် စမိဓာ (မီးဖိုသစ်တံ), နှမ်း၊ ဂျီ (ghee) နှင့် ပျားရည်တို့ဖြင့်လည်း အာဟုတိ ၁၀၈ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

पञ्चगव्यं ततः प्राश्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ सर्वगन्धैश्च लाजैश्च पञ्चगव्यजलं तथा ॥

ထို့နောက် မန္တရဖြင့် နည်းလမ်းတကျ ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ကို သောက်သုံးပြီး၊ အနံ့သာအမျိုးမျိုးနှင့် လာဇ (လှော်ထားသောစပါး) တို့နှင့်၊ ထို့အတူ ပဉ္စဂဗျရေကိုလည်း (အသုံးပြုရမည်)။

Verse 19

ततः प्रासादे स्थाप्योऽहं गीतवादित्रमङ्गलैः ॥ सर्वगन्धान्स्ततो गृहीत्वा इमं मन्त्रं उदाहरेत् ॥

ထို့နောက် မင်္ဂလာသီချင်းနှင့် တီးဝိုင်းသံများအလယ်တွင် ပရာသာဒ (ဘုရားကျောင်း) ထဲ၌ ကျွန်ုပ်ကို ပရတိဋ္ဌာနာ (တည်ထောင်) ရမည်။ ထို့နောက် အနံ့သာအားလုံးကို ယူ၍ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 20

मन्त्रश्च — योऽसौ भवान्लक्षणलक्षितश्च लक्ष्म्या च युक्तः सततं पुराणः ॥ अत्र प्रासादे सुसमिद्धतेजाः प्रवेशमायाहि नमो नमस्ते ॥

မန္တရမှာ— “အို ဘုရားသခင်၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော၊ လက္ရှ္မီနှင့် အစဉ်တစိုက် ယှဉ်တွဲသော၊ နိစ္စ ပုရာဏ (ရှေးအမြဲ) ဖြစ်တော်မူသူ; ဤပရာသာဒ၌ အလင်းတောက်ပစွာ မီးကောင်းကင်သကဲ့သို့ တောက်လျှံသူ၊ ကြွလာ၍ ဝင်ရောက်တော်မူပါ။ နမော နမස්တေ။”

Verse 21

तत एतेन मन्त्रेण प्रासादं संप्रवेशयेत् ॥ प्रतिमा स्थापितव्या मे मध्ये न तु विपार्श्वतः ॥

ထို့နောက် ဤမန္တရဖြင့် ပရသာဒ (ဘုရားကျောင်း) ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေ။ ကျွန်ုပ်၏ ပုံတော်ကို အလယ်ဗဟို၌သာ တည်ထားရမည်၊ ဘေးဖက်မဟုတ်။

Verse 22

एवं संस्थापनं कृत्वा दद्यादुद्वर्तनं विभोः ॥ चन्दनं कुङ्कुमं चैव मिश्रं कालेयकेन च ॥

ဤသို့ တည်ထောင်ခြင်းကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် သခင်ဘုရားအား ဥဒ္ဝර්တန (အလိမ်းအနှိပ်ပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ စန္ဒန်နှင့် ကုင်ကုမကို ကာလေယကနှင့် ရောစပ်၍ ပူဇော်ပါ။

Verse 23

एवं चोद्वर्तनं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रधानः सम्पूजितो ब्रह्मबृहस्पतिभ्याम् ॥ प्रवन्दितः कारणं मन्त्रयुक्तः सुस्वागतं तिष्ठ सुलोकनाथ ॥

ဤသို့ ဥဒ္ဝර්တန ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်– “အို ဘုရားသခင်၊ သင်သည် စကြဝဠာတစ်လောကလုံး၏ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်၏။ ဘြဟ္မာနှင့် ဗြဟ္စပတိတို့က သင့်ကို ပူဇော်ကြ၏။ သင်သည် အကြောင်းရင်းမူလအဖြစ် ချီးမွမ်းခံရပြီး မန္တရနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ကြိုဆိုပါ၏; ဤနေရာ၌ တည်နေပါ၊ သုလောကတို့၏ နာထာတော်။”

Verse 24

एवं संस्थापनं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयेत् ॥ शुक्लवस्त्राणि मे दद्यादिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ဤသို့ တည်ထောင်ပြီးနောက် အနံ့သာနှင့် ပန်းကုံးတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ကျွန်ုပ်အား အဖြူရောင် ဝတ်စုံများ ဆက်ကပ်ပြီး ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 25

