Adhyaya 162: The Efficacy and Merit of Cakra-tīrtha

Verse 1

अथ चक्रतीर्थप्रभावः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्‍धरे ॥ चक्रतीर्थे पुरावृत्तं मथुरायास्तथोत्तरे ॥

ယခု “စက္ကရတီရ္ထ” ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဆိုလိုသည်။ သရီဝရာဟ မိန့်တော်မူသည်—အို ဝသုန္ဓရာ၊ နောက်ထပ် အကြောင်းတစ်ရပ်ကို ထပ်မံ ဟောကြားမည်၊ နားထောင်လော့—မထုရာ၏ မြောက်ဘက်ရှိ စက္ကရတီရ္ထ၌ ရှေးက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို။

Verse 2

महागृहॊदयम् नाम जम्बूद्वीपस्य भूषणम् ॥ तस्मिन् पुरवरे दिव्ये ब्राह्मणो वसते शुभे

ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အလှဆင်အဖြစ် ခေါ်ဆိုသော “မဟာဂೃಹോദယ” ဟူသော မြို့တစ်မြို့ရှိသည်။ ထို မင်္ဂလာရှိ၍ ဒိဗ္ဗမြို့အထွတ်အမြတ်၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး နေထိုင်သည်။

Verse 3

स कन्यां पुत्रम् आदाय ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ शालिग्रामं महापुण्यम् अगच्छद् ब्राह्मणोत्तमः

ဝေဒများ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏသည် သမီးနှင့် သားကို ခေါ်ဆောင်၍ မဟာပုဏ္ဏယရှိသည်ဟု ချီးမွမ်းသော “ရှာလိဂြာမ” သို့ သွားလေ၏—ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သည်။

Verse 4

तत्रासौ वासम् अकरोत् पुण्यसेवी जितेन्द्रियः ॥ तीर्थसेवी तथा स्नायी देवतादर्शने रतः

ထိုနေရာ၌ သူသည် နေထိုင်ရာတည်စေ하였다—ပုဏ္ဏယကျင့်စဉ်ကို ဆည်းပူးသူ၊ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ။ သူသည် တီရ္ထကို ဆောင်ရွက်ကာ ပူဇော်သကာရပြု၍ စနာန်ပြုလုပ်ပြီး ဒေဝတားဒർശန၌ အမြဲစိတ်နှစ်မြုပ်နေ하였다။

Verse 5

तत्र सिद्धेन संवासो ब्राह्मणस्याभवत्तदा ॥ स सिद्धो वसते नित्यं कल्पग्रामे च सर्वदा

ထိုအခါ ထိုဗြာဟ္မဏသည် အဲဒီနေရာ၌ စိဒ္ဓတစ်ဦးနှင့် အတူနေထိုင်ရသော အခွင့်ရခဲ့သည်။ ထိုစိဒ္ဓသည် “ကလ္ပဂြာမ” တွင် အမြဲတမ်း—အစဉ်မပြတ်—နေထိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 6

गच्छेत्स सर्वकालं तु शालिग्रामे वसुन्धरे ॥ स तेन सह सङ्गत्य कान्यकुब्जनिवासिना

အို ဝသုန္ဓရာ! သူသည် အချိန်မရွေး ဤမြေပြင်ပေါ်ရှိ “ရှာလိဂြာမ” သို့ သွားလေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် ကာန်ယကုပ္ဇ နေထိုင်သူနှင့် တွေ့ဆုံပြီး သူနှင့်အတူ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံလေ၏။

Verse 7

कल्पग्रामविभूतिं च नित्यकालम् अवर्णयत् ॥ कल्पग्रामविभूतिं च श्रुत्वा स मुनिसत्तमः

သူသည် ကလ္ပဂြာမ၏ ဝိဘူတိနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို အမြဲတမ်း ဖော်ပြနေ하였다။ ကလ္ပဂြာမ၏ ဝိဘူတိကို ကြားသိလျှင် မုနိအမြတ်ဆုံးသည်…

Verse 8

गमने बुद्धिरुत्पन्ना ततः सिद्धमयाचत ॥ मित्रत्वं वर्त्तते सिद्ध नयस्वात्मनिवेशने

သွားလိုသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူ့စိတ်၌ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်၊ သူသည် စိဒ္ဓကို တောင်းပန်하였다– “အို စိဒ္ဓ၊ ကျွန်ုပ်တို့အကြား မိတ်သဟာယရှိသည်၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် နေထိုင်ရာသို့ ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်ဆောင်ပါ။”

