Adhyaya 128: Rites for the comb, collyrium, and mirror; initiations for the four social orders; and the Gaṇāntikā vow/insignia

Verse 1

अथ कङ्कटाञ्जनदर्पणम्॥ श्रीवराह उवाच॥ क्षत्रियस्य प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे॥ त्यक्त्वा प्रहरणान्सर्वान्यत्किञ्चित्पूर्वशिक्षितम्॥

ယခု “ကင်္ကဋာဉ္ဇနဒර්ပဏ” ဟူသော အခန်းကို စတင်သည်။ သရီဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဝသုန္ဓရာ၊ က္ෂတ္တရိယအတွက် နည်းလမ်းကို ငါရှင်းပြမည်; နားထောင်လော့။ လက်နက်အားလုံးနှင့် ယခင်က သင်ယူထားသမျှ (စစ်ပညာလေ့ကျင့်မှု) ကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက်…”

Verse 2

पूर्वमन्त्रेण मे भूमे तस्य दीक्षां च कारयेत्॥ मया च पूर्वमुक्तानि यानि संसारकाणि च॥

“အို ဘူမိ၊ ယခင်မန္တရဖြင့် သူ၏ ဒိက္ခာ (အစပြုအပ်နှံခြင်း) ကို ပြုလုပ်စေသင့်သည်; ထို့ပြင် ငါက ယခင်က ပြောခဲ့သော လောကီဘဝဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များကိုလည်း လက်တွေ့ကျင့်သုံးစေသင့်သည်။”

Verse 3

तानि सर्वाणि चानीय एकं वर्ज्यं यशस्विनि॥ न दद्यत्कृष्णसारस्य चर्म तत्र कदाचन॥

“အရာအားလုံးကို ယူဆောင်လာပြီးနောက်၊ အို ဂုဏ်သတင်းကြီးသူမ၊ တစ်ခုကိုသာ ချန်လှပ်ရမည်– ထိုနေရာ၌ ကృష్ణသာရ (အနက်ရောင် သမင်) ၏ အရေကို မည်သည့်အခါမျှ မပေးရ၊ မသုံးရ။”

Verse 4

पालाशं दण्डकाष्ठं च दीक्षायां न तु कारयेत्॥ छागस्य चैव कृष्णस्य चर्म तत्र प्रदापयेत्॥

ဒီက္ခာအခမ်းအနားတွင် ပလာရှသစ်သားဖြင့် တောင်ဝှေးကို မပြုလုပ်စေ။ ထိုနေရာ၌ ဆိတ်အရေပြားနှင့် အနက်ရောင်(ဆိတ်)အရေပြားကိုလည်း ပူဇော်ပေးရမည်။

Verse 5

अश्वत्थं दण्डकाष्ठं तु दीक्षायां तदनन्तरम्॥ कृत्वा द्वादशहस्तां तु वेदिं तत्रोपलेपयेत्॥

ထို့နောက် ဒီက္ခာအတွက် အရှဝတ္ထသစ်သားဖြင့် တောင်ဝှေးကို အသုံးပြုရမည်။ လက်တစ်ဆယ့်နှစ်လက်အရှည်ရှိသော ဝေဒီ(ပူဇော်ပလ္လင်)ကို ပြုလုပ်ပြီး ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းအတိုင်း လိမ်းသုတ်/ပလတ်စတာလုပ်ရမည်။

Verse 6

सर्वं ममोक्तं कर्त्तव्यं यच्च मे पूर्वभाषितम्॥ एवं क्षत्रियदीक्षायां सर्वं सम्पाद्य यत्नतः॥

ကျွန်ုပ်က မိန့်ကြားထားသမျှနှင့် ယခင်က ကြေညာခဲ့သမျှအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ရမည်။ ထို့ကြောင့် က္ෂတ္တရိယ၏ ဒီက္ခာတွင် အရာအားလုံးကို ကြိုးပမ်း၍ ပြင်ဆင်ပြီးနောက်…

Verse 7

चरणौ मम संगृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्॥

ကျွန်ုပ်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ဆုပ်ပြီး ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 8

मन्त्रः—त्यक्तानि विष्णो शस्त्राणि त्यक्तं सर्वं क्षत्रियकर्म सर्वम्॥ त्यक्त्वा देवं विष्णुं प्रपन्नोऽथ संसाराद्वै जन्मनां तारयस्व॥

မန္တရ: “အို ဗိဿဏုဘုရား၊ လက်နက်များကို စွန့်လွှတ်ပြီးပြီ; က္ෂတ္တရိယ၏ တာဝန်အလုပ်အားလုံးကိုလည်း စွန့်လွှတ်ပြီးပြီ။ အခြားအရာများကို မမှီခိုတော့ဘဲ ဒေဝ ဗိဿဏုထံ၌ အားကိုးခိုလှုံသဖြင့် ယခု သံသရာ—မွေးဖွားခြင်းတို့၏ လည်ပတ်မှုမှ—ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။”

Verse 9

एवं ततो वचश्चोक्त्वा क्षत्रियो मम पार्श्वतः ॥ उभौ च चरणौ गृहीय इमं मन्त्रमुदीरयेत्

ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်၏ဘေး၌ ရပ်နေသော က္ෂတ္တရိယသည် ကျွန်ုပ်၏ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ယူကာ ထို့နောက် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 10

तत एवं वचो ब्रूते सर्वं चैवात्र पूजयेत् ॥ विविधैर्गन्धपत्रैश्च धूपैश्चैव यथोदितम्

ထို့နောက် ထိုသို့သော စကားကို ပြောပြီးလျှင်၊ ထိုနေရာ၌ အပြည့်အစုံ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အရင်က ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ အမျိုးမျိုးသော အနံ့သာပစ္စည်းများ၊ ရွက်များနှင့် မီးခိုးတိုင်တို့ဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 11

यथोक्तेनैव तान्भूमे भोजयेत् तदनन्तरम् ॥ शुद्धान्भागवतांश्चैव एवमेतन्न संशयः

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်၊ အို မြေမိခင်၊ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ သူတို့ကို အစာကျွေးရမည်။ အနက်မှာ သန့်စင်ထားသော ဘဂဝန်၏ ဘက္တများကိုပင် ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 12

