Adhyaya 174: The Sanctifying Power of River Confluences: Release from the Preta-State and the Rite of Śravaṇa Dvādaśī with Vāmana Worship

Verse 1

श्रीवराह उवाच॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि महापातकनाशनम्॥ सङ्गमस्य प्रभावं हि पापिनामपि मुक्तिदम्॥

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– ငါသည် ထပ်မံ အခြားတစ်ရပ်ကို ဟောကြားမည်၊ မဟာအပြစ်ကြီးများကို ဖျက်သိမ်းခြင်းအကြောင်းဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် စင်္ဂမ (မြစ်ဆုံ) ၏ အာနုဘော်သည် အပြစ်ရှိသူတို့ကိုပင် မုက္ခတရားပေးနိုင်သည်။

Verse 2

अत्रैव श्रूयते पूर्वं ब्राह्मणः संशितव्रतः॥ महानामेति विख्यातः स्थितोऽसौ वनमाश्रितः॥

ဤနေရာ၌ပင် ရှေးကာလမှ စကားကြားရသည်– ဝရတသိက္ခာတင်းကျပ်သော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးရှိ၍ “မဟာနာမ” ဟု ကျော်ကြားကာ တောကို အားကိုး၍ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 3

स्वाध्याययुक्तो होमे च नित्ययुक्तः स योगवित्॥ जपहोमपरो नित्यं स्वकालं क्षपते च सः॥

သူသည် စွာဓျာယ (ဝေဒစာတမ်းဖတ်ရှုသင်ယူခြင်း) နှင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ကို နေ့စဉ်ပြုလုပ်၍ အမြဲတမ်း စည်းကမ်းတကျရှိကာ ယောဂကို သိမြင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် နိစ္စ ဂျပ်နှင့် ဟိုးမကို အဓိကထား၍ မိမိအချိန်ကို ထိုအတိုင်း ကုန်လွန်စေ하였다။

Verse 4

एवं कर्माणि कुर्वन्स ब्रह्मलोकजिगीषया॥ बहून्यब्दान्यतीतानि ब्राह्मणस्य वने तदा॥

ဤသို့ ကမ္မကို ဆောင်ရွက်လျက် ဘြဟ္မလောကသို့ ရောက်လိုသည့် ဆန္ဒဖြင့် ထိုအခါ တောအတွင်း၌ ထိုဘြာဟ္မဏ၏ နှစ်များစွာ ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 5

तस्य बुद्धिरियं जाता तीर्थाभिगमनं प्रति॥ पुनस्तीर्थजलैरेतत्क्षालयामि कलेवरम्॥

သူ၏စိတ်တွင် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာနေရာ) သို့ သွားရမည်ဟူသော အတွေးပေါ်လာသည်– “တီရ္ထရေများဖြင့် ဤကိုယ်ခန္ဓာကို ထပ်မံ သန့်စင်မည်” ဟု။

Verse 6

प्रयातो विधिवत्साक्षात् सूर्यस्योदयणं प्रति ॥ असिकुण्डादितः कृत्वा दक्षिणां कोटिकां ततः

ထုံးတမ်းအတိုင်း အခမ်းအနားပြု၍ ထွက်ခွာကာ နေရောင်ထွက်ရာအရပ်သို့ တိုက်ရိုက်သွားလေ၏။ အစီကුණ္ဍာမှ စ၍ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသောလမ်းကြောင်း၏ တောင်ဘက်ပတ်လည်ကို လှည့်လည်ခဲ့သည်။

Verse 7

तथा चोत्तरकोट्यां तु तथा मन्माथुरं च यत् ॥ क्रमेण सर्वतीर्थानि स्नात्वा मामपि पुष्करम्

ထို့အတူ မြောက်ဘက်လှည့်ရာနေရာ၌လည်း၊ ထို့အတူ ငါ၏ မထုရာနှင့် ဆက်နွယ်သောနေရာ၌လည်း—တိရ္ထများအားလုံးတွင် အစဉ်လိုက် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် (သူသည်) ငါဖြစ်သော ပုရှ္ကရ၌လည်း ရေချိုးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 8

गत्वा सर्वाणि तीर्थानि स्नात्वा पूतो भवाम्यहम् ॥ इति कृत्वा मथुराया निर्जगामाथ स द्विजः

“တိရ္ထအားလုံးသို့ သွား၍ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ငါသည် သန့်ရှင်းပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်မည်” ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ထို ဒွိဇသည် မထုရာမှ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 9

कृतपूजानमस्कारः अध्वानं प्रत्यपद्यत ॥ अध्वप्रपन्नो ह्यदृशत्पञ्चप्रेतान्सुभीषणान्

ပူဇော်ကန်တော့၍ နမಸ್ಕာရပြုကာ လမ်းခရီးကို လိုက်လျှောက်လေ၏။ လမ်းပေါ်တွင် သွားနေစဉ် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတ ငါးကောင်ကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 10

ईषदुत्त्रस्तहृदयस्तिष्ठदुन्मील्य चक्षुषी ॥ आलम्ब्य स ततो धैर्यं त्रासमुत्सृज्य दूरतः

နှလုံးသားအနည်းငယ် ထိတ်လန့်သော်လည်း သူသည် ရပ်တန့်ကာ မျက်လုံးဖွင့်လေ၏။ ထို့နောက် သတ္တိကို ကိုင်စွဲ၍ ကြောက်ရွံ့မှုကို ပယ်ချကာ အဝေးမှသာ ကွာကွာနေ하였다။

Verse 11

पप्रच्छ मधुरालापः के यूयं रौद्रमूर्त्तयः ॥ भवन्तः कर्मणा केन दुष्कृतेन भयावहाः

သူသည် စကားသံနူးညံ့စွာဖြင့် မေးလေ၏—“ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူတို့၊ သင်တို့သည် မည်သူနည်း။ မည်သည့်ကမ္မ—မည်သည့်ဒုက္ကရိယာ(အပြစ်)ကြောင့်—ဤမျှကြောက်လန့်ဖွယ် ဖြစ်လာသနည်း။”

Verse 12

एकस्थानात्सदा यूयं प्रस्थिताः कुत्र वा सदा ॥ प्रेता ऊचुः ॥ क्षुत्पिपासातुरा नित्यं बहुदुःखसमन्विताः

“တစ်နေရာတည်းမှ သင်တို့သည် အမြဲထွက်ခွာနေကြသည်—အမြဲဘယ်သို့ သွားနေကြသနည်း” ဟု မေးရာ၊ ပရေတတို့က “ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြဲတမ်း ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းကျပ်တည်း၍ ဒုက္ခများစွာကို ထမ်းဆောင်နေရသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 13

दुर्बुद्ध्या च वृताः सर्वे हीनज्ञानाः विचेतसः ॥ न जानीमो दिशं काचिद्विदिशं चापि चाध्वनि

“ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် မကောင်းသောအမြင်(ဒုဗုဒ္ဓိ)ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရ၍ ဉာဏ်ပညာနည်းပါး၊ စိတ်လည်းရှုပ်ထွေးနေသည်။ လမ်းပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာရာ၌ မည်သည့်ဦးတည်ရာကိုမျှ မသိ၊ လမ်းခွဲလမ်းသွယ်များကိုပါ မသိ” ဟု ဆို၏။

