Adhyaya 131: Expiation for Chewing the Tooth-stick (Dantakāṣṭha)

Verse 1

अथ दन्तकाष्ठाचर्वणप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ दन्तकाष्ठमचरवित्वा यो हि मामुपसर्पति ॥ पूर्वकालकृतं कर्म तेन चैकेन नश्यति

ယခု သွားသစ်တံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) ကို ကိုက်စားခြင်းနှင့် ဆိုင်သော ပရာယရှ္စိတ္တ။ သီရိ ဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– “သွားသစ်တံကို မကိုက်စားဘဲ ငါ့ထံ ချဉ်းကပ်လာသူသည် ထိုတစ်ခုပဲသော အကျင့်ကြောင့် ယခင်ကာလက ပြုခဲ့သော ကမ္မသည် ပျက်စီးသွားသည်။”

Verse 2

नारायणवचः श्रुत्वा पृथिवी धर्मसंश्रितः ॥ विष्णुभक्तसुखार्थाय हृषीकेशमुवाच ह

နာရာယဏ၏ ဝစနကို ကြားသိပြီးနောက် ဓမ္မ၌ အခြေခံသော ပෘထဝီသည် ဗိဿဏုဘက္တများ၏ ချမ်းသာကောင်းကျိုးအတွက် ဟೃષီကေရှအား ပြောကြား하였다။

Verse 3

धरण्युवाच ॥ सर्वकालकृतं कर्म क्लेशेन महताऽनघ ॥ कथमेकापराधेन सर्वमेव प्रणश्यति ॥

ပृथဝီက ပြောသည်– “အပြစ်ကင်းသူရေ၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလွန်ပင်ပန်းခက်ခဲ၍ စုဆောင်းထားသော ကမ္မသည် အပြစ်တစ်ခါတည်းကြောင့် မည်သို့ အကုန်လုံး ပျက်စီးနိုင်သနည်း?”

Verse 4

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु सुन्दरी तत्त्वेन कथ्यमानं मयाऽनघे ॥ येन चैका पराधेन पूर्वकर्म प्रणश्यति ॥

သီရိဝရာဟာက မိန့်သည်– “နားထောင်လော့၊ အလှတရားရှိသူ၊ အပြစ်ကင်းသူမိန်းမရေ။ တတ္တဝအရ ငါပြောမည်– အပြစ်တစ်ခါတည်းကြောင့် ယခင်ကမ္မ မည်သို့ ပျက်စီးသနည်း”

Verse 5

मनुष्यः किल्बिषी भद्रे कफपित्तसमन्वितः ॥ पूयशोणितसम्पूर्णं दुर्गन्धि मुखमस्य तत् ॥

“အေးမြသနားဖွယ် မိန်းမရေ၊ လူသည် အပြစ်အနာအဆာဖြင့် မလွတ်ကင်း၊ ချွဲနှင့် သည်းရည်တို့ပါဝင်သည်။ သူ၏ပါးစပ်သည် ပြည်နှင့် သွေးဖြင့် ပြည့်နှက်၍ နံစော်သည်။”

Verse 6

तत्सर्वबीजं नश्येत दन्तकाष्ठस्य भक्षणात् ॥ शुद्धिर्भागवती चैव आचारेण विवर्जिता ॥

“သွားတံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) ကို ကိုက်စားခြင်းကြောင့် အခြေခံ ‘မျိုးစေ့’ အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။ ထို့ပြင် အကျင့်အကြံ (အာချာရ) မရှိလျှင် ဘာဂဝတီသန့်ရှင်းမှု—ဘက္တိ၏ ပဝित्रမှု—လည်း ဖယ်ရှားခံရသည်။”

Verse 7

धरण्युवाच ॥ दन्तकाष्ठमखादित्वा यः कर्माणि करोति ते ॥ प्रायश्चित्तं च मे ब्रूहि येन धर्मो न नश्यति ॥

ပृथဝီက ပြောသည်– “သွားတံကို မကိုက်စားဘဲ ထိုကမ္မများကို ပြုလုပ်သူအတွက် ဓမ္မ မပျက်စီးစေရန် အဘယ်သို့သော ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ရှိသည်ကို ကျွန်မအား ပြောပြပါ။”

Verse 8

श्रीवराह उवाच ॥ एवमेतन्महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ कथयिष्यामि हीदं ते यथा शुध्यन्ति मानवाः ॥

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– “အို မဟာဘဂ္ဂါ မိန်းမမြတ်၊ သင် မေးမြန်းသကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၏။ လူသားတို့ မည်သို့ သန့်စင်လာကြသည်ကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြမည်။”

Verse 9

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि द्वे च पञ्च च ॥ अभुक्तदन्तकाष्ठाश्च एवं शुध्यन्ति मानवाः ॥

“ကောင်းကင်အောက်တွင် အိပ်ခြင်းကို နှစ်ရက် သို့မဟုတ် ငါးရက် ပြုလုပ်၍၊ သွားတိုက်တံအဖြစ်သုံးသော သစ်တံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) ကို မသုံး/မစားဘဲ နေပါက—ဤသို့ လူသားတို့ သန့်စင်လာကြသည်။”

Verse 10

कुतस्तस्यापराधोऽस्ति एवमेव न संशयः ॥

“သူ၏အမှု၌ ပြစ်မှု ဘယ်ကနေ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း? အတိအကျ ထိုသို့ပင်—သံသယ မရှိပါ။”

Verse 11

एवं ते कथितं भद्रे दन्तकाष्ठस्य भक्षणम् ॥ य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥

“အို ဘဒ္ဒရေ မိန်းမကောင်း၊ ဒန္တကာဋ္ဌ (သွားတိုက်သစ်တံ) ကို သုံး/စားခြင်းအကြောင်းကို သင့်အား ဤသို့ ပြောပြီးပြီ။ ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ပရာယශ්ချိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ကျင့်သုံးသူမည်သူမဆို…”