एषा वै क्षत्रिये दीक्षा देवि संसारमोक्षणम् ॥ मत्प्रसादेन कर्तव्यं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

အို ဒေဝီ၊ ဤသည်ပင် က္ෂတ္တရိယ၏ ဒိက္ခာ ဖြစ်၍ သံသရာမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံး စိဒ္ဓိကို လိုလားပါက ကျွန်ုပ်၏ ကရုဏာတော်ဖြင့် ဤကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 13

वैश्यस्य चैव वक्ष्यामि शृणु तत्त्वेन सुन्दरि ॥ दीक्षा च यादृशी तस्य यथा भवति सुन्दरि

ယခု ဗైশ্য၏ နည်းလမ်းကိုလည်း ငါ ပြောမည်။ အို လှပသူ၊ သစ္စာတရားအတိုင်း စိတ်အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လော့—သူ၏ ဒိက္ခာသည် မည်သို့ဖြစ်ပြီး မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရသည်ကို။

Verse 14

त्यक्त्वा तु वैश्यकर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ यथा च लभते सिद्धिं तृतीया वर्णसंस्थितिः

ဝိုင်ရှျယ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတာဝန်များကို စွန့်လွှတ်၍ ငါသတ်မှတ်ထားသော ကမ္မအကျင့်၌ အလုံးစုံအာရုံစိုက်သူဖြစ်လျှင်၊ တတိယ ဝဏ္ဏအဆင့်သည် ဤသဒ္ဓာနာတွင် စိဒ္ဓိကို မည်သို့ရရှိသည်ကို ငါရှင်းပြမည်။

Verse 15

सर्वं तत्र समानीय यन्मया पूर्वभाषितम् ॥ दशहस्तां ततः कृत्वा वेदिं वेदविचेतितः

ငါက အရင်က ပြောခဲ့သမျှကို ထိုနေရာတွင် အားလုံးစုစည်းပြီး၊ ဝေဒကို နားလည်သိကျွမ်းသူသည် ထို့နောက် အလျားအတိုင်းအတာ ဟස්တ ၁၀ တန်သော ဝေဒီ (ပူဇော်ပလ္လင်) ကို တည်ဆောက်ရမည်။

Verse 16

लेपयेद्गोमयेनादौ पूर्वन्यायेन तत्र वै ॥ चर्मणापि तु छागस्य स्वगात्रं परिवेष्टयेत्

အစတွင် အရင်စည်းကမ်းအတိုင်း ထိုနေရာကို နွားချေးဖြင့် လိမ်းပတ်သန့်စင်ရမည်၊ ထို့ပြင် ဆိတ်အရေဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ပတ်အုပ်ရမည်။

Verse 17

उदुम्बरं दन्तकाष्ठं गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ शुद्धभागवतानां च कृत्वा त्रिः परिवर्त्तनम्

ညာလက်တွင် ဥဒုမ္ဗရ သွားတိုက်တံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) ကို ကိုင်ယူ၍၊ သန့်ရှင်းသော ဘုရား၏ ဘက္တများကို သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက်၊ အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 18

जानुभ्यामवनिङ्गत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत्

ဒူးထောက်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ငုံ့ချပြီး၊ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 19

मामेवं सोऽपि चोक्त्वा वै मम कर्मप्रसादवान् ॥ गुरोश्च चरणौ गृही इमं मन्त्रं मुदाहरेत् ॥

ဤသို့ မိမိအား ပြောဆိုပြီးနောက်၊ မိမိကို ပြုစုဝန်ဆောင်ခဲ့သော ကုသိုလ်အကျိုး၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အနုဂ्रहရသူသည် ဆရာ၏ ခြေတော်ကို ကိုင်ယူကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 20

त्यक्त्वा वै कृषिगोरक्षावाणिज्यक्रयविक्रयम् ॥ लब्धा च त्वत्प्रसादेन विष्णुदीक्षा मयाऽधुना ॥

လယ်ယာလုပ်ငန်း၊ နွားထိန်းခြင်း၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ဝယ်ရောင်းလုပ်ငန်းတို့ကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ယခု ဗိෂ္ဏု-ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဒိက္ခာကို ငါ ရရှိခဲ့ပြီ။

Verse 21

देवाभिवादनं कृत्वा पुरो भागवतेषु च ॥ पश्चात्तु भोजनं दद्यादपराधबहिष्कृतम् ॥

ဒေဝတাকে နမസ്കာရ ပြုပြီး၊ ဘဂဝန်၏ ဘက္တများအကြားတွင် အရင်ဆုံး သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုကာ၊ ထို့နောက် အပြစ်အမှားကြောင့် မသန့်စင်သော အစာကို ဖယ်ရှား၍ အဟာရကို ပေးလှူရမည်။

Verse 22

एवं दीक्षा तु वैश्यानां मम मार्गानुसारिणाम् ॥ येन मुच्यन्ति सुश्रोणि घोरसंसारसागरात् ॥

ဤသို့ပင် မိမိ၏ မာဂ္ဂကို လိုက်နာသော ဝိုင်ရှျယများအတွက် ဒိက္ခာ ဖြစ်သည်။ ထိုဒိက္ခာကြောင့်၊ အလှတင့်သော တင်ပါးရှိသူမ၊ သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာ-သမုဒ္ဒရာမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 23

शूद्रस्यापि प्रवक्ष्यामि मद्भक्तस्य वराङ्गने ॥ यस्तु दीक्षां समासाद्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥

အင်္ဂါအလှတင့်သော မိန်းမရေ၊ မိမိကို သဒ္ဓါဖြင့် ဘက္တဖြစ်သော ရှူဒြအတွက်လည်း (ဒိက္ခာကို) ငါ ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။ ဒိက္ခာကို ရရှိသူသည် ကိလ္ဗိသ အားလုံး—အပြစ်နှင့် အမှား—မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 24

सर्वसंस्कारद्रव्याणि मया पूर्वोदितानि च ॥ दीक्षाकामस्य शूद्रस्य शीघ्रं तानि प्रकल्पयेत् ॥

ငါက ယခင်က ပြောကြားထားသော သံස්ကာရ အခမ်းအနားအတွက် ပစ္စည်းအားလုံးကို ဒိက္ခာ (dīkṣā) လိုလားသော ရှူဒြ (śūdra) အတွက် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 25