Verse 9

ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सिद्धो वचनमब्रवीत् ॥ तत्र सिद्धा हि गच्छन्ति तेन तत्र गतिर्भवेत्

ဗြာဟ္မဏ၏ စကားကို ကြားသိပြီး စိဒ္ဓက ပြန်လည်ဆို하였다– “စိဒ္ဓတို့သည် အမှန်တကယ် ထိုနေရာသို့ သွားကြသည်; ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်နိုင်သော လမ်းကြောင်းနှင့် ဝင်ရောက်ခွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။”

Verse 10

दक्षिणे तु करे गृह्य ब्राह्मणं वेदपारगम् ॥ वामे चैव करे गृह्य तस्य पुत्रं महामतिम्

သူသည် ဗေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏကို ညာလက်ဖြင့် ကိုင်ယူပြီး၊ ဘယ်လက်ဖြင့်လည်း ဉာဏ်ကြီးမားသော သူ၏သားကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 11

उत्पपात तदा सिद्धो गृहीत्वा ब्राह्मणोत्तमौ ॥ कल्पग्रामे तु तौ मुक्तौ पितापुत्रौ वसुन्धरे

ထို့နောက် စိဒ္ဓသည် ခုန်တက်၍ ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး နှစ်ဦးကို ကိုင်ဆောင်သွား하였다။ ကလ္ပဂြာမ၌ သူသည် သူတို့ကို လွှတ်ချလိုက်သည်—အဖနှင့် သားကို—အို ဝသုန္ဓရာ။

Verse 12

तत्र तौ वसतो नित्यं कल्पग्रामे द्विजोत्तमौ ॥ तत्र कालेन महता रुग्देहे चाभवत्तदा ॥

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မဏအထူးမြတ် နှစ်ဦးသည် ကလ္ပဂြာမ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်ကြ၏။ ကာလကြာမြင့်သွားသဖြင့် ထိုအခါ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 13

रुजा तु पीड्यमानः स दशमीं च दशां गतः ॥ मर्तुकामो द्विजवरो निरीक्ष्य सुतमुत्तमम् ॥

နာကျင်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနှိပ်စက်ခံရ၍ သူသည် အလွန်အရေးကြီးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လေ၏။ သေလိုစိတ်ဖြင့် ဗြဟ္မဏအထူးမြတ်သည် မိမိ၏ ထူးမြတ်သော သားကို ကြည့်လေ၏။

Verse 14

उवाच पुत्रं धर्मात्मा मरणे समुपस्थिते ॥ गङ्गातीरे च मां पुत्र नय त्वं मा विलम्बय ॥

သေမင်းနီးကပ်လာသောအခါ ဓမ္မရှိသူက သားကို ပြောလေ၏— “သားရေ၊ ငါ့ကို ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းသို့ ခေါ်သွားပါ၊ မနှောင့်နှေးနှင့်။”

Verse 15

तेन पुत्रेण नीतोऽसौ गङ्गातीरे महामुनिः ॥ रुरोद पुत्रस्तु तदा पितृस्नेहसमन्वितः ॥

ထိုသားက မဟာမုနိကို ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ထိုအခါ ဖခင်အပေါ် ချစ်ခင်မှုဖြင့် ပြည့်ဝသော သားသည် ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 16

वेदाध्ययनशीलः स पितृभक्त्या नियन्त्रितः ॥ वसतस्तस्य वै तत्र कालो जातो महामतेः ॥

သူသည် ဝေဒပညာကို လေ့လာအာရုံစိုက်သူဖြစ်ပြီး ဖခင်အပေါ် ဘက္တိကြောင့် ထိန်းချုပ်တည်ငြိမ်နေသူဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်စဉ် မဟာစိတ်ရှိသူအတွက် သတ်မှတ်ကာလ ရောက်လာလေ၏။

Verse 17

कल्पग्रामे तदा सिद्धस्तस्य कन्या सुमध्यमा ॥ वरमन्वेषयन्ती सा न प्राप्तस्तु तया मतः ॥

ထိုအခါ ကလ္ပဂြာမ၌ စိဒ္ဓတစ်ဦးရှိ၏။ သူ၏ ခါးသေးသွယ်သော သမီးသည် သတို့သားကို ရှာဖွေနေသော်လည်း မိမိလိုလားသည့် အဖော်ကို မရရှိသေး။