मन्त्रः— वस्त्राणि देवेश गृहाण तानि मया सुभक्त्या रचितानि यानि ॥ इमानि सन्धारय विश्वमूर्त्ते प्रसीद मह्यं च नमो नमस्ते ॥

မန္တရ– “အို ဒေဝေရှ၊ ကောင်းမွန်သော ဘက္တိဖြင့် ကျွန်ုပ်ပြင်ဆင်ထားသော ဤဝတ်စုံများကို လက်ခံတော်မူပါ။ အို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်၊ ဤဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်တော်မူပါ; ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုတော်မူပါ—နမസ്കာရ၊ နမസ്കာရ တင်ပါ၏။”

Verse 26

एवं वस्त्राणि मे दद्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ धूपनं मे ततो दद्यात्कुङ्कुमागुरुमिश्रितम् ॥ एवं च धूपनं दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ကర్మကို ပြုလုပ်၍ ငါ့အား ဝတ်စုံများကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်) နှင့် အဂရု (သစ်မွှေး) ရောစပ်ထားသော မီးခိုးတိုင်ကို ပူဇော်ရမည်။ မီးခိုးတိုင် ပူဇော်စဉ် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 27

एवं पूजां ततः कृत्वा प्रापणं च निवेदयेत् ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन प्रापणं चोपकल्प्य च ॥

ဤသို့ ပူဇော်ပွဲကို ပြီးစီးစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပရာပဏ (prāpaṇa) အလှူကို တင်ပြပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ယခင်ဖော်ပြထားသော ဝိဓိအတိုင်း ပရာပဏကို ပြင်ဆင်ပြီး ထိုအလှူကို တင်ပြရမည်။

Verse 28

पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण दद्यत्प्रापणकं बुधः ॥ प्रापणान्ते चाचमनं दद्याद्देहविशुद्धये ॥

ယခင်ဖော်ပြထားသော မန္တရတူတူဖြင့် ပညာရှိသည် ပရာပဏကို ပူဇော်တင်ပြရမည်။ ပရာပဏပြီးဆုံးသည့်အခါ ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ရန် အာစမန (ရေသန့်ကို စုပ်သောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 29

शान्तिजापस्ततः कार्यः सर्वकार्यर्थसिद्धिदः ॥ मन्त्रः— त्वं वै सुशान्तिं कुरु लोकनाथ राज्ञः सराष्ट्रस्य च ब्राह्मणानाम् ॥ बालेषु वृद्धेषु गवाङ्गणेषु कन्यासु शान्तिं च पतिव्रतासु ॥

ထို့နောက် ရှာန္တိ-ဇပ (ငြိမ်းချမ်းရေး မန္တရရွတ်ဆိုခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ အလုပ်အကိုင်အမျိုးမျိုး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အောင်မြင်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ မန္တရမှာ— “ဟေ လောကနာထ! သင်သည် အလွန်ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြုစေပါ— မင်းကြီးနှင့် သူ၏နိုင်ငံတော်အတွက်၊ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏများအတွက်လည်း။ ကလေးများနှင့် အိုမင်းသူများအတွင်း၊ နွားများနှင့် အိမ်ထောင်စုများအတွင်း၊ ကညာများအတွင်း၊ ပတိဝရတာ (ခင်ပွန်းသစ္စာရှိ) ဇနီးများအတွင်းလည်း ငြိမ်းချမ်းမှုရှိပါစေ။”

Verse 30

रोगा विनश्यन्तु च सर्वतश्च कृषीवलानां च कृषिः सदा स्यात् ॥ सुभिक्षयुक्ताश्च सदा हि लोकाः काले सुवृष्टिर्भविता च शान्तिः ॥

ရောဂါများသည် အရပ်ရပ်မှ ပျောက်ကွယ်ပါစေ; လယ်သမားတို့၏ စိုက်ပျိုးရေးသည် အမြဲတမ်း ဖွံ့ဖြိုးပါစေ။ လူတို့သည် အမြဲတမ်း စားနပ်ရိက္ခာကောင်းမွန်၍ ပြည့်စုံပါစေ; အချိန်မီ ကောင်းမွန်သော မိုးရွာပါစေ—နှင့် ငြိမ်းချမ်းမှု ဖြစ်ပါစေ။

Verse 31

आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः ॥ निःशब्दं च ततः कृत्वा स्थाप्यो भागवतैः सह

အို ဒေဝီ၊ ငါလာမည်။ မန္တရပဋ္ဌာန်း (မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း) သည် ငါအလွန်နှစ်သက်ရာဖြစ်၏။ ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်မှုကိုတည်စေပြီး၊ ဘဂဝန်၏ ဘက္တများနှင့်အတူ (ရုပ်တော်) ကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုရမည်။