Verse 14

नान्तरिक्षं महीम् चापि जानीमो दिवसं तथा ॥ यदेतद्दुःखमापन्नं सुखोदर्कफलं भवेत्

“ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ကိုလည်း မသိ၊ မြေပြင်ကိုလည်း မသိ၊ နေ့ရက်ကိုလည်း မသိ—အချိန်၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုကိုပင် မသိ။ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကျရောက်လာသော ဤဒုက္ခသည် နောက်ဆုံးတွင် သုခဖြစ်စေသော အကျိုးफल ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆို၏။

Verse 15

अप्रकाममिदं भाति भास्करोदयणं प्रति ॥ अहं पर्युषितो नाम परः सूचिमुखस्ततः

“နေမင်းထွက်လာရာသို့ မျက်နှာမူသော်လည်း ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သက်သာရာမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ကျွန်ုပ်၏အမည်မှာ ပရျုရှိတ; အခြားတစ်ဦး၏အမည်မှာ ဆူစီမုခ” ဟု ဆို၏။

Verse 16

शीघ्रगो रोधकश्चैव पञ्चमो लेखकस्तथा ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ प्रेतानां कर्मजातानां नाम्नां वै सम्भवः कुतः

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်– “(ထိုတွင်) ရှီဃ္ရဂ၊ ရိုဓက နှင့် ပဉ္စမမြောက် ‘လေခက’ ဟူသောသူလည်း ရှိ၏။ ကမ္မကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ပရေတတို့၏ အမည်များ၏ မူလသည် မည်သည့်နေရာမှ ဖြစ်ပေါ်သနည်း?”

Verse 17

किं तत्कारणमेतद्धि यूयं सर्वे सनामकाः ॥ प्रेत उवाच ॥ अहं स्वादु सदाश्नामि दद्मि पर्युषितं द्विजे

“ဤသို့ သင်တို့အားလုံး အမည်ထူးများ ရှိရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း?” ဟု မေးရာ ပရေတက ပြောသည်– “ငါသည် အရသာကောင်းသော အစာကို အမြဲစား၏၊ သို့သော် ဒွိဇ-ဗြာဟ္မဏအား အဟောင်းအမောင်း (ပျက်နွမ်း) အစာကို ပေး၏။”

Verse 18

एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं द्विज ॥ सूचिता बहवोऽनेन विप्राश्चान्नादिकाङ्क्षिणः

“ဤအကြောင်းကို ရည်ညွှန်း၍၊ ဟေ ဒွိဇ-ဗြာဟ္မဏ၊ ငါ့အမည်ကို ‘ပရျုသိတ’ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုကြောင့် အစာအဟာရ စသည်တို့ကို လိုလားသော ဗြာဟ္မဏများ အများအပြားကို လှည့်ဖြား/အနိမ့်အစာကို လက်ခံစေခဲ့၏။”

Verse 19

एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगस्तेन शोच्यते ॥ एको गृहस्य मध्ये तु भुङ्क्ते द्विजभयेन हि

“ဤအကြောင်းကို ရည်ညွှန်း၍ ထို့ကြောင့် သူကို ‘ရှီဃ္ရဂ’ ဟု ခေါ်ကြ၏။ အကြောင်းမှာ ဗြာဟ္မဏကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အိမ်အတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်းသာ စားသောက်၏။”

Verse 20

समारुह्योद्विग्नमना रोधकस्तेन शोच्यते ॥ मौनेनापि स्थितो नित्यं याचितोऽपि लिखेन्महीम्

“အပေါ်သို့ တက်၍ စိတ်လှုပ်ရှားကာ မတည်ငြိမ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် ‘ရိုဓက’ (တားဆီးသူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ တိတ်ဆိတ်စွာ အမြဲရပ်နေသော်လည်း၊ တောင်းဆိုလျှင်ပင် မြေပေါ်တွင်သာ ‘ရေး/မျဉ်းဆွဲ’ လေ၏။”

Verse 21

अस्माकमपि पापिष्ठो लेखकस्तेन नाम वै ॥ मदेन लेखकॊ याति रोधकस्तु ह्यवाक्छिराः

ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ပင် အပြစ်အကြီးဆုံးသူမှာ ‘လေခက (Lekhaka)’ ဟုခေါ်သူဖြစ်၏; ထိုကြောင့်ပင် ထိုနာမည်ကိုခံယူထားသည်။ စာရေးသူသည် မာနမူးယစ်မှုဖြင့် သွားလာပြီး ‘ရောဓက (Rodhaka)’ သည် ခေါင်းငုံ့၍ လှုပ်ရှားသည်။

Verse 22

शीघ्रगः पङ्गुतां प्राप्तः परं सूचिमुखस्ततः ॥ उषितः केवलग्रीवो लम्बौष्ठो वै महोदरः

‘ရှီဃ္ရဂ (Śīghraga)’ သည် ခြေမသန်ဖြစ်သွား၏; ထို့နောက် (တစ်ဦး) ‘အပ်မျက်နှာ’ ဖြစ်လာသည်။ (တစ်ဦး) ‘ဥရှိတ (Uṣita)’ သည် လည်ပင်းသာရှိ၏; (တစ်ဦး) နှုတ်ခမ်းထူ; နှင့် (တစ်ဦး) ဝမ်းဗိုက်ကြီး။

Verse 23

बृहद्वृषणशुष्काङ्गः पापादेव प्रजायते ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातमात्मवृत्तान्त सम्भवम्

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ခြောက်သွေ့၍ အဏ္ဍကြီးသူသည် အပြစ်မှသာ မွေးဖွားလာသည်။ ဤအရာအားလုံးကို သင်အား ပြောပြပြီးပြီ—ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်တိုင်အပြုအမူမှတ်တမ်းမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 24

यदि ते श्रवणे श्रद्धा पृच्छ चान्यद्यदिच्छसि ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ ये जीवा भुवि तिष्ठन्ति सर्व आहारजीविनः

ဤအကြောင်းကို နားထောင်ရာတွင် ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိလျှင် သင်လိုသမျှ အခြားအရာကိုလည်း မေးမြန်းလော့။ ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်– မြေပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါအားလုံးသည် အာဟာရဖြင့်သာ အသက်ရှင်ကြသည်။

Verse 25

युष्माकमपि चाहारं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ प्रेता ऊचुः ॥ शृणु चाहारमस्माकं सर्वभूतदयापर

သင်တို့၏ အာဟာရအကြောင်းကိုလည်း အမှန်တကယ် သိလို၍ နားထောင်ချင်သည်။ ပရေတာတို့က ပြောသည်– သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာထားသူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အာဟာရကို နားထောင်ပါ။

Verse 26

यच्छ्रुत्वा निन्दसे नित्यं भूयो भूयश्च नित्यशः ॥ श्लेष्ममूत्रपुरीषेण योषितां च समन्ततः