Verse 18

कदाचिद्देवयोगेन कान्यकुब्जनिवासिनः ॥ गृहे प्रविष्टो विप्रः स भोजनार्थं महामतिः ॥

တစ်ခါတစ်ရံ နတ်တော်၏ အကြောင်းအရာ (ဒေဝယောဂ) ကြောင့် ကာန်ယကုပ္ဇ နေထိုင်သူတစ်ဦး၏ အိမ်သို့ မဟာမတိရှိသော ဗြာဟ္မဏသည် အစာအဟာရ ရှာဖွေရန် ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 19

दिव्यज्ञानॆन तं ज्ञात्वा पूजयामास तं द्विजः ॥ पूजयित्वा यथान्यायं कन्यां तस्मै ददौ तदा ॥

ဒိဗ္ဗဉာဏ်ဖြင့် သူကို သိမြင်ကာ ဗြာဟ္မဏသည် ထိုသူကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြု၏။ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုအခါပင် မိမိသမီးကို သူ့အား ပေးအပ်လိုက်၏။

Verse 20

श्वशुरस्य गृहे नित्यं भोजनं कुरुते द्विजः ॥ वसते पितृसन्निध्ये प्रतिचारी स पुत्रकः ॥

မိဘမက်အိမ်၌ ဗြာဟ္မဏသည် နေ့စဉ် အစာစားသောက်၏။ ထိုသားသည် ဖခင်အနီး၌ နေထိုင်ကာ သေချာဂရုစိုက်၍ ဝန်ဆောင်မှု ပြုလျက်ရှိ၏။

Verse 21

काले भगवतस्तस्य अतिक्षीणः पिता तदा ॥ तं दृष्ट्वा क्षीणतां प्राप्तं श्वशुरं पर्यपृच्छत ॥

အချိန်ကြာလာသဖြင့် ထိုအလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဖခင်သည် အလွန်အားနည်းလာ၏။ မိဘမက်ကို အားယုတ်နေသည်ကို မြင်၍ သူသည် လေးစားစွာ မေးမြန်း၏။

Verse 22

स्वामिन् पितुर्मे मरणं भविष्यति वदस्व माम् ॥ जामातृवचनं श्रुत्वा प्रहस्य श्वशुरोऽब्रवीत् ॥

“အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏အဖေ သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်—ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ” ဟုဆိုသော်၊ သမက်၏စကားကိုကြားပြီး ယောက္ခမက ရယ်မောကာ ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 23

शूद्रान्नं भक्षितं तेन नित्यकालं द्विजोत्तम ॥ तस्य चाहारदोषेण मृत्युर् दूरं गतः पितुः ॥

“အို ဒွိဇောတ္တမ၊ သူသည် နိစ္စကာလ သုဒ္ဒရအစာကို စားသုံးလာသည်; ထိုအာဟာရဒೋಷကြောင့် အဖေ၏ သေခြင်းသည် ဝေးကွာသို့ ရွှေ့သွားပြီး (နှောင့်နှေးသွား) သည်။”

Verse 24

पादयोर्विद्यते तच्च शूद्रान्नं च पितुस्तव ॥ जान्वोरूर्ध्वे न विद्येत शूद्रान्नं च द्विजोत्तम ॥

“ထိုသုဒ္ဒရအစာသည် သင်၏အဖေ၏ ခြေထောက်များတွင် ရှိနေသည်; ဒူးအထက်၌မူ အို ဒွိဇောတ္တမ၊ သုဒ္ဒရအစာ မရှိနိုင်။”

Verse 25

शूद्रान्नेन विहीनस्य तस्य मृत्युर् भविष्यति ॥ श्वशुरस्य वचस्तस्य पितुरग्रे न्यवेदयत् ॥

“သုဒ္ဒရအစာမှ ကင်းလွတ်သွားလျှင် သူ၏ သေခြင်း ဖြစ်လာမည်။” ယောက္ခမ၏ ထိုစကားကို သူသည် မိမိအဖေရှေ့တွင် တင်ပြ하였다။

Verse 26

तस्य पुत्रस्य वचनं श्रुत्वात्मानं विगर्हयत् ॥ ततः प्रभाते विमले उदिते च दिवाकरे ॥