अष्टहस्तां ततो देवि संलिप्य नीयतां ततः ॥ चर्म नीलस्य छागस्य कल्पयेच्छूद्रयोनये ॥

ထို့နောက် အို ဒေဝီ၊ လက်ရှစ်လက်အတိုင်းအတာရှိသော နေရာ/ကိရိယာကို လိမ်းသုတ်ပြီးနောက် ထိုအရာကို ဆက်လက် ယူဆောင်လာရမည်။ ရှူဒြ အဆင့်ရှိသူအတွက် အရောင်မဲသော ဆိတ်အရေကို စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 26

दण्डं च वैष्णवं दद्यात् नीलं वस्त्रं च तस्य वै ॥ एवं गृहीत्वा शूद्रोऽपि दीक्षायाः कारणं परम् ॥

သူ့အား ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဒဏ္ဍ (Vaiṣṇava staff) ကို ပေးရမည်၊ ထို့ပြင် အရောင်မဲသော ဝတ်စုံကိုလည်း ပေးရမည်။ ဤသို့ လက်ခံယူလျှင် ရှူဒြပင် ဒိက္ခာအတွက် အမြင့်ဆုံး အရည်အချင်း၏ အခြေခံဖြစ်လာသည်။

Verse 27

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो लब्धसंज्ञो गतस्पृहः ॥ उभौ तौ चरणौ गृही गुरोर्वै तदनन्तरम् ॥

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ (ဒိက္ခာ၏) အမည်/သင်္ကေတကို ရရှိကာ၊ လိုလားတပ်မက်မှု မရှိတော့သဖြင့်၊ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဆရာ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်တွယ်ရမည်။

Verse 28

गुरोः प्रसादनार्थाय इमं मन्त्रं मुदाहरेत् ॥

ဆရာကို ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေရန် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 29

मन्त्रः—विष्णुप्रसादे गुह्यं प्रसन्नात्पूर्ववच्च लब्धा चैव संसारमोक्षणाय करोमि कर्म प्रसीद

မန္တရား– “ဗိဿဏု၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤလျှို့ဝှက်သော သင်ကြားချက်ကို ယခင်ကကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသော အရှင်ထံမှ ရရှိခဲ့သည်။ သံသရာချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ဤကర్మကို ဆောင်ရွက်၏—ကျေးဇူးပြု၍ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါ။”

Verse 30

एतन्मन्त्रं समुच्चार्य कुर्यात्तत्र प्रदक्षिणम् ॥ चतुरश्च यथान्यायं पुनश्चैवाभिवादयेत् ॥

ဤမန္တရားကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်) ပြုရမည်။ စည်းကမ်းတကျ လေးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထပ်မံ ရိုသေစွာ နမസ്കာရ ပြုရမည်။

Verse 31

अनन्तरं ततः कुर्याद्गन्धमाल्येन चार्चनम् ॥ भोजयेच्च यथान्यायमपराधविवर्जितः

ထို့နောက် အနံ့သာနှင့် ပန်းကုံးတို့ဖြင့် အာရ္ချနာ (ပူဇော်ခြင်း) ပြုရမည်။ ထို့ပြင် စည်းကမ်းတကျ အစားအစာကို လှူဒါန်းကျွေးမွေးရမည်၊ ပူဇော်ပွဲအပြစ်အနာအဆာ မရှိစေရ။

Verse 32

दीक्षा एषा च शूद्राणामुपचारश्च ईदृशः ॥ चतुर्णामपि वर्णानां दुःखसंसारमोक्षणम्

ဤသည်မှာ ရှူဒြ (Śūdra) များအတွက်လည်း ဒိက္ခာ (dīkṣā) ဖြစ်ပြီး ထုံးတမ်းအကျင့်လည်း ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဝဏ္ဏ (varṇa) လေးမျိုးလုံးအတွက် ဒုက္ခပြည့် သံသရာဝိုင်းမှ လွတ်မြောက်ရာ နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 33

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ चतुर्णामपि वर्णानां यथा छत्रं प्रदीयते

ထို့ပြင် သင့်အား နောက်ထပ်တစ်ခုကို ငါပြောမည်; နားထောင်ပါ၊ ဝသုန္ဓရာ (Vasundharā) ရေ—ဝဏ္ဏ လေးမျိုးလုံးအတွက် ချတ်တရ (chatra) အမိုးကာ/ထီးကို မည်သို့ လှူဒါန်းပေးရမည်နည်း။

Verse 34

ब्राह्मणे पाण्डुरं छत्रं क्षत्रिये रक्तमेव च ॥ वैश्याय पीतं वै दद्याद्नीलं शूद्राय दापयेत्

ဗြာဟ္မဏအတွက် ဖြူဖျော့/အဖြူရောင် အမိုးတော် (ထီး) ကို ပူဇော်ပေးရမည်၊ က္ෂတ္တရိယအတွက် အနီရောင်၊ ဝိုင်ရှျအတွက် အဝါရောင်ကို အမှန်ပင် ပေးရမည်၊ ရှူဒ္ရအတွက် အပြာရောင်ကို ပေးစေသင့်သည်။

Verse 35

सूत उवाच ॥ चातुर्वर्ण्यस्य श्रुत्वा वै सा मही संहितव्रता ॥ वराहं पुनरप्याह नत्वा सा धरणी तदा

စူတက ပြောသည်— ဝဏ္ဏလေးပါးအကြောင်းကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ဝတ္တရားနှင့် စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းသော မြေမိခင်သည် ဝရာဟာကို ထပ်မံ မေးမြန်း၍ ခေါ်ဆိုလေသည်။ ထို့နောက် ဓရဏီသည် ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုကာ ပြောလေ၏။

Verse 36

ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ वराहरूपी भगवानुवाच स महाद्युतिः

ထို့နောက် မြေမိခင်၏ စကားကို ကြားနာပြီး၊ မိုးတိမ်နှင့် ဒုန္ဒုဘီတီးသံကဲ့သို့ ဂုဏ်သံမြည်ဟုန်းသောသူ—မဟာတောက်ပမှုရှိသည့် ဝရာဟာရုပ်သဏ္ဌာန် ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူလေ၏။

Verse 37

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन कल्याणि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ सर्वत्र चिन्तनीयोऽहं गुह्यमेव गणान्तिकम्