ဤသို့ကြားပြီးနောက် သင်သည် အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့လျက်—ထပ်ခါထပ်ခါ—နေရာတိုင်း၌ မိန်းမတို့ကို ချွဲ၊ ဆီးနှင့် မစင်ဟူသောအရာများဖြင့် ခေါ်ဆိုဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

Verse 27

गृहाणि त्यक्तशौचानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ बलिमन्त्रविहीनानि दानहीनानि यानि च

သန့်ရှင်းမှုကို စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်များတွင် ပရေတတို့သည် အမှန်တကယ် စားသုံးကြသည်—အထူးသဖြင့် ဘလီ(ပူဇော်ပွဲ)နှင့် မန္တရ မရှိသည့်နေရာ၊ ထို့ပြင် ဒါန(လှူဒါန်းမှု) မရှိသည့်နေရာများတွင်။

Verse 28

नित्यं च कलहो यत्र प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ अपात्रे प्रतिदत्तानि विधिहीनानि यानि च ॥ निन्दितानां द्विजातीनां जुगुप्सितकुलोद्भवे

အမြဲတမ်း အငြင်းပွားရန်ဖြစ်နေသောနေရာ၌ ပရေတတို့သည် အမှန်တကယ် စားသုံးကြသည်။ ထို့အတူ မထိုက်တန်သူထံ ပေးအပ်သောအရာ၊ စည်းကမ်းနည်းလမ်းမပြည့်စုံဘဲ ပေးအပ်သောအရာ—နှင့် အပြစ်တင်ခံရသော ဒွိဇာတို့ထံ၊ မုန်းတီးခံရသော မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူထံ ပေးအပ်သောအရာတို့လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 29

जातानां विहितानां च दुष्कृतं कर्म कुर्वताम् ॥ तेभ्यो दत्तं तदस्माकमुपतिष्ठति भोजने

မွေးဖွားမှုနှင့် သာස්တရ(ကျမ်း)၏ ညွှန်ကြားချက်အရ အရည်အချင်းရှိသော်လည်း မကောင်းသောကမ္မကို ပြုလုပ်သူတို့ထံ ပေးအပ်သောအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့—ဆိုလိုသည်မှာ ပရေတတို့—အတွက် အစာအဖြစ် ရောက်ရှိလာသည်။

Verse 30

एतत्पापतरं चान्यद्भोजनं दुष्टकर्मिणाम् ॥ निर्विण्णाः प्रेतभावेन पृच्छामः सुदृढव्रत

ထို့ပြင် အခြားတစ်ချက်ရှိသေးသည်—မကောင်းသောကမ္မပြုသူတို့၏ ‘အစာ’ သည် ပို၍ပင် အပြစ်ကြီးမားသည်။ ပရေတအဖြစ်နေရခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်အား မေးမြန်းပါသည်၊ အဓိဋ္ဌာန်ဝတ္တတည်ကြည်သူရေ။

Verse 31

प्रेतो यथा न भवति तथा ब्रूहि तपोधन ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ एकरात्रत्रिरात्रेण कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

အို တပဓန (တပ၏ ရတနာ)၊ လူသည် ပရေတ မဖြစ်စေရန် မည်သို့ပြုရမည်ကို ပြောပါ။ ဗြာဟ္မဏက ဆိုသည်မှာ—တစ်ညနှင့် သုံးည ပရాయရှ္စိတ္တများ၊ ကೃစ္ၡရ၊ စန္ဒြာယဏ စသည့် ဝ്രတများအားဖြင့်—

Verse 32

व्रतैरभ्युद्यतः पूतो न प्रेतो जायते नरः ॥ मिष्टान्नपानदाता च सततं श्रद्धयान्वितः

ဝ్రတများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆောင်ရွက်၍ သန့်စင်လာသောသူသည် ပရေတ မဖြစ်။ ထို့ပြင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မုန့်ချိုနှင့် သောက်ရည်ကို အမြဲတမ်း ဒါနပေးသူလည်း ပရေတ မဖြစ်။

Verse 33

यतीनां पूजको नित्यं न प्रेतो जायते नरः ॥ त्रीणद्भिः पञ्च चैकेन वा प्रतिनित्यं तु पोषयेत्

ယတီ (သံဃာ/တပသီ) များကို နေ့စဉ် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသူသည် ပရေတ မဖြစ်။ ထို့ပြင် နေ့တိုင်း သုံးပိုင်း၊ ငါးပိုင်း သို့မဟုတ် တစ်ပိုင်းသာဖြစ်စေ (အခြားသူများကို) ထောက်ပံ့ကျွေးမွေးသင့်သည်။

Verse 34

सर्वभूतदयालुश्च न प्रेतो जायते नरः ॥ देवातिथिषु पूजासु गुरुपूजासु नित्यशः

သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာရှိသူသည် ပရေတ မဖြစ်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် ဒေဝတားနှင့် အတိഥိ (ဧည့်သည်) များကို ပူဇော်ဧည့်ခံခြင်း၊ ဂုရုကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်းတို့၌ အမြဲတမ်း ပါဝင်သူလည်း ပရေတ မဖြစ်။

Verse 35

रतो वै पितृपूजायां न प्रेतो जायते नरः ॥ जितक्रोधो ह्यमात्सर्यस्तृष्णासङ्गविवर्जितः

ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ပူဇော်ရာ၌ စိတ်ပါဝင်စားသူသည် ပရေတ မဖြစ်။ ထို့ပြင် ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး၊ မနာလိုမုန်းတီးမှုကင်း၍၊ တဏှာနှင့် အလှည့်အပြောင်းကပ်ငြိမှုမှ ကင်းလွတ်သူလည်း ပရေတ မဖြစ်။

Verse 36

क्षमा-युक्तो दान-शीलो न प्रेतो जायते नरः ॥ एकादशीं सितां कृष्णां सप्तमीं वा चतुर्दशीम् ॥

ခန္တီပါရမီရှိ၍ ဒါနပြုသဘောရှိသောသူသည် ပရေတအဖြစ် မမွေးဖွားရ။ လဆန်း/လဆုတ် မခွဲဘဲ ဧကာဒသီ၊ သို့မဟုတ် သပ္တမီ၊ သို့မဟုတ် စတုရဒသီ တိထီကို စောင့်ထိန်းလျှင်—

Verse 37

देवांश्च वन्दते नित्यं न प्रेतो जायते हि सः ॥ प्रेता ऊचुः ॥ त्वत्तस्तच्छ्रुतमस्माभिर्यो न प्रेतोऽभिजायते ॥

ထို့ပြင် နေ့စဉ် ဒေဝတားတို့ကို ဝန္ဒနာပြုသူသည်လည်း အမှန်တကယ် ပရေတအဖြစ် မမွေးဖွားရ။ ပရေတတို့က ပြောကြသည်– “သင်ထံမှ (လူတစ်ဦး) ပရေတမဖြစ်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာခဲ့သည်—”

Verse 38

प्रेतस्तु जायते केन तद्वद त्वं महामुने ॥ विप्र उवाच ॥ शूद्रान्नेन तु भुक्तेन ब्राह्मणो म्रियते यदि ॥