သား၏စကားကိုကြားပြီး သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ကာ ရှုတ်ချ하였다။ ထို့နောက် ကြည်လင်သော နံနက်ခင်း၌ နေမင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ,

Verse 27

पितुः समीपात्स गतः श्वशुरस्य निवेशनम् ॥ गते पुत्रे पिता तस्य रुजा त्वत्यन्तपीडितः ॥

သူသည် ဖခင်၏အနီးမှ ထွက်ခွာ၍ ယောက္ခမ၏အိမ်သို့ သွား하였다။ သားထွက်သွားပြီးနောက် ဖခင်သည် ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကြောင့် အလွန်ပင်ဒုက္ခရောက်하였다။

Verse 28

सन्निधावुपलं दृष्ट्वा गृहीतं तेन तत्पदा ॥ चूर्णयामास तौ पादौ पीडया मोहितो द्विजः ॥

အနီးရှိ ကျောက်တုံးကို မြင်၍ သူသည် ခြေဖြင့် ယူလိုက်သည်။ နာကျင်မှုကြောင့် မောဟသွားသော ဒွိဇသည် မိမိခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ချေမွသွား하였다။

Verse 29

ततः प्राणान्परित्यज्य गतोऽसौ कालवर्त्तनम् ॥ स्नात्वा भुक्त्वा ततो गत्वा प्रेक्ष्य तं पितरं मृतम् ॥

ထို့နောက် သူသည် အသက်ရှူသက်ကို စွန့်၍ ကာလ၏လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည် (အနက်မှာ သေဆုံးခြင်း)။ ရေချိုး၍ စားသောက်ပြီးနောက် သွားကြည့်ရာ ဖခင်သည် သေဆုံးနေသည်ကို တွေ့하였다။

Verse 30

गतसंज्ञं च पितरं दृष्ट्वा स रुरुदे भृशम् ॥ रुदित्वा सुचिरं कालं शास्त्रं दृष्ट्वा व्यचिन्तयत् ॥

ဖခင်ကို သတိလစ် (သို့မဟုတ် သတိမရှိ) နေသည်ကို မြင်၍ သူသည် အလွန်အမင်း ငိုကြွေး하였다။ အချိန်ကြာကြာ ငိုပြီးနောက် သာස්တရကို ကြည့်ရှု၍ စဉ်းစားဆင်ခြင်하였다။

Verse 31

संस्कारयोग्यता नास्ति इत्येवं पुनरब्रवीत् ॥ सर्पशृङ्गिहतानां च दंष्ट्राविग्रहितस्य च ॥

သူသည် ထပ်မံ၍ “သံස්ကာရ (အဆုံးစီရင်ပွဲ) ပြုရန် အရည်အချင်းမရှိ” ဟု ဆို하였다။ ထို့ပြင် မြွေများနှင့် ချိုရှိသောတိရစ္ဆာန်များကြောင့် သေဆုံးသူများ၊ နှင့် အစွယ်ကိုက်ဒဏ်ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးသူများအကြောင်းလည်း ပြော하였다။

Verse 32

आत्मनस्त्यागिनश्चैव आपस्तम्बोऽब्रवीदिदम् ॥ आत्मघाती नरः पापो नरके पच्यते चिरम् ॥

မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်သူအကြောင်း အာပသ္တမ္ဗက ဤသို့ဆို၏။ မိမိကိုယ်ကို သတ်သူသည် အပြစ်ရှိသူဖြစ်၍ နရက၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ညှဉ်းပန်းခံရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 33

प्रायश्चितं विधीयीत न दद्याच्छोदकक्रियाम् ॥ अहो दैवं सुबलवत्पौरुषं तु निरर्थकम् ॥

ပရာယශ්ချိတ္တ (အပြစ်ဆပ်ခြင်း) ကို သတ်မှတ်ပေးရမည်၊ သို့သော် ရေဖြင့်ပြုသော သုဒ္ဓကကရိယာ (ရေကိစ္စ) မပေးရ။ အို—ဒေဝ/ကံကြမ္မာသည် အလွန်အင်အားကြီးပြီး လူ့ပုရုသာရထ်သည် အကျိုးမဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 34

तस्य पुत्रो महाभागे गतः श्वशुरमन्दिरम् ॥ तं दृष्ट्वा श्वशुरो दीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥

အို မဟာဘဂေ၊ သူ၏သားသည် မိမိ၏ ယောက္ခမအိမ်သို့ သွား하였다။ သူ့ကို စိတ်ညစ်ညူးနေသည်ကို မြင်၍ ယောက္ခမက ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 35

ब्रह्महत्या तु ते जाता गच्छ त्वं च यथेप्सितम् ॥ श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा जामाता वाक्यमब्रवीत् ॥

“သင်၌ ဘြာဟ္မဏဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ် ပေါ်ပေါက်လာပြီ; သင်လိုသလို သွားလော့။” ယောက္ခမ၏စကားကို ကြားပြီး သားမက်က ပြန်လည်ပြော하였다။

Verse 36

न मया ब्राह्मणवधः कदाचिदपि कारितः ॥ केन दोषेण मे सिद्धं ब्रह्महत्याफलं महत् ॥

“ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ ဗြာဟ္မဏကို သတ်စေခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ မည်သည့်အပြစ်ကြောင့် ဗြာဟ္မဏဟတ္ယာ၏ ကြီးမားသော အကျိုးဆက်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် သတ်မှတ်လာသနည်း?”

Verse 37

तेन दोषेण विप्रर्षे ब्रह्महत्याफलं तव ॥ आसन्नशयनाच्चैनं भोजनात्कथनादिषु ॥

ထိုအပြစ်ကြောင့်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ရှင်ရသီတော်၊ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်ဖလသည် သင်၌ ကျရောက်၏—သူနှင့် နီးကပ်အိပ်ခြင်း၊ အတူစားသောက်ခြင်း၊ စကားပြောဆိုခြင်း စသဖြင့်။

Verse 38

संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन् ॥ तस्मान्मम गृहे नास्ति वासस्ते हि द्विजोत्तम ॥

ပျက်ကျသူနှင့် အတူနေထိုင်၍ ပေါင်းသင်းလျှင် တစ်နှစ်အတွင်းပင် ကိုယ်တိုင်လည်း ပျက်ကျသွားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ငါ့အိမ်၌ သင်အတွက် နေရာမရှိ။

Verse 39

श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा जामाता वाक्यमब्रवीत् ॥ किं मया वद कर्तव्यं त्वया त्यक्तेन सुव्रत ॥

ယောက္ခမ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သမက်က ပြောသည်—“ပြောပါ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း၊ သင်က ကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက်၊ သုဝရတ (ကတိသစ္စာကောင်းသူ)?”

Verse 40

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणः संहितव्रतः ॥ कल्पग्रामं परित्यज्य मथुरां याहि सुव्रत ॥

သူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဝတ်သစ္စာ၌ တည်ကြည်သော ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—“ကလ္ပဂြာမကို စွန့်၍ မထုရာသို့ သွားလော့၊ သုဝရတ။”

Verse 41

ततः कालेन महता सम्प्राप्तो मथुरां पुरीम् ॥ ब्राह्मणेभ्यो बहिःस्थाने नित्यं तु वसते द्विजः ॥

ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် သူသည် မထုရာမြို့သို့ ရောက်လာ하였다။ ထိုဒွိဇသည် ဗြာဟ္မဏတို့မှ ဝေးကွာသော အပြင်ဘက်နေရာ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်하였다။

Verse 42

कन्यापुरनिवासी तु कुशिकोऽयं नराधिपः ॥ तस्य सत्रं नित्यकालं मथुरायां प्रवर्तते ॥

ယခု နရాధိပ ကုသိက မင်းသည် ကညာပုရ၌ နေထိုင်လျက်ရှိပြီး၊ မဿုရာမြို့၌လည်း သူ၏ နိစ္စကာလ စတြ (ယဇ္ဉ-ဒါန ပူဇော်ပွဲအဖြစ် အလှူစားပွဲ) ကို အစဉ်မပြတ် ကျင်းပနေသည်။

Verse 43

द्वेसहस्रे तु विप्राणां तस्य सत्रे च भुञ्जते ॥ ब्राह्मणानां सदोच्छिष्टं ततश्चोद्धरते तु सः ॥

သူ၏ စတြ၌ ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) နှစ်ထောင်ယောက် စားသောက်ကြပြီး၊ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့ ချန်ထားသော အုစ္ဆိဋ္ဌ (အကျန်အလွန်) ကို မင်းတော်ကိုယ်တိုင် ဖယ်ရှားသိမ်းဆည်းသည်။