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်— ကလျာဏီရေ၊ သင် မေးမြန်းသည့်အရာကို တတ္တဝ (အမှန်တရား) အတိုင်း နားထောင်လော့။ ငါသည် နေရာတိုင်းတွင် စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သင့်သူ ဖြစ်၏; သို့သော် ငါသည် အတွင်းဝိုင်း (နီးကပ်သော အနုဂ္ဂဟ/သင်္ဂဏ) အနီး၌သာ ရှိသော လျှို့ဝှက်တရား ဖြစ်၏။

Verse 38

नारायणवचः श्रुत्वा धरणी शंसितव्रता ॥ हृष्टतुष्टमनास्तत्र श्रुत्वा तच्च महौजसम्

နာရာယဏ၏ မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားနာပြီး၊ ဝတ္တရားကြောင့် ချီးမွမ်းခံရသော ဓရဏီသည် ထိုနေရာ၌ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်၍ ကျေနပ်သွားလေ၏—မဟာဩဇသ (ဂုဏ်တန်ခိုး) ပြည့်ဝသော ထိုသဒ္ဓမ္မကို ကြားနာပြီးနောက်။

Verse 39

शुचिर्भागवतश्रेष्ठा तव कर्मणि नित्यशः ॥ ततः कमलपत्राक्षी भक्ता भक्तेषु वत्सला

သူမသည် သန့်ရှင်း၍ ဘက္တများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ကာ သင်၏ကာရ္မ-ဝန်ဆောင်မှု၌ အမြဲတမ်း တည်ကြည်နေ၏။ ထို့နောက် ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသူမ—ဘက္တိပြည့်ဝ၍ ဘက္တတို့ကို မေတ္တာထားသူ—ဆက်လက် ပြော/ပြု၏။

Verse 40

कराभ्यामञ्जलिं कृत्वा नारायणमथाब्रवीत्

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အဉ္ဇလိ (လက်အုပ်) ပြုကာ ထို့နောက် နာရာယဏကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 41

धरण्युवाच ॥ त्वद्भक्तेन महाभाग विधिना दीक्षितेन च ॥ तव चिन्तापरेणात्र किं कर्त्तव्यं च माधव

ဓရာဏီက ဆိုသည်– “အို မဟာဘဂါ! သင်၏ဘက္တသည် နည်းလမ်းမှန်ကန်သည့် ဝိဓိအတိုင်း ဒိက္ခာခံယူပြီး၊ ဤနေရာတွင် သင်ကို စိတ်တည်၍ စဉ်းစားနေသည်။ အို မာဓဝ၊ ဘာကို ပြုလုပ်သင့်သနည်း?”

Verse 42

केन चिन्तयितव्यस्त्वमचिन्त्यो मानुषैः परः ॥ किंच भागवतैः कार्यं यथावित्तं न शक्यते

“သင်ကို မည်သူက (မည်သို့) စိတ်တွင် တည်၍ စဉ်းစားနိုင်မည်နည်း—သင်သည် လူသားတို့အတွက် အစဉ်းစားမရ (အချိန္တျ) ဖြစ်၍ အလွန်အထက်တန်းကျသည်။ ထို့ပြင် ဘာဂဝတ ဘက္တတို့သည် မိမိစွမ်းအားအတိုင်းတောင် မပြုနိုင်သည့်အခါ ဘာကို ပြုလုပ်သင့်သနည်း?”

Verse 43

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा आदिरव्यक्तसम्भवः ॥ मधुरं स्वरमादाय प्रत्युवाच वसुन्धराम्

ထို့နောက် ဘူမိ၏စကားကို ကြားပြီး၊ အာဒိ—အဗျက္တမှ ပေါ်ထွန်းလာသူ—သည် နူးညံ့သော အသံကို ယူကာ ဝသုန္ဓရာကို ပြန်လည် မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 44

श्रीवराह उवाच ॥ देवि तत्त्वेन वक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ येन चिन्तयसि चिन्तां मम कर्मपरायणा

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒေဝီ၊ သင် မေးမြန်းသည့်အရာကို တတ္တဝ (အမှန်တရား) အတိုင်း ငါရှင်းပြမည်။ သင်သည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် စဉ်းစားသုံးသပ်ကာ ငါ၏ တာဝန်ကိစ္စ၌ အလေးထားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 45

दीक्षितेन तु शुद्धेन मम निश्चितकर्मणा ॥ गृहीतव्यं विशालाक्षि मन्त्रेण विधिनात्र वै

“သို့သော် အို မျက်လုံးကျယ်သူ၊ ဤအရာကို သန့်ရှင်းသော ဒိက္ခာခံသူကသာ—ငါသတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၌ တည်ကြည်သူကသာ—မန္တရဖြင့်လည်းကောင်း၊ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်းလည်းကောင်း လက်ခံ၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။”

Verse 46

यस्तु भागवतो भूत्वा तद्गृह्णाति गणान्तिकाम् ॥ जनस्य दर्शनस्पर्शसंयुक्तां वामसंयुताम्

“သို့ရာတွင် မိမိကိုယ်ကို ဘာဂဝတ (ဘုရားကိုးကွယ်သူ) ဟုဆိုပြီးလည်း လူအများ၏ မြင်ခြင်းနှင့် ထိတွေ့ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ဂဏာန္တိကာကို ယူကာ ‘ဝါမ’ (လမ်းလွဲ/မသင့်တော်) အကျင့်နှင့် ပေါင်းစပ်လျှင် ထိုသူသည် မှားယွင်းစွာ ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။”

Verse 47

तस्य धर्मो न विद्येत दीक्षा तस्य महाफला ॥ यस्तु गृह्णाति सुश्रोणि मन्त्रपूतां गणान्तिकाम्

“ထိုသူအတွက် ဓမ္မ မရှိတော့ပေ; (သို့သော်) သူ၏ ဒိက္ခာကို မဟာဖလရှိသည်ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် အို ခါးလှသူ၊ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ဂဏာန္တိကာကို လက်ခံသူကသာ သင့်လျော်သည်။”

Verse 48

आसुरी नाम सा दीक्षा यया धर्मः प्रवर्त्तते ॥ यस्माद्गणान्तिकां गुह्यां चिन्तयेच्छुद्धमानसः