Verse 32

एवं विधिं ततः कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ सम्पूज्य तत्र देवेशं ब्राह्मणान्भोजयेद्व्रती

ဤသို့ နည်းလမ်းအတိုင်း ဝိဓိကို ပြုလုပ်ပြီး၊ စည်းကမ်းအရ ခွင့်ပြုထားသော ကర్మဖြင့်၊ ဝရတကိုင်ဆောင်သူသည် ထိုနေရာ၌ ဒေဝေရှ (ဘုရားသခင်) ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ ဗြာဟ္မဏများကို အာဟာရကျွေးမွေးရမည်။

Verse 33

दीनानाथान्प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः ॥ य एतेन विधानेन कुर्यात्संस्थापनं मम

ထို့နောက် မိမိ၏ အင်အားနှင့် စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအတိုင်း ဆင်းရဲသူများနှင့် အကာအကွယ်မဲ့သူများကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး—ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ငါ၏ ပရတိဋ္ဌာပနာကို ပြုလုပ်သူမည်သူမဆို…

Verse 34

यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोकेषु तिष्ठति

ငါ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသော ရေစက်အရေအတွက် များသလောက်၊ ထိုအရေအတွက်အတိုင်း ထောင်နှစ်များကြာ ငါ၏ လောကများ၌ သူသည် တည်နေမည်။

Verse 35

यो मां संस्थापयेद्भूमे सर्वाहङ्कारवर्जितः ॥ तारितं च कुलं तेन सप्त सप्त च सप्ततिः

မြေပြင်ပေါ်၌ ငါကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုသူသည် အဟင်္ကာရ အလုံးစုံကို ပယ်ရှားထားလျက်—သူ၏ ကုလဝင်ဆက်သည် သူ့ကြောင့် ကူးမြောက်ကာကွယ်ခြင်းကို ရရှိသည်၊ ခုနှစ်၊ ခုနှစ်၊ နှင့် ခုနှစ်ဆယ် (မျိုးဆက်)။

Verse 36

एतत्ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम ॥ धर्मसन्धारणार्थाय मम भक्तसुखाय च

အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ငါ၏ ကျောက်ပေါ်၌ တည်ထောင်ပူဇော်ခြင်းကို သင်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ဤသည်မှာ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ငါ့ဘက်တော်တို့၏ ချမ်းသာကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 37

करणधारणप्रवध्यं उदाहरणम् अपराजितम् अजारामर । सम्पूज्य स्नापयात्मानम् अनेन मन्त्रेण ॐ नमो वासुदेवाय ॥ एवं तु स्थापनं कृत्वा शिलायां मम सुन्दरि ॥ ततोऽधिवासनं कार्यं पूर्वप्रोष्ठपदासु च

သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ဤမန္တရဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကို ရေချိုးသန့်စင်စေရာ၏—“အိုṁ နမို ဝာသုဒေဝာယ”။ ထို့နောက် အလှတရားရှိသူမ၊ ကျောက်ပေါ်၌ ငါ့ကို တည်ထောင်ပူဇော်ခြင်း ပြုလုပ်ပြီးလျှင် Pūrvaproṣṭhapadā နေ့များတွင်လည်း အဓိဝာသန (adhivāsana) ပွဲတော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 38

एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् ॥ व्यतीतायां तु शर्वर्यां प्रभाते विमले ततः

ဤနည်းအတိုင်း ဗိဓာန်ကို ဆောင်ရွက်ပြီးလျှင် ငါကိုယ်တိုင် စန့်နိဟိတ (အနီးကပ်တည်ရှိ) ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် ညလွန်သွားပြီးနောက် သန့်ရှင်းကြည်လင်သော မနက်ခင်းတွင်…

Verse 39

मन्त्रः — असावनादिः पुरुषः पुराणो नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गन्धं च माल्यानि च धूपदीपौ गृहाण देवेश नमो नमस्ते

မန္တရ—“အစမရှိသော အာဒိပုရုෂ၊ ပုရာဏ (ရှေးဟောင်း) နာရာယဏသည် လောကအားလုံး၏ အဓိကတत्त्व ဖြစ်၏။ အို ဒေဝေရှ၊ အနံ့သာ၊ ပန်းမാലာ၊ သောက်ပူ (ဓూప) နှင့် မီးတိုင် (ဒီပ) ကို လက်ခံတော်မူပါ; နမော နမස්တေ”။