Verse 44

नान्यत्र तव संशुद्धिः कदाचित्पितृघातिनः ॥ कल्पग्रामं परित्यज्य तत्क्षणादेव निःसृतः ॥

“သင်—အဖကိုသတ်သူ (ပိတೃဃာတိ)—အခြားနေရာ၌ မည်သည့်အခါမျှ သန့်စင်ခြင်း မရှိနိုင်” ဟုဆိုပြီး၊ ကလ္ပဂြာမကို စွန့်ကာ ထိုခဏချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 45

चक्रतीर्थं समासाद्य स्नानं स कुरुते सदा ॥ न भिक्षां कुरुते तत्र भोजनार्थं न गच्छति ॥

စက္ကရတီရ္ထသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် အမြဲတမ်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လေ့ရှိသည်။ ထိုတွင် ဆွမ်းတောင်းမလုပ်ဘဲ၊ အစားအစာရှာဖွေရန်လည်း မထွက်သွား။

Verse 46

स्वां सुतां चोदयामास गच्छ तां मथुरां पुरीम् ॥ भोजनं गृहीत्वा तत्रैव गच्छ त्वं भर्तृसन्निधौ ॥

သူသည် မိမိသမီးကို တိုက်တွန်း၍ “မဿုရာမြို့သို့ သွားပါ; ထိုတွင် အစားအစာကို ယူစားပြီးနောက် သင်၏ ခင်ပွန်းရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလော့” ဟုဆိုသည်။

Verse 47

दिव्यज्ञानें च तदा नित्यं सा भर्तृसन्निधौ ॥ दिने दिने गच्छति सा भर्तृभोजनकारणात् ॥

ထို့နောက် ဒိဗ္ဗဉာဏ်၏အာနုဘော်ကြောင့် သူမသည် နေ့စဉ် နေ့တိုင်း မိမိခင်ပွန်း၏အနီးအနားသို့ သွားရောက်ကာ ခင်ပွန်းအတွက် အစာအဟာရကို စီမံပေးလေ၏။

Verse 48

दिवस्यावसाने तु भोजनं गृहीत्वा गच्छति ॥ भोजनं कुरुते नित्यं प्रियादत्तं वसुन्धरे ॥

နေ့ကုန်ချိန်တွင် သူမသည် အစာကို ယူဆောင်၍ သွားလေ၏။ အို ဝသုန္ဓရာ၊ သူမသည် ချစ်မြတ်နိုးသူက ပေးအပ်သော အစာကိုသာ အမြဲတမ်း စားသုံးလေ၏။

Verse 49

पात्रं निःक्षिप्य कुण्डे तु सत्रे वसति सर्वदा ॥ एवं निवसतस्तस्य वर्षार्धं तु गतं तदा ॥

ပန်းကန်ကို ကုဏ္ဍ (ရေကန်) ထဲတွင် ချထားပြီးနောက် သူသည် စတြာ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်လေ၏။ ထိုသို့နေထိုင်စဉ် အချိန်ကာလ၌ တစ်နှစ်၏ တစ်ဝက်ကာလ ကုန်လွန်သွားလေ၏။

Verse 50

ततः कालेन महता तैः पृष्टः स द्विजोत्तमः ॥ कुत्र सन्तिष्ठते नित्यं भोजनं कुरुषे कुतः ॥

ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူတို့က ထိုအထက်မြတ်သော ဒွိဇကို မေးမြန်းလေ၏— “သင်သည် နေ့စဉ် ဘယ်မှာ နေထိုင်သနည်း၊ အစာကို ဘယ်က ရရှိသနည်း” ဟု။

Verse 51

कथयामास वृत्तान्तं तं सर्वं चात्मनो हि सः ॥ ते श्रुत्वा ब्राह्मणाः सर्वे एकीभूता वसुन्धरे ॥

သူသည် မိမိအခြေအနေ၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောပြလေ၏။ အို ဝသုန္ဓရာ၊ ထိုအကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏအားလုံးသည် တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ဖြစ်လာကြလေ၏။

Verse 52

इदमूचुस्ततो विप्राः शूद्रोऽसीति द्विजं प्रति ॥ चक्रतीर्थप्रभावेन पापान्मुक्तः सनातनः ॥