“ထိုဒိက္ခာကို ‘အာသုရီ’ ဟု ခေါ်ကြသည်; ထိုဒိက္ခာကြောင့် ဓမ္မသည် ထိုသဘောအတိုင်း လည်ပတ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်သန့်ရှင်းသူသည် လျှို့ဝှက်သော ဂဏာန္တိကာကို (သင့်လျော်သည့်နည်းဖြင့်) စဉ်းစားဆင်ခြင်ရမည်။”

Verse 49

गुह्यां गणान्तिकां यो मां चिन्तयेत्स बुधोत्तमः ॥ जन्मान्तरसहस्राणि चिन्तिता तेन तेन सः

လျှို့ဝှက်သော «ဂဏာန္တိကာ» အကျင့်ဖြင့် ငါ့ကို သတိပြုစိတ်တည်သူ အမြတ်ဆုံးပညာရှိသည်၊ အဆက်မပြတ် မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများတိုင်အောင် ထိုဒေဝတန်ခိုးက ထပ်ခါထပ်ခါ မှတ်မိကာ စောင့်ရှောက်ထားသည်။

Verse 50

ग्रहणस्य प्रवक्ष्यामि यथा शिष्याय दीयते ॥ मन्त्रं लोकसुखार्थाय तच्छृणुष्व वसुन्धरे

ငါသည် ၎င်းကို «လက်ခံယူခြင်း» အစီအစဉ်ကို၊ သင်တပည့်အား ပေးအပ်သကဲ့သို့ ရှင်းပြမည်။ အို ဝသုန္ဓရာ၊ လောက၏ ချမ်းသာကောင်းကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်သော မန္တရကို နားထောင်လော့။

Verse 51

कौमुदस्य तु मासस्य मार्गशीर्षस्य वाप्यथ ॥ वैशाखस्यापि मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी

«ကောမုဒ» ဟုခေါ်သော လ—အတိအကျ «မာရ္ဂရှီရ္ရှ» လတွင်လည်းကောင်း; သို့မဟုတ် «ဝိုင်ရှာခ» လတွင်လည်းကောင်း—လဆန်း (သုက္လပက္ခ) ၏ ဒွါဒသီနေ့၌ ဖြစ်သည်။

Verse 52

कुर्यान्निरामिषं तत्र दिनानि त्रीणि निश्चितः ॥ तस्मिङ्गणान्तिकं ग्राह्यं मम धर्मविनिश्चयात्

ထိုနေရာ၌ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာ သုံးရက်တိုင်တိုင် နိရာမိသ—အသားမစားသော—အစာအကျင့်/ဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းရမည်။ ထို့နောက် ငါ၏ ဓမ္မဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း «ဂဏာန္တိကာ» ကို လက်ခံယူရမည်။

Verse 53

ममाग्रतो वरारोहे प्रज्वाल्य च हुताशनम् ॥ कुशैरास्तरणं कृत्वा स्थापयित्वा गणान्तिकम्

အို ခါးသေးလှပသူ၊ ငါ့ရှေ့၌ မီးကို ထွန်းညှိ၍ လောင်မြိုက်စေပြီး၊ ကုရှမြက်ဖြင့် အခင်းပြုကာ၊ «ဂဏာန္တိကာ» ကို တည်ထောင်ထားရမည်။

Verse 54

मन्त्रः— या धारिता पूर्वपितामहेन ब्रह्मण्यदेवेन भवोद्भवेन ॥ नारायणाद्दक्षिणगात्रजातां हे शिष्य गृह्णीष्व स वै त्वमेव

မန္တရ: ‘ယခင် ပိတামဟ ဘြဟ္မာ၊ ဗြဟ္မန်၌ တည်မြဲသော ဒေဝ၊ ဘဝ (ရှီဝ) မှ ပေါ်ထွန်းသူက ထမ်းဆောင်ထားသော သက္တိ—နာရာယဏ၏ ညာဘက်အင်္ဂါမှ မွေးဖွားလာသော အဲဒီသက္တိကို၊ အို တပည့်၊ လက်ခံယူလော့။ အမှန်တကယ် ထိုအရာသည် သင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။’

Verse 55

तत एतेन मन्त्रेण गुरुर्गृह्य गणान्तिकम् ॥ शिष्याय दत्त्वा स्निग्धाय इमं मन्त्रमुदीरयेत्

ထို့နောက် ဤမန္တရဖြင့် ဆရာသည် “ဂဏာန္တိကာ” ကိုယူ၍ ချစ်ခင်ယုံကြည်သော တပည့်အား ပေးကာ၊ အောက်ပါမန္တရကို ရွတ်ဆိုသင့်သည်။

Verse 56

मन्त्रः— नारायणस्य दक्षिणगात्रजातां स्वशिष्य गृह्णीष्व समयेन देवीम् ॥ एतद्विचिन्त्यापर एव भूत्वा भवे पुनर्भावनमेति नैव

မန္တရ: ‘အို ငါ၏တပည့်၊ အချိန်နှင့် စည်းကမ်းအတိုင်း နာရာယဏ၏ ညာဘက်အင်္ဂါမှ မွေးဖွားသော ဒေဝီကို လက်ခံယူလော့။ ဤအရာကို ဆင်ခြင်တော်မူ၍ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမရှိ အဲဒီအပေါ်သာ အာရုံစိုက်နေသူသည် သံသရာ၌ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း (ပြန်မွေးခြင်း) သို့ မရောက်တော့။’

Verse 57

अकर्मण्येन मुच्येत तव कर्मपरायणः ॥ ततो भूम्या वचः श्रुत्वा लोकनाथो जनार्द्दनः

‘သင်ညွှန်ကြားထားသော ကర్మ၌ အားထားတည်မြဲသူသည် အကర్మ (မလုပ်ခြင်း) နှင့် ထိုအပြစ်အနာအဆာမှ လွတ်မြောက်မည်။’ ထို့နောက် မြေမိခင် ဘူမီ၏ စကားကို ကြားသော် လောကနာထ ဇနာရဒနသည် (ပြန်လည်တုံ့ပြန်၏)။

Verse 58

धर्मसंयुक्तवाक्येन प्रत्युवाच वसुन्धराम्

သူသည် ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီသော စကားဖြင့် ဝသုန္ဓရာ (မြေမိခင်) ကို ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 59