“သို့သော် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ပရေတဖြစ်သနည်း၊ မဟာမုနိရေ ပြောပြပါ။” ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်– “ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ရှူဒြ၏ အစာကို စားပြီးနောက် သေဆုံးလျှင်—”

Verse 39

तेनैव चोदरस्थेन स प्रेतो जायते ध्रुवम् ॥ नग्नकापालिपाषण्डसङ्गतासनभोजनैः ॥

အစာအဲဒီတစ်ခုပင် ဝမ်းဗိုက်ထဲ၌ ကျန်နေသဖြင့် သူသည် မလွဲမသွေ ပရေတဖြစ်လာသည်။ ထို့အပြင် အဝတ်မဝတ်သော တပသီများ၊ ခေါင်းခွံကိုင်ဆောင်သူများနှင့် ပာෂဏ္ဍ/အယူမှားအဖွဲ့များနှင့် ပေါင်းသင်း၍—သူတို့နှင့်အတူ ထိုင်စားထိုင်သောက်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 40

मनुष्यः प्रेततां याति स्पर्शेन सुतरां तथा ॥ पूर्वपुण्यं विनश्येत् तु प्रेतो भवति नित्यशः ॥

ဤသို့သော ထိတွေ့မှု/ဆက်ဆံမှုကြောင့် လူသည် ပိုမို၍ ပရေတအခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။ ထို့ပြင် ယခင်က ကုသိုလ်ကံ ပျက်စီးသွား၍ သူသည် အမြဲတမ်း ပရေတဖြစ်နေသည်။

Verse 41

पाषण्डाश्रमसंस्थश्च मद्यपः पारदारिकः ॥ वृथा-मांसरतो नित्यं स च प्रेतोऽभिजायते ॥

ပာෂဏ္ဍ-အာရှရမ၌ တည်နေသူ၊ မူးယစ်သောက်စားသူ၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် ဖောက်ပြန်သူ၊ အကြောင်းမဲ့ အသားစားခြင်း၌ အမြဲမက်မောသူ—ထိုသူလည်း ပရေတအဖြစ် မွေးဖွားရ၏။

Verse 42

देवस्वं ब्राह्मणस्वं च गुरोर्द्रव्यं हरेत्तु यः ॥ कन्यां ददाति शुल्केन स च प्रेतोऽभिजायते ॥

ဘုရား၏ပစ္စည်း၊ ဗြာဟ္မဏ၏ပစ္စည်း၊ သို့မဟုတ် ဂုရု၏ ဓနပစ္စည်းကို ခိုးယူသူ၊ ထို့ပြင် ငွေကြေးယူ၍ သမီးကို လက်ထပ်ပေးသူ—ထိုသူလည်း ပရေတအဖြစ် မွေးဖွားရ၏။

Verse 43

मातरं पितरं भ्रातृभगिन्यौ च स्त्रियं सुतम् ॥ अदुष्टान्यस्त्यजेत्सोऽपि प्रेतो भवति च ध्रुवम् ॥

မိခင်၊ ဖခင်၊ အစ်ကို/ညီကို၊ အစ်မ/ညီမ၊ ဇနီး သို့မဟုတ် သားသမီးကို—အပြစ်မရှိသော်လည်း—စွန့်ပစ်သူသည်လည်း မလွဲမသွေ ပရေတဖြစ်၏။

Verse 44

अयाज्ययाजनाच्चैव याज्यानां परिवर्जनात् ॥ रतो वा शूद्रसेवायां स प्रेतो जायते नरः ॥

မသင့်လျော်သူအတွက် ယဇ္ဉာပြုလုပ်ပေးခြင်းနှင့်၊ ပြုလုပ်ပေးသင့်သူတို့ကို လျစ်လျူရှုခြင်းကြောင့်; သို့မဟုတ် ရှူဒြ-ဝန်ဆောင်မှု၌ မက်မောနေခြင်းကြောင့်—ထိုလူသည် ပရေတအဖြစ် မွေးဖွား၏။

Verse 45

ब्रह्महा च कृतघ्नश्च गोग्घ्नो वै पञ्चपातकी ॥ भूमिकन्यापहर्ता च स प्रेतो जायते नरः ॥

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ နွားကို သတ်သူ—အမှန်တကယ် မဟာပာတက ငါးပါး၏ အပြစ်ရှိသူ—နှင့် မြေယာ သို့မဟုတ် ကညာကို အပိုင်ယူ/ခိုးယူသူ—ထိုသူသည် ပရေတဖြစ်၏။

Verse 46

असद्भ्यः प्रतिगृह्णाति नास्तिकेभ्यो विशेषतः ॥ स पापो जायते प्रेत आहारादिविवर्जितः ॥

မကောင်းသူများထံမှ—အထူးသဖြင့် နာස්တိက (ယုံကြည်မှုကို ငြင်းပယ်သူ) များထံမှ—လှူဒါန်းမှု သို့မဟုတ် အထောက်အပံ့ကို လက်ခံသူသည် အပြစ်ရှိသူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုသူသည် ပရေတာအဖြစ် မွေးဖွားကာ အစာအဟာရနှင့် အခြားလိုအပ်ချက်များမှ ကင်းလွတ်ခွင့်မရှိဘဲ ချို့တဲ့နေသည်။

Verse 47

प्रेताः ऊचुः ॥ ये एतत्कर्म कुर्वन्ति मूढा अधर्मपरायणाः ॥ विरुद्धकारिणः पापास्तेषां काञ्चिद्गतिं वद ॥

ပရေတာများက ပြောကြသည်– “ဤသို့သော ကర్మကို ပြုလုပ်သော မိုက်မဲသူများသည် အဓမ္မကို အားထား၍ မှန်ကန်သော အကျင့်နှင့် ဆန့်ကျင်ကာ အပြစ်များသူ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူတို့အတွက် မည်သို့သော ဂတိ (သွားရာ) ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။”

Verse 48

ब्राह्मण उवाच ॥ ये धर्मविमुखा मूढा दयादानविवर्जिताः ॥ तेषां गतिर्भवेदेका मथुरायान्तु सङ्गमे ॥

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်– “ဓမ္မမှ လှည့်ကွာသွားသော မိုက်မဲသူများ၊ ကရုဏာနှင့် ဒါန မရှိသူများအတွက် လမ်းတစ်လမ်းတည်းရှိသည်။ မထုရာရှိ မြစ်ဆုံ (သင်္ဂမ) သို့ သွားရမည်။”

Verse 49

श्रवणद्वादशीयोगे मासि भाद्रपदे तथा ॥ वामनं तत्र देवं तु पूजयेज्जुहुयात्तथा ॥

ဘဓ္ရပဒ လတွင်၊ ရှရဝဏ နက္ခတ်နှင့် ဒွာဒသီ တိုက်ဆိုင်သော ယောဂ၌၊ ထိုနေရာတွင် ဝာမန ဒေဝကို ပူဇော်၍ ထို့အတူ မီးပူဇော် (ဟိုးမ) တွင် အာဟုတိများ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 50