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများက ဒွိဇကို “သင်သည် ရှူဒြ ဖြစ်သည်” ဟုဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် စက္ကရတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုစနာတနပုဂ္ဂိုလ်သည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သွား၏။

Verse 53

अस्माकं वदनाच्चैव पुनः सिद्धोऽसि वै द्विज ॥ ब्राह्मणानां वचः श्रुत्वा स द्विजो हृष्टमानसः ॥

“အမှန်တကယ်ပင် ငါတို့၏ မိန့်ခွန်းကြောင့်ပင်၊ ဟေ ဒွိဇ၊ သင်သည် ထပ်မံ စိဒ္ဓ (ပြန်လည်အတည်ပြု) ဖြစ်လာပြီ” ဟုဆို၏။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားကိုကြားသော် ဒွိဇသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လေ၏။

Verse 54

स्नानार्थं तु ततः स्थानाच्चक्रतीर्थं समागतः ॥ गते तस्मिंस्तस्य भार्या भिक्षामादाय चागता ॥

ထို့နောက် ရေချိုးသန့်စင်ရန်အတွက် သူသည် ထိုနေရာမှ စက္ကရတီရ္ထသို့ သွားလေ၏။ သူသွားပြီးနောက် ဇနီးသည်က ဘိက္ခာအစာကို ယူဆောင်လာခဲ့၏။

Verse 55

प्रियावचनमाकर्ण्य भर्ता वचनमब्रवीत् ॥ पुनराभाषितं ब्रूहि यदिदं भाषितं त्वया ॥

ချစ်သူ၏ စကားကိုကြားပြီးနောက် ခင်ပွန်းက “သင်刚刚 ပြောခဲ့သမျှကို ထပ်မံပြောပါ” ဟုဆို၏။

Verse 56

भर्त्तुर्वचनमाकर्ण्य पत्नी वचनमब्रवीत् ॥ न त्वं सम्भाषितः पूर्वं ब्रह्महत्यासमन्वितः ॥

ခင်ပွန်း၏ စကားကိုကြားသော် ဇနီးသည်က “အရင်က သင်နှင့် မပြောဆိုခဲ့သည်မှာ သင်သည် ဗြဟ္မဟတ္တျာ—ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်းဟူသော မဟာအပြစ်—နှင့် ဆက်နွယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်” ဟုဖြေ၏။

Verse 57

चक्रतीर्थप्रभावेन मुक्तोऽसि द्विजसत्तम ॥ उत्तिष्ठ कान्त गच्छाव कल्पग्रामं सुशोभितम् ॥

စက္ကတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသော အာနုဘော်ကြောင့် သင်သည် လွတ်မြောက်ပြီးပြီ၊ ဒွိဇအမြတ်ဆုံး။ ထပါ၊ ချစ်သူရေ; အလှတင့်တယ်စွာ တန်ဆာဆင်ထားသော ကလ္ပဂြာမသို့ သွားကြစို့။

Verse 58

तया सार्द्धं जगामाथ कल्पग्रामं द्विजोत्तमः ॥ भद्रेश्वरनिमित्तं हि द्रव्यं च कथितं शुभम् ॥

ထို့နောက် သူမနှင့်အတူ ဒွိဇအထူးမြတ်သူသည် ကလ္ပဂြာမသို့ သွားလေ၏။ ထို့ပြင် ဘဒ္ရေရှ္ဝရနှင့် ဆက်နွယ်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဓနဥစ္စာ/ပစ္စည်းအကြောင်းကိုလည်း ဆိုခဲ့သည်။

Verse 59

कल्पग्रामाच्छतगुणं चक्रतीर्थं वसुन्धरे ॥ अहोरात्रोपवासेन मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥

အို ဝသုန္ဓရာ (မြေကြီး)၊ ကလ္ပဂြာမထက် စက္ကတီရ္ထသည် အဆတစ်ရာ ပိုမိုအကျိုးရှိ၏။ တစ်နေ့တစ်ည အစာရှောင်လျှင် ဘြဟ္မဟတ္တျာ၏ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 60

कल्पग्रामेण किं तस्य वाराणस्यां च वा शुभे ॥ मथुरां तु समासाद्य यः कश्चिन्म्रियते भुवि ॥