श्रीवराह उवाच ॥ देवी तत्त्वेन वक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ स्नानस्यैवोपचाराणि यानि कुर्वन्ति कर्मिणः ॥

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်— “အို ဒေဝီ၊ သင် မေးမြန်းသည့်အရာကို တတ္တဝအရ အခြေခံသဘောတရားဖြင့် ငါရှင်းပြမည်။ အထူးသဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော အုပ်ချာရများနှင့် အကျင့်အထုံးများကို ကర్మကဏ္ဍ ပူဇော်သူတို့ ပြုလုပ်ကြသည်။”

Verse 60

वृत्तेष्वेवोपचारेषु जलप्राधानिकेषु च ॥ कङ्कतीं चाञ्जनं चैव दर्पणं चैव सुन्दरी ॥

“သတ်မှတ်ထားသော အုပ်ချာရများအနက်—အထူးသဖြင့် ရေကို အဓိကထားသည့် အုပ်ချာရများတွင်—အို လှပသောသူမ၊ ဆံပင်ချွတ် (ချွတ်တံ)၊ အန်ဇန (မျက်ကပ်ဆေး) နှင့် မှန်တိုင်ကိုလည်း အသုံးပြုကြသည်။”

Verse 61

यथा मन्त्रेण दातव्यं तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ स्पृष्ट्वा तु मम गात्राणि क्षौमवस्त्रेण संवृतः ॥

“မန္တရဖြင့် မည်သို့ ဆက်ကပ်ရမည်ကို နားထောင်လော့၊ အို ဝသုန္ဓရာ။ ငါ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ထိတွေ့ပြီးနောက်၊ လင်နင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလျက်…”

Verse 62

अञ्जलौ कङ्कतीं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

“လက်နှစ်ဖက်ကို အန်ဇလီအဖြစ် ပေါင်းစည်း၍ ဆံပင်ချွတ်ကို ကိုင်ကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။”

Verse 63

मन्त्रः — एतां कङ्कतीमञ्जलिस्थां प्रगृह्य प्रसीद नारायण शिरः प्रसाधि हि ॥

မန္တရ: “အန်ဇလီထဲတွင် ထားသော ဤဆံပင်ချွတ်ကို လက်ခံတော်မူပါ။ အို နာရာယဏ၊ ကြင်နာတော်မူ၍ ဦးခေါင်းကို စီစဉ်တင့်တယ်စေတော်မူပါ။”

Verse 64

महानुभाव विश्वनेत्रे स्वनेत्रे याभ्यां पश्यसे त्वं त्रिलोकीम् ॥ लोकप्रभो सर्वलोकप्रधान एषो जनमञ्जनं लोकनाथ ॥

အို မဟာသတ္တဝါ၊ အို ကမ္ဘာလောက၏ မျက်စိတော်၊ မိမိ၏ မျက်စိတော်တို့ဖြင့် သုံးလောကကို မြင်တော်မူ၏။ အို လောက၏ အရှင်၊ လောကအားလုံးထဲ၌ အမြတ်ဆုံး၊ အို လောကနာထ၊ ဤသည်မှာ သတ္တဝါတို့အတွက် သန့်ရှင်းသော အန်ဇန (မျက်ကပ်ဆေး) ဖြစ်၏။

Verse 65

ततः संस्नापयेद्देवं मन्त्रेणानेन सुव्रतम् ॥

ထို့နောက် ဤမန္တရဖြင့်—အို သုဝရတ (ကောင်းမြတ်သော ဝတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းသူ)—ဒေဝတော်ကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 66

मन्त्रः — एषा मया माधव त्वत्प्रसादाद्गुरुप्रसादाच्च हि मन्त्रपूजा ॥ प्राप्ता ममैषा वै गणान्तिका च भवेदधर्मो न च मे कदाचित् ॥

မန္တရ: အို မာဓဝ၊ သင်၏ ကရုဏာတော်နှင့် ဂုရု၏ ကရုဏာကြောင့် ဤမန္တရပူဇော်မှုကို ကျွန်ုပ်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဤအကျင့်သည် ဂဏာများ (အဖော်အပါ) နှင့်လည်း ဆက်နွယ်၏။ ကျွန်ုပ်အတွက် မည်သည့်အခါမျှ အဓမ္မ မဖြစ်ပါစေ။

Verse 67

मन्त्रः — देवदेव स्नानीयमिदं मम कल्पितं सुवर्णकलशं गृहाण प्रसीद एषोऽञ्जलिर्मया परिकल्पितः स्नाहि स्नाहीति ॥

မန္တရ: အို ဒေဝဒေဝ၊ ဤရေချိုးပူဇော်အရာကို ကျွန်ုပ် ပြင်ဆင်ထားပါသည်။ ဤရွှေကလသ (ရေခွက်/အိုး) ကို လက်ခံ၍ ကရုဏာပြုပါ။ ဤအန်ဇလီ (လက်နှစ်ဖက်ပေါင်း၍ ဆက်ကပ်ခြင်း) ကိုလည်း ကျွန်ုပ် စီစဉ်ထားသည်။ ရေချိုးတော်မူပါ၊ ရေချိုးတော်မူပါ။

Verse 68

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

“နမော နာရာယဏ” ဟု ဆိုပြီးနောက် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 69

य एतेन विधानॆन मम कर्मणि दीक्षितः ॥ गुरोर्गृहीत्वा महतो मम लोकाय गच्छति ॥ कुशिष्याय न दातव्या पिशुनाय शठाय च

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ငါ၏ကర్మ၌ ဒိက္ခာခံယူ၍ မဟာဂုရုထံမှ လက်ခံရရှိသူသည် ငါ၏လောကသို့ ရောက်၏။ မကောင်းသောတပည့်၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုသူ၊ လှည့်စားသူတို့အား မပေးရ။

Verse 70

एषा चैव वरारोहे गृहीत्वा गणनान्तिका ॥ सुशिष्याय च दातव्या हस्ते चैव गणान्तिका

အို ခါးလှသောသူမ၊ ဤဂဏနာန္တိကာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကောင်းသောတပည့်အား ပေးအပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂဏာန္တိကာကို ထိုတပည့်၏ လက်ထဲ၌ ထားပေးရမည်။