सुवर्णमन्नं वस्त्रं च छत्रोपानत्सुसंयुतम् ॥ तत्र स्नातो पितॄंस्तर्प्य दत्त्वा करकमेव च ॥

ရွှေ၊ အစားအစာနှင့် အဝတ်အစား—ထီးနှင့် ဖိနပ်တို့နှင့်အတူ—ထိုနေရာတွင် ဒါနပြုရမည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအား တර්ပဏ ပြုကာ ကရက (ရေခွက်/ရေခွက်အိုး) ကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 51

न ते प्रेता भविष्यन्ति मार्गस्थो यो नमस्यते ॥ विमानवरमारुह्य विष्णुलोकं स गच्छति ॥

လမ်းခရီးတွင် နမസ്കာရဖြင့် ရိုသေကန်တော့သူသည် ပရေတာ မဖြစ်တော့ပေ; အထူးမြတ်သော ဒေဝဗိမာန်ကို စီးနင်း၍ ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 52

तत्र तीर्थे नरः स्नातो हृष्टपुष्टो यथाश्रुतः ॥ ध्यातश्च कीर्त्तितो वापि तेन गङ्गावगाहिताः ॥

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည် အစဉ်အလာအရ ကြားသိထားသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်၍ ခွန်အားပြည့်ဝလာသည်; ထို့ပြင် ထိုသူကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြုခြင်း သို့မဟုတ် ကီရ్తနာဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းသာဖြင့်လည်း ထိုကုသိုလ်ကြောင့် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 53

तीर्थस्यैव तु माहात्म्यं प्रेतो भूत्वा शृणोति यः ॥ तस्याक्षयपदं विष्णोर्भवतीति मया श्रुतम् ॥

မည်သူမဆို—ပရေတာ ဖြစ်ပြီးနောက်တောင်—ထိုတီရ္ထ၏ မဟာတ్మျ (ဂုဏ်မဟာ) ကို ကြားနာလျှင်၊ ငါကြားသိထားသကဲ့သို့ ထိုသူအတွက် ဗိဿဏုနှင့် ဆက်နွယ်သော အက္ခယပဒ (မပျက်မယွင်းသော အဆင့်) ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 54

प्रेताः ऊचुः ॥ अस्माकं वद कल्याण व्रतस्यास्य विधिं परम् ॥ येन वै क्रियमाणेन प्रेतत्वात्तु विमुच्यते ॥

ပရေတာတို့က ဆိုကြသည်— “အကျိုးပြုသူအို၊ ဤဝရတ (vrata) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ; ထိုကို ကျင့်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ပရေတာဖြစ်နေသော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပါသည်။”

Verse 55

वसिष्ठेन महाभागाः शृणुध्वं कथयाम्यहम् ॥ प्रेतानां मोक्षणं पुण्यं गतिप्रवरदायकम् ॥

“ကံကောင်းမြတ်သောသူတို့၊ နားထောင်ကြလော့; ငါသည် ဝသိဋ္ဌ (Vasiṣṭha) မှ သင်ကြားထားသမျှကို ပြောပြမည်—ပရေတာတို့ကို လွတ်မြောက်စေသော ကုသိုလ်မဂ္ဂ၊ အထူးမြတ်သော ဂတိ (သွားရာလမ်း/အနာဂတ်) ကို ပေးအပ်သည်။”

Verse 56

मासि भाद्रपदे शुद्धा द्वादशी श्रवणान्विता ॥ तस्यां दत्तं हुतं स्नानं सर्वं लक्षगुणं भवेत् ॥

ဘဓ္ရပဒ လတွင် သန့်ရှင်းသော ဒွာဒသီသည် ရှရဝဏ နက္ခတ်နှင့် တိုက်ဆိုင်သောအခါ၊ ထိုနေ့၌ ပြုသော ဒါန၊ ဟောမမီးထဲသို့ ပူဇော်အပ်သော အဟုတိ၊ နှင့် ဓမ္မစည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးခြင်းတို့သည် အကျိုးအာနိသင် တစ်သိန်းဆတိုးပွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 57

सङ्गमे च पुनः स्नात्वा पूजयित्वा तु वामनम् ॥ कलशं विधिना दत्त्वा तस्य पुण्यफलṃ शृणु ॥

ထို့နောက် စင်္ဂမ (ရေစုံဆုံရာ) တွင် ထပ်မံရေချိုးကာ ဝာမနကို ပူဇော်ပြီး၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ကလသ (ရေခွက်/ရေအိုး) ကို ဒါနပြုလျက်—ထိုကောင်းမှု၏ ပုဏ္ဏဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 58

कपिलानां शतं दत्त्वा हिरण्योपस्कराञ्चितम् ॥ तेन यत्फलमाप्नोति तद्द्वादश्यामखण्डितम् ॥

ရွှေဖြင့် အလှဆင်ကာ သင့်လျော်သော ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် ပြည့်စုံသည့် ကပိလာ (အညိုရွှေရောင်) နွား တစ်ရာကို ဒါနပြုလျှင် ရရှိသော အကျိုးဖလကို ထိုဒွာဒသီနေ့၌လည်း မလျော့မနည်း အပြည့်အဝ ရရှိသည်။

Verse 59

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ जातिस्मरो महायोगी मोक्षमार्गपरायणः ॥

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာပြီးနောက်၊ ဝေဒပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ဇာတိစမရ (အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူ) ဖြစ်လာကာ မဟာယောဂီတစ်ဦးအဖြစ် မောက္ခမဂ္ဂကို အဓိကထားသူ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 60

ध्यानयुक्तेन भावेन मुक्तो यात्यपुनर्भवम् ॥ कनकं च सुसंपीतं सान्नं रत्नसमन्वितम् ॥

ဓ్యာနနှင့် ယှဉ်တွဲသော စိတ်ထားကြောင့် လွတ်မြောက်ပြီး၊ သူသည် အပုနဗ္ဘဝ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသော အခြေအနေ) သို့ ရောက်သည်။ ထို့ပြင် (အဲဒီမှာ) ကောင်းစွာသိမ်းဆည်းထားသော ရွှေ၊ ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော အစာအဟာရ၊ နှင့် ရတနာများနှင့် တွဲဖက်သော အရာဝတ္ထုများ ရှိသည်။

Verse 61

यथालाभोपपन्नेन सौवर्णो वामनः कृतः ॥ उपानच्छत्रसंयुक्तो विधिमन्त्रपुरःसरः ॥

မိမိတတ်နိုင်သမျှအတိုင်း ရွှေဖြင့် ဝါမနရုပ်တော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဖိနပ်နှင့် ထီးတော်ကိုပါ ထည့်သွင်းကာ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိနှင့် မန္တရားများကို အရှေ့တန်းထား၍ အစဉ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 62

राक्षसत्वं न गच्छेत्तु श्रवणद्वादशीव्रतात् ॥ स्वर्गे च वसते तावद्यावदिन्द्राश्चतुर्दश ॥