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သူ့အတွက် ကလ္ပဂြာမက ဘာလိုသေးသနည်း၊ သို့မဟုတ် မင်္ဂလာရှိသော ဝါရာဏသီတောင်? မည်သူမဆို မထုရာသို့ ရောက်ပြီး ဤမြေပေါ်တွင် သေဆုံးလျှင်…

Verse 61

अपि कीटः पतङ्गो वा जायते स चतुर्भुजः ॥

…ပိုးကောင် သို့မဟုတ် ပျားပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် လက်လေးဖက်ရှိသော ရূপဖြင့် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 62

नित्यं च भुञ्जते यत्र पात्रं द्रव्यसमर्पितम् ॥ दृष्ट्वा भद्रेश्वरं देवं चक्रतीर्थे फलं लभेत् ॥

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သင့်လျော်သော ပန်းကန်/အိုးတွင် အလှူပစ္စည်းများကို စနစ်တကျ ဆက်ကပ်ပြီးနောက် အစာကို စားသောက်ရာနေရာ၌—စက္ကရတီရ္ထ၌ ဘဒ္ရေးရှ္ဝရ ဒေဝကို ဖူးမြင်လျှင် ထိုက်တန်သော ဓမ္မဖလ၊ အကျိုးပုဏ္ဏာကို ရရှိသည်။

Verse 63

प्रार्थना दुःखलाभं तु शृणु वै ब्राह्मणोत्तम ॥ आत्मयोगबलेनैव चलिष्यामि सपुत्रकः ॥

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ ဒုက္ခမှ ပေါက်ဖွားလာသော ဤတောင်းပန်ချက်ကို နားထောင်ပါ; အာတ္မယောဂ၏ အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် ငါသည် သားနှင့်အတူ ထွက်ခွာမည်။

Verse 64

पृष्टोऽसौ ब्राह्मणो भद्रे क्व भवान् त्वमिहागतः ॥ स सर्वं कथयामास यथावृत्तं दृढव्रतः ॥

ထိုဗြာဟ္မဏကို “အို သဒ္ဓါရှိသူ၊ သင်သည် ဤနေရာသို့ ဘယ်က လာသနည်း” ဟု မေးမြန်းကြ၏။ ထိုအခါ သစ္စာဝတ်တည်ကြည်သူဖြစ်သော သူသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ဖြစ်သကဲ့သို့ အကုန်လုံး ပြောပြ하였다။

Verse 65

दुःखेन पीडितः क्षीणो मर्त्तुकामो द्विजोत्तमः ॥ गङ्गातीरात्समुत्तिष्ठन्दिशः सर्वा विलोकयन् ॥

ဒုက္ခကြောင့် ဖိစီးခံရ၍ ကိုယ်ခန္ဓာ ပိန်လှီကာ သေလိုစိတ်ရှိသော ထို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်သည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းမှ ထ၍ အရပ်အနှံ့ကို လှည့်ကြည့်နေ하였다။

Verse 66

जामातुर्वचनं श्रुत्वा श्वशुरो वाक्यमब्रवीत् ॥ पितुस्त्वया वधोपायो विनिर्दिष्टश्च पुत्रक ॥

သားမက်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ယောက္ခမက “သားရေ၊ မင်းက မင်းအဖေကို သတ်ရန် နည်းလမ်းတောင် ညွှန်ပြထားပြီ” ဟု ပြော하였다။

Verse 67

ततः कालेन महता चिन्ताभूच्छ्वशुरस्य च ॥ दिव्यज्ञानॆन तत्सर्वं ज्ञात्वा जामातृचेष्टितम् ॥

ထို့နောက် အချိန်အလွန်ကြာပြီးနောက် ယောက္ခမ၏စိတ်၌လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှု ပေါ်လာ၏။ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗဉာဏ်ဖြင့် သမက်၏အပြုအမူအားလုံးကို သိမြင်ကာ အခြေအနေကို နားလည်သွား၏။

Verse 68

सा तु हृष्टेन मनसा भर्तारं वाक्यमब्रवीत् ॥ भोजनं कुरु मे दत्तं हत्यां लक्ष्यामि ते गताम् ॥

သို့ရာတွင် သူမသည် ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ဖြင့် ခင်ပွန်းအား ပြော၏– “ငါပေးထားသော အစာကို စားလော့; သင်ပေါ်သို့ သတ်ဖြတ်မှု၏ အပြစ် (ဟတ္ယာပာပ) ရောက်လာသည်ကို ငါမြင်၏။”