Verse 71

रुद्राक्षैरुत्तमा सा तु मध्यमा पुत्रजीवकैः ॥ ज्ञेया कनिष्ठा पद्माक्षैर्देवि ते कथिता मया

ရုဒ္ရాక్ష မဏိများဖြင့် ပြုလုပ်သော မာလာသည် အထူးကောင်းမြတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ပုတြဇီဝ မျိုးစေ့ဖြင့် ပြုလုပ်သည်မှာ အလယ်အလတ်၊ ပဒ္မာක්ෂ မဏိဖြင့် ပြုလုပ်သည်မှာ အနိမ့်ဟု သိရမည်။ အို ဒေဝီ၊ ငါက သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။

Verse 72

एतत्कश्चिन्न जानाति जन्मान्तरशतैरपि ॥ सर्वलोकहितां शुद्धां मोक्षकामां गणान्तिकाम्

မွေးဖွားမှု ရာချီအတွင်းတောင် မည်သူမဆို အလွန်ရှားပါးစွာသာ ဤအရာကို သိနိုင်သည်—သန့်ရှင်းသော၊ မောက္ခကို လိုလားသူအတွက် ရည်ရွယ်သော၊ လောကအားလုံးအကျိုးပြုဟု ဆိုသော ဂဏာန္တိကာကို။

Verse 73

नोच्छिष्टः संस्पृशेत् तां तु स्त्रीणां हस्ते न कारयेत् ॥ आकाशे स्थापनं कुर्यान्न च वामेन संस्पृशेत्

စားပြီးနောက် အရှုချိအခြေအနေတွင် ထိုအရာကို မထိရ။ မိန်းမတို့၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်စေခြင်း မပြုရ။ မြေပြင်မှ မြင့်သောနေရာတွင် ထားရမည်၊ လက်ဝဲဖြင့်လည်း မထိရ။

Verse 74

न दर्शयेच्च कस्यापि चिन्तयित्वा तु पूजयेत् ॥ एतत्ते परमं गुह्यमाख्यातं मोक्षदायकम्

ဤအရာကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြသရ; စိတ်အတွင်း၌ သတိတရားထား၍သာ ပူဇော်ရမည်။ ဤသည်မှာ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေးသော အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်တရားကို သင့်အား ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 75

एवं हि विधिपूर्वेण पालयेत गणान्तिकाम् ॥ विशुद्धो मम भक्तश्च मम लोकं स गच्छति

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဂဏာန္တိကာကို ထိန်းသိမ်းလိုက်နာရမည်။ သန့်စင်၍ ငါ့ကို ဘက္တိရှိသူဖြစ်လျှင် သူသည် ငါ့လောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 76

एवं विष्णोर्वचः श्रुत्वा धरणी संहितव्रता ॥ प्रत्युवाच परं श्रेष्ठं लोकनाथं महौजसम्

ဤသို့ ဗိဿဏု၏ မိန့်တော်ကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ဓရဏီသည် မိမိ၏ ဝတ္တရားနှင့် ဝ్రတ၌ တည်ကြည်လျက်၊ တေဇောအင်အားကြီးမားသော လောကနာထ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်အား ပြန်လည်လျှောက်တင်하였다။

Verse 77

दर्पणं ते कथं देयं तन्ममाख्याहि माधव ॥ येन तुष्टो निजं रूपं पश्यसे चिन्तितः प्रभो

အို မာဓဝ၊ သင့်အား မှန်ကို မည်သို့ ဆက်ကပ်ရမည်ကို ကျွန်မအား ပြောပြပါ။ ထိုနည်းဖြင့် သင် ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင်၊ အို प्रभု၊ သတိတရားဖြင့် ဓ്യာန်ပြုသောအခါ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ထင်ရှားစေပါလိမ့်မည်။

Verse 78

धरण्यास्तद्वचः श्रुत्वा वराहः पुनरब्रवीत् ॥ शृणु मे दर्पणविधिं यथावद्देवि सुव्रते

ဓရဏီ၏ ထိုစကားကို ကြားနာပြီးနောက် ဝရာဟသည် ထပ်မံ မိန့်တော်မူသည်—“ကောင်းမြတ်သော ဝ్రတ၌ တည်သော ဒေဝီ၊ မှန်ဆိုင်ရာ နည်းလမ်းကို ငါထံမှ မှန်ကန်သကဲ့သို့ နားထောင်လော့။”

Verse 79

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ।

“နမော နာရာယဏ” ဟုဆိုပြီးနောက် ဤမန္တရကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 80

य एतेन विधानॆन मम कर्मपरायणः ॥ करोति मम कर्माणि तारितं कुलसप्तकम् ।

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ငါသတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များ၌ အလေးထားကာ ငါ၏ပူဇော်ကာရိယာများကို ဆောင်ရွက်သူသည်—သူ၏ မျိုးရိုးခုနစ်ဆက်ကို ကူးမြောက်စေသည် (ကယ်တင်/လွတ်မြောက်) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 81

एतेन मन्त्रेण वै भूमे उपचारस्तु ईदृशः॥ हृष्टतुष्टेन कर्तव्यॊ यदीच्छेत्परमां गतिम् ।

အို ဘူမိ၊ ဤမန္တရဖြင့် ပူဇော်ဝန်ဆောင်မှု (ဥပစာရ) ၏ သင့်လျော်သောနည်းလမ်းမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်—အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို လိုလားပါက ပျော်ရွှင်၍ ကျေနပ်သောစိတ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 82

मन्त्रः— नाहं शस्त्रं देवदेव स्मृशामि परापवादं न च देव ब्रवीमि ॥ कर्म करोमि संसारमोक्षणं त्वया चोक्तमेव वराहसंस्थान ।

မန္တရ: “အို နတ်တို့၏နတ်၊ ငါသည် လက်နက်မကိုင်ပါ; အို သခင်၊ အခြားသူတို့ကိုလည်း အပြစ်တင်စကား မပြောပါ။ ငါသည် သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသော ကာရိယာကို ဆောင်ရွက်၏—သင်မိန့်ကြားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ၊ အို ဝရာဟရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ”။