ရှရဝဏ-ဒွါဒသီ ဝရတကို ဆောင်ရွက်ခြင်းကြောင့် ရာක්ෂသအဖြစ်သို့ မကျရောက်ပါ။ ထို့ပြင် အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါး တည်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 63

कृत्वा च विधिवत्तस्य स्नानपूजादिकं नरः ॥ मन्त्रैस्तथाविधैर्होमैर्ब्राह्मणं चोपपादयेत् ॥

ထို့နောက် လူသည် ထိုဝရတ၏ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း စသည့် အမှုများကို ဝိဓိတကျ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ သင့်လျော်သော မန္တရားများနှင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ဖြင့် ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုလည်း ထုံးစံအတိုင်း ဂုဏ်ပြုကာ ပံ့ပိုးရမည်။

Verse 64

(आवाहनम्) यत्त्वं नक्षत्ररूपेण द्वादश्यां नभसि स्थितः ॥ तन्नक्षत्रमहं वन्दे मनोवाञ्छितसिद्धये ॥

(အာဝါဟန) ဒွါဒသီနေ့၌ သင်သည် မိုးကောင်းကင်တွင် နက္ခတ်ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိနေသဖြင့်၊ စိတ်တွင်းအလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံစေရန် ထိုနက္ခတ်ကို ကျွန်ုပ် ဝန်ဒနာပြုပါသည်။

Verse 65

( नक्षत्रम् ) नमः कमलनाभाय कमलालय केशव ॥ ( स्नानम् ) अमूर्त्ते सर्वतोव्यापिन् नारायण नमोऽस्तु ते ॥

(နက္ခတ်) ကြာပန်းနာဘ၊ လက္ရှမီတော်၏ နေရာတော်ဖြစ်သော ကေရှဝအား နမസ്കာရ။ (ရေချိုး) ရုပ်မဲ့၍ အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်နှံ့တော်မူသော နာရာယဏ၊ သင့်အား နမောအಸ್ತု ဖြစ်ပါစေ။

Verse 66

सर्वव्यापिञ्जगद्योनॆ नमः सर्वमयाच्युत ॥ (पूजा) श्रवणद्वादशीयोगे पूजां गृहीष्व केशव

လောကတစ်လောကလုံး၌ ပြန့်နှံ့တော်မူသော၊ လောက၏ မူလရင်းမြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ; အရာအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသော အချျူတအား ပဏာမ။ သြရဝဏ နက္ခတ်နှင့် ဒွာဒသီ တိထီ ဆုံရာယောဂ၌၊ ဟေ ကေရှဝ၊ ဤပူဇာကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 67

धूपोऽयं देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर ॥ (धूपम्) अच्युतानन्त गोविन्द वासुदेव नमोऽस्तु ते

ဤသည်မှာ သုပ်ပ (အမွှေးတိုင်) ပူဇာဖြစ်ပါသည်၊ ဟေ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်။ ဟေ အချျူတ၊ အနန္တ၊ ဂోవින්ဒ၊ ဝါစုဒေဝ—နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 68

तेजसा सर्वलोकाश्च विवृताः सन्तु तेऽव्ययाः ॥ (दीपम्) त्वं हि सर्वगतं तेजो जनार्दन नमोऽस्तु ते

သင်၏ တေဇောဖြင့် လောကအားလုံး ပေါ်လွင်ထင်ရှားပါစေ၊ ဟေ မပျက်မယွင်းသော အရှင်။ သင်သည် အရာအားလုံး၌ ပြန့်နှံ့သော အလင်းတော်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏၊ ဟေ ဇနာရဒန—နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 69

अदितेर्गर्भमाधाय वैरोचनिशमाय च ॥ त्रिभिः क्रमैर् जिताः लोकाः वामनाय नमोऽस्तु ते

အဒိတိ၏ ဂರ್ಭ၌ ဝင်ရောက်၍ အဝတားခံတော်မူပြီး၊ ဝိရောချန မျိုးရိုးကို သက်သာစေခြင်းအတွက်၊ သုံးလှမ်းဖြင့် လောကများကို အနိုင်ယူတော်မူ၏။ ဟေ ဝါမန—နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 70

(नैवेद्यम्) देवानां सम्मतश्चापि योगिनां परमां गतिः ॥ जलशायी जगद्योनॆ अर्घ्यं मे प्रति गृह्यताम्

(နైవေဒျ) သင်သည် ဒေဝတို့အကြား အတည်ပြုချီးမြှောက်ခံရသူဖြစ်ပြီး ယောဂီတို့၏ အမြင့်ဆုံး ဂတိတော်ဖြစ်၏။ ဟေ ရေပေါ်၌ အိပ်စက်တော်မူသော ဇလရှာယီ၊ လောက၏ မူလရင်းမြစ်—ကျွန်ုပ်၏ အရ္ဃျ (ရေ/ပူဇာ) ပူဇာကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 71

(अर्घ्यम्) हव्यभुग्घव्यकर्त्ता त्वं होता हव्यं त्वमेव च ॥ सर्वमूर्त्ते जगद्योनॆ नमस्ते केशवाय च

(အရ္ဃျ အဖြစ်:) သင်သည် ဟဝျကို စားသုံးသူလည်းဖြစ်၊ ဟဝျကို ပြုလုပ်သူလည်းဖြစ်၏။ သင်သည် ဟောတೃ ပူဇော်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ပြီး ဟဝျလည်း သင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ အလုံးစုံရုပ်သဏ္ဌာန်၏ အရုပ်တော်၊ လောက၏ မူလရင်းမြစ်—သင်နှင့် ကေရှဝအား နမස්ကာရ။

Verse 72

(इति स्वाहा होमः) हिरण्यं अन्नं त्वं देव जलवस्त्रमयो भवान् ॥ (दक्षिणाम्) उपानच्छत्रदानेन प्रीतो भव जनार्दन

(ဤသို့ စွာဟာဖြင့် ဟိုးမ:) သင်သည် ရွှေဖြစ်၏; သင်သည် အစာအဟာရဖြစ်၏၊ ဟေ ဒေဝ။ သင်သည် ရေသဘောနှင့် အဝတ်အစားသဘောဖြင့် တည်ရှိ၏။ (ဒက္ခိဏာအဖြစ်:) ဖိနပ်နှင့် ထီးကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်ပါစေ၊ ဟေ ဇနာရ္ဒန။

Verse 73

(वामनस्तुतिम्) अन्नं प्रजापतिर् विष्णुरुद्रचन्द्रेन्द्रभास्कराः ॥ अन्नं त्वष्टा यमोऽग्निश्च पापं हरतु मेऽव्ययः

(ဝါမန စတုတိ:) အစာအဟာရသည် ပရဇာပတိဖြစ်၏; အစာအဟာရသည် ဗိဿဏုဖြစ်၏; အစာအဟာရသည် ရုဒြ၊ လ၊ အိန္ဒြ၊ နေဖြစ်၏။ အစာအဟာရသည် တွဗෂ္ဋೃ၊ ယမ၊ အဂ္နိလည်းဖြစ်၏—အဗျယ (မပျက်မယွင်း) သည် ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပါစေ။

Verse 74

(करकदानम्) वामनो बुद्धिदाता च द्रवस्थो वामनः स्वयम् ॥ वामनस्तारकोभाभ्यां वामनाय नमोऽस्तु ये

(အိုးခွက် ပေးလှူချိန်:) ဝါမနသည် ဉာဏ်ပညာပေးသူဖြစ်ပြီး၊ ဝါမနကိုယ်တိုင်သည် အရည်အတွင်း၌ တည်ရှိ၏။ ဝါမန၏ တာရက (လမ်းညွှန်) အလင်းရောင်ဖြင့်—ဝါမနအား နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 75

(यजमानः) वामनं प्रतिगृह्णामि वामनो मे प्रयच्छति ॥ वामनस्तारकोभाभ्यां वामनाय नमो नमः

(ယဇမာန် ပြောသည်:) ကျွန်ုပ်သည် ဝါမနကို လက်ခံ၏; ဝါမနသည် ကျွန်ုပ်အား ပေးသနား၏။ ဝါမန၏ တာရက အလင်းရောင်ဖြင့်—ဝါမနအား နမස්ကာရ၊ နမස්ကာရ။

Verse 76

द्विजः प्रतिग्रहीता कपिलाङ्गेषु तिष्ठन्ति भुवनानि चतुर्दश ॥ दत्त्वा कामदुघां लोकाः भवन्ति सफलाः नृणाम् ॥

ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) အလှူခံသူက ဆိုသည်မှာ ကပိလာ (အဝါနီရောင်) နွား၏ ကိုယ်အင်္ဂါများအတွင်း လောကဆယ့်လေးပါး တည်ရှိကြသည်။ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကာမဓေနုနွားကို လှူဒါန်းလျှင် လူတို့၏ လောကဂတိနှင့် ဘဝရည်မှန်းချက်များ အကျိုးသီးပွင့်လာသည်။

Verse 77

गोदानं मम पापच्छिदे तुभ्यं देवगर्भ सुपूजित ॥ मया विसर्जितो देव स्थानमन्यदलङ्कुरु ॥

ဤနွားလှူဒါန်းခြင်းကို ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ပူဇော်အပ်ပါ၏—ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ဖြတ်တောက်ပေးသူ၊ «ဒေဝဂರ್ಭ» ဟူသော အမြတ်တင်ပူဇော်ခံရသူ။ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်က လွှတ်ပေးပြီးနောက် အခြားနေရာတစ်ခုကို သွားရောက်၍ တင့်တယ်အောင် ပြုပါ။

Verse 78

विसर्जनम् एवं विद्वांस्तु द्वादश्यां यो नरः श्रद्धयान्वितः ॥ यत्र तत्र नभस्ये तु कृत्वा फलमवाप्नुयात् ॥

ဤသို့ပင် ပညာရှိသူတစ်ဦးက ဒွာဒသီ တိထိနေ့တွင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် «ဝိသဇ္ဇန» (လွှတ်ပေးခြင်း) အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်လျှင် နဘသျ မာသ၌ မည်သည့်နေရာ၌မဆို ပြုလုပ်သော်လည်း အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 79

ब्राह्मण उवाच ॥ यस्तु सारस्वते तीर्थे यमुनायाश्च सङ्गमे ॥ करोति विधिनानेन तस्य पुण्यं शतोत्तरम् ॥

ဗြာဟ္မဏက ဆိုသည်—စရஸဝတီ တီရ္ထ၌လည်းကောင်း၊ ယမုနာမြစ် ဆုံရာ (သင်္ဂမ) ၌လည်းကောင်း ဤနည်းလမ်းအတိုင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်သူ၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏားသည် တစ်ရာဆထက်မက တိုးပွားလာသည်။

Verse 80

मयापि श्रद्धया चैतत्कालं तीर्थस्य सेवनम् ॥ क्षेत्रसंन्यासरूपेण कृतभक्तिसमन्वितम् ॥

ကျွန်ုပ်လည်း သဒ္ဓါဖြင့် ဤကာလအတွင်း တီရ္ထကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်ခဲ့သည်—«ခေတ္တရ-သန္န്യാസ» (သန့်ရှင်းသော နယ်မြေအတွင်း၌ လောကီစွဲလမ်းမှုကို လွှတ်ချခြင်း) အဖြစ် ပြုလုပ်၍ ဘက္တိနှင့် ယှဉ်တွဲခဲ့သည်။

Verse 81

येन यूयं न शक्ता मां बाधितुं पापकर्मिणः ॥ श्रवणद्वादशीयोगे व्रतं तिथिसमन्वितम् ॥

ဤအရာကြောင့် သင်တို့—အပြစ်ကမ္မပြုသူများ—ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်ကြ; ၎င်းသည် «ရှရဝဏ-ဒွါဒသီ» ယောဂနှင့် ဆက်စပ်၍ သင့်လျော်သော တိထီနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရသော ဝရတ ဖြစ်သည်။

Verse 82

श्रवणाद्वो गतिः साक्षात्साधु लक्ष्यामि चाधुना ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं ब्रुवति विप्रे तु आकाशे दुन्दुभिस्वनः ॥ पुष्पवृष्टिर्भुव्यपतद्देवैर्मुक्ता सहस्रशः ॥

“ဤကို ကြားနာခြင်းဖြင့်ပင် သင်တို့၏ မြင့်မြတ်သော သွားရာလမ်းသည် တိုက်ရိုက် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သည်; ကောင်းပြီ—ယခု ငါ စိစစ်ကြည့်မည်။” ဟု သရီဝရာဟ မိန့်တော်မူ၏။ ဗြာဟ္မဏက ထိုသို့ ပြောဆိုစဉ် မိုးကောင်းကင်၌ ဒုန္ဒုဘိ သံမြည်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဒေဝတားတို့က ထောင်ပေါင်းများစွာ ပန်းများကို လွှတ်ချသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပန်းမိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာ하였다။

Verse 83

प्रेतानां तु विमानानि आगतानि समन्ततः ॥ देवदूत उवाचेदं प्रेतानां शृण्वतां तदा ॥

ထို့နောက် ပရေတတို့အတွက် ဝိမာနများသည် အရပ်ရပ်မှ လာရောက်ကြ၏။ ထိုအခါ ပရေတတို့ နားထောင်နေစဉ် ဒေဝတမန်တစ်ဦးက ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 84

अस्य विप्रस्य सम्भाषात्पुण्यसत्कीर्तितेन च ॥ प्रेतभावविमुक्ताः स्थ तीर्थस्य श्रवणादपि ॥

ဤဗြာဟ္မဏနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းနှင့် ကုသိုလ်ပြုရာ အကြောင်းအရာများကို မှန်ကန်စွာ ကီရတနာ/ဖော်ပြခြင်းကြောင့် သင်တို့သည် ပရေတ-ဘဝမှ လွတ်မြောက်ကြသည်—တိရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) ၏ ကထာကို ကြားနာခြင်းဖြင့်ပင်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 85

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सतां सम्भाषणं वरम् ॥ कर्तव्यस्तीर्थभावश्च व्रतभावश्च मानसे ॥