Verse 83

मन्त्रः— अहं हि वैश्यो भवन्तमुपागतः प्रमुच्य कर्माणि च वैश्ययोगम् ॥ दीक्षा च लब्धा भगवत्प्रसादात्प्रसीदतां मे भवबन्धमोक्षणम् ।

မန္တရ: “အမှန်တကယ် ငါသည် ဝိုင်ရှျ (Vaiśya) ဖြစ်၍ သင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်၊ ဝိုင်ရှျအခြေအနေ၏ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကာရိယာများနှင့် ချည်နှောင်မှုကို စွန့်လွှတ်၏။ ဘဂဝန်၏ ကရုဏာဖြင့် ဒီက္ခာကို ရရှိပြီးပြီ; ငါ့အား ဘဝချည်နှောင်မှု (သံသရာရှိနေမှု) မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးသနားပါစေ”။

Verse 84

भक्ष्याभक्ष्यं ततस्त्यक्त्वा त्यक्त्वा वै शूद्रकर्म च ॥ एवं वदेत् ततो देवं शूद्रो दीक्षाभिकाङ्क्षिणम् ।

ထို့နောက် စားသုံးရာ၌ ခွင့်ပြုသည့်အရာနှင့် မခွင့်ပြုသည့်အရာတို့ကိုလည်း စွန့်လွှတ်၍၊ ရှူဒြ၏ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကర్మကိုပါ စွန့်လွှတ်ပြီး၊ ဒိက္ခာကို လိုလားသော ရှူဒြသည် ထို့နောက် ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို လျှောက်ထားရမည်။

Verse 85

धरोवाच ॥ श्रुता दीक्षा यथान्यायं चातुर्वर्ण्यस्य केशव ॥ दीक्षितैः किं नु कर्तव्यं तव कर्मपरायणैः ।

ဓရာ (မြေမိခင်) က ဆိုသည်– “အို ကေရှဝ၊ လေးဝဏ္ဏအတွက် သင့်တော်သော စည်းကမ်းအတိုင်း ဒိက္ခာကို ကြားသိပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ဒိက္ခာခံပြီးသူများ၊ သင်၏ သတ်မှတ်ထားသော ကర్మများ၌ အလေးထားသူများသည် မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်နည်း?”

Verse 86

एषा गणान्तिका नाम दीक्षा अङ्गबीजनिःसृता ॥ एतद्गुह्यां महाभागे मम चिन्तां विचिन्तयेत् ।

ဤဒိက္ခာကို ‘ဂဏာန္တိကာ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ (ဒေဝ) အင်္ဂါများ၏ ဘီဇအက္ခရာ (seed-syllables) မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အို မဟာဘဂါ၊ ဤလျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာ—ငါ၏ စဉ်းစားချင့်ချိန်ထားသော ညွှန်ကြားချက်—ကို သေချာစွာ ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 87

ततः शिष्यॊ गुरुश्चैव दीक्षितः शुचिरुत्तमः ॥ नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ।

ထို့နောက် သင်တော် (ရှစ်ယ) နှင့် ဂုရုတို့လည်း ဒိက္ခာခံပြီး အလွန်သန့်ရှင်းသဖြင့် “နမော နာရာယဏ” ဟု ဆိုကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 88

अञ्जनं कङ्कतीं चैव शीघ्रमेव प्रसादयेत् ॥ ततो जानुस्थितो भूत्वा मम कर्मपरायणः ।

အဉ္ဇနနှင့် ကင်္ကတီကိုလည်း အမြန်ဆုံး စီစဉ်ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် ဒူးထောက်အနေအထားဖြင့် နေ၍ ငါသတ်မှတ်ထားသော ကర్మများ၌ အလေးထားကာ တည်ကြည်ရမည်။

Verse 89

उत्तमाष्टाधिकशतं पञ्चाशत्तुर्यमध्यमाः ॥ तदर्धं स्यात्कनिष्ठापि परिमाणेन सुन्दरी ॥

အမြင့်ဆုံးအတိုင်းအတာမှာ တစ်ရာရှစ် ဖြစ်၏။ အလယ်အလတ်မှာ ငါးဆယ်နှင့် သုံးပုံလေးပုံ ဖြစ်၏။ အလှရှင်မ၊ သတ်မှတ်ထားသောအတိုင်းအတာအရ အနိမ့်ဆုံးမှာ ထို၏ တစ်ဝက် ဖြစ်၏။

Verse 90

मन्त्रः— श्रुतिर्भागवती श्रेष्ठा श्रुती अग्निद्विजश्च तव मुखं नासेऽश्विनौ नयने चन्द्रसूर्यौ मुखं च चन्द्र इव गात्राणि जगत्प्रधानानीमं च दर्पणं पश्य पश्य रूपम् ।

မန္တရ: ဘာဂဝတီ ရှရုတိသည် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ နားနှစ်ဖက်သည် အဂ္နိနှင့် ဒွိဇ; နှာခေါင်းတွင် အရှွင်နီနှစ်ပါး; မျက်စိတွင် လနှင့် နေ; မျက်နှာသည် လကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ကိုယ်အင်္ဂါများသည် လောက၏ အဓိကတတ္တဝါများ ဖြစ်၏။ ဤမှန်ထဲသို့ ကြည့်၊ ကြည့်—ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လော့။

Verse 91

ममैव शरणं गत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः— शूद्रोऽहं शूद्रकर्माणि मुक्त्वाऽभक्ष्यं च सर्वशः ॥

ငါ့ထံ၌သာ အားကိုးခိုလှုံပြီး ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်– “ငါသည် ရှူဒြ ဖြစ်၏; ရှူဒြ၏ အလုပ်အကိုင်များကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ စားသောက်ရန် တားမြစ်ထားသမျှကို အကုန်လုံး ရှောင်ကြဉ်၍…”

Verse 92

धरण्युवाच ॥ स्नानोपकल्पनान्तेषु किं कर्तव्यं नु माधव ॥ प्रसाधनविधिं चैव केन मन्त्रेण कल्पयेत् ॥

ပृथဝီက ပြောသည်– “ဟေ မာဓဝ၊ ရေချိုးရန် ပြင်ဆင်မှုများ အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ဘာကို လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။ ထို့ပြင် အလှဆင်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း၏ နည်းလမ်းကို မည်သည့် မန္တရဖြင့် စီမံရမည်နည်း။”