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် သတ္တပုရုသ် (သီလဝန်) များနှင့် စကားဆက်ဆံခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏; ထို့ပြင် စိတ်အတွင်း၌ တိရ္ထ-ဘဝ (သန့်ရှင်းရာကို ဂုဏ်ပြုသော စိတ်) နှင့် ဝရတ-ဘဝ (သီလကတိကို တည်မြဲသော စိတ်) ကို မွေးမြူရမည်။

Verse 86

तीर्थाभिषेकिपुरुषाद्यथा तेषां दुरात्मनाम् ॥ प्रेतानामक्षयः स्वर्गः सरस्वत्याश्च सङ्गमात्

ဒုစရိုက်စိတ်ရှိ၍ ‘ပရေတ’ ဖြစ်သွားသော သတ္တဝါတို့အတွက်၊ စရஸဝတီမြစ်၏ ဆုံရာ (သင်္ဂမ) သည် မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးတော်မူသည်။ ထိုသည် တီရ္ထ၌ ရိုးရာရေချိုးဖြင့် သန့်စင်သော ပုရုಷကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 87

प्राप्तं तीर्थप्रभावस्य श्रवणान्मुक्तिदं फलम् ॥ तिलकं सर्वधर्माणां पञ्चप्रेतत्वमुक्तिदम्

တီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကို ကြားနာခြင်းဖြင့် မောက္ခကို ပေးသော အကျိုးကို ရရှိသည်။ ထိုသည် ဓမ္မအားလုံး၏ ‘တီလက’ ဖြစ်ပြီး ‘ပရေတ’ အခြေအနေ ငါးမျိုးမှ လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 88

यः पठेत्परया भक्त्या शृणुयाद्भक्तितत्परः ॥ करोति श्रद्धया युक्तो न प्रेतो जायते नरः

အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်သူ၊ သို့မဟုတ် ဘက္တိ၌ တည်ကြည်စွာ နားထောင်သူ၊ ထို့ပြင် သဒ္ဓါဖြင့် ပြုကျင့်သူ—ထိုသူသည် ‘ပရေတ’ အဖြစ် မမွေးဖွားရ။

Verse 89

पिशाचसंज्ञकं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥ यस्य श्रवणमात्रेण न प्रेतो जायते नरः

‘ပိသာစ-သံဉ္ဉက’ ဟူသော အမည်ရှိ တီရ္ထတစ်ခုသည် သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားသည်။ ထိုအကြောင်းကို ကြားနာရုံဖြင့်ပင် လူသည် ‘ပရေတ’ အဖြစ် မမွေးဖွားရ။

Verse 90

अरण्ये कण्टकवृते निर्जने शब्दवर्जिते ॥ तान्दृष्ट्वा विकृताकारानतितीव्रभयङ्करान्

ဆူးပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော တောအုပ်၌—လူမရှိ၊ အသံမရှိ—ရုပ်သဏ္ဌာန်ပျက်ယွင်း၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုသတ္တဝါတို့ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်, ...

Verse 91

एतत्कारणमुद्दिश्य परः सूचীমुखस्ततः ॥ समर्थितो द्विजेनैव शीघ्रं याति यतो हि सः

ဤအကြောင်းရင်းကို ညွှန်ပြလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထို့နောက် အခြားသူ “စူစီမုခ” သည် ဗြာဟ္မဏ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုကြောင့်ပင် သူသွားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 92

गुरवो नैव पूज्यन्ते स्त्रीजितानि गृहाणि च ॥ यानि प्रकीर्णभाण्डानि प्रकीर्णोच्छेषणानि च

ဆရာဂုရုတို့ကို မပူဇော်မဂုဏ်ပြုကြ၊ မိန်းမတို့၏ အာဏာအောက်တွင် လည်ပတ်သော အိမ်ထောင်များရှိကြသည်။ အိုးခွက်ပန်းကန်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး အစားအစာကျန်ရစ်မှုများလည်း ပျံ့နှံ့နေသော အိမ်များ…

Verse 93

उपवासपरो नित्यं न स प्रेतोऽभिजायते ॥ गां ब्राह्मणं च तीर्थानि पर्वतांश्च नदीस्तथा

အမြဲတမ်း ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို အလေးထားကျင့်သုံးသူသည် “ပရေတ” အဖြစ် မမွေးဖွားလာ။ နွား၊ ဗြာဟ္မဏ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကိုလည်း ရိုသေသင့်သည်…

Verse 94

गुरोर्धर्मोपदेष्टुश्च नित्यं हितमभीप्सतः ॥ न करोति वचस्तस्य स प्रेतो जायते नरः

ဓမ္မကို သင်ကြားပေးပြီး အမြဲအကျိုးကောင်းကို လိုလားသော ဂုရု၏ စကားကို မလိုက်နာမလုပ်ဆောင်သူသည် “ပရေတ” အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 95

ब्राह्मण उवाच ॥ एवमेव व्रतस्यास्य विधानं कर्मसंहितम् ॥ पुराणं कथितं राज्ञे मान्धात्रे पृच्छते पुरा

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်– “ဤဝရတ (vrata) ၏ စည်းကမ်းနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మအစဉ်အလာသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က မေးမြန်းသော မာန္ဓာတೃ မင်းထံသို့ ဤပုရာဏကို ဟောကြားခဲ့ဖူးသည်။”

Verse 96

आगच्छ वरदानन्त श्रीपते मदनुग्रहात् ॥ सर्वगोपी निजांशेन स्थानमेतदलङ्कुरु ॥

ကြွလာပါ၊ အို ကောင်းချီးပေးသူ အနန္တ၊ အို သရီပတိ—ကျွန်ုပ်၏ ကရုဏာကြောင့်။ အို အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့သော ကာကွယ်ရှင်၊ မိမိ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြင့် ဤနေရာကို တင့်တယ်စေပါ။

Verse 97

(छत्रादिदानम्) पर्जन्यो वरुणः सूर्यः सलिलं केशवः शिवः ॥ अग्निर्वैश्रवणो देवः पापं हरतु मेऽव्ययः ॥

(ထီးနှင့် ဆက်စပ်သော ဒါနအကြောင်း:) ပရ္ဇန္ယ၊ ဝရုဏ၊ နေမင်း၊ ရေများ၊ ကေရှဝ၊ ရှိဝ၊ အဂ္နိ နှင့် ဒေဝ ဝိုင်ශ්ရဝဏ—မပျက်မယွင်းသော ဒေဝတန်ခိုးသည် ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပါစေ။

Verse 98

तावद्व्रतं तु कर्तव्यं यावदेकं क्षयं व्रजेत् ॥ तीर्थस्यैव प्रभावो हि प्रत्यक्षमिह दृश्यते ॥

ဤဝရတကို တစ်ကြိမ်တည်း ပြီးဆုံးခြင်း/အဆုံးသတ်ခြင်း (က்ஷယ) သို့ ရောက်သည်အထိ ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ အကြောင်းမူကား တီရ္ထ၏ အာနုဘော်သည် ဤနေရာ၌ တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ရသည်။